III SA/Wa 2348/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2019-06-27

NSApodatkowewsa

podatek dochodowy od osób prawnychkoszty uzyskania przychodówwierzytelnościwierzytelności przedawnioneinterpretacje podatkowebankowośćfundusz sekurytyzacyjnystrataustawa o CIT

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę banku na interpretację indywidualną dotyczącą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów straty ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu wierzytelności przedawnionych.

Bank domagał się potwierdzenia, że strata ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu wierzytelności z tytułu przedawnionych kredytów może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1h pkt 2 ustawy o CIT. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał to stanowisko za nieprawidłowe, wskazując na wyłączenie wierzytelności przedawnionych z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o CIT. Sąd administracyjny podzielił stanowisko organu, uznając, że art. 15 ust. 1h pkt 2 ustawy o CIT nie może być stosowany do wierzytelności przedawnionych ze względu na przepis art. 16 ust. 1 pkt 20 tej ustawy.

Sprawa dotyczyła skargi Banku S.A. na indywidualną interpretację podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Bank chciał potwierdzenia, że strata ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu wierzytelności z tytułu przedawnionych kredytów, pod pewnymi warunkami (opóźnienie w spłacie powyżej 12 miesięcy), może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1h pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (u.p.d.o.p.). Organ podatkowy uznał, że takie wierzytelności, jako przedawnione, są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 20 u.p.d.o.p., co uniemożliwia zastosowanie art. 15 ust. 1h pkt 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę banku, podzielając stanowisko organu. Sąd podkreślił, że przepisy art. 15 ust. 1h pkt 2 i art. 16 ust. 1 pkt 20 u.p.d.o.p. należy interpretować łącznie. Skoro ustawodawca wyłączył wierzytelności przedawnione z kosztów uzyskania przychodów, to nie można ich zaliczyć do kosztów na podstawie innego przepisu, nawet jeśli dotyczy on specyfiki działalności banków. Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym wyrok z dnia 14 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 401/13, który potwierdzał taką wykładnię.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, strata ze zbycia funduszowi sekurytyzacyjnemu wierzytelności z tytułu przedawnionych kredytów nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przepisy art. 15 ust. 1h pkt 2 i art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o CIT należy interpretować łącznie. Skoro art. 16 ust. 1 pkt 20 wyłącza wierzytelności przedawnione z kosztów uzyskania przychodów, to nie można ich zaliczyć do kosztów na podstawie art. 15 ust. 1h pkt 2, nawet jeśli dotyczy on specyfiki działalności banków. Przedawnienie wierzytelności nie oznacza jej wygaśnięcia, ale pozbawia wierzyciela prawa do przymusowego dochodzenia roszczenia, a przepis art. 16 ust. 1 pkt 20 ma charakter ogólny wobec wierzytelności przedawnionych.