III SA/Wa 2006/18

III SA/Wa 2006/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-02-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-08-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Dziedzic-Chojnacka
Ewa Izabela Fiedorowicz /przewodniczący/
Katarzyna Owsiak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Sygn. powiązane
I FSK 1735/19 - Wyrok NSA z 2022-12-02
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Owsiak (sprawozdawca), sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 lutego 2019 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz P. S.A. z siedzibą w P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
1. Postępowanie przed organami podatkowymi.
1.1. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS/organ) z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] wydane w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej.
1.2. W dniu 21 lutego 2017 r. P. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca/Strona/Wnioskodawca) złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie określenia możliwości dokonania zapłaty z zastosowaniem mechanizmu podzielnej płatności w sytuacji, gdy płatność za faktury następuje w całości lub w części w walucie obcej.
We wniosku Spółka wskazała, że jest nabywcą różnego rodzaju towarów i usług. Dostawcami są zarówno podmioty polskie, jak również zagraniczne. Płatność za dostarczone usługi lub towary następuje na wskazany rachunek bankowy dostawcy. W niektórych umowach z kontrahentami, będącymi podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą na terytorium Polski, wprowadzane jest zastrzeżenie, że płatność kwoty netto określonej w walucie zagranicznej zostanie dokonana w tej walucie (np. EURO), natomiast podatek VAT zostanie zaprezentowany na fakturze - zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług - w złotych polskich i zostanie zapłacony w złotych polskich.
Spółka wskazała, że dodatkowo, zdarzają się również przypadki, gdy na fakturze kwota do zapłaty (brutto) wykazywana jest w walucie obcej (np. EURO) i w tej walucie realizowana jest również płatność, podatek VAT jest zaprezentowany w złotych polskich jak nakazują przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. W takiej sytuacji całość zapłaty jest przekazywana na konto dostawcy w walucie obcej.
W związku z tak zakreślonym opisem stanu faktycznego Spółka zapytała czy jest możliwe dokonanie zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności, gdy:
1) płatność w części netto wskazanej w walucie obcej na fakturze będzie realizowana w tej walucie, natomiast wykazana w złotych polskich kwota VAT będzie realizowana w walucie polskiej na rachunek bankowy prowadzony w PLN wskazany przez kontrahenta?
2) płatność brutto wynikająca z faktury nastąpi w walucie obcej, mimo że kwota VAT została wykazana w złotych polskich?
W stanowisku własnym odnosząc się do zadanych we wniosku pytań Spółka przywołała regulację art. 108a ust. 2 pkt 1) i 2) ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm., dalej: u.p.t.u. – ustawa w brzemieniu od dnia 1 lipca 2018 r.) oraz ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 62).
W ocenie Spółki art. 108a ust. 3 u.p.t.u. nie daje wyboru podatnikom, w sytuacjach opisanych w stanie faktycznym wniosku (faktury dwuwalutowe), poprzez sformułowanie tego przepisu w sposób następujący: "zapłata z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności dokonywana jest w złotych polskich". Zdaniem Spółki przepis ten traktuje zapłatę jako całość należności wynikający z faktury, czyli kwotę brutto, bez podziału na kwotę netto w walucie obcej i VAT w walucie krajowej.
Oznacza to, każdy element zapłaty określony w ust. 2 przywołanego artykułu 108a u.p.t.u. (tj. część netto i część VAT) muszą być dokonane w złotych polskich. Według Spółki ustawodawca nie pozostawił tu wyboru co do możliwości zapłaty należności z tej samej faktury w różnych walutach, tj. część netto w walucie obcej, a część podatku VAT w złotych polskich.
Podsumowując, w ocenie Spółki, wskazane przepisy dopuszczają dokonanie płatności w mechanizmie podzielonej płatność tylko w przypadku, gdy zapłata, czyli wartość brutto faktury, jest dokonywana w złotych polskich. Tym samym, zapłata bądź całej należności wynikającej z faktury, bądź też tylko kwoty netto, dokonana w walucie obcej, nie może być objęta mechanizmem podzielonej płatności.
1.3. DKIS postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. wydał postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania, w którym stwierdził, że przedmiot zapytania Wnioskodawcy wykracza poza materię, w której wydana może być interpretacja. Organ wskazał, że przedmiotem interpretacji mogą być przepisy prawa podatkowego dotyczące podmiotu, przedmiotu opodatkowania, powstania obowiązku podatkowego, podstawy opodatkowania, stawki w zakresie konkretnego podatku, a w stanie faktycznym muszą być zawarte elementy w sposób jednoznaczny umożliwiające ich identyfikację. DIKS wskazał także, że interpretacja dotyczyć ma wskazania sposobu, w jaki powinien zachować się wnioskodawca, aby prawidłowo zrealizować swoje prawa i obowiązki z zakresu materialnego prawa podatkowego, natomiast sposób dokonywania płatności kwot należności wynikających z faktur dokumentujących transakcje zakupu towarów/usług pozostaje bez wpływu na obowiązki Wnioskodawcy w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług, a Wnioskodawca chce tylko poznać opinię organu. DKIS podkreślił też, że gdyby wydał interpretację to taki dokument nie spełniałby funkcji gwarancyjnej.
1.4. Na powyższe postanowienie Strona w dniu 23 maja 2018 r. wniosła zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie art. 14b § 1 w związku z art. 3 pkt 2) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej: O.p.). Spółka nie zgodziła się z opinią DKIS, że pytanie zadane we wniosku nie dotyczy skutku podatkowego konkretnego zdarzenia, na określenie którego może rzutować wykładnia określonych przepisów. Strona wskazała, że przepisy o podzielonej płatności w znaczny sposób ingerują w regulowanie płatności pomiędzy stronami, a raczej w sposób dokonywania rozliczeń (przepisy ustawy o podatku od towarów i usług tym samym schodzą na poziom płatności). Strona, która zdecyduje się płacić tą metodą musi to zrobić w sposób ściśle określony przepisami art. 108a u.p.t.u.
1.5. DKIS wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia DKIS przywołał przepisy odnoszące się do zakresu pisemny interpretacji indywidualnych, a także dokonał analizy przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 O.p., w związku z przepisami regulującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Organ za okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji, interpretacji indywidualnej uznał sytuacje gdy:
- przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego;
- przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego interpretacje indywidualne;
- wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna - wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a nie przepisu prawa podatkowego, bądź gdy w niosek dotyczy przepisów nie regulujących w prost sfery odpowiedzialności podatkowej wnioskodawcy.
Następnie DIAS przywołał art. 3 pkt 2 O.p., zgodnie z którym przez pojęcie przepisów prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Natomiast w myśl art. 3 pkt 1 O.p. przez ustawy podatkowe rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.
Odnosząc powyższe do stanu faktycznego zawartego we wniosku organ uznał że Strona wprawdzie wskazuje jako przedmiot przepisy, które zostaną wprowadzone do ustawy o podatku od towarów i usług (art. 108a u.p.t.u.) jednak poruszona kwestia dotyczy zagadnienia, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna. Przedmiotem wniosku było bowiem określenie możliwości dokonania zapłaty z zastosowaniem mechanizmu podzielnej płatności w sytuacji, gdy płatność za faktury następuje w całości lub w części w walucie obcej. Powyższe oznacza, zdaniem organu, że intencją Wnioskodawcy jest uzyskanie od DKIS potwierdzenia, że dla opisanych we wniosku form regulowania należności znajdzie zastosowanie mechanizm podzielnej płatności. Tymczasem w ocenie organu kwestie dotyczące sposobu dokonywania płatności kwot należności wynikających z faktur dokumentujących transakcje zakupu towarów/usług w ramach mechanizmu podzielonej płatności nie są regulowane przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem wątpliwości Spółki nie dotyczą rozumienia konkretnych przepisów prawa podatkowego w kontekście skutków podatkowych dla Wnioskodawcy. Wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie oceny (zinterpretowania) prawidłowości przyjętych przez Spółkę rozwiązań dotyczących form regulowania płatności, a nie przepisu prawa podatkowego regulującego prawa i obowiązki Wnioskodawcy.
Zdaniem DKIS przedmiot wniosku nie dotyczy konsekwencji w podatku od towarów i usług w odniesieniu do praw czy obowiązków Wnioskodawcy. Skoro interpretacja wydana w zakresie problemu, którego dotyczy pytanie oznaczone we wniosku nie rozstrzygałaby o skutkach materialnoprawnych dla Wnioskodawcy oznacza to, że biorąc pod uwagę funkcję gwarancyjną interpretacji indywidualnych, Wnioskodawca nie byłby w stanie się do niej zastosować.
Reasumując organ nie zgodził się ze Spółką, że pytanie zadane we wniosku, w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego oraz uzasadnienia, winno zostać rozstrzygnięte w drodze interpretacji indywidualnej, gdyż nie wpływa na sytuację prawnopodatkową Wnioskodawcy. W konsekwencji zdaniem organu nie było możliwe wydanie interpretacji indywidualnej, o której mowa w art. 14b § 1 O.p. w zakresie żądania zawartego we wniosku i DKIS miał podstawy prawne do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Skarżącej z dnia 15 lutego 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej
2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.
2.1. Skarżąca nie zgodziła się z postanowieniem DKIS i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W skardze Spółka zarzuciła DKIS naruszenie przepisów art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zasadę praworządności oraz zaufania do organów podatkowych, a także art. 165a § 1 O.p., poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 14b § 1 O.p.
2.2. Mając na względzie powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.
2.3. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
3.1. Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
3.2. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), na mocy którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.
3.3. Istota sporu w sprawie sprowadza się do tego, czy zasadnie organ odmówił Skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji wskazując, że zakres przedmiotowy wniosku nie mieści się w zakresie przedmiotowym instytucji interpretacji indywidualnej, wobec czego wydana interpretacja nie rozstrzygałaby o skutkach podatkowych dla Wnioskodawcy, ale o kwestii technicznej – formie regulowania płatności.
W ocenie Sądu rację w sporze przyznać należało Skarżącej, która wskazywała, że pytanie jej odnosi się do konkretnej normy prawa podatkowego, która może podlegać wykładni art. 108 a u.p.t.u., który na etapie składania wniosku jeszcze nie obowiązywał i wszedł w życie na mocy ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw od dnia 1 lipca 2018 r.
3.4. Na wstępie wskazać należy, że postępowanie w sprawie indywidualnych interpretacji uregulowane zostało w Rozdziale 1a Działu II O.p., jednakże na mocy art. 14h tej O.p. ustawodawca zezwolił na odpowiednie stosowanie w tej procedurze niektórych innych przepisów tej ustawy, w tym art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV.
W myśl art. 14b § 2 O.p. wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Stosownie do art. 14b § 2a O.p., przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego regulujące m.in. uprawnienia i obowiązki organów podatkowych. Natomiast art. 14b § 3 O.p. stanowi ponadto, że składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W myśl art. 14c § 1 i 2 O.p., organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym.
Istotą interpretacji indywidualnej jest zatem rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Zainteresowanym w przedmiocie interpretacji indywidualnej jest podmiot, który zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej w celu prawidłowej, tj. zgodnej z obowiązującymi przepisami, realizacji swoich praw i obowiązków w sferze prawa podatkowego, wyjaśnienia lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Tak więc, do uzyskania interpretacji indywidualnej legitymowany jest podmiot, dla którego określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe może rodzić konsekwencje w sferze stosunków prawno-podatkowych. Przedmiotem interpretacji mogą być zatem takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu. Ponadto, instytucja interpretacji indywidualnych gwarantuje ochronę prawną wnioskodawcom, którzy zastosowali się do ich treści, jej zakres regulują przepisy art. 14k - 14n O.p.
Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanym w ustawie) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Organ wydający interpretację indywidualną nie może więc zbadać w sensie merytorycznym sprawy podatkowej wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko wnioskodawcy zawarte we wniosku, a odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego, jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może bowiem prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację.
