III SA/WA 1957/19

III SA/Wa 1957/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-12-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-09-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Katarzyna Owsiak
Konrad Aromiński
Radosław Teresiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
III FSK 2327/21 - Wyrok NSA z 2023-09-27
Skarżony organ
Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2017 poz 201
art. 144 § 3
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Owsiak, asesor WSA Konrad Aromiński, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie prostujące oczywistą omyłkę w decyzji oddala skargę
Uzasadnienie
W.S. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wydane przez Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej postanowienie z dnia [...] lipca 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie prostujące oczywistą omyłkę pisarską w decyzji.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: "Prezes Zarządu PFRON") postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r. sprostował oczywistą omyłkę w decyzji z dnia [...] lutego 2019 r.
Na powyższe postanowienie strona złożyła zażalenie.
Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r. Prezes Zarządu PFRON sprostował oczywistą omyłkę w swojej decyzji z dnia [...] lutego 2019 r., którą orzeczono odpowiedzialność Skarżącego jako byłego prezesa zarządu solidarnie ze spółką za zaległości: R.' Sp. z o.o. z tytułu wpłat na PFRON za okres 2014/03 i 2014/04 oraz umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie ustalenia odpowiedzialności Skarżącego jako byłego prezesa zarządu solidarnie ze spółką za zaległości R. Sp. z o.o. z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za okres: 2013/01 - 2013/05.
Następnie w wyniku rozpatrzenia odwołania strony, Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lutego 2019 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że postępowanie w sprawie ustalenia odpowiedzialności Skarżącego za zobowiązania ww. Spółki nie zostało prawidłowo wszczęte, gdyż nie zostało ono doręczone ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi strony. Skutkiem tego, również decyzja Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] lutego 2019 r. nie weszła do obrotu prawnego.
W tej sytuacji organ odwoławczy stwierdził, że brak podstawowego przedmiotu (tj. decyzji, którą następnie sprostowano skarżonym postanowieniem) jest przedmiotową przyczyną niedopuszczalności zażalenia.
W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący sformułował żądanie uchylenia postanowienia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2019 r.
W skardze zarzucono naruszenie art. 144 § 3 i § 5 w związku z art. 144a § 1 pkt 1 - 3 w związku z art. 152a § 1 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm., dalej: "O.p.").
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga okazała się niezasadna.
W skardze do Sądu Skarżący podnosi jeden zarzut dotyczący nieprawidłowego w ocenie Skarżącego sposobu doręczenia skarżonego postanowienia. Doręczenie skarżonego postanowienia powinno nastąpić, w ocenie Skarżącego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, gdyż w odwołaniu został podany adres ePUAP. Jednocześnie organ nie wskazywał, aby w sprawie wystąpiły problemy techniczne uniemożliwiające organowi zastosowanie powyższego sposobu doręczenia.
Odnosząc się do powyższego zarzutu należy w pierwszej kolejności zauważyć, że ewentualna wadliwość doręczenia skarżonego postanowienia dotyczy sposobu doręczenia (doręczenie przez operatora pocztowego, czy też doręczenie za pomocą środków komunikacji elektronicznej) a nie dokonania doręczenia osobie niewłaściwej (stronie, pełnomocnikowi). W niniejszej sprawie doręczenie skarżonego postanowienia powinno nastąpić na wskazany przez pełnomocnika adres ePUAP. Słusznie również pełnomocnik zauważył, że organ nie podał, okoliczności wskazujących na zaistnienie problemów technicznych w rozumieniu art. 144 § 3 O.p. Niemniej w ocenie Sądu naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Skarżący nie został pozbawiony możliwości realizowania prawa do obrony i w istocie prawo to zrealizował wnosząc w ustawowym terminie skargę do sądu na doręczone pełnomocnikowi postanowienie. W związku z powyższym naruszenie to nie mogło być przyczyną uchylenia skarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "P.p.s.a.").
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę.