III SA/Wa 1733/04

III SA/Wa 1733/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-06-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-09-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Radziszewska-Krupa
Jakub Pinkowski /przewodniczący/
Małgorzata Jarecka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi "Z." Sp. z o.o. z/s w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1999r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącego kwotę 1560,00 zł (tysiąc pięćset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2003r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 1999r. w wysokości [...] zł oraz dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł. Wskazał, iż w grudniu 1999 r. Spółka otrzymała od I. Sp. z o.o. faktury VAT dokumentujące zakup kaset VHS z nagranym filmem fabularnym kinowym "O.", kaset VHS z nagranym filmem dokumentalnym "O." - "T.", albumów fotograficznych pt. "O." z tekstami opisującymi realizację filmu i kalendarzy "O." na rok 2000. Poszczególne składniki zostały połączone i zafoliowane jako jeden zestaw pod tytułem "A.".
Organ stwierdził, iż Spółka została obciążona przez I. fakturami VAT za dostarczone ogółem 200.316 zestawów w grudniu 1999 r. i wtedy stała się ich właścicielem pomimo, że z jej dyspozycji I. wydała odbiorcom Skarżącej Spółki 193.512 zestawy już w listopadzie 1999 r. Firma I. powinna wystawić faktury VAT dla Spółki już w listopadzie 1999 r., ale uczyniła to dopiero w grudniu. W tej sytuacji organ przyjął, iż obowiązek podatkowy związany z wydaniem albumów odbiorcom wskazanym przez Spółkę, powstał dla niej dopiero w grudniu 1999 r. Ustalona na podstawie opinii Głównego Urzędu Statystycznego klasyfikacja wyrobu, stawka podatku VAT dla wszystkich poszczególnych składników zestawu wynosiła 22%. Wobec powyższego w grudniu 1999 r. w Spółce powstał obowiązek o podatkowy z tytułu sprzedaży 193.562 szt. każdego z wyrobów składających się na całości zestawu. Organ zważył, że Spółka dopiero w 2000r. wystawiła faktury VAT dokumentujące powyższą sprzedaż obejmując elementy zestawu jednym tytułem "A.". Ponadto Skarżąca sprzedała w grudniu 1999r. 1411 zestawów na rzecz I. wystawiając faktury VAT z nieprawidłową stawką VAT – 0%.
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia organ określił Skarżącej z tytułu dokonanych transakcji należny podatek VAT w wysokości [...] zł. i stwierdził, że o taką kwotę Spółka zaniżyła zobowiązanie z tytułu tego podatku za grudzień 1999r.
W odwołaniu od decyzji Dyrektora UKS pełnomocnik Skarżącej stwierdził, iż zaskarżona decyzja została wydana w związku z błędną opinią klasyfikacyjną GUS, która niesłusznie wydzieliła z wydawnictwa prasowego "A." - stanowiącego jeden wyrób oznaczony jednym towarowym kodem kreskowym - poszczególne jego części i potraktowała jako samoistne wyroby, do odrębnego opodatkowania. Ponadto odnośnie 193.562 egzemplarzy albumów wydanych do sprzedaży kolportażowej, pełnomocnik wskazał, że ilość ta stanowi błędną przesłankę faktyczną przyjętą w spornej decyzji. Skarżąca zawarła bowiem umowę na sprzedaż "A." w trybie kolportażu z firmą P., a umowa ta zakładała wydanie do sprzedaży towaru i rozliczenie faktycznej sprzedaży do 120 dni od daty wydania towaru - co było zgodne z ustawą z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm., zwanej ustawą o VAT) Sprzedaż fizyczna-towaru w 1999 roku wyniosła 68.313 szt. "A." i zgodnie z warunkami umowy na kolportaż ilość ta zafakturowana została w roku 2000, na ogólną kwotę [...] zł brutto. Wyliczona w spornej decyzji kwota wartości sprzedaży [...] zł, oraz ustalony obowiązek podatkowy na kwotę [...] zł. były błędne i niezgodne ze stanem faktycznym. Niesłuszne podważanie warunków umowy na kolportaż wykonanej w 1999r. nie może stanowić podstawy do ustalenia błędnej wysokości podatku VAT. Co do pozostałych przesłanek związanych ze sprzedażą wydawnictwa prasowego "A." pełnomocnik wyjaśnił, iż Skarżąca będzie się mogła do nich odnieść po rozpatrzeniu skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożonej w związku ze sporną opinią klasyfikacji wyrobu wydaną przez GUS. Na tej podstawie wniósł również o zawieszenie prowadzonego w sprawie postępowania w związku z konieczności rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez NSA.
Decyzją z dnia [...] lipca 2004r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i określił Skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za grudzień 1999r. w wysokości [...] zł oraz ustalił kwotę dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł. Organ analizując możliwość zastosowania przez Spółkę O % stawki VAT wskazał, iż w aktach sprawy znajdowała się opinia GUS klasyfikująca poszczególne elementy zestawu odrębnie. Żaden z elementów nie został zaklasyfikowany w sposób pozwalający na zastosowanie preferencyjnej stawki VAT. Zafoliowanie całości zestawu nie zmieniało dokonanej klasyfikacji i nie wpływało na możliwość potraktowania go jako wydawnictwa prasowego lub dziełowego o wskazanym symbolu SWW. Organ wskazał, przy tym, że dla ustalenia właściwej stawki VAT nie miało znaczenia również oznaczenie "A." numerami ISBN i ISSN. Numer ISBN jest bowiem nadawany przez samego wydawcę, przy pewnym stopniu dowolności w tym zakresie, z puli otrzymanej od Krajowego Biura ISBN, numery te nadawane są również książkom i broszurom na nośniku elektronicznym, a także filmom edukacyjnym i taśmom video. W przypadku numeru ISSN dla jego nadania nie ma znaczenia charakter nośnika, na jakim czasopismo jest wydawane. Dlatego też podnoszony przez pełnomocnika skarżącej argument, iż na mocy postanowienia Sądu [...] w W. dla "A." został nadany także numer ISSN a album ten wpisano do Sądowego Rejestru Dzienników i Czasopism jako czasopismo nieperiodyczne, nie może przesadzać zastosowaniu obniżonej stawki podatku. Stawki tej nie można było bowiem stosować do wyrobów innych niż zaklasyfikowane pod symbolem SWW 2711 i SWW 2712. Nie uznanie sprzedawanego przez skarżącą towaru jako całość za wydawnictwo prasowe oznaczone symbolem SWW 2711, nie naruszało w niczym prawomocnego postanowienia Sądu o wpisie tegoż wydawnictwa do rejestru prasy.
Mając na względzie powyższe organ uznał, że zestawu zatytułowanego "A." jako całości nie można zakwalifikować ani jako wydawnictwo dziełowe, ani jako wydawnictwo prasowe, do którego mają zastosowanie symbole SWW-2711 lub 2712. Podkreślił, iż w trakcie postępowania odwoławczego szczegółowo zbadano materiał dowodowy sprawy w wyniku czego stwierdzono, że album filmowy nie spełniał kryteriów wydawnictwa poligraficznego, a w konsekwencji Skarżąca nie mogła zastosować preferencyjnej stawki w podatku od towarów i usług.
Przyczyną uchylenia decyzji wydanej w I instancji było błędne określenie przez Dyrektora UKS momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu dokonanych przez Skarżącą transakcji oraz błędne ustalenie ich wielkości. Organ stwierdził, iż do sprzedaży "A." nie można było stosować przepisów dotyczących sprzedaży w kolportażu, bowiem te dotyczą wydawnictw prasowych i dziełowych o SWW 2711 i 2712 Umowa zawarta z firmą P. wykazywała cechy umowy komisu i przy takiej kwalifikacji obowiązek podatkowy powstał w odniesieniu do znacznej części towarów dopiero w 2000 r. i obejmował faktyczną sprzedaż z uwzględnieniem dokonanych zwrotów towarów. W związku z powyższym organ uznał, iż wydanie 193.562 szt. "A." w grudniu 1999 r. nie wiązało się z powstaniem obowiązku podatkowego w VAT i koniecznością prawidłowego określenia podatku należnego od Skarżącej. W tej sytuacji jedynie nieprawidłowości związane z rozliczeniem podatku VAT za grudzień 1999 r. wiązały się z zastosowaniem błędnej stawki podatku przy sprzedaży 1411 szt. zestawu dokonanej na rzecz I. z zastosowaniem stawki 0%. Ustalenie podatku należnego od tej sprzedaży w wysokości [...] zł. spowodowało konieczność określenia przez organ nowej wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1999 r.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik Skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie, że dokonane przez Skarżącą czynności podatkowe były prawidłowe. Wskazał, że Skarżąca wprowadziła swoje produkty video na dwa pola eksploatacyjne. Pierwsze to wydawnictwo prasowe z kasetami video posiadające charakter edukacyjny i popularyzatorski, drugie to sprzedaż samych kaset i płyt DVD, przy sprzedaży których naliczono i odprowadzono podatek VAT. Spółka zleciła wyprodukowanie "A." i nagranie kaset VHS, które miały być sprzedawane w ramach albumu, a przy ich zakupie zapłaciła podatek VAT. Przy wprowadzeniu "A. spełniła wszystkie wymogi merytoryczne i formalne związane z kolportażem wydawnictw prasowych. Uzyskała wpis do Sądowego Rejestru Prasy, numer [...], numer indeksu prasy oraz wiążącą ją umowę kolportażową. Kwalifikacja produktu jako wydawnictwa prasowego była właściwa i potwierdzona została między innymi przy odprawie granicznej dokonanej przez Urząd Celny. Pełnomocnik wskazał, że organy podatkowe zmieniały swoje stanowisko odnośnie transakcji dokonanych przez Skarżącą. Decyzje wydane w sprawie oparte były na błędnej, niezgodnej ze stanem faktycznym, opinii GUS. Naruszają one powagę i moc wiążącą prawomocnego postanowienia sądowego o wpisie "A." do Sądowego Rejestru Prasy. Wpis taki ma charakter konstytutywny i jest wiążący dla wszystkich urzędów, organów podatkowych i stron uczestniczących w rozpowszechnianiu prasy. W związku z powyższym pełnomocnik Skarżącej wniósł o orzeczenie, że dokonane przez Skarżącą czynności podatkowe były właściwe, zgodne z obowiązującymi zasadami na rynku prasowym i przepisami o VAT.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 listopada 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy w toku rozpoznawania sprawy organy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Skarga jest zasadna.
W ocenie Sądu organy podatkowe nie przeprowadziły w sprawie w sposób należyty postępowania dowodowego. Zgromadzony materiał dowodowy, w ocenie Sądu nie pozwolił na dokonanie zupełnej i kompleksowej oceny stanu faktycznego i zastosowanej wykładni prawa.
W sprawie ustalono, że Skarżąca sprzedała w grudniu 1999r. 1411 sztuk zestawu zatytułowanego "A.", który składał się z 4 zafoliowanych łącznie składników: albumu ze zdjęciami oraz napisami z realizacji filmu "O.", kalendarza "O.", kasety z filmem "O.", kasety z filmem dokumentalnym " T.".
"A." ten, został zarejestrowany jako wydawnictwo prasowe w sądowym rejestrze dzienników i czasopism, jako wydawnictwo jednorazowe z możliwością wznowienia i nadano mu symbol ISBN oraz ISSN. Został sklasyfikowany przez Skarżącą, jako prasowy zestaw wydawniczy w grupowaniu czasopisma i magazyny wychodzące mniej niż cztery razy w tygodniu – SWW 2711-2. Zgodnie z art. 50 ust. 5 ustawy o VAT sprzedaż wydawnictw prasowych oznaczonych w klasyfikacji statystycznej symbolem numerycznym SWW 2711, opodatkowana była stawkę podatku "0%" Skarżąca Spółka" Z." taką stawkę zastosowała dla wydanego zestawu. Przyjmując preferencyjną stawkę VAT odwołała się do orzecznictwa NSA, które nakazywało w przypadku sprzedaży kompletu, stosować dla kompletu stawkę przyjętą dla elementu dominującego.
Jednocześnie, by uniknąć negatywnych konsekwencji ewentualnej błędnej kwalifikacji statystycznej Skarżąca wystąpiła w trybie art. 40 ust. 1 ustawy o statystyce publicznej z dnia 29 czerwca 19995 r. ( Dz.U. Nr 88 poz. 439 ze zm.) do Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego o wydanie opinii klasyfikującej "A."
W odpowiedzi na pismo Strony z dnia 23 listopada 1999 r. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, wydał opinię w której wyodrębnił z zestawu poszczególne elementy i każdy sklasyfikował osobno- album fotograficzny pod symbolem SWW 2713-19 "akcydensy wydawnicze pozostałe"., kalendarz , jako kalendarze drukowane różnych rodzajowo – SWW 2713-29, mapy w formie książkowej SWW 2713-2 mapy w formie innej niż książkowa SWW 2713-1, kasety SWW 2814-71.
Takiej samej klasyfikacji zestawu dokonano także w opiniach z 24 stycznia 2001 r., 6 grudnia 2001 r., 28 kwietnia 2003 r. W opinii z dnia 24 stycznia Prezes GUS dodatkowo podniósł, że "wpis albumu fotograficznego "O." zafoliowanego łącznie z kalendarzem i kasetą do sądowego rejestru dzienników i czasopism nie stanowi kryterium klasyfikacyjnego".
Organy podatkowe opinie GUS uznały za prawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w grupowaniu SWW 27 mieszczą się wyroby poligraficzne. Symbole SWW 2711 odnoszą się do wydawnictw periodycznych (2711-1 gazety, 2711-2 czasopisma), natomiast SWW 2712- wydawnictwa nieperiodyczne ( 2712-1 książki, 2712-2 nuty, 2712-3-3mapy, 2712-4 reprodukcje poligraficzne, 2712-5 plakaty). Żaden z elementów zestawu nie mieści się w wyżej wskazanym grupowani. Także stwierdził, że postanowienie Sądu o wpisie do krajowego rejestru prasy, na które powołuje się Skarżąca nie ma charakteru konstytutywnego stanowiącego o tym, co jest a co nie jest wydawnictwem prasowym.
Sąd zważył, co następuje.
W orzecznictwie sądowym zarysowały się dwa stanowiska, co do charakteru wydawanych przez GUS opinii. Z jednej strony Naczelny Sąd Administracyjny wyrażał pogląd, że " w postępowaniu nie podejmuje się odrębnych ustaleń w tym zakresie" ( NSA w Katowicach z dnia 12 grudnia 1996 r. S.A./Ka 2098/95), z drugiej zaś strony stał na stanowisku, że opinie i interpretacje z zakresu klasyfikacji statystycznych w postępowaniu administracyjnym są dowodem, który musi odpowiadać warunkom art. 75 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 , poz.107) Kodeks postępowania administracyjnego i który podlega ocenie organu stosującego prawo ( NSA w Lublinie 5 grudnia 1997 r. i S.A./Lu 1259/96 Poradnik VAT 1998/9 str.73). Sąd w orzekający w tej sprawie, podziela ostatni z wyżej wskazanych poglądów. Jest on w orzecznictwie sądów administracyjnych, aktualnie dominujący. Teza zawarta w wyroku NSA z dnia 5 grudnia 1997 r. znajduje analogiczne zastosowanie do przepisu art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. Nr 137, poz.926, ze zm.), zwanej dalej or.pod.
W ocenie Sądu, organy podatkowe nie dokonały szczegółowej oceny dowodu, jakim były wskazane wyżej opinie klasyfikacyjne ani nie oceniły klasyfikacji dokonanej przez Skarżącą. Skarżąca kwestionuje opinie wskazując, iż przedmiotowy "A." mieści się w grupowaniu SWW 27 wyroby poligraficzne, pod symbolem 27-11, który obejmuje czasopisma oraz podnosi, że dokonany wpis w krajowym rejestrze prasy ma decydujące znaczenie dla klasyfikacji statystycznej wyrobu jako wydawnictwa prasowego.
Z poglądem Skarżącej, iż wpis do rejestru ma istotne znaczenie dla prawa podatkowego nie można się zgodzić. Z przepisu § 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 lipca 1990 r. w sprawie rejestru dzienników i czasopism ( Dz.U. Nr 46, poz. 275) wynika, że podstawą postanowienia zarządzającego wpis do rejestru są wyłącznie dokumenty złożone do akt rejestrowych. Przed wydaniem postanowienia Sąd zasięga informacji w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie, czy nazwa dziennika lub czasopisma nie jest zbieżna z istniejącym tytułem prasowym. Postępowanie rejestrowe ma charakter formalny, co oznacza, że obowiązek sądu rejestrowego ogranicza się do sprawdzenia, czy wniosek odpowiada przesłankom określonym w art. 20 ust. 2 z dnia 26 stycznia 1984 r. ( Dz.U. Nr.5 poz. 24) Prawo prasowe. Natomiast sąd rejestrowy nie bada, czy wpis jest zgodny ze stanem faktycznym lub obowiązującymi przepisami, co miało miejsce przed zmianą wyżej wskazanego rozporządzenia, rozporządzeniem z dnia 15 listopada 1997 r. ( Dz,U. Nr 141, poz. 947). Tym samym, w ocenie Sądu wpis ten potwierdza tylko pewien stan wynikający z dokumentów złożonych przez wnioskodawcę. Nie można natomiast w oparciu o wpis wywodzić, że wydawnictwo jest wydawnictwem prasowym, w rozumieniu prawa podatkowego albowiem tego elementu w sensie faktycznym i prawnym sąd rejestrowy nie bada.
Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że istotnym dla rozstrzygnięcia, czy Skarżąca słusznie zastosowała 0% stawkę podatku VAT dla wyrobu był nie tyle opis wyrobu, co wskazany przy nim symbol statystyczny, tu : SWW 2711.
Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług w rubryce SWW/KU umieszcza ten symbol przy gazetach, czasopismach, magazynach, które różnicuje okres ukazywania się. Poszukując znaczenia pojęcia "czasopisma", Dyrektor Izby Skarbowej odwołał się do ustawy Prawo prasowe, która w art. 7 ust. 2 pkt 3 wskazuje, że czasopismem jest druk periodyczny ukazujący się nie częściej niż raz w tygodniu, a nie rzadziej niż raz w roku: przepis ten stosuje się odpowiednio do przekazu za pomocą dźwięku oraz dźwięku i obrazu innego niż określony w punkcie 2. Uznał, że wydany przez Skarżącą zestaw takich cech nie spełnia, tym samym nie mieści się w grupowaniu SWW 2711-2.
W ocenie Sądu takie rozstrzygnięcie było przedwczesne. Dla wyjaśnienia sprawy, istotne znaczenie ma dokonanie ustaleń dotyczących elementu "dominującego", znajdującego się w zafoliowanym zestawie. Skarżąca wskazała, że jest nim album ze zdjęciami. Organ podatkowy winien zbadać, co oznaczał zapis w postanowieniu sądu, że " A. jest wydawnictwem jednorazowym z możliwością wznowienia" oraz jakie znaczenie w sprawie miało nadanie czasopismu numeru ISSN. Numer ten jest Międzynarodowym znormalizowanym numerem wydawnictw ciągłych. Numer ten należy podawać w eksponowanym miejscu wszystkich części wydawnictwa ciągłego, to jest jego kolejnych numerów, w przypadku czasopisma.
Rozpoznając ponownie sprawę organ winien ocenić wszystkie okoliczności, które mogą mieć znaczenie dla klasyfikacji, by zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 124 or.pod., nie pozostawić wątpliwości, co do podjętego rozstrzygnięcia.
Dyrektor Izby Skarbowej winien ponownie zwrócić się do Prezesa GUS o opinię dotyczącą klasyfikacji sprzedanego przez Skarżącą wyrobu, ze szczególnym uwzględnieniem klasyfikacji albumu ze zdjęciami, który to Skarżąca wskazuje jako element dominujący. W ocenie Sądu, zasadnym byłoby skierowanie do Prezesa GUS zapytania uzupełnionego o informacje co do częstotliwości edycji wydawnictwa, sformułowanego w taki sposób, by w odpowiedzi uzyskać uzasadnienie stanowiska organu statystycznego, co do tego, jakie cechy wyrobu ( szczególnie albumu ze zdjęciami) zadecydowały o przyjętej klasyfikacji. Dopiero tak sformułowana opinia z uzasadnieniem może być poddana rzetelnej ocenie.
Drugim, stawianym przez Skarżącą zarzutem jest ustalenie przez organy podatkowe, iż wydawnictwo nie może stanowić jednolicie opodatkowanej całości, albowiem każdy element kompletu podlega odrębnej klasyfikacji statystycznej, skutkiem czego podlega także odrębnemu opodatkowaniu.
Słusznie wskazuje Skarżąca, że dotychczasowa praktyka i orzecznictwo było odmienne. Jeszcze w 1998 r. Naczelny Sad Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 listopada (sygn. I S.A./Wr 836/98) uznał, że "przy sprzedaży kompletów, w których jeden element ma charakter dominujący a inny uzupełniający do całego kompletu ma zastosowanie stawka właściwa dla elementu dominującego". Dopiero opinia klasyfikacyjna GUS z 27 grudnia 1999 r. zakwestionowała taki sposób klasyfikacji. Odwołano się do stanowiska zajętego przez Główny Urząd Ceł, ustalonego w oparciu o decyzję Światowej Organizacji Handlu z dnia 16 marca 1999 r., według której wydawnictwa składające się z książek, albumów oraz zawierające dodatkowo kasety (wideo, audio lub CD-ROM) winny być klasyfikowane oddzielnie.
Strona Skarżąca podnosi, że nie zostało przez organy podatkowe ustalone, od kiedy taki sposób klasyfikacji stał się obowiązujący. Sąd stwierdza, iż w aktach sprawy rzeczywiście istnieje, skierowana wprawdzie do innego podmiotu, opinia klasyfikacyjna z dnia 10 stycznia 2000 roku, w której Główny Urząd Statystyczny informuje, że od 1 stycznia 2000 r. wydawnictwa periodyczne ( czasopisma, broszury magazyny) lub nieperiodyczne ( książki, albumy, kalendarze) oraz nagrane nośniki dźwięku lub innych sygnałów klasyfikowane są osobno. Zapis ten nasuwa, wątpliwości, co do terminu wejścia w życie ustaleń wynikających z decyzji z [...] marca 1999 r. Sąd podziela te wątpliwości.
W tym stanie rzeczy przy ponownym rozpoznaniu sprawy Dyrektor Izby Skarbowej winien wyjaśnić, od kiedy zaczęły obowiązywać wskazane zmiany, nakazujące organom statystycznym przy dokonywaniu klasyfikacji elementy zapakowane łącznie, stanowiące komplet, klasyfikować odrębnie.
Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, art. 122, art. 124 i art. 187 § 1 ordynacji podatkowej co uniemożliwiło dokonanie analizy prawidłowości przyjętych klasyfikacji statystycznych, a co za tym idzie stawek podatku VAT . Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145§ 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270), uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art. 152 wyżej wskazanej ustawy orzekł, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, a na podstawie art. 200 tej ustawy orzekł o kosztach postępowania sądowego.