3.5. Natomiast przepis art. 165a O.p., który stanowił podstawę prawną skarżonego postanowienia ma w postępowaniu w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jedynie odpowiednie zastosowanie. Oznacza to, że winien być interpretowany z uwzględnieniem pozostałych regulacji dotyczących wydawania interpretacji podatkowych, w tym odrębności, jakimi charakteryzują się wydawane na podstawie tych przepisów interpretacje podatkowe.
Analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 O.p., w związku z przepisami tej ustawy regulującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi natomiast do wniosku, że w pojęciu: jakichkolwiek innych niż brak statusu zainteresowanego przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania mieszczą się wszelkie inne niż brak statusu zainteresowanego okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji, tj. interpretacji indywidualnej. W szczególności, taka przeszkoda dla wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, istnieje w sytuacji, gdy:
- przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną są przepisy prawa podatkowego regulujące właściwość oraz uprawnienia i obowiązki organów podatkowych,
- przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego,
- przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego interpretacje indywidualne,
- wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna - wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego, a nie przepisu prawa podatkowego.
Dodać należy, że jak słusznie podnosi się w doktrynie i orzecznictwie, przepisu tego nie należy interpretować rozszerzająco, bowiem taka wykładnia stanowiłaby skuteczny środek dla organów podatkowych ograniczający merytoryczne rozpatrywanie wniosków i oznaczałoby to ograniczenie prawa do zainicjowania postępowania i w konsekwencji wykluczenia merytorycznego rozpatrzenia sprawy.
3.6. Powyższe uwagi należy uwzględnić oceniając, czy zasadnie organ interpretacyjny uznał, że wniosek Spółki nie kwalifikował się do merytorycznego rozpoznania i wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Dokonując takiej oceny, zdaniem Sądu, bezspornym jest, że pytanie, z którym wystąpiła Skarżąca w zakresie dokonywania płatności przy zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności w sytuacji, gdy jest ona realizowana w całości lub w części w walucie obcej w świetle art. 108a u.p.t.u., jest pytaniem o interpretację przepisów prawa podatkowego.
Jak trafnie wskazuje Spółka art. 108a u.p.t.u. odnosi się do zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności. Przepis ten określa zasadę dokonywania takich płatności, a więc kwota netto jest płacona na rachunek obrotowy kontrahenta, natomiast kwota podatku VAT na wyodrębniony rachunek VAT. W związku z tym, skoro w Spółce, mogą występować różne przypadki w zakresie płatności zobowiązań wyrażonych w walucie obcej, to aby prawidłowo i zgodnie z przepisami dokonywać płatności w mechanizmie podzielonej płatności Spółka musi mieć jasność co do sposobu stosowania art. 108a ust. 3 u.p.t.u. Wobec powyższego Spółka występując z wnioskiem o wydanie interpretacji zmierzała do ustalenia, czy zapłata kwoty z faktury wyrażonej w walucie obcej, będzie prawidłowa, a tym samym czy zostanie prawidłowo zrealizowany obowiązek wynikający z przepisów prawa podatkowego tj. z art. 108a u.p.t.u.
Wbrew twierdzeniom organu, nie ulega wątpliwości, że przedmiotowy wniosek, którego istota tkwi w podanym wyżej pytaniu, nie dotyczy kwestii technicznej form regulowania płatności, a prawidłowej realizacji obowiązków podatkowych wynikających z art. 108a ust. 1- 3 u.p.t.u.
Sąd podziela stanowisko Skarżącej, wyrażone na kanwie art. 3 pkt 1 w związku z pkt 2 O.p. definiującego pojęcie przepisów prawa podatkowego, że ustawodawca jasno i precyzyjnie wskazuje jako przedmiot interpretacji przepisy ustaw podatkowych. Przez przepisy ustaw podatkowych należy rozumieć przepisy, jakie znajdują się m.in. w ustawach dotyczących podatków. Tym samym, skoro do ustawy o podatku od towarów i usług, która niewątpliwie jest ustawą podatkową, wprowadzono przepis art. 108a u.p.t.u. dotyczący sposobu regulowania płatności swoich zobowiązań wobec dostawców, w tym podatku VAT, to taki przepis bezwzględnie podlega interpretacji, gdyż mieści się w zakresie definicji przepisów prawa podatkowego.
Jak słusznie wskazała Skarżąca, istota zapytania polega właśnie na tym, że pojawić się mogą wątpliwości interpretacyjne dotyczące sposobu płatności faktur w mechanizmie podzielonej płatności. W rozpatrywanej sprawie Spółka chce uzyskać wiedzę jak skutecznie wywiązać się z obowiązku nałożonego przepisem prawa podatkowego w zakresie realizowania płatności w mechanizmie podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a u.p.t.u. Jak bowiem wskazuje Skarżąca "Oczywistym jest też, że w przypadku kontroli podatkowej, Organ kontrolny mógłby zakwestionować sposób płatności faktur w mechanizmie podzielonej płatności, gdy będzie on realizowany niezgodnie z przepisami. Tym samym interpretacja przepisów, pozwoli Spółce realizować prawidło obowiązki wynikające z przepisów oraz zabezpieczyć swoje postępowanie przed ewentualnymi zarzutami nieprawidłowego wywiązywania się z nałożonych ustawą o VAT obowiązków podatkowych podczas kontroli."
Wobec powyższego nie można zgodzić się z DKIS, który wskazuje, że interpretacja wydana w zakresie problemu przedstawionego we wniosku Strony nie rozstrzygałaby o skutkach podatkowych dla Wnioskodawcy, ale o czynności technicznej formy realizacji płatności.
W ocenie Sądu, wniosek o wydanie interpretacji złożony przez Skarżącą, odnosi się do konkretnej normy prawnej, która może podlegać wykładni. Dlatego powinien on zostać merytorycznie rozpatrzony przez organ. W istocie, jest to bowiem pytanie o to, czy przepis art. 108a u.p.t.u. nakazuje, aby każdy element zapłaty określony w art. 108a ust. 2 u.p.t.u. (tj. część netto i część podatku VAT) musi być realizowany w złotych polskich.
Końcowo Sąd pragnie wskazać, że odnośnie możliwości dokonywania przelewów walutowych na konto VAT sprzedawcy wypowiadał się Minister Finansów w odpowiedzi z dnia 20 marca 2108 r. w związku z przekazaną interpelacja poselską nr 20263, co pokazuje, że problem ten, powstający na kanwie art. 108a u.p.t.u., jest przedmiotem szerszego zainteresowania. Wypowiedzi na powyższy temat pojawiają się również w komentarzach do nowowprowadzonych przepisów (np. komentarze do art. 108a u.p.t.u. autorstwa Jacka Matarewicza i Adama Bartosiewicza, teza 5, System Informacji Prawnej LEX).
3.7. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie wydano z naruszeniem art. 165a O.p., gdyż nie wystąpiły, wbrew twierdzeniom DKIS, przesłanki do jego zastosowania w sprawie. Zdaniem Sądu żądanie wydania interpretacji w zakresie wyznaczonym pytaniem postawionym we wniosku nie wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji wydanej na podstawie art. 14b i nast. O.p.
Końcowo warto nadmienić, że zbliżonym zagadnieniem prawnym, dotyczącym interpretacji indywidualnych przepisów prawa materialnego, które nie wprost związane są z powstaniem obowiązku podatkowego wypowiadały się już sądy administracyjne m.in. w wyroku z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 696/14, zaaprobowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II FSK 179/15, czy z dnia 23 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 2466/17 opowiadając się za zasadnością wydania interpretacji indywidualnej.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ zobowiązany do wydania interpretacji winien podjąć czynności zmierzające do rozpoznania wniosku Spółki z uwzględnieniem uwag poczynionych w niniejszym wyroku.
3.8. Wskazane naruszenie przepisów prawa procesowego uzasadniało uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a.
3.9. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak sentencji uchylając skarżone postanowienie DKIS i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] maja 2018 r.
3.10. Konsekwencją uwzględnienia skargi stało się orzeczenie o kosztach postępowania sądowego zgodnie z art. 200 p.p.s.a. Zasądzona kwota 100 zł odpowiada uiszczonemu wpisowi od skargi.