III SA/Wa 1545/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę podatników na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, utrzymujące w mocy decyzję o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o zawieszenie postępowania podatkowego z powodu nieuiszczenia opłaty skarbowej.
Skarżący E. i W. P. wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, które utrzymało w mocy decyzję o pozostawieniu bez rozpatrzenia ich wniosku o zawieszenie postępowania podatkowego. Głównym powodem było nieuiszczenie opłaty skarbowej od wniosku, który skarżący błędnie zakwalifikowali jako oświadczenie. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że wniosek o zawieszenie postępowania podlega opłacie skarbowej, a wezwanie do jej uiszczenia było prawidłowe.
Sprawa dotyczyła skargi E. i W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku skarżących o zawieszenie postępowań podatkowych. Podstawą decyzji organów było nieuiszczenie opłaty skarbowej od wniosku o zawieszenie postępowania. Skarżący argumentowali, że ich pismo z października 2005 r. było oświadczeniem, a nie wnioskiem podlegającym opłacie, kwestionowali również prawidłowość wezwania do uiszczenia opłaty oraz zarzucali naruszenie art. 169 § 3 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd uznał, że pismo skarżących, zawierające wniosek o zawieszenie postępowania, podlegało opłacie skarbowej zgodnie z ustawą o opłacie skarbowej, niezależnie od jego nazwy czy formy. Sąd stwierdził również, że wezwanie do uiszczenia opłaty było prawidłowe, a zarzut naruszenia art. 169 § 3 O.p. był niezasadny, ponieważ skarżący nie wskazali na istnienie przesłanek do rozpatrzenia wniosku mimo braku opłaty.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, wniosek o zawieszenie postępowania podatkowego podlega opłacie skarbowej, niezależnie od jego nazwy lub formy, jeśli jego treść jednoznacznie wskazuje na taki wniosek.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kwalifikacja prawna pisma do celów opłaty skarbowej zależy od jego treści, a nie od formy nadanej mu przez stronę. Ustawa o opłacie skarbowej wprost zalicza wszelkie wnioski składane w postępowaniu podatkowym do 'podań' podlegających opłacie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (12)
Główne
P.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O.p. art. 169 § 1
Ustawa - Ordynacja podatkowa
u.o.o.s. art. 1 § 1
Ustawa o opłacie skarbowej
Podania (żądania, wnioski, odwołania, zażalenia) i załączniki do podań w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej podlegają opłacie skarbowej.
u.o.o.s. art. 1 § 1
Ustawa o opłacie skarbowej
Wniosek o zawieszenie postępowania podatkowego jest 'podaniem' w rozumieniu ustawy i podlega opłacie skarbowej.
Pomocnicze
O.p. art. 169 § 3
Ustawa - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 121 § 1
Ustawa - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 121 § 2
Ustawa - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 124
Ustawa - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 159 § 2
Ustawa - Ordynacja podatkowa
Konstytucja RP art. 184
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o zawieszenie postępowania podatkowego jest podaniem podlegającym opłacie skarbowej, niezależnie od jego nazwy. Wezwanie do uiszczenia opłaty skarbowej było prawidłowe, mimo braku wskazania konkretnego paragrafu ustawy. Nie można było rozpatrzyć wniosku mimo braku opłaty, gdyż skarżący nie wskazali na istnienie przesłanek z art. 169 § 3 O.p. w postępowaniu przed organami.
Odrzucone argumenty
Pismo skarżących było oświadczeniem, a nie wnioskiem, i nie podlegało opłacie skarbowej. Wezwanie do uiszczenia opłaty skarbowej było wadliwe z powodu braku wskazania konkretnego artykułu i paragrafu ustawy. Organ naruszył art. 169 § 3 O.p. poprzez nie uwzględnienie przesłanek do rozpatrzenia wniosku nawet w przypadku nieuiszczenia opłaty.
Godne uwagi sformułowania
O kwalifikacji prawnej pisma do celów opłaty skarbowej nie rozstrzyga forma nadana temu pismu przez stronę postępowania, ale jego treść. Okoliczność, że wniosek o zawieszenie postępowania został zawarty w piśmie stanowiącym oświadczenie strony w innej kwestii proceduralnej, nie zwalnia podatnika z obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej.
Skład orzekający
Barbara Kołodziejczak-Osetek
sprawozdawca
Dariusz Turek
członek
Grażyna Nasierowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłaty skarbowej od wniosków składanych w postępowaniu podatkowym, a także prawidłowość wezwań do jej uiszczenia."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji, w której wniosek o zawieszenie postępowania został zawarty w piśmie o innej treści i nazwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w postępowaniu podatkowym – opłaty skarbowej od wniosków. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jej rozstrzygnięcie jest istotne dla praktyki prawniczej.
“Czy oświadczenie może być wnioskiem podlegającym opłacie skarbowej? WSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Wa 1545/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-12-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-05-15 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Barbara Kołodziejczak-Osetek /sprawozdawca/ Dariusz Turek Grażyna Nasierowska /przewodniczący/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.) Asesor WSA Dariusz Turek, Protokolant Emilia Kasperowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi E. P.i W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zawieszenie postępowania oddala skargę Uzasadnienie Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku z dnia [...] pażdziernika 2005 r. o zawieszenie postępowań podatkowych wszczętych w dniu 22 listopada 2004 r. w stosunku do E. i W. P. postanowieniami nr [...]i nr [...]. Dyrektor Izby Skarbowej w W. nie uwzględnił zarzutów zażalenia z dnia [...] grudnia 2005 r. złożonego przez skarżących z których wynika że: 1) pismo wniesione przez skarżących w dniu [...] pażdziernika 2005 r. było złożonym "na dziennik" pismem nie w formie wniosku lecz w formie oświadczenia o zawieszenie postępowania, które wcześniej, postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r. odrębnie prowadzone dwa postępowania połączono bezprawnie w jedno. W oświadczeniu tym nie zostało zawarte słowo "wniosek" a więc interpretacja pisma podatników jest dowolna, 2) wezwanie do uiszczenia z tego tytułu opłaty skarbowej zostało wadliwie sprecyzowane i doręczone bez podania faktycznej podstawy prawnej, która powinna przedstawiać konkretny artykuł oraz paragraf regulujący daną kwestię a nie ogólne powołanie się na całą ustawę o opłacie skarbowej, 3) przepisy ustawy i rozporządzenia dotyczące opłaty skarbowej nie przewidują przypadku obowiązku uiszczania opłaty skarbowej od oświadczenia w sprawie toczącego się postępowania Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. E. i W. P. pismem z dnia [...] marca 2006 r. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia na podstawie art.145 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej - P.p.s.a.), gdyż ma ono wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumentację zawartą w zażaleniu oraz dodatkowo podkreślono, że wbrew twierdzeniom Dyrektora Izby Skarbowej w W., który twierdzi, że nie podanie w wezwaniu do uiszczenia opłaty skarbowej jednostki redakcyjnej ustawy o opłacie skarbowej jest ewidentnym naruszeniem przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.; dalej – "O. p.") w oparciu o którą działają organy podatkowe. Naruszono bowiem elementarne zasady postępowania podatkowego art.121 § 1 i 2 oraz art.124 O.p. Ponadto zarzucono zaskarżonemu postanowieniu naruszenia art.169 § 3 O. p. poprzez nie uwzględnienie przesłanek ustawowych do rozpatrzenia wniosku podatnika, przewidzianych nawet w przypadku, nieuiszczenia opłaty skarbowej. Podniesiono również, iż wskutek wielokrotnych rażących naruszeń przepisów podatkowych przez pracowników urzędu skarbowego w O. utracili zaufanie do organów podatkowych. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę z dnia [...] maja 2006 r. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 P.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c P.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Rozpatrując sprawę w powyżej wskazanym zakresie Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione. Zgodnie z art.169 § 1 O.p. jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Przepis ten stosuje się również, jeżeli strona nie wniosła opłat, które zgodnie z odrębnymi przepisami powinny zostać uiszczone z góry. W przedmiotowej sprawie spór pomiędzy stronami, dotyczy obowiązku uiszczenia przez skarżących, opłaty skarbowej na podstawie art.1 ust.1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej(Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz.2532 ze zm.) zwana dalej "u.o.o.s." od wniosku o zawieszenie postępowania podatkowego zawartego w piśmie z dnia [...] pażdziernika 2005 r., zdaniem podatników nie podlegający opłacie skarbowej, z tego względu, że wniosek ten został zawarty w oświadczeniu dotyczącym innej kwestii proceduralnej w toczącym się postępowaniu podatkowym. Jest więc oświadczeniem którego u.o.o.s. nie dotyczy. Zgodnie z art.1 ust.1 pkt 1 lit.a) przepisem opłacie skarbowej podlegają w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej: podania (żądania, wnioski, odwołania, zażalenia) i załączniki do podań. Przedmiotem opłaty skarbowej w rozumieniu powołanego przepisu są więc ogólnie określone "podania" za które ustawa uznaje żądania, wnioski, odwołania, zażalenia. Nie budzi wątpliwości, iż pismo z dnia [...] pażdziernika 2005 r. w części dotyczącej zawieszenia postępowania zostało prawidłowo zakwalifikowane przez organy podatkowe jako podanie podlegające opłacie skarbowej.Za nieuzasadnione należy uznać zarzuty podnoszone przez skarżących, iż pismo to jest "oświadczeniem" nie podlegającym opłacie skarbowej. W rozumieniu Słownika Języka Polskiego – oświadczenie to wypowiedz będąca wyrazem czyichś przekonań, poglądów, stwierdzenie czegoś; pismo zawierające taką wypowiedż, stwierdzenie (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996, pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka str.542, tom II ) Z treści pisma jednoznacznie wynika, iż strony w piśmie z dnia [...] pażdziernika 2005 r. nie tylko zawarły oświadczenie w przedstawionym wyżej rozumieniu Słownika Języka Polskiego(dotyczące nieprawidłowości w działalności organów podatkowych) ale złożyły również wniosek o zawieszenie postępowania. Świadczy o tym ostatnie zdanie przedmiotowego pisma, które brzmi:"Do czasu zajęcia stanowiska w w/w sprawie przez organ podatkowy wyższego stopnia wnosimy o zawieszenie postępowania". W skardze do Sądu na str.3 skarżący nie zaprzeczają, iż wniosek o zawieszenie postępowania złożyły. Stwierdzają jednakże, iż "Złożonym "na dziennik" pismem w formie oświadczenia z dnia [...] pażdziernika 2005 r. wnieśliśmy m. innymi o zawieszenie postępowania (...) W Przedmiotowym oświadczeniu nie zapisano ani jednego słowa "wniosek", nastąpiła więc dowolna interpretacja pisma podatników." Odnosząc się do powyższych twierdzeń, należy jednoznacznie stwierdzić, iż o kwalifikacji prawnej pisma do celów opłaty skarbowej, nie rozstrzyga forma nadana temu pismu przez stronę postępowania, ale jego treść. Okoliczność, iż wniosek o zawieszenie postępowania został zawarty w piśmie stanowiącym oświadczenie strony w innej kwestii proceduralnej, nie zwalnia podatnika z obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej. Obowiązek ten wynika, z art.1 ust.1 pkt 1 lit.a) u.o.o.s., który wprost, nie pozostawiając żadnych wątpliwości, zalicza wszelkie wnioski składane w postępowaniu podatkowym, do "podań" podlegających opłacie skarbowej. Bez znaczenia jest przy tym okoliczność, że : skarżący zatytułowali pismo jako oświadczenie oraz to, że pismo częściowo dotyczy innej kwestii i nie zawiera słowa "wniosek". Na uwzględnienie nie mógł również zasługiwać zarzut skargi, dotyczący wadliwości wezwania skierowanego do skarżących do uiszczenia należnej opłaty skarbowej. O.p. Przepis ten stanowi, że w wezwaniu należy wskazać: 1) nazwę i adres organu podatkowego; 2) imię i nazwisko osoby wzywanej; 3) w jakiej sprawie i w jakim charakterze oraz w jakim celu osoba ta zostaje wezwana; 4) czy osoba wezwana powinna stawić się osobiście lub przez pełnomocnika, czy też może złożyć wyjaśnienie lub zeznanie na piśmie; 5) termin, do którego żądanie powinno być spełnione, albo dzień, godzinę i miejsce zgłoszenia się osoby wzywanej lub jej pełnomocnika; 6) skutki prawne niezastosowania się do wezwania. Wezwanie powinno być podpisane przez pracownika organu podatkowego, z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby podpisującej.( § 2 art.159 O.p.) Jak wynika z powyższego art.159 O.p. określa minimum elementów, które powinny zostać ujęte w treści wezwania. Wezwanie znajdujące się w aktach sprawy spełnia wymagania określone w tym przepisie. Brak precyzyjnego określenia jednostki redakcyjnej w ustawie o opłacie skarbowej, ale z dokładnym powołaniem aktu prawnego określającego obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej tj. ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (j. t. Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz.1532 z póżn. zm.) nie stanowi w przedmiotowej sprawie o bezskuteczności wezwania, nie miało też wpływu na wynik sprawy. Wezwanie precyzyjnie określa przedmiot sprawy i do jakich działań skarżący są zobowiązani, w jakim terminie oraz jakie będą konsekwencje prawne nie zastosowania się do wezwania. Co do zarzutu naruszenia przez organy podatkowe art.169 § 3 O.p. Sąd stwierdził, iż jest on również niezasadny. W przepisie tym przewidziano możliwość rozpatrzenia wniosku mimo, iż strona nie uiściła stosownych opłat, o których mowa w § 2 art.169 O.p. jeżeli za niezwłocznym rozpatrzeniem podania przemawia interes publiczny lub ważny interes strony. W przedmiotowej sprawie skarżący pozostawili wezwanie organu bez odpowiedzi i nie wskazali na wyżej wymienione okoliczności, a ze złożonego wniosku o zawieszenie postępowania czy też innych pism podatników składanych w trakcie postępowania - nie wynika aby okoliczności takie miały miejsce. Zarzut naruszenia art.169 § 3 O.p. został postawiony dopiero na etapie postępowania przed Sądem. Organy podatkowe nie miały więc możliwości odniesienia się w wydanych postanowieniach do powyższej kwestii. Zdaniem Sądu jeżeli strona nie wskazała w żadnym piśmie kierowanym do organu, na wystąpienie w sprawie, tego rodzaju okoliczności a z akt sprawy wynika, iż organ podatkowy nie miał wiedzy, iż okoliczności takie w sprawie zachodzą, zarzut naruszenia powyższego przepisu nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze na podstawie art.151 P.p.s.a Sad orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI