III SA/Wa 2341/05

III SA/Wa 2341/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-10-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-08-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Sokołowska
Krystyna Kleiber /przewodniczący sprawozdawca/
Sylwester Golec
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Sygn. powiązane
II FSK 78/06 - Wyrok NSA z 2006-12-13
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber (spr.), Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Asesor WSA Sylwester Golec, Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2005 r. sprawy ze skargi L.K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia[...] czerwca 2005 r. nr [...] Minister Finansów po rozpatrzeniu zażalenia L. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2004 r. - utrzymał je w mocy. Postanowieniem tym, o numerze [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. odmówił L. K. uwzględnienia wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. na podstawie tytułu wykonywanego nr[...] z dnia[...]października 2003 r.
W uzasadnieniu Minister Finansów wyjaśnił.
Na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] października 2003 r. nr [...], obejmującego jednorazową opłatę od wzrostu wartości działek, Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wszczął w dniu [...] listopada 2003 r. postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku L. K.
Pismem z dnia [...] stycznia 2004 r. zobowiązany wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie czynności egzekucyjnych z uwagi na brak przesłanki wymagalności roszczenia, do czasu zakończenia postępowania administracyjnego, w którym zakwestionowany został obowiązek uiszczenia jednorazowej opłaty od wzrostu wartości działek.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B., po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w tej sprawie, odmówił wstrzymania czynności egzekucyjnych, realizowanych przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B.
Pismem z dnia [...]kwietnia 2004 r. L. K. wystąpił z zażaleniem na to postanowienie zarzucając, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane pomimo, że stanowisko wierzyciela - Wójta Gminy T. o odmowie wydania zgody na wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, wyrażone w postanowieniu z dnia [...] marca 2004 r. nie jest ostateczne, gdyż zostało zaskarżone przez niego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Wskazał też, że Dyrektor Izby Skarbowej w B. w dniu [...] lutego 2004 r.uchylił postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. o nieuwzględnieniu zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej.
Minister Finansów wskazał , że materialno-prawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 23 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 110, poz. 968 ze zm.), zgodnie z którym organy stanowiące nadzór nad egzekucją administracyjną, uprawnione są do wstrzymania na czas określony czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez nadzorowany organ, w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Z kolei przepis art. 23 § 7 powołanej ustawy określa, że czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne dotyczące innych należności pieniężnych niż pozostających we właściwości urzędów skarbowych, mogą być wstrzymane przez dyrektora izby skarbowej wyłącznie za zgodą wierzyciela. W przepisie tym zawarty został zakaz (niedopuszczalność) wstrzymania postępowania egzekucyjnego bez zgody wierzyciela. Zatem Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. , wydając zaskarżone postanowienie, związany był stanowiskiem wierzyciela, to jest postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...], w którym Wójt Gminy T. nie wyraził zgody na wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Powoływana przez zobowiązanego okoliczność wniesienia zażalenia na postanowienie wierzyciela o niewyrażeniu zgody na wstrzymanie postępowania nie oznacza, iż zgoda taka będzie wyrażona przez wierzyciela. Wprawdzie w wyniku rozpatrzenia zażalenia z dnia[...] lutego 2004 r. postanowienie Wójta Gminy T. zostało uchylone i sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, jednakże w dniu [...] marca 2004 r. wierzyciel wydał nowe postanowienie ,nr [...], w którym ponownie odmówił wyrażenia zgody na wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to stało się ostateczne w wyniku niewniesienia zażalenia przez L.K.
Postanowienie z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] o uchyleniu postanowienia organu egzekucyjnego o odmowie uwzględnienia zarzutów, na które powołuje się zobowiązany, nie może także stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia o nieuwzględnieniu wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Inne są bowiem przesłanki badane w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 23 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, inne - w postępowaniu w sprawie zgłoszonych zarzutów. Ponadto podstawą uchylenia postanowienia z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] były uchybienia formalnoprawne naruszające zasady postępowania administracyjnego i sprawa zarzutów będzie przedmiotem ponownego rozpatrzenia przez organ egzekucyjny w związku z postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...].
L. K. wniósł na postanowienie Ministra Finansów skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze podniósł, że postanowienie Wójta Gminy T. z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] będące stanowiskiem wierzyciela nie jest ostateczne jak też do chwili obecnej nie zostały rozpoznane jego zarzuty do postanowienia z dnia [...] lutego 2004 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonego postanowienia Ministra Finansów, Sąd stwierdził, że jest ono przynajmniej przedwczesne gdyż niezbadanie okoliczności wskazanej przez skarżącego - losów postanowienia zawierającego stanowisko wierzyciela - Wójta Gminy T. z dnia [...] marca 2004 r. istotnie wpływa na ocenę badanego przez Ministra Finansów postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2004 r. Już samo porównanie dat przytaczanych postanowień budzi zastrzeżenie prawne - czy jest bowiem możliwe, aby postanowienie z dnia [...] lutego 2004 r. o odmowie wstrzymania egzekucji miało w swej podstawie stanowisko wierzyciela, które nosi datę [...] marca 2004 r. Jak zasadnie podniósł Minister Finansów treść postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, co do wstrzymania egzekucji, stosownie do art. 23 § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968) uzależniona jest od stanowiska wierzyciela, a więc w tej sprawie , Wójta Gminy T. Powinno być więc wydane po ostatecznym postanowieniu zawierającym stanowisko wierzyciela sprzed tej daty. Okoliczność, iż pierwotne jego stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] nie utrzymało się bowiem postanowienie to zostało uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...]z dnia [...] marca 2004 r. ma takie znaczenie, że już w tej dacie, postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2004 r. było bezprzedmiotowe, nie odnosząc się do nieostatecznego postanowienia. Nowe stanowisko wierzyciela z dnia [...]marca 2004 r. o ile zostałoby utrzymane w mocy w przewidzianym dla niego toku instancyjnym, stanowić mogło podstawę do wydania nowego postanowienia co do wstrzymania lub odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego.
Minister Finansów zasadnie podniósł, że sprawa dotycząca rozpatrzenia zarzutów L. K. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] stycznia 2004 r. jest odrębną sprawą - prowadzoną na podstawie art. 33 cytowanej ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. Sprawa wstrzymania egzekucji toczy się na podstawie art. 23 § 6 tej ustawy, w którym to przepisie stawiane są inne przesłanki do uwzględnienia bądź nie uwzględnienia wniosku zobowiązanego, aniżeli przy złożonych przez niego zarzutach. W przepisie art. 23 § 6 ustawy o ile wierzyciel wyrazi zgodę, o której mowa w art. § 7 wstrzymanie egzekucji administracyjnej może nastąpić jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Natomiast przepis art. 34 daje podstawę materialną wzruszenia postępowania egzekucyjnego.
Postanowienie, które zostało lub będzie wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. po ponownym rozpatrzeniu zażalenia L. K. będzie zawierało ocenę zarzutów, stanowiska wierzyciela, wreszcie z urzędu badanie tytułu wykonawczego z dnia [...] października 2003 r., a więc jego podstawy prawnej, spełnienie wymogów doręczenia wezwania do wykonania świadczenia jak też okoliczności doręczenia tegoż wezwania (wobec dwóch dat zawartych na zwrotnym poświadczeniu odbioru) oraz daty doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oceniając postanowienie Ministra Finansów w płaszczyźnie art. 145 § 1 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. uznał, że doszło do naruszenia przepisów art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego co miało istotny wpływ na wynik postępowania. Z tej przyczyny postanowienie z dnia [...] czerwca 2005 r. zostało uchylone, a Sąd stwierdził, że nie podlega ono wykonaniu. Podstawą orzeczenia są przepisy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 cytowanej już ustawy. Koszty postępowania sądowego nie zostały zasądzone na rzecz skarżącego wobec braku jego wniosku - art. 210 cytowanej ustawy.