III SA/WA 1634/04

III SA/Wa 1634/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-10-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-09-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dariusz Turek
Krystyna Kleiber /sprawozdawca/
Małgorzata Długosz-Szyjko /przewodniczący/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Krystyna Kleiber (spr.), Asesor WSA Dariusz Turek, Protokolant Marcin Bącal, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2005 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z/s w W. na niewykonanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2004 r. sygnatura akt III SAB 136/03, uwzględniającego skargę na bezczynność oddala skargę
Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] lipca 2004 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, z siedzibą w Warszawie, wnosiła o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2003 roku wobec niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2004 r. sygn. akt III SAB 136/03, w terminie w nim wskazanym, poczynając od dnia 8 czerwca 2004r. Spółka wnosiła też o orzeczenie nieistnienia obowiązku z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 rok, licząc od dnia 1 stycznia 2000 r.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego W., wnosząc o jej oddalenie wyjaśnił co następuje.
Wyrokiem z dnia 19 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny nakazał aby postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącej z dnia 22 lipca 2003 r. zostało zakończone postanowieniem, wydanym w terminie 30 dni od daty doręczenia organowi wyroku. Stosownie do treści wyroku, wniosek skarżącej Spółki z dnia 22 lipca 2003 r. został rozpoznany postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...], którym zostało umorzone postępowanie w sprawie uchylenia dokonanej czynności egzekucyjnej – doręczenia tytułu wykonawczego [...]. Na postanowienie to B. Sp. z o.o. złożyła zażalenie, które do dnia przekazania akt administracyjnych Sądowi, nie zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej rozpoznane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył.
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2004 r. sygn. akt III SAB 136/03 Naczelnik Urzędu Skarbowego W. został zobowiązany do wydania postanowienia w sprawie wszczętej wnioskiem skarżącej z dnia 22 lipca 2003 r. w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego wyroku. Wyrok został doręczony w dniu 8 czerwca 2004 r. Wniosek z dnia 22 lipca 2003 r. dotyczył wydania postanowienia o uchylenie czynności egzekucyjnej – doręczenia tytułu wykonawczego nr [...]wskutek umorzenia postępowania egzekucyjnego postanowieniem z dnia [...] lutego 1999 r. Postanowienie z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] o umorzeniu postępowania zostało wydane w terminie 30 dni i objęło zakres wniosku skarżącej Spółki. Pomimo to, w przekazanych Sądowi aktach administracyjnych znajduje się wniosek Spółki z dnia 14 lipca 2004 r., w którym wzywa on Naczelnika Urzędu Skarbowego W. do "wykonania opisanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, doręczonego w dniu 8 czerwca 2004 r. przez wydanie postanowienia o uchyleniu czynności egzekucyjnej z dnia 28 lutego 1997 r., polegającej na doręczeniu odpisu tytułu wykonawczego [...] z klauzulą o skierowaniu do egzekucji i postanowieniu o zastosowaniu środka egzekucyjnego – która przerwała bieg przedawnienia w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2002 r. sygn. akt III S.A. 1509/02", a postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...]Naczelnik Urzędu Skarbowego W. umorzył postępowanie w sprawie tegoż wniosku jako bezprzedmiotowe.
Należy więc uznać, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wykonał ciążący nań obowiązek w terminie.
Skarga, więc w zakresie pkt 1-szego nie zasługuje na uwzględnienie.
Grzywna, stosownie do przepisu art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), może być orzeczona wobec organu w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, po wydaniu pisemnych wezwań właściwego organu do wykonania wyroku. W sprawie tej zanim doszło do wezwania do wykonania wyroku, organ egzekucyjny wydał postanowienie do czego zobowiązany był tym wyrokiem. Umarzając postępowanie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wskazał, iż wniosek skarżącej był bezprzedmiotowy bowiem obowiązek doręczenia dłużnikowi tytułu wykonawczego wynika z art. 32 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991r., Nr 36, poz. 161 ze zm.) i czynności tej nie można uchylić. Stwierdził też, że kwestia umorzenia postępowania egzekucyjnego była już przedmiotem wcześniejszych ostatecznych postanowień organu administracji publicznej.
Natomiast drugi z wniosków zawarty w skardze nie został uwzględniony gdyż z uwagi na rodzaj żądania nie podlega on rozpoznaniu w postępowaniu sądowo-administacyjnym.
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2004 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, obejmując na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne postanowienia, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz akty prawa miejscowego.
Oznacza to, że Sądy Administracyjne nie orzekają w sprawach istnienia lub nieistnienia obowiązku prawnego lub prawa, jest to kognicja sądów powszechnych. W przypadku gdyby Spółka B. ograniczyła skargę tylko do tego wniosku – skarga byłaby odrzucona jako niedopuszczalna. W tym przypadku wniosek ten Sąd potraktował jako następstwo pierwszego z nich i skargę na podstawie art. 151 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił w całości.