III SA/WA 1952/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Burmistrza Dzielnicy W. na uchwałę Rady Miasta dotyczącą absolutorium, uznając, że dzielnica nie posiada legitymacji procesowej do jej wniesienia.
Burmistrz Dzielnicy W. złożył skargę na uchwałę Rady Miasta dotyczącą udzielenia absolutorium Prezydentowi. Skarżący zarzucił, że uchwała została podjęta na podstawie nierzetelnych materiałów. Sąd administracyjny odrzucił skargę, wskazując, że dzielnica jako jednostka pomocnicza gminy nie ma legitymacji procesowej do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Sąd dodał, że nawet gdyby skarżącym była osoba fizyczna, nie wykazała ona naruszenia swojego indywidualnego interesu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Burmistrza Dzielnicy W. miasta W. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia sprawozdania z wykonania budżetu oraz udzielenia absolutorium. Skarżący zarzucił, że uchwała została podjęta na podstawie nierzetelnych materiałów, które nie odzwierciedlały rzeczywistego stanu rzeczy, a zarząd dzielnicy nie miał kontroli nad wydatkowaniem środków. Sąd, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Uzasadnienie opierało się na przepisach ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o ustroju miasta W. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skargę może wnieść jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą organu gminy. Sąd powołał się na orzecznictwo NSA oraz poglądy doktryny, wskazując, że jednostki pomocnicze gminy, takie jak dzielnice, nie posiadają legitymacji procesowej do wniesienia skargi w tym trybie. Bez znaczenia pozostało, czy skarżący działał w imieniu własnym, czy jako przedstawiciel zarządu dzielnicy. Sąd dodał, że nawet gdyby przyjąć, iż skarżącym jest osoba fizyczna (D. G.), to skarga podlegałaby odrzuceniu z powodu niewykazania przez niego naruszenia indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jednostka pomocnicza gminy nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na orzecznictwo NSA i doktrynę, zgodnie z którymi dzielnice jako jednostki pomocnicze nie są uprawnione do składania skarg na uchwały organów gminy, dla których pełnią funkcję pomocniczą.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skarga nie ma charakteru skargi powszechnej; skarżący musi wykazać związek między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem.
u.u.m.W. art. 5
Ustawa o ustroju miasta W.
Dzielnica jest jednostką pomocniczą i jako taka nie jest uprawniona do złożenia skargi na uchwałę organu gminy, dla której pełni funkcję pomocniczą.
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 5 i 6 oraz § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi w przypadku braku legitymacji procesowej skarżącego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dzielnica jako jednostka pomocnicza gminy nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy w trybie art. 101 u.s.g. Skarżący nie wykazał naruszenia swojego indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia.
Godne uwagi sformułowania
Skarga złożona na podstawie art. 101 ust. 1 powołanej ustawy nie ma więc charakteru skargi powszechnej (actio popularis). Jednostki pomocnicze gminy nie mają legitymacji do wniesienia skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
Skład orzekający
Jakub Pinkowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie braku legitymacji procesowej jednostek pomocniczych gminy do zaskarżania uchwał organów gminy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ustrojowej miasta stołecznego Warszawy i jego dzielnic, ale zasada braku legitymacji jednostek pomocniczych jest szersza.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z legitymacją procesową, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem samorządowym, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Wa 1952/04 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-01-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-10-15 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Jakub Pinkowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6533 Absolutorium dla organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego Skarżony organ Rada Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski, , po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Dzielnicy W. miasta W. na uchwałę Rady miasta W. z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia sprawozdania z wykonania budżetu oraz udzielenia absolutorium z tego tytułu postanawia odrzucić skargę Uzasadnienie W dniu 16 lipca 2004 r. wpłynęła skarga na uchwałę Rady miasta W z dnia [...] kwietnia 2004 r. w sprawie rozpatrzenia sprawozdania z wykonania budżetu w 2003 r. oraz udzielenia Prezydentowi absolutorium z tego tytułu. Skargę, złożoną - po bezskutecznym wezwaniu o sprostowanie naruszenia prawa - w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), podpisał Burmistrz Dzielnicy W. m. W. – D. G.. Skarżący zarzucił, iż zaskarżona uchwała podjęta została na podstawie nierzetelnych materiałów nie odzwierciedlających rzeczywistego stanu rzeczy. Podniósł, że zarząd dzielnicy W. w uchwale z dnia [...] marca 2004 r. stwierdził, iż większość środków postawionych do dyspozycji dzielnicy została wydatkowana poza świadomością i kontrolą jej organu wykonawczego. Ponadto zarządowi dzielnicy W. nie przedstawiono do kontroli rachunków. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a w razie nie uwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie. Wskazał, iż Skarżący nie ma zdolności procesowej do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skarżącym może być zatem ten, kto wykaże, że zaskarżona uchwała narusza jego "interes prawny lub uprawnienie". Skarga złożona na podstawie art. 101 ust. 1 powołanej ustawy nie ma więc charakteru skargi powszechnej (actio popularis). Do wniesienia takiej skargi nie legitymuje bowiem jedynie stan zagrożenia naruszeniem prawa, ani też wyłącznie sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem. Skarżący musi wykazać związek między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, wynikających z norm prawa materialnego lub procesowego a zaskarżonym aktem. W przedmiotowej sprawie skargę wniósł "w imieniu własnym oraz zarządu dzielnicy W." Burmistrz Dzielnicy W. Należy w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. postanowienie NSA z dnia 16 maja 1995 r., sygn. akt IV SA 71/95, Wspólnota 1995/51-52/25) oraz poglądami doktryny (zob. A. Agopszowicz, Z. Gilowska, Ustawa o samorządzie terytorialnym. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 1997, str. 449) jednostki pomocnicze gminy nie mają legitymacji do wniesienia skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Bez znaczenia dla oceny sprawy pozostaje zatem to, czy Skarżący wniósł skargę działając w imieniu własnym, tj. jako członek zarządu dzielnicy, czy też reprezentując zarząd Dzielnicy W. W myśl bowiem art. 5 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta W. (Dz.U. Nr 41, poz. 361 z późn. zm.) dzielnica jest jednostką pomocniczą i jako taka nie jest uprawniona do złożenia skargi na uchwałę organu gminy, dla której pełni funkcję pomocniczą. Sąd podzielając w pełni przywołane wyżej poglądy zauważa ponadto, iż gdyby nawet przyjąć, że Skarżącym w niniejszej sprawie jest nie jednostka pomocnicza, ale D. G. działający jako osoba prywatna, to i tak skarga podlegałaby odrzuceniu wobec nie wykazania przez niego, w jaki sposób zaskarżona uchwała narusza jego indywidualny interes prawny lub uprawnienie. Mając powyższe na względzie skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) należało odrzucić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI