III SA/Wa 2297/12

III SA/Wa 2297/12 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2014-03-31
Data wpływu
2012-07-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Maciej Kurasz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art.156 par.1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2297/12 wydanego w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2003 r. postanawia sprostować niedokładność wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2297/12 w ten sposób, że w komparycji sentencji wyroku w pkt 1 po wyrazach "do zwrotu" dopisać "oraz do przeniesienia" ".
Uzasadnienie
1. Pismem z dnia 14 grudnia 2010 r. Skarżący – S. B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2003 r. Wyrokiem z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2297/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 1. uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za miesiące marzec, maj, lipiec, sierpień, wrzesień, grudzień 2003 roku, 2. stwierdził, że uchylona decyzja w części wskazanej w pkt 1 nie może być wykonana w całości, 3. w pozostałej części oddalił skargę, 4. zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącego kwotę 8.427 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
2. Pismem z dnia 23 stycznia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w oparciu o przepis art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." zwrócił się z prośbą o rozważenie możliwości sprostowania niedokładności w uzasadnieniu wyroku. W uzasadnieniu pisma wskazał, że wyrokiem z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt III SA/WA 2297/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w części określającej wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za miesiące marzec, maj, lipiec, sierpień, wrzesień, grudzień 2003 r. i stwierdził, że uchylona decyzja we wskazanej części nie może być wykonana w całości, w pozostałej części skargę oddalił. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał dalej, że w uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na wstępie ustosunkował się do kwestii przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, kwiecień, czerwiec, października oraz listopad 2003 r. i stwierdził, że wystąpiła okoliczność wynikająca z art. 70 § 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749, ze zm.) a więc kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za ww. okresy nie uległy przedawnieniu. W drugiej kolejności w uzasadnieniu wyroku Sąd uznał za zasadne odniesienie się do kwestii dotyczącej przedawnienia (wynikającego z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej) kwot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za marzec, maj, lipiec, sierpień, wrzesień, grudzień 2003 r. oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za grudzień 2003 r. Dalej organ podatkowy wyjaśnił, że Sąd wskazał, że w powyższej sprawie należy uwzględnić pogląd wyrażony w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 czerwca 2009 r., sygn. akt I FPS 9/08 oraz w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt P30/11 i stwierdził, że nieobjęte decyzją o zabezpieczeniu należności wynikające ze zwrotów podatku od towarów i usług za miesiące marzec, maj, lipiec, sierpień, wrzesień, grudzień 2003 r. w kwotach nienależnych przedawniły się. Przedawniła się także kwota należności w kwocie nienależnej do przeniesienia za grudzień 2003 r. i w tym zakresie Sąd uznał, że decyzja organu odwoławczego była wadliwa. Mając powyższe na uwadze Dyrektor izby Skarbowej w W. zwrócił uwagę na rozbieżności pomiędzy sentencją wyroku a jego uzasadnieniem w kwestii dotyczącej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za grudzień 2003 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
3. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 p.p.s.a. o sprostowaniu Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie, a więc także po uprawomocnieniu się wyroku.
4. Jak wynika z akt sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 24 października 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2297/12 wydał wyrok w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2003 r. Niniejsze orzeczenie stało się prawomocne od dnia 14 lutego 2013 r. W komparycji orzeczenia Sąd w pkt 1 sentencji orzeczenia wskazał, że uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za miesiące marzec, maj, lipiec, sierpień, wrzesień, grudzień 2003 roku. Brak dopisania w pkt 1 sentencji po wyrazach "do zwrotu" wyrazów "oraz do przeniesienia" odnoszących się do grudnia 2003 r. w świetle powodów przyjętego rozstrzygnięcia miał charakter niedokładności i z tego względu na podstawie art. 156 § 1 p. p. s. a. podlega sprostowaniu.
5. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia