III SA/Wa 145/23

III SA/Wa 145/23 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-02-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Zaorska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Zaorska, , po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.W. na zawiadomienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] o sposobie załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
S.W. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Szef KAS"), pismo z 18 grudnia 2022 r. zatytułowane "Skarga – dotyczy ponaglenia z dnia 08.11.2022 r.".
W piśmie tym wskazał, że wnosi skargę na inne, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skarżący podał, że w dniu 8 listopada 2022 r. skierował do Ministerstwa Finansów w Warszawie ponaglenie zgodnie z przepisami wynikającymi z ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Rozdział 4 – Załatwianie spraw na podstawie art. 140 § 1, art. 141 § 1, art. 142. Wskazał, że jego ponaglenie nie zostało załatwione zgodnie z tym rozdziałem, tylko zostało zamienione z ponaglenia na skargę.
W odpowiedzi na skargę Szef Krajowej Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie.
Szef KAS wyjaśnił, że w piśmie z 8 listopada 2022 r. Skarżący wskazał na niezałatwienie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wniosku z 11 lutego 2021 r. Wskazał, że zawiadomieniem z 12 grudnia 2022 r. udzielił Skarżącemu odpowiedzi na ww. wystąpienie z 8 listopada 2022 r. Poinformował Skarżącego, że o charakterze pisma i o tym, czy pismo jest skargą, decyduje treść pisma, a nie jego forma zewnętrzna. Wskazał także na wyjaśnienia udzielone mu w zawiadomieniach o sposobie rozpatrzenia jego poprzednich skarg (z podaniem numerów i dat tych zawiadomień), w tym dotyczące postępowania skargowego i postępowań w sprawach ponagleń. Skarżącego poinformowano, że zarówno ponaglenia (o których mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm. – dalej: "k.p.a." oraz określone w art. 141 ustawie z dnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – dalej: "O.p."), jak i skargi (określone w art. 227 k.p.a.), są środkami prawnymi o charakterze dyscyplinującym organy i instytucje wykonujące zadania o charakterze publicznym, ale stosowane są w różnych sytuacjach prawnych i z uwzględnieniem warunków przewidzianych dla nich przepisami prawa.
Rozpatrując skargę z 8 listopada 2022 r. Szef KAS wskazał Skarżącemu, że w przedmiocie załatwienia wniosku z 11 lutego 2021 r., udzielił mu już wyjaśnień w związku z poprzednimi skargami, tj. w zawiadomieniach z 9 września 2022 r., 19 października 2022 r. oraz 28 listopada 2022 r. W szczególności poinformowano go, że wniosek z 11 lutego 2021 r. został załatwiony w piśmie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 11 czerwca 2021 r. Odnosząc się natomiast do dołączonego przez Skarżącego oświadczenia z 4 lutego 2022 r., wskazano Skarżącemu, że sprawy nadpłat i ich zwrotu w zakresie podatku od towarów i usług za październik 1994 r. oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1994 r. zostały zakończone ostatecznymi rozstrzygnięciami organów skarbowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie zaś z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735, dalej również jako k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Powołane wyżej przepisy i normy prawne wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, wyjaśniając jakie konkretnie działania organów administracji publicznej, i w jakim przedmiocie bezczynność tych organów, może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Tym samym, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne, czy ich brak, wskazane w ustawie.
Będące przedmiotem skargi pismo Szefa KAS z 28 listopada 2022 r. nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2, § 2a czy § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest jedynie skierowanym do Skarżącego pismem informacyjnym o sposobie załatwienia skargi w trybie art. 237 § 3 K.p.a.
W piśmie tym Szef KAS wyjaśnił, że pismo Skarżącego zawierało zarzuty niezałatwienia przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach oraz Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. wskazanych przez Skarżącego wniosków. Wobec braku na dzień złożenia pisma, postepowań prowadzonych przez te organy, nie było podstaw do rozpatrywania pisma Skarżącego jako ponaglenia na niezałatwienie spraw przez te organy. Wobec tego pismo to zostało zakwalifikowane jako skarga powszechna.
W ocenie Sądu, w tych okolicznościach, wobec braku toczących się przed wskazanymi organami postępowań, prawidłowo Szef KAS uznał pismo Skarżącego zatytułowane "ponaglenie", jako skargę podlegającą rozpoznaniu przez organ w trybie postępowania normowanego przepisami Działu VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.
Wskazać wobec tego należy, że właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, czyli takich, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli tzw. skarg powszechnych (obywatelskich) wymienionych w art. 227 K.p.a., wnoszonych na podstawie przepisów Działu VIII K.p.a. Skarga tego rodzaju uruchamia bowiem jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia o załatwieniu sprawy, które może być kwestionowane nową skargą wniesioną w tym trybie. Należy podkreślić, że w postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że skarga określona w art. 227 K.p.a. stanowi odformalizowany środek ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego ani też postępowania sądowoadministracyjnego (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 sierpnia 2017 r., sygn. II SA/Go 433/17, LEX nr 2345361; postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2783/13, LEX nr 1440514; postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, LEX nr 1110181).
W zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje również sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i § 3 K.p.a.).
Wobec powyższego, skarżone pismo nie podlega kontroli sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi. Skarga na pismo informacyjne jest bowiem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze ww. okoliczności, uznając skargę za niedopuszczalną, działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.