III SA/Wa 1549/24

Sprawa dotyczyła skargi A. sp. z o.o. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) w zakresie podatku od towarów i usług (VAT), związaną z transakcjami Credit Default Swap (CDS). Spółka planowała zawieranie umów CDS, których przedmiotem jest zabezpieczenie ryzyka kredytowego pożyczek udzielanych przez instytucje pożyczkowe. W ramach rozliczenia tych transakcji mogło dojść do cesji wierzytelności na rzecz Spółki. Spółka pytała m.in. o opodatkowanie VAT przeniesienia ryzyka w zamian za wynagrodzenie stałe oraz o skutki cesji wierzytelności w zamian za wynagrodzenie zmienne, które mogło odpowiadać nominalnej wartości wierzytelności lub być od niej niższe. DKIS uznał za prawidłowe stanowisko Spółki co do zwolnienia z VAT przeniesienia ryzyka w zamian za wynagrodzenie stałe (pytanie nr 4). Natomiast za nieprawidłowe uznał stanowisko Spółki dotyczące opodatkowania VAT cesji wierzytelności w zamian za wynagrodzenie zmienne, zarówno gdy wynagrodzenie to odpowiadało nominalnej wartości wierzytelności (pytanie nr 6), jak i gdy było niższe od tej wartości (pytanie nr 7 i 8), odmawiając zastosowania zwolnień z art. 43 ust. 1 pkt 39 i 41 ustawy o VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację w części uznanej za nieprawidłową. Sąd uznał, że w przypadku cesji wierzytelności w zamian za wynagrodzenie zmienne odpowiadające nominalnej wartości wierzytelności (pytanie nr 6), nie dochodzi do świadczenia odpłatnej usługi w rozumieniu przepisów VAT, ponieważ brak jest wynagrodzenia stanowiącego świadczenie wzajemne. Sąd powołał się na orzecznictwo TSUE i NSA, zgodnie z którym nabycie wierzytelności po cenie równej wartości nominalnej nie generuje wynagrodzenia dla nabywcy, a tym samym nie jest czynnością opodatkowaną VAT. W odniesieniu do cesji wierzytelności w zamian za wynagrodzenie niższe od wartości nominalnej (pytanie nr 8), Sąd uznał, że czynność ta powinna korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT. Sąd podkreślił, że transakcja CDS jest instrumentem finansowym, a cesja wierzytelności jest jej integralną częścią. Skoro DKIS uznał samą transakcję CDS za objętą zwolnieniem, to jej realizacja poprzez cesję wierzytelności również powinna korzystać z tego zwolnienia, jako że jest nierozerwalnie związana z podstawową usługą finansową. Sąd oddalił zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, uznając, że główny spór dotyczył wykładni prawa materialnego. Orzeczenie o kosztach postępowania zasądzono od organu na rzecz Spółki.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający