I SA/Kr 640/25

I SA/Kr 640/25 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-10-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jarosław Wiśniewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
umorzono postępowanie sądowoadministracyjne
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 161 par. 1 pkt 3 i par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 lipca 2025r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.406.2025.2.AP w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowowoadministracyjne, II. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. N. (dalej: "skarżący") zakwestionował stanowisko wyrażone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 lipca 2025r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.406.2025.2.AP w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że przedmiotowa skarga została uwzględniona w całości i wniósł o umorzenie postępowania.
W dniu 19 września 2025r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną o nr 0113-KDIPT2-1.4011.406.2025.4.AP, w której uwzględnił w całości skargę na interpretację indywidualną z dnia 23 lipca 2025r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.406.2025.2.AP; stwierdził, że w sprawie wydania tej interpretacji nie doszło do działania bez podstawy prawnej, ani do rażącego naruszenia prawa i zmienił z urzędu zaskarżoną interpretację – uznając, że stanowisko, które skarżący przedstawił we wniosku z dnia 25 kwietnia 2025r. o wydanie interpretacji indywidualnej jest prawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024r., poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Z bezprzedmiotowością postępowania w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. wyrok NSA z 25 października 2005r., sygn. akt II OSK 85/05, LEX nr 188791).
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem jedną z "innych przyczyn" bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego skutkującą jego umorzeniem jest wydanie przez organ aktu autokontrolnego w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a.
Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Wydany w trybie autokontroli akt zastępuje akt pierwotnie zaskarżony do sądu i jest aktem organu II instancji. Wydanie takiego aktu, co do zasady, powoduje konieczność umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Wówczas Sąd bada, czy skarga została uwzględniona przez organ w całości, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany. Sąd nie kontroluje natomiast aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. np. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 1999r., sygn. akt OPS 16/99, ONSA 2000, Nr 3, poz. 94 oraz A. Kabat, Komentarz do art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2009, wyd. III.).
Na gruncie przedmiotowej sprawy skarżący zakwestionował stanowisko wyrażone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 lipca 2025r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.406.2025.2.AP w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że przedmiotowa skarga została uwzględniona w całości i wniósł o umorzenie postępowania.
Ponadto podać należy, że w dniu 19 września 2025r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną o nr 0113-KDIPT2-1.4011.406.2025.4.AP, w której uwzględnił w całości skargę na interpretację indywidualną z dnia 23 lipca 2025r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.406.2025.2.AP; stwierdził, że w sprawie wydania tej interpretacji nie doszło do działania bez podstawy prawnej, ani do rażącego naruszenia prawa i zmienił z urzędu zaskarżoną interpretację – uznając, że stanowisko, które skarżący przedstawił we wniosku z dnia 25 kwietnia 2025r. o wydanie interpretacji indywidualnej jest prawidłowe.
W tej sytuacji postępowanie sądowe w zakresie zaskarżonej interpretacji indywidualnej stało się bezprzedmiotowe wobec braku przedmiotu zaskarżenia, co skutkować musiało umorzeniem postępowania sądowego.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie I sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie II sentencji postanowienia. Na mocy art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023r. poz. 1964 ze zm.) – Sąd zasądził na rzecz skarżącego od organu kwotę 697 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania, obejmującą zwrot kosztów zastępstwa procesowego skarżącego przez pełnomocnika – adwokata w wysokości 480 zł, zwrot uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 200 zł oraz opłatę od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł stanowiącą równowartość opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z cz. IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej, t.j. Dz.U. z 2025r., poz. 1154).