III SA/Wa 1952/23

III SA/Wa 1952/23 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-11-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Matylda Arnold-Rogiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 52, art. 58
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. sp. z.o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zarzutów wniesionych do postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy tut. Sądu stronie skarżącej kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z 4 sierpnia 2023 r. P. sp. z.o.o. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") wniosła skargę do WSA w Warszawie na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. (dalej: "Organ" lub "NUS") w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zarzutów wniesionych do postępowania egzekucyjnego.
W postanowieniu zamieszczono pouczenie o braku prawa do wniesienia zażalenia.
W odpowiedzi na skargę, NUS wniósł o odrzucenie skargi z powodu niemożliwości dokonania kontroli sądowo-administracyjnej postanowień, na które nie służy zażalenie w toku postępowania egzekucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu jako przedwczesna.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm, dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Skarżąca w niniejszej sprawie nie wyczerpała właściwego toku instancji przed organami egzekucyjnymi. Na postanowienie NUS w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zarzutów wniesionych do postępowania egzekucyjnego przysługiwało jej bowiem zażalenie stosownie do art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 127 k.p.a. w zw. z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 479 z późn. zm., dalej: "u.p.e.a."). w zw. z art. 18 u.p.e.a.
Organ egzekucyjny w rozpoznawanej sprawie umorzył postępowanie na podstawie art. 105 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. w zw. z art. 17 § 1 u.p.e.a. i art. 18 u.p.e.a.
Stosownie natomiast do art. 18 u.p.e.a., jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W postępowaniu administracyjnym na decyzję w przedmiocie umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość wydaną na podstawie art. 105 k.p.a., przysługuje stronie odwołanie, co jest konsekwencja dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W sprawie niezmiernie ważne jest, że poprzez odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. należy rozumieć takie ich stosowanie, które będzie odpowiadało specyfice postępowania egzekucyjnego w administracji (P. Pietrasz [w:] Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, wyd. II, red. D. R. Kijowski, Warszawa 2015, art. 18). Z kolei zgodnie z treścią art. 17 u.p.e.a., o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.
Jeżeli zatem organ w sprawie z uwagi na odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. wydał postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie zarzutów na podstawie art. 105 k.p.a., to biorąc pod rozwagę specyfikę postępowania egzekucyjnego w administracji należy uznać, że zobowiązanemu w takiej sytuacji przysługuje na takie postanowienie zażalenie. Innymi słowy, skoro od decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania wydanej w postępowaniu administracyjnym zgodnie z art. 105 k.p.a. przysługuje odwołanie, to od postanowienia wydanego w toku postępowania egzekucyjnego w administracji, którego podstawą prawną jest art. 105 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. przysługuje zażalenie, ponieważ środkiem zaskarżenia na gruncie u.p.e.a. jest zażalenie, a nie odwołanie.
Jednocześnie, Sąd zwraca uwagę, że w zaskarżonym postanowieniu NUS zawarł nieprawidłowe pouczenie o braku prawa do wniesienia zażalenia. Zgodnie z treścią art. 112 k.p.a., błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Stosownie do poglądu prezentowanego przez przedstawicieli judykatury, treść tego przepisu należy rozumieć w taki sposób, że strona korzystając z właściwych środków procesowych może uniknąć negatywnych skutków uchybienia terminu, jeżeli przyczyną tego uchybienia było błędne pouczenie organu. W przypadku procedury administracyjnej środkiem takim jest wniosek o przywrócenie terminu do złożenia środka zaskarżenia, który organ administracji zobowiązany jest uwzględnić stwierdzając, że do uchybienia terminu doszło bez winy strony. Jako brak winy należy zaś ocenić uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej, stanowiące skutek braku pouczenia o właściwym trybie do dokonania tej czynności (wyrok NSA z 23.01.2018 r., II OSK 1364/17, LEX nr 2466876). Przepis ten powinien na podstawie art. 18 u.p.e.a. być odpowiednio stosowany do postępowania egzekucyjnego w administracji. W rozpoznawanej sprawie zatem, jeżeli Skarżący złoży wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, organ powinien mieć na uwadze zawarcie w skarżonym postanowieniu błędnego pouczenia, co powinno skutkować ostatecznie przywróceniem terminu do złożenia zażalenia.
Na tle powyższego Sąd stwierdza, że wniesiona na obecnym etapie skarga jest przedwczesna. Dopiero rozpoznanie przez organ drugiej instancji zażalenia otwiera możliwość wniesienia skargi do tut. Sądu w omawianym przedmiocie.
W myśl z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z uwagi na powyższe Sąd stwierdzając, że skarga z powodu nie wyczerpania środków zaskarżenia jest niedopuszczalna, odrzucił ją na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.