III SA/Wa 1739/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2024-10-15
NSApodatkoweWysokawsa
sprzedaż premiowanagrodyzwolnienie podatkowepodatek dochodowyprogram lojalnościowyinterpretacja podatkowaWSAPITpłatnik podatku

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając, że programy lojalnościowe z nagrodami w postaci produktów firmy (nawet jeśli dystrybuowane przez pośrednika) mogą być traktowane jako sprzedaż premiowa, a nagrody do 2000 zł są zwolnione z PIT.

Spółka działająca w sektorze rolnictwa organizowała programy lojalnościowe dla rolników i punktów handlowych, oferując nagrody za zakup produktów. Spór dotyczył tego, czy te programy można uznać za sprzedaż premiową i czy nagrody są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych. Dyrektor KIS uznał, że nie jest to sprzedaż premiowa, a nagrody nie są zwolnione. WSA uchylił interpretację, stwierdzając, że sprzedaż premiowa jest szersza niż definicja kodeksowa, a kluczowy jest związek nagrody ze sprzedażą, a nie tożsamość podmiotów. Uznał, że nagrody do 2000 zł są zwolnione z PIT, a obowiązki płatnika nie obciążają spółki w tym zakresie.

Spółka z branży rolniczej organizowała programy lojalnościowe (Program 1 i Program 2) dla rolników i punktów handlowych, oferując nagrody za zakup promowanych produktów. W ramach zdarzenia przyszłego planowano wprowadzenie nagród w postaci tych samych produktów (tzw. 'Nowa Nagroda'), których obrót wymagał koncesji posiadanej przez spółkę, a nie przez organizatora programów (Agencję). Spółka wystąpiła o interpretację indywidualną, pytając m.in. czy programy te należy traktować jako 'sprzedaż premiową' w rozumieniu ustawy o PIT, jakie są obowiązki płatnika związane z wydawaniem nagród, oraz czy nagrody do 2000 zł są zwolnione z podatku. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe w części dotyczącej uznania programów za sprzedaż premiową i zastosowania zwolnienia, twierdząc, że sprzedaż premiowa wymaga bezpośredniego związku między sprzedawcą a kupującym, a pośrednictwo Agencji wyklucza taką kwalifikację. WSA w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd uznał, że pojęcie 'sprzedaży premiowej' na gruncie prawa podatkowego jest szersze niż w prawie cywilnym i kluczowy jest związek nagrody ze sprzedażą, a nie tożsamość podmiotów. Podkreślono, że zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT ma charakter przedmiotowy i dotyczy nagród związanych ze sprzedażą premiową, jeśli ich wartość nie przekracza 2000 zł. Sąd stwierdził, że nagrody wydawane uczestnikom Programu 1 (osobom fizycznym prowadzącym działalność rolniczą), których wartość nie przekracza 2000 zł, są zwolnione z opodatkowania PIT, a spółka nie ma w tym zakresie obowiązków płatnika. W konsekwencji uchylono interpretację w zaskarżonej części.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, programy lojalnościowe, w których nagrody są związane ze sprzedażą produktów, mogą być uznane za sprzedaż premiową, nawet jeśli nagrody są wydawane przez pośrednika lub podmiot inny niż bezpośredni sprzedawca.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pojęcie 'sprzedaży premiowej' na gruncie prawa podatkowego jest szersze niż definicja sprzedaży w Kodeksie cywilnym. Kluczowy jest związek nagrody ze sprzedażą, a nie tożsamość podmiotów sprzedających i nagradzających.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (27)

Główne

u.p.d.o.f. art. 9 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 10 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 20 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 21 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Zwolnienie ma charakter przedmiotowy, nie podmiotowy. Dotyczy nagród związanych ze sprzedażą premiową, jeśli ich wartość nie przekracza 2000 zł i nie stanowią przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.

u.p.d.o.f. art. 30 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 41 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 41 § 4

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Pomocnicze

u.p.d.o.f. art. 30 § 3

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 41 § 7

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 42 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 42 § 1a

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 2 § 2

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

O.p. art. 14c § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 14c § 2

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 121 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 14h

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

p.u.s.a. art. 1 § 1

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.u.s.a. art. 1 § 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 3 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 57a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 146 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.c. art. 519 § 1

Kodeks cywilny

k.c. art. 519 § 2

Kodeks cywilny

k.c. art. 919 § 1

Kodeks cywilny

k.c. art. 535

Kodeks cywilny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pojęcie 'sprzedaży premiowej' na gruncie prawa podatkowego jest szersze niż w prawie cywilnym. Kluczowy jest związek nagrody ze sprzedażą, a nie tożsamość podmiotów sprzedających i nagradzających. Zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT ma charakter przedmiotowy i dotyczy nagród do 2000 zł, jeśli nie stanowią przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Uczestnicy programu prowadzący działalność rolniczą nie uzyskują przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w związku z otrzymaniem nagród.

Odrzucone argumenty

Interpretacja Dyrektora KIS, że sprzedaż premiowa wymaga bezpośredniego związku między sprzedawcą a kupującym, a pośrednictwo Agencji wyklucza taką kwalifikację. Stanowisko Dyrektora KIS, że nagrody do 2000 zł nie są zwolnione z PIT, ponieważ programy nie spełniają przesłanek sprzedaży premiowej.

Godne uwagi sformułowania

sprzedaż premiowa to działanie, w ramach którego kupującemu, w zamian za zawarcie jednej lub kilku umów sprzedaży o określonej treści albo spełnienie warunków związanych ze sprzedażą/kupnem określonych produktów, przyrzeczono premię, przy czym nie ma znaczenia tożsamość podmiotów zawierających z kupującym umowę lub poszczególne umowy sprzedaży oraz podmiotu przyrzekającego premię zwolnienie wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT ma charakter przedmiotowy, a nie podmiotowy Kluczową przesłanką zwolnienia jest zatem związek pomiędzy przyznaną nagrodą a dokonaną sprzedażą.

Skład orzekający

Konrad Aromiński

sprawozdawca

Marta Sarnowiec-Cisłak

asesor

Matylda Arnold-Rogiewicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'sprzedaży premiowej' na gruncie prawa podatkowego, zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. w przypadku programów lojalnościowych z udziałem pośredników, określenie obowiązków płatnika w takich sytuacjach."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie nagrody są wydawane przez podmiot inny niż bezpośredni sprzedawca, ale kluczowe jest powiązanie nagrody ze sprzedażą. Należy analizować indywidualnie każdy program lojalnościowy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnie stosowanych programów lojalnościowych i ich skutków podatkowych, co jest istotne dla wielu firm. Wyrok precyzuje definicję sprzedaży premiowej i zasady opodatkowania nagród.

Programy lojalnościowe a podatek: Sąd wyjaśnia, kiedy nagrody są zwolnione z PIT.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Wa 1739/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-10-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-08-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Konrad Aromiński /sprawozdawca/
Marta Sarnowiec-Cisłak
Matylda Arnold-Rogiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko za nieprawidłowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 226
art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 20 ust. 1, art. 21 ust. 1 pkt 68, art. 30 ust. 1 pkt 2, art. 30 ust. 3, art. 41 ust. 1, 4, 7 i 10, art. 42 ust. 1 i 1a
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 14c par. 1 i 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, Sędziowie sędzia WSA Konrad Aromiński (sprawozdawca), asesor WSA Marta Sarnowiec-Cisłak, Protokolant sekretarz sądowy Anna Skorupska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2024 r. sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla interpretację indywidualną w zaskarżonej części, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Wnioskodawca", "Strona", "Spółka" lub "Skarżąca") złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.
Strona opisując stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe wskazała, że jest podmiotem działającym w ogólnie pojętym sektorze rolnictwa. Przedmiotem działalności Spółki jest opracowywanie i dostarczanie innowacyjnych rozwiązań dla rolnictwa w zakresie ochrony i genetyki roślin, w tym także produkcja i dystrybucja środków ochrony roślin (zwane dalej: "Produkty").
W celu promocji sprzedaży określonych Produktów i zwiększenia ich sprzedaży Spółka nawiązała współpracę z podmiotem profesjonalnie zajmującym się zarządzaniem programami lojalnościowymi (zwanym dalej: "Agencją"). Agencja w związku z prowadzoną działalnością świadczy na rzecz swoich klientów usługi związane z organizacją konkursów, akcji promocyjnych, sprzedaży premiowej i innych wydarzeń mających na celu reklamę firmy klienta, jego produktów i marek.
Agencja od kilku lat, w celu opisanym powyżej, prowadzi na rzecz Spółki oraz innego klienta programy (zwane dalej: "Programem 1" oraz "Programem 2").
Stan faktyczny - Program 1
Zasady Programu określa regulamin (zwany dalej: "Regulaminem Programu 1").
Uczestnikami Programu 1 są osoby fizyczne prowadzące działalność rolniczą, o której mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 226 ze zm.; dalej jako "ustawa o PIT") oraz osoby prawne i jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadzące działalność rolniczą, o której mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o PIT lub w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (zwane dalej: "Uczestnikami Programu 1"). Wśród osób prawnych będących Uczestnikami Programu 1 zdarzają się również spółki kapitałowe z większościowym lub całościowym udziałem w kapitale zakładowym Skarbu Państwa (zwane dalej: "spółkami kapitałowymi Skarbu Państwa").
Uczestnicy Programu 1 nie są pracownikami, ani członkami organów Spółki, drugiego klienta lub Agencji, ani członkami najbliższej rodziny tych osób. Przez "członków najbliższej rodziny" rozumie się wstępnych, zstępnych, rodzeństwo, małżonków, małżonków rodzeństwa, rodziców małżonków, kuzynów i osoby pozostające w stosunku przysposobienia. Przez "pracowników" rozumie się również osoby świadczące pracę lub usługi na podstawie umów cywilnoprawnych.
Celem Programu 1 jest promocja określonych produktów i zwiększenie ich sprzedaży. Produkty objęte Programem 1 zostały określone w treści Regulaminu Programu 1 i są to produkty, których producentami lub dystrybutorami są Spółka oraz drugi klient.
Uczestnicy Programu 1 rejestrują się przez formularz papierowy, stronę internetową Programu 1 lub aplikację mobilną, a mechanika Programu 1 polega na tym, że Uczestnicy Programu 1, którzy kupują wyłącznie na własny użytek promocyjne opakowania Produktów i rejestrują w Programie 1 dowody zakupu Produktów oraz kody z Produktów, otrzymują punkty wymienne na nagrody w postaci kart przedpłaconych O. (uprawniających do zapłaty za towary, w tym paliwa napędowe, na stacjach O. i B.) oraz kart prezentowych M. (uprawniających do zapłaty za towary oferowane w sklepach M.). Z tym jednak zastrzeżeniem, że punkty można wymienić na nagrody dopiero po zebraniu określonej minimalnej liczby punktów. W sytuacji, w której zwycięzcami są spółki Skarbu Państwa, nagrodami za określoną liczbę punktów, są wyłącznie przelewy pieniężne na ich rachunek bankowy. Sprzedaż premiowanych towarów (Produktów) dokonywana jest przez dystrybutorów hurtowych lub w sklepach detalicznych, jednak nie bezpośrednio przez Spółkę i drugiego klienta.
Rejestrując się do udziału w Programie 1 Uczestnicy Programu 1 oświadczają, że:
– w przypadku osób podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych - prowadzą działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o PIT i że zakupu Produktów w Programie dokonują na potrzeby tej działalności;
– w przypadku osób podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych - prowadzą działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i że zakupu Produktów w Programie dokonują na potrzeby tej działalności.
Do każdego Produktu przypisana jest liczba punktów, które można zdobyć poprzez jego zakup. Liczba punktów przypisanych do danego Produktu często uzależniona jest od wielkości jego opakowania (np. dany Produkt może występować w opakowaniu 0,5 litra, co daje mniejszą liczbę punktów; jak i w opakowaniu 1 litr, co daje większą liczbę punktów).
Punkty wymienne na Nagrody w Programie 1 kompletowane są przez Uczestników Programu 1 na podstawie przesyłanych przez Nich do Agencji w formie elektronicznej (przez stronę internetową lub aplikację mobilną) skanów dowodów zakupu Produktów oraz w formie przesyłanej pocztą tradycyjną kodów z naklejkami z opakowań Produktów.
Wartość nagród uzależniona jest od liczby zgromadzonych punktów, przy czym każdy punkt to równowartość 1 zł. Tym samym, w zależności od liczby zgromadzonych punktów, Uczestnik Programu 1 może uzyskać nagrodę o wartości poniżej 2.000 zł, jak i nagrodę przewyższającą tę wartość.
Program 1 zorganizowany jest na zasadzie przyrzeczenia publicznego, o którym mowa w art. 919 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1610 ze zm.; dalej "K.c."), gdzie Agencja, jako organizator, przyrzeka nagrodę za wykonanie oznaczonej czynności. Program nie jest grą hazardową.
Ciężar finansowy wydawanych nagród w Programie 1 spoczywa na Spółce oraz drugim kliencie. Spółka oraz klient współuczestniczący w zleceniu prowadzenia Programu 1 odpowiadają za ciężar nagród wydawanych w celu promowania swoich Produktów. Agencja wraz ze Spółką oraz drugim klientem porozumieli się w ten sposób, że Agencja mając szacunkowe dane o Uczestnikach Programu 1, którym ma wydać nagrody w Programie 1, przesyła listę tych Uczestników Programu 1 z przypisanymi należnymi Im nagrodami w Programie 1 oraz wartością tych nagród (wraz ze zryczałtowanym podatkiem dochodowym, gdy takowy występuje) do Spółki oraz drugiego klienta. Po zaakceptowaniu przesłanej listy przez Spółkę oraz drugiego klienta, Agencja wystawia każdemu z nich notę obciążeniową na kwotę wskazaną na wyżej opisanej liście. Spółka oraz drugi klient uiszcza na rzecz Agencji należność wynikającą z noty obciążeniowej. Następnie Agencja wydaje nagrody w Programie 1. Wydanie nagrody przez Agencję Uczestnikowi Programu 1 udokumentowane zostaje protokołem jej przekazania, sporządzanym dla Uczestnika Programu 1 i nie jest dokumentowane fakturą VAT. Dotyczy to nagród w postaci kart przedpłaconych O. oraz kart prezentowych M.. Co oczywiste wydanie nagrody w postaci przelewu bankowego nie jest potwierdzane protokołem wydania.
Stan faktyczny - Program 2
Zasady Programu 2 określa regulamin (zwany dalej: "Regulaminem Programu 2").
Uczestnikami Programu 2 są wyłącznie osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej i osoby fizyczne prowadzące w ramach działalności gospodarczej punkty handlowe sprzedające środki ochrony roślin, które nabywają Produkty objęte Programem 2 u autoryzowanych dystrybutorów, w celu ich dalszej odsprzedaży i które zostały zaproszone do udziału w Programie 2 przez przedstawiciela Agencji (zwane dalej: "Uczestnikami Programu 2").
Uczestnicy Programu 2 nie są pracownikami, ani członkami organów Spółki, drugiego klienta lub Agencji, ani członkami najbliższej rodziny tych osób. Przez "członków najbliższej rodziny" rozumie się wstępnych, zstępnych, rodzeństwo, małżonków, małżonków rodzeństwa, rodziców małżonków, kuzynów i osoby pozostające w stosunku przysposobienia. Przez "pracowników" rozumie się również osoby świadczące pracę lub usługi na podstawie umów cywilnoprawnych.
Celem Programu 2 jest rozbudowa dystrybucji produktów oferowanych przez grupę kapitałową Spółki, w skład której wchodzi drugi klient, za pośrednictwem Uczestników Programu 2 sprzedających środki ochrony roślin oraz zwiększenie zakupów Produktów u autoryzowanych dystrybutorów grupy kapitałowej Spółki i w powiązanych z nimi spółkach.
Uczestnicy Programu 2 rejestrują się przez stronę internetową Programu 2, a mechanika Programu 2 polega na tym, że Uczestnicy Programu 2, których umocowani reprezentanci dokonali prawidłowego zgłoszenia do Programu 2, uzyskują punkty w związku z zakupami dokonywanymi przez Uczestników Programu 2 w trakcie jego trwania u autoryzowanych dystrybutorów.
Agencja nalicza Uczestnikom Programu 2 punkty za dokonane przez nich zakupy w ten sposób, że punkty naliczane są na podstawie łącznej ilości zakupów Produktów dokonanych u autoryzowanych dystrybutorów. Za każdy 1 kg/l zakupionego Produktu, Agencja nalicza Uczestnikowi Programu 2 odpowiednią liczbę punktów zgodnie z tabelą stanowiącą załącznik do Regulaminu Programu 2. Każda faktura korygująca, która zostanie wystawiona w trakcie trwania Programu 2, pomniejszająca wysokość zakupów Produktów, powoduje zmniejszenie liczby zebranych punktów przez danego Uczestnika.
Punkty zdobyte w Programie 2 mogą być następnie wymieniane na nagrody pieniężne, z tym jednak zastrzeżeniem, że punkty można wymienić na nagrody dopiero po zebraniu określonej minimalnej liczby punktów. Nagrody pieniężne przekazywane są na kartę przedpłaconą prepaid lub przelewem bankowym na rachunek bankowy Uczestnika Programu 2 według przelicznika 1 zł = 1 pkt.
Nagrody zdobywane w ramach Programu 2 stanowią przychód z działalności gospodarczej Uczestnika Programu 2 (w przypadku Uczestników będących osobami fizycznymi) lub przychód osoby prawnej (w przypadku Uczestników będących osobami prawnymi) i podlegają opodatkowaniu przez Uczestników Programu 2 na zasadach ogólnych wynikających odpowiednio z przepisów ustawy o PIT lub ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Program 2 zorganizowany jest na zasadzie przyrzeczenia publicznego, o którym mowa w art. 919 § 1 K.c., gdzie Agencja, jako organizator, przyrzeka nagrodę za wykonanie oznaczonej czynności. Program nie jest grą hazardową.
Ciężar finansowy wydawanych nagród w Programie 2 spoczywa na Spółce. Spółka oraz klient współuczestniczący w zleceniu prowadzenia Programu 2 odpowiadają za ciężar nagród wydawanych w celu promowania swoich Produktów. Agencja wraz ze Spółką oraz drugim klientem porozumieli się w ten sposób, że Agencja mając szacunkowe dane o Uczestnikach Programu 2, którym ma wydać nagrody w Programie 2, przesyła listę tych Uczestników Programu 2, z przypisanymi należnymi Im nagrodami w Programie 2 oraz wartością tych nagród (wraz ze zryczałtowanym podatkiem dochodowym, gdy takowy występuje) do Spółki oraz drugiego klienta. Po zaakceptowaniu przesłanej listy przez Spółkę oraz drugiego klienta, Agencja wystawia każdemu z Nich notę obciążeniową na kwotę wskazaną na wyżej opisanej liście. Spółka oraz drugi klient uiszcza na rzecz Agencji należność wynikającą z noty obciążeniowej. Następnie Agencja wydaje nagrody w Programie 2.
Zdarzenie przyszłe - Program 1 i Program 2
W ramach Programu 1 i Programu 2 dotychczas organizowane były akcje specjalne (zwane dalej: "Akcjami Specjalnymi"). W ramach jednej z takich Akcji Specjalnych Agencja oferowała do wygrania nagrodę, której obrót uwarunkowany jest posiadaniem koncesji, której Agencja nie posiada, jednakże koncesję taką posiada Spółka. Tym samym, po wytypowaniu zwycięzcy tego typu nagrody, przekazywana była mu ona bezpośrednio przez Spółkę, działającą w imieniu własnym, ale na rachunek Agencji. Jest to wyjątek od zasady, zgodnie z którą nagrody są wydawane przez Agencję. Szczegółowy opis Akcji Specjalnej oraz warunki nagradzania Uczestników, znajdowały się każdorazowo w odrębnym regulaminie takiej Akcji Specjalnej albo w załączniku do Regulaminu Programu 1 i 2.
Wnioskodawca oraz Agencja planują na stałe poszerzyć katalog nagród przewidzianych Regulaminem Programu 1 w ten sposób, że oprócz dotychczasowych nagród w postaci karty przedpłaconej Orlen, karty prezentowej M. oraz przelewu bankowego, Uczestnicy Programu 1 będą mieli możliwość zamiany zebranych punktów na środki ochrony roślin (zwane dalej: "Nową Nagrodą"), których producentem lub dystrybutorem jest Spółka lub drugi klient.
Podobnie w zakresie zmian dotyczących Programu 2 - Uczestnicy mają mieć możliwość wymiany zebranych punktów bezpośrednio na Nową Nagrodę, która wprowadzona zostanie w Regulaminie Programu 2 obok dotychczasowych nagród w postaci karty przedpłaconej prepaid oraz przelewu bankowego.
Uzyskanie przez Uczestników Programu 1 i 2 Nowej Nagrody nie będzie miało charakteru rywalizacyjnego. Możliwość wyboru Nowej Nagrody będzie gwarantowana w związku z zakupem określonych towarów lub usług.
Wnioskodawca ponownie wskazuje, że Nowa Nagroda stanowi produkt, którego obrót uwarunkowany jest posiadaniem koncesji, której Agencja nie posiada, jednakże koncesję taką posiada Spółka.
Wprowadzenie do Programów 1 i 2 Nowych Nagród w sposób opisany powyżej wymagało będzie zmiany Regulaminów Programów 1 i 2. Uczestnicy Programów 1 i 2 będą informowani o tym, że Nowe Nagrody są wydawane przez Spółkę, zaś pozostałe (dotychczasowe nagrody) są wydawane przez Agencję.
Do nagród, które oferowane są w aktualnym kształcie Programu 1 oraz Programu 2, zastosowanie będą miały zasady opisane wyżej w Stanie faktycznym i to Agencja zobowiązana będzie do przekazania nagrody Uczestnikowi Programu 1 i 2. Wyjątkiem od tej zasady będą Nowe Nagrody, które przekazywane będą przez Spółkę, działającą w imieniu własnym, ale na rachunek Agencji. Podmiotem przyrzekającym Nową Nagrodę za wykonanie określonej czynności będzie Agencja - w ramach Zdarzenia przyszłego Program 1 i Program 2 nadal będą funkcjonować na zasadzie przyrzeczenia publicznego, o którym mowa w art. 919 § 1 K.c. Nowa Nagroda będzie fizycznie dostarczana Uczestnikom Programu 1 i 2 z magazynu Spółki, tak jakby dokonali oni zakupu tego towaru. Uczestnicy Programów 1 i 2 zostaną poinformowani o tym fakcie w treści Regulaminów Programów 1 i 2, a także na stronach internetowych tychże Programów. Ciężar ekonomiczny zakupu oraz wydania Uczestnikom Programów 1 i 2 Nowych Nagród obciążał będzie w całości Spółkę.
Spółka i Agencja zakładają, że wydanie Nowej Nagrody Uczestnikom Programów 1 i 2 potwierdzone zostanie protokołem przekazania, sporządzonym i podpisanym przez Agencję na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Spółkę.
W związku z planowaną mechaniką wydawania Nowych Nagród Uczestnikom Programów 1 i 2, Spółka oraz Agencja zamierzają zawrzeć umowę cywilnoprawną o przejęciu długu na zasadzie art. 519 § 1 i 2 pkt 2) K.c. Jest to podyktowane faktem, że to Agencja, jako organizator, jest przyrzekającym nagrody za wykonanie oznaczonej czynności w Programach 1 i 2 na zasadzie art. 919 § 1 K.c. W odniesieniu do Nowych Nagród to Spółka, jako podmiot faktycznie je wydający, ma wstąpić w miejsce dłużnika (Agencji), zaś wierzyciel (Uczestnicy Programów 1 i 2) mają wyrazić na to zgodę poprzez zaakceptowanie nowej treści Regulaminów Programów 1 i 2 i przystąpienie do udziału w nich.
Umowa przejęcia długu na zasadzie art. 519 § 1 i 2 pkt 2 K.c. ma mieć charakter odpłatny. Agencja, jako dłużnik, będzie zobowiązana do zapłaty na rzecz Spółki równowartości przejmowanego przez Nią długu. Zapłata może nastąpić na drodze przelewu na rachunek bankowy Spółki lub poprzez kompensatę wzajemnych zobowiązań, w ramach której Agencja przedstawiłaby Spółce do potrącenia swoje roszczenie do zapłaty części wynagrodzenia z tytułu organizacji, obsługi technicznej, księgowej i rozliczeniowej Programów 1 i 2 (zobowiązanie Spółki).
W przypadku Uczestników Programu 1, nieprowadzących działalności gospodarczej, jeżeli wartość przekazywanej im nagrody przekroczy 2000 zł, Spółka jako podmiot faktycznie wydający nagrodę (Nową Nagrodę) w ramach sprzedaży premiowej, odprowadzi zryczałtowaną zaliczkę na podatek dochodowy w wysokości 10% oraz wykaże zaliczki zapłacone w trakcie roku podatkowego w składanej deklaracji PIT-8AR.
Z uwagi na to, że Spółka będzie wydającym Nowe Nagrody, obciążać Ją będzie obowiązek wykazywania i odprowadzenia należnego podatku od towarów i usług od wydawanych Nowych Nagród w ramach Programu 1 i 2.
Strona w związku z powyższym zapytała:
1) Czy w Zdarzeniu przyszłym (Nowe Nagrody), opisany Program 1 i Program 2 należy traktować jako "sprzedaż premiową" w rozumieniu przepisów ustawy o PIT?
2) Czy w Zdarzeniu przyszłym dotyczącym Programu 1, w związku z wydaniem Nowych Nagród o wartości przewyższającej 2.000 zł, na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność rolniczą, powinien być pobrany przez Spółkę, jako płatnika, zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych, wystawiona i przesłana do podatnika oraz właściwego dla tego podatnika urzędu skarbowego deklaracja podatkowa PIT-8AR lub jakakolwiek inna deklaracja bądź informacja?
3) Czy w Zdarzeniu przyszłym dotyczącym Programu 1, w przypadku, gdy wartość wydanej Nowej Nagrody nie przekracza wartości 2.000 zł, na Spółce nie będą spoczywały obowiązki płatnika, w związku z tym, że zastosowanie znajdzie zwolnienie, o którym mowa jest w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT, w każdym wypadku, w którym taka nagroda będzie wydawana na rzecz osoby fizycznej prowadzącej działalność rolniczą?
4) Czy w Zdarzeniu przyszłym dotyczącym Programu 1 i 2, Spółka ma prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług z tytułu nabycia towarów mających stanowić Nowe Nagrody?
5) Czy w Zdarzeniu przyszłym dotyczącym Programu 1 i 2, wydanie przez Spółkę Nowych Nagród powoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług po stronie Spółki, a co za tym idzie, czy Spółka ma obowiązek naliczenia należnego podatku od towarów i usług z tytułu wydania tych Nowych Nagród i udokumentowania tych czynności fakturą?
6) Czy w Zdarzeniu przyszłym dotyczącym Programu 1 i 2, Spółka ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu całej wartości nabywanych produktów, mających stanowić Nowe Nagrody w ramach Programu 1 i 2?
7) Czy w Zdarzeniu przyszłym, w związku z zawarciem pomiędzy Spółką a Agencją umowy przejęcia długu w zakresie wydania Nowych Nagród Uczestnikom Programu 1, na Agencji będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, od wartości Nowych Nagród wydawanych Uczestnikom Programu 1?
8) Czy w Zdarzeniu przyszłym dotyczącym Programu 1 i 2, odpłatne przejęcie długu przez Spółkę od Agencji w drodze umowy zawartej na podstawie art. 519 § 2 pkt 2 K.c. będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego po stronie Spółki i koniecznością zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania nr 1, 2, 3 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Na pytanie nr 7 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych i podatku od towarów i usług zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 opierało się na założeniu, że w Zdarzeniu przyszłym (Nowe Nagrody), Program 1 i 2 należy traktować jako "sprzedaż premiową" w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
Zdaniem Spółki, kwalifikacji Programów 1 i 2 jako "sprzedaży premiowej" w rozumieniu przepisów ustawy o PIT nie przekreśla również fakt, że Spółka zleciła Agencji, jako podmiotowi profesjonalnie zajmującemu się zarządzaniem programami lojalnościowymi, działania na jej rzecz, zaś sama sprzedaż premiowanych towarów dokonywana jest przez autoryzowanych dystrybutorów lub sprzedawców detalicznych. Wszakże premia zawsze powiązana jest ze sprzedażą, a bez nabycia określonych towarów i usług nie ma możliwości otrzymania premii. Z punktu widzenia nabywcy (Uczestnika Programów 1 i 2) będzie to więc zawsze nagroda (nagrody, w tym Nowa Nagroda w Programie 1 i 2) związana ze sprzedażą premiową z uwagi właśnie na nierozerwalność opisanych powyżej elementów (sprzedaży towaru lub usługi i premii od tej sprzedaży). Nie jest z kolei konieczne by podmioty wypłacające i otrzymujące "premię" były tożsame ze stronami umowy sprzedaży.
Spółka w zakresie pytania nr 2 stanęła na stanowisku, że w zdarzeniu przyszłym dotyczącym Programu 1, w związku z wydaniem Nowych Nagród na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność rolniczą, Spółka powinna, jako płatnik, pobierać 10% zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wystawić i przesłać do właściwego dla płatnika urzędu skarbowego deklarację podatkową PIT-8AR.
Według Skarżącej w związku z wydaniem Nowych Nagród w ramach Programu 1 na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność rolniczą, powinien być pobrany zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych, wystawiona i przesłana do właściwego dla płatnika urzędu skarbowego deklaracja podatkowa PIT-8AR, zgodnie z obowiązkami wynikającymi z art. 41 ust. 4 oraz art. 42 ust. 1a ustawy o PIT. Żadna inna informacja lub deklaracja podatkowa nie musi być sporządzona i przesłana, w szczególności do samego podatnika.
W przekonaniu Strony powyższy obowiązek, w Zdarzeniu przyszłym dotyczącym Programu 1, nie będzie jednak spoczywał na Agencji, a na Spółce, jako że to ona będzie ponosiła ciężar ekonomiczny wydawanych Nowych Nagród, a to ta okoliczności determinuje tożsamość płatnika.
Jednocześnie zauważyła, że ze względu na zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT, obowiązek powyższy będzie dotyczył jedynie nagród o wartości przekraczającej równowartość 2.000 zł.
Ponadto, w związku z tym, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT "Przepisów ustawy nie stosuje się do: przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej", z kolei Uczestnicy Programu 1 oświadczają, że prowadzą działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o PIT i że zakupu Produktów w Programie 1 dokonują na potrzeby tej działalności, to przychodów tych nie można zakwalifikować do pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Należy je więc zakwalifikować do innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT.
Skarżąca zwróciła uwagę, że użycie w powyższym przepisie sformułowania "w szczególności" wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
W konsekwencji podniosła, że nagrody wydawane przez Spółkę Rolnikom - osobom fizycznym w programie lojalnościowym w związku ze zrealizowanym przez nich określonym wolumenem zakupów produktów objętych tym programem, stanowią dla nich przychód, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych".
Z kolei stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 opierało się na założeniu, że w przypadku, gdy wartość Nowej Nagrody wydanej w Programie 1 nie przekracza wartości 2.000 zł, na Spółce nie będą spoczywały obowiązki płatnika, w związku z tym, że zastosowanie znajdzie zwolnienie, o którym mowa jest w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT, w każdym wypadku, w którym Nowa Nagroda będzie wydawana na rzecz osoby fizycznej prowadzącej działalność rolniczą.
Strona zwróciła uwagę, że jak wynika z uzasadnienia stanowiska własnego do pytania nr 1, Programy 1 i 2 w kształcie, jaki noszą aktualnie oraz jaki jest planowany, należy kwalifikować jako "sprzedaż premiową". Tym samym Nowe Nagrody wydawane w Programie należy kwalifikować jako "nagrody związane ze sprzedażą premiową".
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor KIS") w interpretacji indywidualnej z 31 maja 2024 r. stanowisko Strony uznał za nieprawidłowe w części dotyczącej uznania Programu 1 i Programu 2 za "sprzedaż premiową" (pytanie nr 1), a także w części dotyczącej zastosowania zwolnienia, o którym mowa jest w art. 21 ust. 1 pkt 68 (pytanie nr 3), natomiast za prawidłowe w pozostałej części (pytanie nr 2).
Uzasadniając rozstrzygnięcie zwrócił uwagę, że zwolnienie wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT ma charakter przedmiotowy, a nie podmiotowy. Ustawodawca w treści powyższego przepisu, jak i w art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, posługuje się pojęciem "nagród związanych ze sprzedażą premiową", a nie premią z tytułu sprzedaży. Zatem ustawodawca zwalnia z podatku "wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową", a nie "nabywcę" lub "nagrodę dla nabywcy". Kluczową przesłanką zwolnienia jest zatem związek pomiędzy przyznaną nagrodą, a dokonaną sprzedażą. Osobą (podatnikiem) korzystającą ze zwolnienia podatkowego może być w tym wypadku każda osoba, która otrzymała od sprzedawcy towaru lub usługi przyrzeczoną nagrodę w związku z zawarciem przez sprzedawcę umowy sprzedaży dotyczącej promowanego produktu, także inna niż nabywca towaru lub usługi.
Dyrektor KIS za istotne z punktu widzenia tego, czy mamy do czynienia ze "sprzedażą premiową" uznał wystąpienie sprzedaży oraz związku między sprzedażą i nagrodą. W jego przekonaniu te elementy w analizowanej sprawie jednak nie zaistnieją, bowiem sprzedaż premiowanych produktów, których producentami lub dystrybutorami jest Spółka występuje między: 1) dystrybutorami hurtowymi lub sklepami detalicznymi, a Uczestnikami Programu 1, którzy dokonują ich zakupu oraz 2) autoryzowanymi dystrybutorami, a Uczestnikami Programu 2, którzy nabywają produkty objęte tym Programem w celu ich dalszej odsprzedaży.
Uwzględniając powyższe, organ interpretacyjny uznał, że opisane we wniosku Programy nie stanowią "sprzedaży premiowej" w rozumieniu przepisów ustawy o PIT. W przedmiotowej sprawie nie znajduje więc zastosowania zwolnienie z opodatkowania wartości nagród wydawanych Uczestnikom Programów, o którym to zwolnieniu mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy oraz przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 dotyczący poboru zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu tych nagród. Tym samym stwierdził, że wydane w Programie 1 Nowe Nagrody na rzecz osób fizycznych, jeśli ich wartość nie przekracza 2.000 zł, nie będą zwolnione z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT.
Odnosząc się z kolei do wątpliwości Wnioskodawcy koncentrujących się wokół pełnienia funkcji płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z wydaniem w ramach Programu 1 Nowych Nagród o wartości przewyższającej 2.000 zł osobom fizycznym prowadzącym działalność rolniczą, zwrócił uwagę, że płatnikami są podmioty, które w momencie powstania zobowiązania podatkowego dysponują środkami finansowymi podatnika (w postaci np. wydanej nagrody) lub dokonują czynności związanych z operacjami na jego majątku (w postaci wypłaconych/przekazanych środków pieniężnych). Nie ma znaczenia, kto ponosi ekonomiczny (finansowy) ciężar świadczenia oraz na czyje zlecenie przeprowadzana jest akcja promocyjna (konkurs).
Dyrektor KIS zauważył, że z opisu sprawy wynika, że podmiotem wydającym Nowe Nagrody osobom fizycznym prowadzącym działalność rolniczą będzie Spółka, a sytuacja ta nie zmieni się w przypadku zawarcia pomiędzy Spółką, a Klientem umowy przejęcia długu w zakresie wydania tychże Nagród. Zdaniem organu skoro więc dla ustalenia osoby płatnika istotne jest to, kto (jaki podmiot) wydaje nagrodę w ramach akcji promocyjnej, to na Skarżącej spoczywają obowiązki informacyjne wynikające z ustawy o PIT w związku z wydaniem Nowych Nagród w opisanych sytuacjach, tj. zarówno w sytuacji, gdy wartość Nagrody nie przekracza 2000 zł jak i w sytuacji o wartości Nagrody przewyższającej 2000 zł. Podkreślił przy tym, że nagrody wydawane osobom fizycznym prowadzącym działalność rolniczą należy zaliczyć do przychodów z "innych źródeł", o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.
Strona w złożonej skardze, wnosząc o uchylenie ww. interpretacji indywidualnej w części, w której organ uznał jej stanowisko za nieprawidłowe i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, zarzuciła jej naruszenie:
1) przepisów prawa materialnego, przez błędną wykładnię art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT oraz art. 41 ust. 1 i 4 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT i uznanie, że sprzedażą premiową jest umowa sprzedaży, zawarta wyłącznie pomiędzy sprzedawcą, a kupującym, w której treści to sprzedawca przyznaje premię kupującemu, podczas gdy poprawna wykładnia wskazanych przepisów, poparta utartą linią orzeczniczą sądów administracyjnych, prowadzi do wniosku, iż sprzedaż premiowa to działanie, w ramach którego kupującemu, w zamian za zawarcie jednej lub kilku umów sprzedaży o określonej treści albo spełnienie warunków związanych ze sprzedażą/kupnem określonych produktów, przyrzeczono premię, przy czym nie ma znaczenia tożsamość podmiotów zawierających z kupującym umowę lub poszczególne umowy sprzedaży oraz podmiotu przyrzekającego premię;
a w konsekwencji:
2) przepisów prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT polegające na stwierdzeniu, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania zwolnienie o którym mowa w tym przepisie, bowiem Programy 1 i 2 nie spełniają przesłanek do uznania ich za sprzedaż premiową, podczas gdy Programy 1 i 2 stanowią sprzedaż premiową, a zatem bez wątpienia przepis art. 21 ust. 1 pkt 68 znajdzie zastosowanie do Nowych Nagród przyznawanych i wydawanych w ich ramach;
3) przepisów postępowania, tj. art. 14c § 2 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., dalej zwana: "O.p."), poprzez niepełne uzasadnienie zaskarżonej Interpretacji, wyrażające się w szczególności brakiem uwzględnienia przywołanego przez Spółkę orzecznictwa sądów administracyjnych oraz pism organów podatkowych, wydawanych w analogicznych stanach faktycznych i tym samym prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej interpretacji indywidualnej i powtórzył przedstawioną w niej argumentację. Zarzuty skargi ocenił jako niezasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137 ze. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Natomiast w myśl art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, bądź dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest zaś związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na interpretację przepisów prawa podatkowego uchyla ten akt, stosując odpowiednio przepis art. 145 § 1 pkt 1, tzn. jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym wypadku sąd oddala skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Rozpoznając sprawę zgodnie z powołanymi wyżej przepisami p.p.s.a., Sąd uznał skargę za zasadną.
Jak już wyżej zaznaczono, zgodnie z treścią art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest zaś związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z powołanego przepisu wynika, że sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej (por np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2019 r., sygn. akt I FSK 1346/17; z dnia 3 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 2034/18 oraz z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt I FSK 1095/18). Przepis ten wyznacza granice rozpoznania skargi na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie. Sąd może kontrolować tylko, czy wskazane w skardze przepisy zostały naruszone i to w sposób określony w skardze (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt I FSK 1778/16). Nie wiążą natomiast sądu sformułowane w skardze wnioski, choć sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa.
Na wstępie podkreślić należy, że specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega na tym, że organ wydający interpretację bierze pod uwagę tylko i wyłącznie elementy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawione przez stronę we wniosku, nie weryfikując ich prawdziwości. W postępowaniu interpretacyjnym organ rozpatruje sprawę wyłącznie na podstawie stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej, nie dokonując własnych ustaleń. W tego rodzaju sprawach organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku winno wskazywać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym, stosownie do art. 14c § 1 i 2 O.p.
Spór w sprawie dotyczy dotyczy skutków podatkowych nieodpłatnego wydania uczestnikom programu nagród, których obrót uwarunkowany jest posiadaniem koncesji, której Agencja nie posiada, jednakże koncesję taką posiada Spółka.
Kwestia sporna dotyczy tego czy w opisanym przez stronę zdarzeniu przyszłym (dotyczącym tzw. "Nowej Nagrody"), opisany Program 1 i Program 2 należy traktować jako "sprzedaż premiową" w rozumieniu przepisów Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i jakie to rodzi obowiązku płatnika, w tym obowiązki złożenia deklaracja bądź informacji.
Organ uznał, że opisane we wniosku programy nie stanowią "sprzedaży premiowej" w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie występuje związek między sprzedażą i nagrodą. Za powyższym miała przemawiać okoliczność sprzedaży premiowanych produktów (których producentem lub dystrybutorem jest Strona) występuje między dystrybutorami hurtowymi lub sklepami detalicznymi a Uczestnikami Programu 1, którzy dokonują ich zakupu oraz autoryzowanymi dystrybutorami a Uczestnikami Programu 2, którzy nabywają produkty objęte tym Programem w celu ich dalszej odsprzedaży.
W ocenie Strony, nie ma znaczenia tożsamość podmiotów zawierających z kupującym umowę lub poszczególne umowy sprzedaży oraz podmiotu przyrzekającego premię. Skarżąca prezentuje stanowisko wedle którego bez znaczenia jest to czy umowa sprzedaży zawierana jest z udziałem pośrednika czy też bez jego udziału lub inne podobne okoliczności "techniczne". W obu przypadkach finalnie dochodzi bowiem do zawarcia umowy sprzedaży. Istotnym jest czy sprzedaż ta była premiowana i czy otrzymana nagroda związana była z tą sprzedażą premiową.
Rację w tym sporze należy przyznać Stronie.
W sprawie nie jest sporne, że w celu promocji sprzedaży określonych produktów i zwiększenia ich sprzedaży Spółka nawiązała współpracę z podmiotem profesjonalnie zajmującym się zarządzaniem programami lojalnościowymi (zwanym dalej: Agencją). Agencja w związku z prowadzoną działalnością świadczy na rzecz swoich klientów usługi związane z organizacją konkursów, akcji promocyjnych, sprzedaży premiowej i innych wydarzeń, mających na celu reklamę firmy klienta, jego produktów i marek. W ramach Programu 1 i Programu 2 dotychczas organizowane były akcje specjalne (zwane dalej: Akcjami Specjalnymi). W ramach jednej z takich Akcji Specjalnych Agencja oferowała do wygrania nagrodę, której obrót uwarunkowany jest posiadaniem koncesji, której Agencja nie posiada, jednakże koncesję taką posiada Spółka. Tym samym, po wytypowaniu zwycięzcy tego typu nagrody, przekazywana była mu ona bezpośrednio przez Spółkę, działającą w imieniu własnym, ale na rachunek Agencji. Jest to wyjątek od zasady, zgodnie z którą nagrody są wydawane przez Agencję. Szczegółowy opis Akcji Specjalnej oraz warunki nagradzania Uczestników, znajdowały się każdorazowo w odrębnym regulaminie takiej Akcji Specjalnej albo w załączniku do Regulaminu Programu 1 i 2.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie w pkt 9 wymieniono inne źródła.
Jak wynika z art. 20 ust. 1 tej ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
W myśl natomiast art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.
Ponadto zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego – w wysokości 10% wygranej lub nagrody.
W świetle z art. 30 ust. 3 powołanej ustawy, zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-4b, 5a oraz 13-16, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.
W myśl art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
Jak wynika natomiast z art. 42 ust. 1 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
W ocenie Sądu czy opisany program 1 i program 2 należy traktować jako "sprzedaż premiową" w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odnosząc się do pierwszej spornej kwestii należy zauważyć, iż zdaniem organu, wobec braku definicji występującego w przytoczonym przepisie pojęcia "sprzedaż premiowa", w celu ustalenia jego znaczenia należy sięgnąć do przepisów Kodeksu cywilnego, gdzie w art. 535 postanowiono, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Z przytoczonego przepisu organ interpretujący wywiódł, iż wystąpienie sprzedaży oraz związku między sprzedażą i nagrodą, nie obejmuję sytuacji gdy nie występuje tożsamość podmiotów, gdyż sprzedaż ma miejsce między dystrybutorami hurtowymi lub sklepami detalicznymi a uczestnikami Programu, bez bezpośredniego udziału Strony.
Zdaniem Sądu, stanowisko Dyrektora KIS jest nieprawidłowe.
Przede wszystkim zauważyć trzeba, że na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązuje zasada powszechności opodatkowania, co słusznie zauważył organ, odwołując się do przepisu art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. Przepis ten stanowi, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powyżej wskazana zasada ukierunkowuje wykładnię przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując na opodatkowanie, jako zasadę i wyjątki od niej, czyli zwolnienia. W myśl powszechnie przyjętego w literaturze i orzecznictwie poglądu wszelkie odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania winny być odczytywane dosłownie. Zasada ta odnosi się zatem także do przepisów przewidujących zwolnienie od opodatkowania, a do takich należy sporny w rozpoznawanej sprawie przepis art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. Ścisły charakter wykładni, która winna być stosowania przy odczytywaniu ww. przepisu nie może oznaczać jednak zawężenia jego treści. Zgodnie z powszechnym rozumieniem wykładni ścisłej nie może ona zmierzać ani do rozszerzającej ani do zawężającej interpretacji przepisu, lecz polegać na jego dosłownym brzmieniu.
Istotne jest też, aby proces przeprowadzania wykładni był kompleksowy, pełny a jego rezultat gwarantował odczytanie przepisu w sposób najodpowiedniejszy do jego treści, celu, miejsca w systemie oraz wreszcie zamierzenia ustawodawcy. Szukając sensu słów ustawy podatkowej należy mieć na względzie zarówno obowiązujący porządek prawny, jak i jej systematykę, a także cel jej regulacji. W ten sposób można uniknąć jednostronnego, fiskalnego spojrzenia na sens normy prawa podatkowego. (R. Mastalski Prawo podażowe I - część ogólna C.H. Beck Warszawa 1998 r. str. 100). W taki też sposób winien być odczytywany będący przedmiotem sporu w niniejszej sprawie przepis art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f.
Wprowadzając ww. zwolnienie podatkowe w odniesieniu do nagród związanych ze sprzedażą premiową, ustawodawca podatkowy nie zawarł w ustawie definicji "sprzedaży premiowej", co dostrzegły strony sporu. Słusznie zatem przyjęły, że zakres znaczeniowy tego pojęcia należy ustalić z uwzględnieniem obowiązujących reguł wykładni.
Niewątpliwie - co do zasady - powinno być tak, że pojęcia użyte w prawie cywilnym i w przepisach podatkowych, jeśli w tych ostatnich nie są odmiennie zdefiniowane, należy rozumieć tak jak stanowi prawo cywilne, biorąc pod uwagę fakt, że obie gałęzie prawa składają się na jeden system prawny. Zasada ta jednak nie zawsze znajdzie zastosowanie i to nawet wówczas, gdy pojęcie zdefiniowane na gruncie prawa cywilnego nie zostało odmiennie zdefiniowane na gruncie prawa podatkowego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie jak ta stanowiąca przedmiot zaskarżonej interpretacji.
W ocenie Sądu, dokonując wykładni pojęcia "sprzedaż" użytego w omawianym przepisie należy mieć na uwadze, że funkcjonuje ono zarówno jako termin języka prawniczego, odnoszący się do konkretnej instytucji prawa cywilnego, jak również jako pojęcie potoczne, używane w szeroko rozumianym obrocie gospodarczym i prywatnym. Sprzedaż w znaczeniu określonym w art. 535 Kodeksu cywilnego jest umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa. W znaczeniu potocznym pojęciem sprzedaży obejmuje się natomiast bardziej ogólnie świadczenia odpłatne (wyrażone w pieniądzu), dokonane na warunkach porozumienia, obejmujące zarówno świadczenie usług lub wydanie towarów. Prawo podatkowe pojęciem sprzedaży posługuje się w różnych sytuacjach i – w zależności od rodzaju, konstrukcji czy przedmiotu opodatkowania, znaczenie tego pojęcia może być, w stosunku do definicji zawartej w Kodeksie cywilnym, ograniczone lub rozszerzone. W tym miejscu warto odnotować, że ustawodawca nie zawsze wyjaśnia sposób rozumienia występujących w normach prawno-podatkowych terminów cywilnoprawnych. W takiej sytuacji w pierwszej kolejności należy szukać ich podatkowego sensu, a dopiero w razie stwierdzenia, że ustawodawca nie nadał im swoistej dla prawa podatkowego treści, można przyjąć sposób ich rozumienia w prawie cywilnym.
Zaznaczyć trzeba, że w przypadku prawa podatkowego zarówno w orzecznictwie jak i literaturze przedmiotu zwraca się uwagę na jego autonomiczność, co oznacza, że także w przypadku terminów o ustalonym znaczeniu w innych dziedzinach prawa, prawo podatkowe niejednokrotnie przypisuje tym nazwom inne znaczenie, co jest najczęściej wynikiem realizowania przez prawo podatkowe odmiennych celów, niż inne dziedziny prawa np. prawo cywilne. Nadanie swoistego znaczenia danemu terminowi w prawie podatkowym może się dokonywać w drodze definicji zawartej w ustawie podatkowej, ale może być też wynikiem funkcjonowania tego terminu w taki, a nie inny sposób w systemie prawa podatkowego lub w obrębie konkretnego aktu prawnego. Niewątpliwie natomiast wskazane jest, zdaniem Sądu, aby przed sięgnięciem do definicji legalnych zawartych w innych, niż prawo podatkowe, dziedzinach prawa, wykluczyć możliwość nadania takiemu terminowi swoistego znaczenia w systemie prawa podatkowego lub na gruncie danej ustawy.
Na gruncie samej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęciem "sprzedaży" ustawodawca posługuje się m.in. w art. 5a ust. 20 (zawierającym definicje małego podatnika), art. 14 ust. 1 (w którym mowa wprost o podatniku dokonującym sprzedaży towarów i usług), czy art. 23 c pkt 2). Już więc sposób posługiwania się przez ustawodawcę w obszarze tej jednej ustawy pojęciem sprzedaży wskazuje, że przywołana przez organ definicja cywilistyczna sprzedaży jest niejednokrotnie zbyt wąska z punktu widzenia ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności w art. 14 ust. 1 ww. ustawy ustawodawca posługuje się wprost sformułowaniem "podatnik dokonujący sprzedaży towarów i usług" - które to określenie jest z kolei typowe dla ustawy o podatku od towarów i usług. Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie budzi żadnych wątpliwości, iż przedmiotem opodatkowania jest przychód uzyskany zarówno ze sprzedaży towarów jak i usług.
W rozpoznanej sprawie sporny nie jest sposób, w jaki należy rozumieć pojęcie "premiowa", więc temu zagadnieniu nie ma potrzeby poświęcać szczególnej uwagi. Wystarczy stwierdzić, iż zgodnie ze stanowiskiem stron sporu premiowy charakter sprzedaży wyraża się w przekazywaniu klientom dodatkowego wynagrodzenia w zamian za określone zachowanie. Pogląd ten znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym i podziela go także Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę.
W ocenie Sądu, nie sposób przyjąć stanowisko Organu, że sprzedaż premiowa jest to umowa sprzedaży, zawarta wyłącznie pomiędzy sprzedawcą a kupującym, w której treści to sprzedawca przyznaje premię kupującemu.
Poprawna wykładnia wskazanych przepisów prowadzi bowiem do wniosku, iż sprzedaż premiowa to działanie, w ramach którego kupującemu, w zamian za zawarcie jednej lub kilku umów sprzedaży o określonej treści albo spełnienie warunków związanych ze sprzedażą/kupnem określonych produktów, przyrzeczono premię, przy czym nie ma znaczenia tożsamość podmiotów zawierających z kupującym umowę lub poszczególne umowy sprzedaży oraz podmiotu przyrzekającego premię.
W ocenie Sądu, zaskarżona interpretacja narusza normy prawa materialnego, jako że opiera się na błędnej, zawężającej, wykładni art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. do pojęcia sprzedaży premiowej, umożliwiającej prowadzenie tych akcji wyłącznie przez bezpośredniego i końcowego zbywcę towaru lub usługi konsumentowi.
Sąd przyjął, że zwolnienie wskazane wart. 21 ust. 1 pkt 68 omawianej ustawy ma charakter przedmiotowy, a nie podmiotowy. Ustawodawca w treści powyższego przepisu, jak i w art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, posługuje się pojęciem "nagród związanych ze sprzedażą premiową", a nie premią z tytułu sprzedaży. Zatem ustawodawca zwalnia z podatku "wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową", a nie "nabywcę" lub "nagrodę dla nabywcy". Kluczową przesłanką zwolnienia jest zatem związek pomiędzy przyznaną nagrodą a dokonaną sprzedażą. Tym samym podkreślenia wymaga, że istotne z punktu widzenia zastosowania zwolnienia dla nagród związanych ze sprzedażą premiowa nie są cechy podmiotu wydającego i otrzymującego nagrodę, a jedynie to czy istnieje związek pomiędzy przyznaną nagroda a sprzedażą".
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym związek pomiędzy przyznaną nagrodą, a sprzedażą bez wątpienia istnieje. Uczestnicy Programów 1 i 2 mogą bowiem otrzymać nowe nagrody po spełnieniu warunków przewidzianych regulaminami tj. za dokonanie w określonym czasie zakupu określonych towarów w określonej ilości. Uczestnik Programu 1 lub Programu 2, po osiągnięciu określonego poziomu zakupowego ma autonomiczną możliwość podjęcia decyzji co do tego, czy chce uzyskać w zamian za dokonane przez siebie zakupy nową nagrodę, czy też wybrać nagrodę inną, spośród tych oferowanych w Programie 1 i 2. Innymi słowy, na skutek dokonania zakupu, Uczestnik Programu 1 i 2 nabywa prawo do nagrody. Niedopuszczalnym jest zatem twierdzenie o braku związku pomiędzy "sprzedażą", a "premią" tak jak wskazuje Organ.
Sąd podziela zapatrywania zawarte w wyroku tutejszego Sądu z dnia 4 lipca 2013 r. (sygn. akt III SA/Wa 381/13), gdzie przyjęto, że "do celów zwolnienia podatkowego określonego wart. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. bez znaczenia pozostaje okoliczność, iż kontrahent nie prowadzi bezpośrednio (we własnym imieniu) punktów handlowych mogących prowadzić sprzedaż detaliczną jego towarów, a Strona w ramach świadczonych usługi marketingowo-reklamowych na rzecz swoich klientów, koordynuje akcję sprzedaży premiowaną nagrodą zgodnie z regulaminem opisanym we wniosku. To, że akcje sprzedaży premiowej realizowane są na zlecenie dużych podmiotów gospodarczych, klientów Wnioskodawcy (podstawą ich realizacji jest każdorazowo zlecenie zawarte między Spółką a Kontrahentem oraz przygotowany przez Spółkę regulamin) nie zmienia istoty sprzedaży premiowej w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f, którego treść wskazuje, iż jest pojęciem szerszym niż sprzedaż w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego, który ponadto jak trafnie wskazała Strona nie zna pojęcia "sprzedaży premiowej".
Podobnie wypowiadają się również inne sądy administracyjne. Zgodnie z rozważaniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (wyrok z dnia 12 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 2799/14) w związku z tym, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o PIT posługuje się pojęciem "nagród związanych ze sprzedażą premiową" istotnym jest to, czy podatnik będący osobą fizyczną zawarł umowę sprzedaży, na mocy której nabył na własną rzecz towar lub usługę, za określoną w tej umowie cenę i czy w związku z zawarciem tej umowy nabył też prawo do otrzymania nagrody. Bez znaczenia jest natomiast czy umowa sprzedaży zawierana jest z udziałem pośrednika czy też bez jego udziału lub inne podobne okoliczności "techniczne". W obu przypadkach finalnie dochodzi bowiem do zawarcia umowy sprzedaży. Istotnym jest czy sprzedaż ta była premiowana i czy otrzymana nagroda związana była z tą sprzedażą premiową.
W cenie Sądu istotną z punktu widzenia powyższego zwolnienia jest okoliczność, iż otrzymanie przyrzeczonej nagrody związane jest wyłącznie z zakupem określonego produktu. Zauważenia bowiem wymaga, iż zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f ma charakter przedmiotowy, a nie podmiotowy. Z treści powyższego przepisu jak i art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie wynika że ze sprzedażą premiowg mamy do czynienia tylko wtedy, gdy wypłaca ją sprzedający.
Wskazać należy, iż problematyka powyższa była już przedmiotem orzekania sądów administracyjnych - analogiczne stanowisko zajęte zostało między innymi w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2013 r. o sygn. akt III SA/Wa 2247/12, z dnia 16 marca 2014 r. o sygn. akt III SA/Wa 2889/13 oraz z dnia 7 lipca 2014 r. o sygn. akt III SA/Wa 368/14; a także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lutego 2014 r. o sygn. akt I SA/Gd 1683/13.
Dyrektor KIS zobowiązany jest uwzględnić stanowisko Sądu wyrażone w niniejszej sprawie w zakresie tej spornej kwestii.
Odnosząc się zaś do drugiej spornej kwestii (tj. pytania nr 3) dotyczącej tego czy na podstawie art. 41 ust. 1 i 4 u.p.d.o.f. na Skarżącej ciąży obowiązek odprowadzenia podatku w związku z wydaniem nowej nagrody (nie przekraczającej wartości 2000 zł) w akcji promocyjnej organizowanej przez Agencję, nie będą spoczywały obowiązki płatnika w każdym przypadku gdy taka nagroda będzie wydawana na rzecz osoby fizycznej prowadzącej działalność rolniczą.
Wedle argumentacji Strony zawartej w skardze w przypadku, gdy wartość Nowej Nagrody wydanej w Programie 1 nie przekracza wartości 2.000 zł, na Spółce nie będą spoczywały obowiązki płatnika, w związku z tym, że zastosowanie znajdzie zwolnienie, o którym mowa jest w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT, w każdym wypadku, w którym Nowa Nagroda będzie wydawana na rzecz osoby fizycznej prowadzącej działalność rolniczą.
Organ uznał natomiast, że na Spółce spoczywają obowiązki informacyjne wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z wydaniem Nowych Nagród w opisanych sytuacjach tj. zarówno w sytuacji gdy wartość Nagrody nie przekracza 2000 zł jak i w sytuacji o wartości Nagrody przewyższającej 2000 zł. Nagrody wydawane osobom fizycznym prowadzącym działalność rolniczą należy zaliczyć do przychodów z "innych źródeł", o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do brzmienia art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego - w wysokości 10% wygranej lub nagrody.
Ponownie wskazać należy, że myśl art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy, wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.
Z treści art. 41 ust. 4 ww. ustawy, wynika, że płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
Natomiast w myśl art. 41 ust. 7 pkt 1 ww. ustawy, jeżeli przedmiotem wygranych (nagród), o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 - nie są pieniądze, podatnik jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia.
Na podstawie art. 42 ust. 1 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku, gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Stosownie do art. 42 ust. 1a ww. ustawy, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru (dotyczy PIT-8AR). Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
Od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach rozliczany jest zryczałtowanych podatek dochodowy w wysokości 10% od wartości nagrody, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT, do poboru i zapłaty którego zobowiązany jest podmiot przekazujący wygrane (art. 30 ust. 1 pkt 2 i art. 41 ust. 1 i 4 ustawy o PIT).
Zauważyć należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f, "Przepisów ustawy [u.p.d.o.f.] nie stosuje się do: przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej". Z treści ww. przepisów wynika więc, że wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2000 zł, jest zwolniona z opodatkowania PIT.
Przedmiotowe zwolnienie nie dotyczy z kolei nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności. Jak jednak Strona wskazała, w Programie 1 biorą udział osoby fizyczne wyłącznie takie, które prowadzą działalność rolniczą i przystępując do Programu 1 oświadczają, że zakupu Produktów w Programie 1 dokonują na potrzeby tej działalności. Tym samym nie sposób zakwalifikować wydawanych tym Uczestnikom Programu 1 Nowych Nagród jako przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Tym samym wydane w Programie 1 Nowe Nagrody na rzecz osób fizycznych, w każdym wypadku, jeśli ich wartość nie przekracza 2.000 zł, będą zwolnione z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT. Nie można ich bowiem przypisać do pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc nie może znaleźć zastosowania wyjątek z fragmentu końcowego przywołanego przepisu, zgodnie z którym "zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności".
Tym samym skoro w przypadku, gdy wartość Nowej Nagrody wydanej w Programie 1 nie przekracza wartości 2.000 zł, po stronie Uczestników Programu 1 nie powstanie zobowiązanie podatkowe, to w takiej sytuacji na Spółce nie będą spoczywały obowiązki płatnika.
W sprawie doszło zatem również do błędnej wykładni . 41 ust. 1 i 4 w zw. Z art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że zachodzą podstawy do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej indywidualnej interpretacji w zaskarżonej części na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. O kosztach Sąd postanowił stosownie do treści art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a. Na koszty w kwocie 697 zł składały się wpis 200 zł, opłata od pełnomocnictwa 17 zł i wynagrodzenie pełnomocnika 480 zł.
.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI