III SA/Wa 1559/05

III SA/Wa 1559/05 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-09-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Radziszewska-Krupa
Jerzy Płusa /przewodniczący sprawozdawca/
Jolanta Sokołowska
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Umorzono postępowanie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa (spr.), Sędziowie Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie : sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sprawie o podatek od towarów i usług p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 1997 r. Izba Skarbowa w O., po rozpatrzeniu odwołania S. K.– skarżącego w niniejszej sprawie, utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] marca 1997 r. określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za marzec 1996 r.
W dniu 6 września 2004 r. wpłynął do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. wniosek skarżącego o "anulowanie" powołanej wyżej decyzji Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] marca 1997 r. i zwrot podatku od towarów i usług w kwocie 29.364 zł.
Po rozpatrzeniu wniosku skarżącego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. postanowieniem z dnia [...] października 2004 r. nr [...] umorzył postępowanie podatkowe. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...].
Następnie postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...], powołując się na art. 215 § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w W. sprostował z urzędu oczywistą pomyłkę pisarską zawartą w powołanym wyżej, swoim postanowieniu z dnia [...] grudnia 2004r. Sprostowanie to polegało na wskazaniu prawidłowej daty wydania przywołanego w sentencji sprostowanego postanowienia, utrzymanego nim w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. w sprawie umorzenia postępowania.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] lutego 2002 r. o sprostowaniu oczywistej pomyłki pisarskiej w swoim postanowieniu z dnia [...] grudnia 2004 r.
Pismem z dnia [...] maja 2005 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2005 r. W skardze domagał się, m.in. uchylenia zaskarżonego postanowienia i wszystkich poprzednich postanowień wydanych i zaskarżonych w sprawie, a także nakazania Urzędowi Skarbowemu w W. zwrotu kwoty 83.777,90 zł wraz z należnymi odsetkami tytułem zwrotu niesłusznie zapłaconego podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, m.in., iż powodem złożenia skargi jest przyznanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w zaskarżonym postanowieniu, że jest ono integralną częścią poprzedniego, również zaskarżonego postanowienia z dnia [...] grudnia 2004 r., tym bardziej, że zostało ono wydane pod tym samym numerem. Ponadto zaskarżone postanowienie dotyczy jedynie fragmentu całości i nie może być rozpatrywane bez wzięcia pod uwagę uwarunkowań dotyczących całości sprawy, a także zaskarżone postanowienie wybiórczo ogranicza się tylko do sprawy sprostowania pomyłki, nie rozstrzygając i nie ustosunkowując się do pozostałych wniesionych zarzutów i wniosków.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wnosząc o oddalenie skargi wskazał, że zgodnie z art. 221 i art. 239 Ordynacji podatkowej, w przypadku wydania postanowienia w pierwszej instancji przez Dyrektora Izby Skarbowej właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest ten sam organ. Zwrócił również uwagę, iż złożona skarga nie zawiera zarzutów dotyczących zaskarżonego postanowienia, gdyż skarżący zwraca się o uchylenie wszystkich postanowień, które są związane ze sprawą rozliczenia podatku od towarów i usług za marzec 1996 r.
Już po wniesieniu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w innej sprawie, wyrokiem z dnia 7 czerwca 2005 r. (sygn. akt III SA/Wa 663/05), który stał się prawomocny, uchylił będące przedmiotem sprostowania zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w W., postanowienie tego organu z dnia [...] grudnia 2004 r. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] października 2004 r. w przedmiocie umorzenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na wstępie należało wyjaśnić, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Granice rozpatrywanej przez sąd sprawy wyznaczane są przez przedmiot zaskarżenia. W niniejszej sprawie było to postanowienie kończące postępowanie przed organami podatkowymi w sprawie sprostowania oczywistej pomyłki pisarskiej i tylko rozstrzygnięcia wydawane w ramach tego postępowania mogły być przedmiotem kontroli Sądu przy rozpatrywaniu tej skargi. Już z tych powodów nie było możliwe i dopuszczalne badanie zarzutów skarżącego odnoszących się do innych postępowań podatkowych, w tym zwłaszcza do postępowania dotyczącego wymiaru podatku od towarów i usług, które toczyło się w 1997 r. - czego, sądząc z treści skargi, domagał się skarżący.
Stosownie do przepisu art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, t.j. poza przypadkami określonymi w pkt 1 i 2, stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu powyższego przepisu zaistnieje, m.in. wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem przez sąd wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Stanie się tak, gdy zostanie wyeliminowany z obrotu prawnego zaskarżony do sądu akt administracyjny, n.p w wyniku stwierdzenia jego nieważności w ramach nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego, czy też w rezultacie jego uchylenia poprzez skorzystanie przez organ, którego akt został zaskarżony z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 u.p.p.s.a.
W niniejszej sprawie zaskarżone do Sądu postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz utrzymane nim w mocy, wydane w pierwszej instancji postanowienie, dotyczyły sprostowania oczywistej pomyłki pisarskiej w innym postanowieniu tego organu z dnia [...] grudnia 2004 r.
Wprawdzie, biorąc pod uwagę art. 3 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. w związku z art. 215 §3 Ordynacji podatkowej, postanowienie w sprawie sprostowania może być odrębnym i samoistnym przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego, niemniej postanowienie takie nie ma samodzielnego bytu, w tym sensie, iż musi być rozpatrywane w ścisłym związku ze sprostowanym nim aktem administracyjnym, t.j. decyzją lub jak w niniejszej sprawie postanowieniem. Istotą postanowienia w sprawie sprostowania jest jedynie nadanie, w zakresie określonym w art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, prawidłowego brzmienia pomyłkowo zredagowanemu aktowi administracyjnemu, w tym przypadku postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2004 r. Jak słusznie wskazał w zaskarżonym postanowieniu Dyrektor Izby Skarbowej postanowienie prostujące oczywistą omyłkę pisarską stało się integralną częścią sprostowanego postanowienia. Jeżeli zatem w innym postępowaniu sądowoadministracyjnym, już po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie na postanowienie w sprawie sprostowania, uchylony został prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego ( wyrok z dnia 7 czerwca 2005 r. sygn. akt. III SA/Wa 663/05) sprostowany akt administracyjny, t.j. postanowienie z dnia [...] grudnia 2004 r., to oczywistym staje się bezprzedmiotowość rozpatrywania skargi na postanowienie w sprawie sprostowania nieistniejącego już aktu administracyjnego.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie.