III SA/Wa 1464/23

Sprawa dotyczyła skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., która odmówiła stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej. Skarżąca twierdziła, że pierwotna decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z sierpnia 2018 r., określająca zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Argumentowała, że jej spadkodawczyni, J.K., spełniała warunki do skorzystania z tzw. ulgi meldunkowej (art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o PIT), a brak złożenia odrębnego oświadczenia o spełnieniu tych warunków nie powinien pozbawić jej prawa do zwolnienia. Organy podatkowe, w tym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, wielokrotnie odmawiały stwierdzenia nieważności, wskazując, że ulga meldunkowa wymagała nie tylko spełnienia warunku zameldowania na pobyt stały przez co najmniej 12 miesięcy przed zbyciem, ale także złożenia w terminie 14 dni od dnia zbycia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia. Podkreślano, że akt notarialny sprzedaży nie stanowił takiego oświadczenia, a samo przekazanie go przez notariusza do urzędu skarbowego nie spełniało wymogów formalnych. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, podkreślił, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ma charakter nadzwyczajny i nie służy ponownemu merytorycznemu rozpoznaniu sprawy. Kluczowe jest zbadanie, czy decyzja dotknięta jest jedną z kwalifikowanych wad wymienionych w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej. Sąd uznał, że pojęcie 'rażącego naruszenia prawa' wymaga oczywistego i bezspornego naruszenia. W sytuacji, gdy orzecznictwo dopuszczało różne interpretacje przepisów dotyczących obowiązku złożenia oświadczenia o zameldowaniu przy korzystaniu z ulgi meldunkowej, nie można mówić o rażącym naruszeniu prawa. Wybór jednej z prezentowanych wykładni przez organ podatkowy nie stanowi rażącego naruszenia prawa. W związku z tym skarga została oddalona.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający