Orzeczenie · 2017-06-21

III SA/Wa 1968/16

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Miejsce

Warszawa

Data

2017-06-21

NSApodatkoweŚredniawsa

podatek dochodowyPITinterpretacja podatkowaakcja promocyjnagadżety reklamowezwolnienie podatkowepłatnik podatkunieodpłatne świadczenia

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Spółka N. Sp. z o.o. zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych, dotyczącej skutków podatkowych wydania osobom fizycznym upominków w ramach akcji promocyjno-reklamowej. Spółka organizowała akcje na zlecenie kontrahentów, wręczając uczestnikom drobne gadżety reklamowe o wartości do 200 zł brutto. Spółka stała na stanowisku, że nie jest płatnikiem podatku, a upominki korzystają ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o PIT. Minister Finansów uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, twierdząc, że obowiązek płatnika spoczywa na podmiocie zlecającym akcję, który ponosi jej ekonomiczny ciężar. Spółka zaskarżyła interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd oddalił skargę, podzielając argumentację organu interpretacyjnego. Sąd wskazał, że kluczowe jest, kto ponosi ekonomiczny ciężar i kto jest właścicielem gadżetów. W analizowanym przypadku był to podmiot zlecający, a spółka pełniła jedynie rolę organizatora. Sąd podkreślił, że opis stanu faktycznego we wniosku o interpretację musi być wyczerpujący, a sąd jest związany przedstawionym stanem faktycznym. W tym przypadku spółka nie wykazała, że posiada tytuł prawny do gadżetów, a jedynie, że je wydaje.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Ustalenie, kto jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych w przypadku akcji promocyjnych organizowanych przez podmiot trzeci na zlecenie innego podmiotu, oraz kwestia zastosowania zwolnienia podatkowego dla drobnych upominków.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, w którym kluczowe było ustalenie, kto ponosi ekonomiczny ciężar i jest właścicielem gadżetów. Wnioski mogą być inne, gdy organizator akcji sam nabywa i wydaje gadżety.

Zagadnienia prawne (3)

Czy spółka organizująca akcje promocyjno-reklamowe na zlecenie kontrahenta, wręczająca uczestnikom drobne upominki (gadżety) o wartości do 200 zł brutto, jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i czy te upominki korzystają ze zwolnienia przedmiotowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, spółka nie jest płatnikiem podatku w tym zakresie, a obowiązek ten spoczywa na podmiocie zlecającym akcję, który ponosi jej ekonomiczny ciężar. Upominki nie korzystają ze zwolnienia, jeśli nie są świadczeniem od podmiotu promującego się.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kluczowe jest, kto ponosi ekonomiczny ciężar i jest właścicielem gadżetów. W analizowanym przypadku był to podmiot zlecający, a spółka pełniła jedynie rolę organizatora. Spółka nie wykazała, że posiada tytuł prawny do gadżetów, a jedynie, że je wydaje. Gadżety służą reklamie podmiotu zlecającego, a nie spółki.

Jaka jest rola podmiotu organizującego akcję promocyjną w kontekście obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, gdy koszty akcji ponosi podmiot zlecający?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Podmiot organizujący akcję, który jedynie wydaje upominki na zlecenie i koszt kontrahenta, nie jest płatnikiem podatku, jeśli upominki służą promocji podmiotu zlecającego.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że obowiązek płatnika wynika z ustawy i nie można go przenieść umową. Kluczowe jest, kto faktycznie dokonuje świadczenia i kto z tego świadczenia odnosi korzyść promocyjną. W tym przypadku była to spółka zlecająca.

Czy opis stanu faktycznego we wniosku o interpretację indywidualną musi być wyczerpujący, a organ interpretacyjny jest nim związany?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, składający wniosek jest zobowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, a organ interpretacyjny jest związany tym opisem.

Uzasadnienie

Sąd wskazał na art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, podkreślając, że ciężar przedstawienia stanu faktycznego spoczywa na wnioskodawcy. Organ dokonuje wykładni przepisów i odnosi je do przedstawionego stanu faktycznego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę spółki N. Sp. z o.o. na interpretację indywidualną Ministra Finansów.

Przepisy (13)

Główne

u.p.d.o.f. art. 21 § ust. 1 pkt 68a

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

Zwolnienie dotyczy nieodpłatnych świadczeń otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą, jeśli wartość nie przekracza 200 zł. Nie ma zastosowania, gdy świadczenie jest na rzecz pracownika lub osoby pozostającej w stosunku cywilnoprawnym ze świadczeniodawcą. Sąd interpretuje, że świadczenie musi służyć promocji podmiotu dostarczającego.

Pomocnicze

u.p.d.o.f. art. 20 § ust. 1

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 42a

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

k.c. art. 221

Kodeks cywilny

k.c. art. 919 § § 1

Kodeks cywilny

p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 4a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 1 i 2

O.p. art. 14b § § 1