III SA/Wa 1927/11

Sprawa dotyczyła interpretacji indywidualnej Ministra Finansów w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie podatkowych skutków wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej. Skarżąca spółka A. S.A. wniosła do spółki komandytowej, której jest komandytariuszem, prawa własności przemysłowej podlegające amortyzacji. Wartość tych praw została określona przez wspólników na poziomie nie wyższym niż wartość rynkowa, na podstawie profesjonalnych wycen lub ceny zakupu. Spółka komandytowa ujęła te prawa w księgach rachunkowych i rozpoczęła ich amortyzację, zaliczając ją do kosztów uzyskania przychodów. Skarżąca argumentowała, że powinna mieć prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpowiedniej części kosztów spółki komandytowej, w tym amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych, opierając się na przepisach ustawy o PIT (art. 22g ust. 1 pkt 4) lub na analogii do przepisów dotyczących spółek kapitałowych (art. 16g ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p.). Minister Finansów odmówił uznania stanowiska spółki za prawidłowe, wskazując, że ustawa o CIT nie zawierała przepisu regulującego sposób ustalania wartości początkowej wkładu niepieniężnego do spółki osobowej, a przepis art. 16g ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. dotyczył wyłącznie wkładów do spółek kapitałowych. Organ uznał również, że przepisy ustawy o PIT nie mają zastosowania do osób prawnych, a zasada równości wobec prawa nie oznacza identycznego traktowania osób fizycznych i prawnych. Zdaniem Ministra, wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki osobowej jest neutralne podatkowo dla wspólnika będącego osobą prawną, a wartość początkowa powinna odpowiadać faktycznie poniesionym wydatkom przez wspólnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki. Sąd podzielił stanowisko Ministra Finansów, podkreślając, że ustawa o CIT (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r.) nie zawierała szczególnego przepisu regulującego tę kwestię, a art. 16g ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. odnosił się jedynie do spółek kapitałowych. Sąd uznał, że nie ma podstaw do stosowania analogii ani przepisów ustawy o PIT do osób prawnych. Podkreślono, że wartość początkowa musi odpowiadać faktycznie poniesionym wydatkom, a ponowne amortyzowanie tego samego wydatku byłoby sprzeczne z zasadą, że ten sam wydatek nie może być uwzględniony dwukrotnie jako koszt uzyskania przychodu. Sąd zaznaczył, że od 1 stycznia 2011 r. wprowadzono zmiany w ustawie o CIT (art. 16g ust. 1 pkt 4a), które doprecyzowały zasady ustalania wartości początkowej wkładu do spółki niebędącej osobą prawną, co potwierdzało istnienie luki prawnej przed tą datą, ale nie uzasadniało stosowania analogii.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający