III SA/Wa 15/11

III SA/Wa 15/11 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Alojzy Skrodzki
Dariusz Kurkiewicz /przewodniczący/
Krystyna Kleiber /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
art. 41 par. 1 ust. 12
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant specjalista Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
S. sp. z o.o. (dalej jako spółka lub skarżąca), zwróciła się o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla sprzedaży lokali mieszkalnych wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej i prawem wyłącznego korzystania z miejsca postojowego.
W uzasadnieniu wniosku o interpretację spółka wskazała, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej buduje budynek mieszkalny, w skład którego wchodzi podziemny garaż wielostanowiskowy z miejscami postojowymi. Spółka zawiera umowy przedwstępne sprzedaży, których przedmiotem, obok sprzedaży własności lokalu mieszkalnego jest udział w części nieruchomości wspólnej. W skład nieruchomości wspólnej wchodzi garaż wielostanowiskowy. Na podstawie umowy o podziale do korzystania z nieruchomości wspólnej, kupujący nabywa prawo do wyłącznego i nieodpłatnego korzystania z określonego miejsca postojowego w garażu podziemnym. Prawo to jest integralnie związane z prawem własności do lokalu, a dotyczy konkretnej powierzchni nie ograniczonej ścianami, przekazywane przez spółkę nabywcom wyłącznie przy nabyciu lokalu mieszkalnego. Miejsca postojowe nie są przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, a ich wartość nie jest wyodrębniona ani określona, miejsca te nie stanowią także samodzielnych lokali użytkowych gdyż nie stanowią wydzielonych trwałymi ścianami izb w obrębie budynku. Można je zdefiniować jako wyodrębnione z części podziemnej budynku mieszkalnego odpowiednie fragmenty jego powierzchni, co do których, zgodnie z umową sprzedaży daje właścicielowi lokalu uprawnienie do stałego parkowania samochodu. W tak przedstawionym stanie faktycznym spółka zapytała:
- jaką stawkę podatku od towarów i usług, w odniesieniu do sprzedaży lokali mieszkalnych wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym z prawem do korzystania z miejsca postojowego w podziemiu budynku mieszkalnego stanowiącego część wspólną budynku należy stosować?
Zdaniem skarżącej sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem wyłącznego korzystania z konkretnego miejsca postojowego, znajdującego się w tym samym budynku, będzie podlegała opodatkowaniu jedną stawką w wysokości 7%, tj. stawką właściwą dla lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu stanowiska Skarżąca wskazała, iż zgodnie z art. 41 ust 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., zwanej dalej: "u.p.t.u.") do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stosuje się stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, tj. stawkę 7%. Na podstawie art. 41 ust. 12a u.p.t.u. przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Przez obiekt budownictwa mieszkaniowego rozumie się zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 12 u.p.t.u., budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych tj. budynki mieszkalne jednorodzinne, budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe i niektóre budynki zbiorowego zamieszkania. Według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych budynek mieszkalny to budynek w przeważającej mierze przeznaczony na cele mieszkaniowe Częścią takiego budynku mogą być więc zarówno lokale mieszkalne, które muszą stanowić jego przeważające przeznaczenie, jak i inne lokale. Zatem budynek mieszkalny, w którym przeważającą część stanowią lokale mieszkalne, nawet jeśli pewną część pomieszczeń zaplanowano jako garaże jest w całości obiektem budownictwa mieszkaniowego. Zdaniem Spółki, nie można dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (możliwość zastosowania różnych stawek podatku), skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży. Przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego jest nie garaż, czy samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego o konkretnej powierzchni, znajdującego się w części podziemnej dla samochodu osobowego, które jest integralnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego. Podniosła, iż nie ma możliwości nabycia (a więc i zbycia) lokalu mieszkalnego bez prawa do korzystania z miejsca postojowego. Wyodrębnione miejsca postojowe nie mogą być bowiem przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, gdyż nie stanowią samodzielnych lokali użytkowych, tj. lokali użytkowych wydzielonych trwałymi ścianami izb w budynku. Miejsce postojowe w tym przypadku nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności.
Reasumując, Spółka stwierdziła, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wyodrębnionego miejsca parkingowego znajdującego się w danym budynku podlegać będzie jednej stawce VAT, właściwej dla lokalu mieszkalnego, to jest stawce 7%.
Minister Finansów w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...] września 2010 r. stwierdził, iż stanowisko spółki, zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu stwierdził, że ze względu na treść art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 w związku z art. 2 pkt 6, art. 41 ust. 1, 2, 12 i 12a-c u.p.t.u oraz § 37 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799,), 7% stawka podatku od towarów i usług może być stosowana wyłącznie w stosunku do będących przedmiotem obrotu (sprzedaży) samodzielnych lokali mieszkalnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali służących zaspokajaniu potrzeb "mieszkaniowych" społeczeństwa. Zdaniem Ministra, preferencyjna stawka podatku od towarów i usług nie ma zastosowania do sprzedaży lokali użytkowych, czyli lokali, które nie pełnią funkcji mieszkalnych. Zatem nie są nią objęte stanowiące część składową sprzedawanego lokalu mieszkalnego miejsca postojowe, których w świetle ww. przepisów nie można zaliczyć do tzw. pomieszczeń pomocniczych lokalu mieszkalnego, lecz zalicza się je do kategorii tzw. pomieszczeń przynależnych do tego lokalu, które w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż potrzeby mieszkaniowe ludzi. Stwierdził, że sprzedaż lokalu mieszkalnego oraz prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w ramach udziałów w części wspólnej - w garażu usytuowanym na jednej z kondygnacji budynku podlega opodatkowaniu według odrębnych stawek podatku, właściwych dla przedmiotu sprzedaży. Sprzedaż lokali mieszkalnych podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stawką podatku VAT w wysokości 7%. Garaż, znajdujący się w budynku, nie stanowi lokalu mieszkalnego ani pomieszczenia służącego bezpośredniemu zaspakajaniu potrzeb mieszkaniowych i na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, stanowi lokal użytkowy. Może on przynależeć do lokalu, ale nie zmienia to jego funkcji użytkowych. Sprzedaż udziału w części wspólnej budynku wraz z prawem do korzystania z konkretnego miejsca postojowego znajdującego się w tym samym obiekcie budowlanym co mieszkanie, stanowi sprzedaż części lokalu użytkowego (udziału w lokalu użytkowym). Może on przynależeć do lokalu, ale nie zmienia to jego funkcji użytkowych. Wobec powyższego jego sprzedaż podlega wyłączeniu z opodatkowania stawką 7% i w efekcie podlegać będzie opodatkowaniu zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług stawką podatku w wysokości 22%, bez względu na sposób sprzedaży tego miejsca postojowego i przynależność do lokalu mieszkalnego. Należy ponadto zauważyć, że jedna dostawa towarów, co do zasady, podlega jednej stawce podatku od towarów i usług, jednakże możliwe jest oddzielne opodatkowanie określonych składników tej dostawy, jeżeli z przepisów wyraźnie wynika taka konieczność. Bez znaczenia jest zatem fakt, że miejsca postojowe (wyłączne prawo do korzystania z nich) stanowią zgodnie z umową sprzedaży (umową cywilnoprawną) jeden przedmiot sprzedaży wraz z lokalem mieszkalnym Obniżone stawki mają bowiem charakter wyjątkowy i winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Wyłączenie sprzedaży lokali użytkowych spod działania przepisu art. 41 ust. 12a u.p.t.u. i § 37 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów wskazuje, że intencją ustawodawcy było objęcie preferencyjną stawką wyłącznie tych obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, które spełniają funkcje mieszkaniowe Tym samym Wnioskodawca może sprzedać lokal mieszkalny i przynależny garaż czy też prawo do korzystania z miejsca postojowego w ramach udziałów w części wspólnej, na podstawie jednego aktu notarialnego przy zastosowaniu dwóch stawek podatkowych. Biorąc powyższe pod uwagę, nieuzasadnione jest twierdzenie Wnioskodawcy, iż właściwym jest zastosowanie stawki VAT jednolitej dla lokalu mieszkalnego i udziału w części nieruchomości wspólnej, niestanowiącej części mieszkalnej budynku, z uwagi na fakt, że garaż ani konkretne miejsce postojowe nie będą mogły być samodzielnym przedmiotem obrotu dla celów VAT. Wobec powyższego jego sprzedaż podlega wyłączeniu z opodatkowania stawką 7% i w efekcie podlegać będzie opodatkowaniu zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług stawką podatku w wysokości 22%, bez względu na sposób sprzedaży tego miejsca postojowego i przynależność do lokalu mieszkalnego.
Spółka, wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa.
Minister Finansów, w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 2 listopada 2010 r., stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej.
Spółka, złożyła skargę na interpretację Ministra Finansów, w której wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Interpretacji zarzuciła naruszenie:
- art. 5 ust. 1 pkt 1 praz art. 41 ust. 12-12c u.p.t.u. § 37 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 2009 r. przez błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie.
Minister Finansów, odpowiadając na skargę, wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy, zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Skargę należało uwzględnić przez uchylenie zaskarżonej interpretacji bowiem interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia [...] września 2010 r. jest nieuzasadniona prawnie – narusza przepis art. 41 ust. 12 w zw. z ust. 2 w zw. z art. 2 pkt 12 u.p.t.u.
W istniejącym problemie prawnym, w ocenie spółki, sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, z prawem wyłącznego korzystania z konkretnego miejsca postojowego w części ogólnodostępnej budynku, będzie podlegała opodatkowaniu jedną stawką, przyjmowaną dla lokalu mieszkalnego, w wysokości 7%, bez konieczności odrębnego określania podstawy opodatkowania i stawki VAT dla prawa wyłącznego korzystania z konkretnego miejsca postojowego za czym przemawia przepis art. 41 ust. 12 12b u.p.t.u. i art. 2 pkt 12 u.p.t.u..
Zdaniem Spółki przemawiają za tym następujące okoliczności:
- garaż wielostanowiskowy jak też poszczególne miejsca postojowe nie stanowią odrębnych lokali użytkowych, które mogłyby być przedmiotem obrotu prawnego;
- prawo do wyłącznego korzystania z konkretnego miejsca postojowego jest prawem nierozerwalnie związanym z lokalem mieszkalnym i udziałem w nieruchomości wspólnej;
- wyodrębnianie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, prawa do korzystania z miejsca postojowego, stoi w sprzeczności z naturą ekonomiczną transakcji na rynku deweloperskich oraz koncepcją świadczenia złożonego będącą jedną z podstawowych zasad systemu VAT,
Zdaniem Ministra Finansów, definiując w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000r. Nr 80 poz. 903 ze zm.) pojęcie "samodzielnego lokalu mieszkalnego" ustawodawca czyni wyraźne rozróżnienie pomiędzy dwoma pojęciami normatywnymi – pojęciem pomieszczenia pomocniczego, czyli takiego które wraz z izbą lub zespołem izb służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz pojęciem pomieszczenia przynależnego, które w sensie prawnym stanowi wprawdzie część składową lokalu mieszkalnego, jednakże w sensie funkcjonalnym nie jest przestrzenią przeznaczoną dla bezpośredniego zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, lecz służyć ma zaspokojeniu innych potrzeb tych osób, które korzystają z samodzielnego lokalu mieszkalnego. W tym kontekście ustawodawca wymienił przykładowo: "piwnicę, strych, komórkę, garaż". Analiza cytowanych przepisów prawnych ustawy o własności lokali, prowadzi do wniosku, iż 7% stawka podatku od towarów i usług może być stosowana wyłącznie w stosunku do będących przedmiotem obrotu (sprzedaży) samodzielnych lokali mieszkalnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 tej ustawy, służących zaspokajaniu potrzeb "mieszkaniowych" społeczeństwa. Preferencyjna stawka podatku od towarów i usług nie ma zastosowania do sprzedaży lokali użytkowych, czyli lokali, które nie pełnią funkcji mieszkaniowych.
Sąd nie podziela stanowiska Ministra Finansów. Dokonana przez niego wykładnia narusza przepis art. 41 § 1ust. 12 w zw. z ust. 2 u.p.t.u., jest sprzeczna z art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz.93 ze zm.), art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o własności lokali jak również z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Jest niesporne, że art. 41 ust. 12 w zw. z ust.2 u.p.t.u. przewiduje 7% stawkę podatku od towarów i usług, w przypadku dostawy obiektów budowlanych lub ich części, w tym w ramach społecznego budownictwa mieszkaniowego pod warunkiem, że powierzchnia użytkowa lokalu nie przekracza powierzchni wskazanej w art. 41 ust. 12b) u.p.t.u. Natomiast wątpliwość budzi sprzedaż takiego mieszkania wraz z udziałem we współwłasności z innymi lokatorami, tej części budynku, w której znajduje się garaż z miejscami postojowymi, przy czym miejsca postojowe są przynależne do używania poszczególnym współwłaścicielom lokali. Sąd zwraca uwagę, że we wskazanym stanie faktycznym prawo własności nabywcy obejmuje nie tylko lokal mieszkalny, ale również części wspólne budynku i gruntu, na którym budynek się znajduje, pozostające w niezniesionej współwłasności z innymi właścicielami lokali (art. 195 Kodeksu cywilnego). Jest to współwłasność w częściach ułamkowych ( art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego). W konsekwencji akt notarialny nabycia lokali stanowi o współwłasności powierzchni garażowej budynku w częściach proporcjonalnie przypadających na zakupione przez nich lokale mieszkalne. Stanowiska postojowe, powstałe w wyniku realizowania prawa własności, są miejscami do korzystanie, uzgodnionymi pomiędzy wszystkimi współwłaścicielami budynku. Miejsca postojowe pozostają więc w niezniesionej współwłasności pomiędzy lokatorami z wyznaczeniem konkretnych miejsc do korzystania, w ramach zarządu nieruchomością wspólną ( art. 200 Kodeksu cywilnego). W ten sposób pomieszczenie garażowe, stanowiące współwłasność wszystkich lokatorów nie jest odrębnym lokalem użytkowym o cechach lokalu użytkowego, wskazanego w ustawie o własności lokali. W pojęciu "pomieszczenie" zawartym w tej ustawie istotny jest bowiem element oddzielenia go ścianami od pozostałej przestrzeni (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt I CK 696/2003, OSP 2005/5/61).
Do samodzielnego lokalu mieszkalnego mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone jedynie w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności jak wskazano w ustawie o własności lokali - piwnica, strych, komórka, garaż, zwane "pomieszczeniami przynależnymi" (art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali). W przypadku umownego ustanowienia odrębnej własności lokalu, umowa taka powinna określać rodzaj, położenie i powierzchnię lokalu oraz pomieszczeń do niego przynależnych (art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o własności lokali). W przypadku zatem ustanowienia lokalu mieszkalnego jako odrębnej nieruchomości i przypisaniu do niego garażu w charakterze pomieszczenia przynależnego, los prawny takiego garażu będzie ściśle związany z tym lokalem. Garaż taki, do czasu, gdy nie zostanie "odłączony" od lokalu jako jego pomieszczenie przynależne, nie będzie mógł być przedmiotem samodzielnego obrotu prawnego - umowy sprzedaży. W konsekwencji garaż, który jest pomieszczeniem przynależnym do lokalu mieszkalnego o własnościowym statusie prawnym, stanowi jego część składową. Podlega więc tym samym regułom opodatkowania podatkiem od towarów i usług, co lokal mieszkalny. W takim bowiem przypadku nie można dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (możliwości zastosowania równych stawek podatku), skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży.
W tym miejscu należy wskazać, iż kwestia opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności polegających na sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wydzielonych miejsc postojowych była już przedmiotem rozpoznawania przez Naczelny Sąd Administracyjny. W wyrokach z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt l FSK 2480/04 (LEX nr 175282) oraz sygn. akt l FSK 103/2005 (LEX nr157989) Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu mieszkalnego. Uzasadniając wskazał, że przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego jest nie garaż, czy samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego o konkretnej powierzchni, znajdującego się w części podziemnej dla samochodu osobowego, które jest integralnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego. W konkretnym przypadku nie ma możliwości nabycia (a więc i zbycia) lokalu mieszkalnego bez prawa do korzystania z miejsca postojowego. Wyodrębnione miejsca postojowe nie mogą być bowiem przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, gdyż nie stanowią samodzielnych lokali użytkowych ze względu na fakt, że nie stanowią samodzielnych lokali użytkowych wydzielonych trwałymi ścianami izb w budynku (por. R. Kabat: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług sprzedaży miejsc postojowych zbywanych wraz z lokalem mieszkalnym, "Doradztwo podatkowe 2001, nr 6, s. 12). Oznacza to z punktu widzenia przepisów podatkowych, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z tak wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu mieszkalnego (por. T. Sławińska: Sprzedaż garaży, miejsc parkingowych i piwnic przez podmiot prowadzący działalność w zakresie budownictwa mieszkaniowego - artykuł dyskusyjny, "Doradztwo podatkowe" 2002, nr 12, s. 31). Miejsce postojowe w tym przypadku nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności (por. G. Mularczyk: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług sprzedaży miejsc postojowych i piwnic przez podmiot prowadzący działalność w zakresie budownictwa mieszkaniowego, "Doradztwo podatkowe" 1999 r., nr 6, s. 27-28). Analogicznie rozstrzygnęły omawianą kwestię prawną również wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego - sygn. akt I FSK 1329/08, I FSK 1498/08 oraz I FSK 711/09 (wszystkie w bazie orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego).
Wobec tego, że wykładnia dokonana przez Ministra Finansów narusza art. 41 § 1ust. 12 w zw. z ust. 2 u.p.t.u. , z których to przepisów wynika, że powinny być one zastosowane do nakreślonego przez spółkę stanu faktycznego, Sąd na podstawie art. 146 p.p.s.a. uchylił przedmiotową interpretację indywidualną.
Wydając następną, Minister Finansów uwzględni przedstawiony pogląd prawny Sądu, wiążący Ministra, na podstawie art. 153 p.p.s.a.
Sąd na podstawie art. 152 p.p.s.a. stwierdził, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana do daty prawomocności wyroku, a na podstawie art. 200 p.p.s.a. orzekł o kosztach postępowania sądowego.