III SA/WA 1303/25

III SA/Wa 1303/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-09-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-05-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jarosław Trelka /przewodniczący/
Radosław Teresiak /sprawozdawca/
Tomasz Grzybowski.
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 361
art. 119 ust. 1 i 3 pkt 2
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie asesor WSA Tomasz Grzybowski, sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), Protokolant starszy sekretarz sądowy Cezary Ciwiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2025 r. sprawy ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2025 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.108.2025.1.PRM w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 11 lutego 2025 r. wpłynął do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży świadczenia usługi obejmującej wyszukiwanie połączeń lotniczych lub kolejowych oraz sposobu ich dokumentowania (dalej: Wniosek).
Wnioskodawca przedstawił następujący opis stanu faktycznego:
W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Spółka, Wnioskodawca) jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie obsługi podróży, służbowych i prywatnych swoich klientów.
Główną działalnością Spółki jest dokonywanie rezerwacji, pośrednictwo i pomoc w załatwianiu formalności oraz sprzedaż biletów lotniczych i kolejowych w transporcie krajowym, międzynarodowym (tj. z trasą przejazdu/przelotu również w Polsce) i zagranicznym (tj. bez trasy przelotu/przejazdu w Polsce). Kanałami sprzedaży i komunikacji oraz dokonywania zamówień przez klientów jest portal internetowy Spółki oraz infolinia telefoniczna (rozmowa z konsultantem). Zamówienia czasami składane są też drogą mailową.
Wnioskodawca dostarcza klientom zamówione dokumenty podróży. W rozliczeniach z klientami stosuje dwa różne modele transakcyjne. Niniejszy wniosek dotyczy jednego z nich.
W modelu tym, tzw. "pośrednictwie" Wnioskodawca nabywa bilety kolejowe i lotnicze na rachunek konkretnego klienta i zgodnie z dyspozycją tego klienta. Zakup u przewoźnika odbywa się po złożeniu zamówienia przez nabywcę, który dokonuje wyboru spośród przedstawionych przez Wnioskodawcę możliwości wyszukanych spośród obecnych w ofercie linii lotniczych i kolejowych. Dopiero po złożeniu zamówienia przez klienta, Wnioskodawca dokonuje zakupu biletu jednocześnie odsprzedając go ostatecznemu nabywcy.
Tytułem wynagrodzenia za świadczone usługi Wnioskodawca pobiera opłaty transakcyjne w wysokościach określonych w umowach z klientami. Opłaty te są wynagrodzeniem Wnioskodawcy z tytułu usługi pośrednictwa w podróży, obejmującego wyszukanie połączenia lotniczego lub kolejowego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego lub kolejowego. Niezależnie od opłat transakcyjnych klienci zobowiązani są na podstawie umów do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy wszystkich należności wynikających z zamówionych za Jego pośrednictwem biletów.
W zależności od uzgodnień w modelu "pośrednictwa" opłaty transakcyjne mogą stanowić:
odrębne od należności za bilety pozycje na fakturach wystawianych przez Wnioskodawcę klientom, lub
łączną kwotę wykazywaną na fakturach Wnioskodawcy w jednej pozycji wraz z ceną zakupu biletu lotniczego lub kolejowego jako całkowita należność.
Z perspektywy niektórych klientów (a) istotne jest bowiem, aby na fakturze od Wnioskodawcy wyszczególnione było wynagrodzenie za nabywaną usługę pośrednictwa w podróży, obejmującego wyszukanie połączenia lotniczego i kolejowego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego i kolejowego.
Klientami Wnioskodawcy mogą być zarówno osoby fizyczne nabywające usługi na użytek prywatny oraz klienci biznesowi, dla których nabywane od Wnioskodawcy usługi mają związek z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą.
Wnioskodawca powziął wątpliwość co do prawidłowości rozliczania świadczonych usług i odprzedawanych biletów lotniczych i kolejowych w świetle podatku VAT. W szczególności wątpliwości takie pojawiły się w odniesieniu do uznania świadczeń Wnioskodawcy za "usługi turystyki" w rozumieniu art. 119 Ustawy o VAT opodatkowanych w systemie marży i dotyczą:
• kwalifikacji usługi pośrednictwa, obejmującej wyszukanie połączeń lotniczych lub kolejowych, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu jako usługi samoistnej,
oraz
• właściwej procedury i reguł opodatkowania VAT dla usługi pośrednictwa, obejmującej wyszukanie połączenia lotniczego lub kolejowego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego lub kolejowego, dla obu sposobów fakturowania, dla klientów prywatnych i biznesowych.
W związku z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca sformułował następujące pytania.
1) Czy Wnioskodawca dokonując świadczenia usługi obejmującej wyszukanie połączeń lotniczych lub kolejowych, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu klientowi i rozliczanej w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania) powinien potraktować opłatę transakcyjną jako wynagrodzenie za usługę samoistną?
2) Czy Wnioskodawca dokonując świadczenia usługi obejmującej wyszukanie połączeń lotniczych lub kolejowych, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu klientowi prywatnemu i rozliczanej w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania) powinien potraktować opłatę transakcyjną jako wynagrodzenie za "usługę turystyki" w rozumieniu art. 119 ustawy o VAT opodatkowana w systemie marży?
3) Czy Wnioskodawca dokonując świadczenia usługi obejmującej wyszukanie połączeń lotniczych lub kolejowych, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu klientowi biznesowemu i rozliczanej w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania) powinien potraktować opłatę transakcyjną jako wynagrodzenie za "usługę turystyki" w rozumieniu art. 119 ustawy o VAT opodatkowana w systemie marży?
4) Czy Wnioskodawca powinien potraktować opłatę transakcyjną za usługę pośrednictwa, obejmującą wyszukanie połączenia lotniczego międzynarodowego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego międzynarodowego w sytuacji, gdy dokonuje jednocześnie odsprzedaży tych biletów nabytych uprzednio w imieniu własnym, ale na rzecz klienta w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania), jako wynagrodzenie za usługę transportu międzynarodowego?
5) Czy Wnioskodawca powinien potraktować opłatę transakcyjną za usługę pośrednictwa, obejmującą wyszukanie połączenia kolejowego międzynarodowego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu kolejowego międzynarodowego w sytuacji, gdy dokonuje jednocześnie odsprzedaży tych biletów nabytych uprzednio w imieniu własnym, ale na rzecz klienta w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania), jako wynagrodzenie za usługę transportu międzynarodowego?
6) Czy Wnioskodawca powinien potraktować opłatę transakcyjną za usługę pośrednictwa, obejmującą wyszukanie połączenia lotniczego zagranicznego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego zagranicznego w sytuacji, gdy dokonuje jednocześnie odsprzedaży tych biletów nabytych uprzednio w imieniu własnym ale na rzecz klienta w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania), jako wynagrodzenie za usługę, której miejsce świadczenia znajduje się za granicą i nie podlega opodatkowaniu w Polsce?
7) Czy Wnioskodawca powinien potraktować opłatę transakcyjną za usługę pośrednictwa, obejmującą wyszukanie połączenia kolejowego zagranicznego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu kolejowego zagranicznego w sytuacji, gdy dokonuje jednocześnie odsprzedaży tych biletów nabytych uprzednio w imieniu własnym, ale na rzecz klienta w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania), jako wynagrodzenie za usługę, której miejsce świadczenia znajduje się za granicą i nie podlega opodatkowaniu w Polsce?
Wnioskodawca przedstawił następujące własne stanowisko.
Ad 1. Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując świadczenia usługi obejmującej wyszukanie połączeń lotniczych lub kolejowych, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu klientowi i rozliczanej w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania) nie powinien On traktować opłaty transakcyjnej jako wynagrodzenia za usługę samoistną. Stanowi ona część wynagrodzenia za świadczenie zasadnicze, jakim jest odsprzedaż biletu na połączenie lotnicze lub kolejowe i jest opodatkowana w taki sam sposób jak świadczenie główne, z którym jest związana.
Ad 2. Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując świadczenia usługi obejmującej wyszukanie połączeń lotniczych lub kolejowych, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu klientowi prywatnemu i rozliczanej w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania) nie powinien On opodatkowywać opłaty transakcyjnej jako wynagrodzenia za "usługę turystyki" w systemie marży w rozumieniu art. 119 ustawy o VAT. Usługa ta podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie z art. 29a ustawy o VAT.
Ad 3. Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując świadczenia usługi obejmującej wyszukanie połączeń lotniczych lub kolejowych, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu klientowi biznesowemu i rozliczanej w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania) nie powinien On opodatkowywać opłaty transakcyjnej jako wynagrodzenia za "usługę turystyki" w systemie marży w rozumieniu art. 119 ustawy o VAT. Usługa ta, zdaniem Wnioskodawcy, podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie z art. 29a ustawy o VAT.
Ad 4. Zdaniem Wnioskodawcy, powinien On potraktować opłatę transakcyjną za usługę pośrednictwa, obejmującą wyszukanie połączenia lotniczego międzynarodowego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego międzynarodowego w sytuacji, gdy dokonuje jednocześnie odsprzedaży tych biletów nabytych uprzednio w imieniu własnym, ale na rzecz klienta w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania), jako wynagrodzenie za usługę transportu międzynarodowego.
Ad 5. Zdaniem Wnioskodawcy, powinien On potraktować opłatę transakcyjną za usługę pośrednictwa, obejmującą wyszukanie połączenia kolejowego międzynarodowego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu kolejowego międzynarodowego w sytuacji, gdy dokonuje jednocześnie odsprzedaży tych biletów nabytych uprzednio w imieniu własnym, ale na rzecz klienta w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania), jako wynagrodzenie za usługę transportu międzynarodowego.
Ad 6. Zdaniem Wnioskodawcy, powinien On potraktować opłatę transakcyjną za usługę pośrednictwa, obejmującą wyszukanie połączenia lotniczego zagranicznego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego zagranicznego w sytuacji, gdy dokonuje jednocześnie odsprzedaży tych biletów nabytych uprzednio w imieniu własnym ale na rzecz klienta w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania), jako wynagrodzenie za usługę, której miejsce świadczenia znajduje się za granicą i nie podlega opodatkowaniu w Polsce.
Ad 7. Zdaniem Wnioskodawcy, powinien On potraktować opłatę transakcyjną za usługę pośrednictwa, obejmującą wyszukanie połączenia kolejowego zagranicznego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu kolejowego zagranicznego w sytuacji, gdy dokonuje jednocześnie odsprzedaży tych biletów nabytych uprzednio w imieniu własnym, ale na rzecz klienta w modelu "pośrednictwa" (dla obu sposobów fakturowania), jako wynagrodzenie za usługę, której miejsce świadczenia znajduje się za granicą i nie podlega opodatkowaniu w Polsce.
Swoje stanowisko Wnioskodawca dodatkowo uzasadnił.
DKIS uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.
Strona nie zgadzając się ze stanowiskiem DKIS wniosła skargę w której zarzuciła:
1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 14b § 2 i art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) poprzez stwierdzenie, że mimo opisu przedstawionego w stanie faktycznym wniosku o interpretację. Strona sprzedaje bilety lotnicze i kolejowe we własnym imieniu i na własny rachunek, w związku z czym nie można uznać, że (i) świadczy usługi pośrednictwa, że (ii) jest łącznikiem pomiędzy dostawcą usług transportowych a ostatecznym klientem i że (iii) działalność Strony nakierowana jest na zawarcie umowy pomiędzy dostawcą usług transportowych a ostatecznym klientem,
2) dopuszczenie się błędu wykładni przepisu art. 119 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; Ustawa o VAT) poprzez uznanie, że do zakupu i odsprzedaży przez Stronę biletów lotniczych i kolejowych (usług transportowych) w procesie pośrednictwa - we własnym imieniu, ale na rzecz i na rachunek klientów oraz świadczenia w tym procesie usług obejmujących wyszukanie połączeń, rezerwację, pomoc w załatwieniu formalności i wystawienie biletu klientowi zastosowanie ma szczególna procedura opodatkowania dla usług turystyki, a przez to odmowę zastosowania art, 29a ustawy o VAT w sytuacji odsprzedaży przez Stronę biletów lotniczych i kolejowych (usług transportowych) we własnym imieniu, ale na rzecz i na rachunek klientów (kiedy to Strona działa jako broker, a nie jako pośrednik turystyczny),
3) dopuszczenie się błędu wykładni art. 119 ust. 1 i 3 pkt 2 Ustawy o VAT (w kontekście przepisu art. 8 ust. 2a Ustawy o VAT) poprzez brak przyjęcia, że w przypadku zakupu i odsprzedaży przez Stronę biletów lotniczych i kolejowych (usług transportowych) w procesie pośrednictwa - we własnym imieniu, ale na rzecz i na rachunek klientów, oraz świadczenia w tym procesie usług obejmujących wyszukanie połączeń, rezerwację, pomoc w załatwieniu formalności i wystawienie biletu klientowi. Strona sama otrzymała i wyświadczyła te usługi transportowe (działając w charakterze brokera) oraz niezastosowanie przepisu art. 8 ust. 2a Ustawy o \/AT.
W związku z powyższym Strona wnosi o:
1. uchylenie zaskarżonej Interpretacji wydanej przez Organ w części dotyczącej rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem pytań nr 2-7,
2. uznanie w wyroku, że stanowisko przedstawione przez Stronę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z 1 października 2024 r. w części dotyczącej kwestii będącej przedmiotem pytań nr 2-7 jest prawidłowe,
3. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przez Stronę, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi ze względu na nieprawidłowy sposób jej doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga okazała się niezasadna.
Strona przedstawiła stanowisko, iż dokonując świadczenia usługi obejmującej wyszukanie połączeń lotniczych lub kolejowych, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu klientowi prywatnemu i biznesowemu oraz zakupu zamówionej wcześniej usługi transportowej oraz jej odsprzedaży - opłaty transakcyjne nie powinny być opodatkowane jako wynagrodzenia za "usługę turystyki" w systemie marży w rozumieniu art, 119 ustawy o VAT (stanowisko do pytań 2 i 3 wniosku). Usługa ta wraz z odsprzedanymi usługami transportowymi podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie z art. 29a ustawy o VAT.
DKIS uznał stanowisko zaprezentowane przez Stronę w odniesieniu do pytań 2 i 3, i w konsekwencji pytań 4-7 wniosku za nieprawidłowe. W uzasadnieniu Organ wskazał, iż do zakupu i odsprzedaży przez Stronę biletów lotniczych i kolejowych (usług transportowych) we własnym imieniu, ale na rzecz klientów, oraz świadczenia w tym procesie usług obejmujących wyszukanie połączeń, rezerwację, pomoc w załatwieniu formalności i wystawienie biletu klientowi zastosowanie ma szczególna procedura opodatkowania dla usług turystyki, a nie zasady ogólne. Tym samym. Organ stwierdził, że podstawę opodatkowania z tytułu odprzedaży przez Stronę biletów lotniczych i kolejowych, a także usług obejmujących wyszukanie połączeń, rezerwację, pomoc w załatwieniu formalności i wystawienie biletu klientowi ustala się zgodnie z art. 119 Ustawy o VAT i w związku z tym za podstawę opodatkowania należy uznać marżę obliczoną zgodnie z art. 119 ust. 2 Ustawy o VAT,
W konsekwencji, w ocenie Organu dokonując świadczenia usługi obejmującej wyszukanie połączeń, rezerwację, pomoc w załatwieniu formalności i wystawienie biletu klientowi prywatnemu oraz biznesowemu Strona powinna potraktować opłatę transakcyjną jako wynagrodzenie za usługę turystyki w rozumieniu art. 119 ustawy o VAT.
W ocenie Sądu stanowisko DKIS jest prawidłowe.
Zasadne jest stanowisko DKIS (znajdujące oparcie w orzecznictwie TSUE) zgodnie z którym podstawy, na których opiera się szczególny system dotyczący biur podróży i organizatorów wycieczek turystycznych, dotyczą także przypadku, w którym podmiot gospodarczy nie jest biurem podróży ani organizatorem wycieczek turystycznych w ogólnym znaczeniu tych pojęć, lecz dokonuje takich samych transakcji w ramach innej działalności (wyrok TSUE z 13 października 2005 r. nr C-200/04, postanowienie TSUE z 1 marca 2012 r. nr C-220/11).
W konsekwencji prawidłowe jest stwierdzenie w zaskarżonej interpretacji, że procedura szczególna wynikająca z art. 119 ustawy ma zastosowanie nie tylko w stosunku do typowych biur podróży, ale także w stosunku do innych podmiotów, które dokonują podobnych czynności w ramach swojej działalności gospodarczej.
Słusznie DKIS zatem ocenił, że bez znaczenia pozostaje fakt, że podmiot świadczący usługi związane z turystyką nie jest biurem podróży, czy też organizatorem wycieczek turystycznych, jak również, że odbiorcami usług są zarówno klienci prywatni jak i klienci biznesowi, a więc podmioty prowadzące działalność gospodarczą, dla których nabywane usługi mają związek z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą.
Reasumując, organ prawidłowo przyjął, że dokonywane przez Skarżącą czynności stanowią usługi turystyki oraz, że Skarżąca spełnia łącznie wszystkie warunki określone w art. 119 ust. 3 ustawy, co powoduje obligatoryjne zastosowanie do świadczonych przez Skarżącą usług turystyki szczególnej procedury opodatkowania marżą.
W tym kontekście należy również odwołać się do wyroku TSUE C-763/23 z 25 czerwca 2024 r., w którym wskazano, że:
1) Art. 306 Dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że usługa podatnika polegająca na zakupie biletów lotniczych od innych podatników i ich odsprzedaży osobom fizycznym po cenie zawierającej prowizję objęta jest szczególnym systemem podatku od wartości dodanej (VAT) mającym zastosowanie do biur podróży, niezależnie od faktu, że usłudze tej nie towarzyszą usługi dodatkowe, inne niż usługi informacyjno-doradcze.
2) Art. 306 ust. 1 i art. 308 Dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, które ustanawiają wyjątek od stosowania szczególnego systemu podatku od wartości dodanej (VAT) w przypadku biur podróży, przyznając tym ostatnim prawo wyboru w zakresie stosowania zwykłego systemu podatku VAT w przypadku międzynarodowego transportu pasażerskiego.
Przy tym, zasadnie organ zwrócił uwagę, że przepisy art. 119 ustawy o VAT należy interpretować z uwzględnieniem orzecznictwa TSUE w zakresie opodatkowania pojedynczych usług procedurą VAT-marża.
Sąd podziela zatem pogląd organu, że nie ma znaczenia, czy usługa miałaby polegać na oferowaniu noclegu (wyrok TSUE C-108/22), zakupie i odsprzedaży biletów lotniczych, czy też transportu - wystarczy, że podatnik spełnia przesłanki kwalifikujące go do zastosowania procedury szczególnej i prowadzi działalność analogiczną do działalności biur podróży/organizatorów wycieczek. Taką też działalność gospodarczą prowadzi Skarżąca, co zostało wprost wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji.
W złożonej skardze Skarżąca podniosła również argument, że świadczona przez nią usługa nie jest usługą turystki, lecz usługą transportową. Ponadto Skarżąca wskazała, że usługą turystyczną nie jest pojedynczy przejazd czy przelot - pozostają one usługami transportowymi (przewozowymi).
Słusznie w tym aspekcie sprawy organ wskazał na postanowienie TSUE z 1 marca 2012 r. w sprawie nr C-220/11, w którym TSUE wypowiedział się o kwalifikowaniu pojedynczej usługi przedsiębiorstwa przewozowego jako usługi turystycznej w rozumieniu art. 306 Dyrektywy VAT. W ocenie TSUE przedsiębiorstwo przewozowe, które ogranicza się do zapewniania przewozu osób przez świadczenie usług przewozu autokarowego na rzecz biur podróży i które nie świadczy żadnych innych usług, takich jak zakwaterowanie, przewodnictwo turystyczne czy poradnictwo, nie dokonuje transakcji objętych procedurą szczególną dla biur podróży określoną w art. 306 Dyrektywy o podatku VAT.
Tymczasem z opisu stanu faktycznego sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej interpretacji wynika, że Skarżąca świadczy - jak sama wskazała - usługi pośrednictwa w podróży, obejmujące wyszukanie połączenia lotniczego lub kolejowego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego lub kolejowego oraz działając we własnym imieniu i na własną rzecz nabywa bilety lotnicze i kolejowe, które następnie odsprzedaje swoim klientom, co Skarżąca określa jako usługę obsługi podróży służbowych i prywatnych klientów. Nie sposób więc uznać, że Skarżąca świadczy wyłącznie usługi transportowe (przewozowe) na rzecz biur podróży.
Wydanej interpretacji Skarżąca zarzuca także błędną wykładnię art. 119 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 w kontekście przepisu art. 8 ust. 2a ustawy o VAT poprzez brak przyjęcia, że w przypadku zakupu i odsprzedaży przez Stronę biletów lotniczych i kolejowych (usług transportowych) we własnym imieniu, ale na rzecz i na rachunek klientów, oraz świadczenia w tym procesie usług obejmujących wyszukanie połączeń, rezerwację, pomoc w załatwieniu formalności i wystawienie biletu klientowi, Strona sama otrzymała i wyświadczyła te usługi transportowe (działając w charakterze brokera, a nie pośrednika turystycznego) oraz niezastosowanie przepisu art. 8 ust. 2a ustawy.
Sąd zgadza się z organem, że analiza wniosku o interpretację indywidualną opierała się na całokształcie stanu faktycznego wskazanego przez Stronę. Pomimo tego więc, że model opisany we wniosku został nazwany mianem "pośrednictwa" to jednak sposób dokonywania czynności dowodzi, że Skarżący sprzedaje bilety we własnym imieniu i na własny rachunek. To Skarżący po złożeniu zamówienia przez klienta dokonuje zakupu biletu jednocześnie odsprzedając go ostatecznemu nabywcy. Jak z wniosku wynika, głównym przedmiotem opisanych transakcji jest odsprzedaż biletu (lotniczego/kolejowego). Nie można zatem uznać, że Skarżący świadczy usługi pośrednictwa. Skoro zatem Strona działa we własnym imieniu i na własny rachunek nie jest spełniony podstawowy warunek, jaki wynika z treści przepisu art. 8 ust. 2a ustawy o VAT. Zasadnie organ także stwierdził, że nie można zgodzić się ze Skarżącą, że brak zastosowania regulacji art. 8 ust. 2a ustawy przyczynił się do zajęcia przez Organ błędnego stanowiska, iż odsprzedawane przez Skarżącą pojedyncze usługi podlegają opodatkowaniu w procedurze VAT marża. Powyższe, co Sąd podziela, znajduje potwierdzenie w wyroku WSA w Warszawie z 7 czerwca 2024 r., w którym Sąd orzekł, że "Jest jasne (i między stronami niesporne), że Spółka nabywa (w swoim imieniu i na swój rachunek) i odsprzedaje różnorodne usługi. Jej czynności podlegają więc opodatkowaniu VAT - bez konieczności sięgania do art. 8 ust 2a ustawy u.p.t.u. (przepisu, który zasadniczo gwarantuje tylko to, co w sprawie niesporne: że przez sprzedaż usług Skarżąca sama dokonuje czynności opodatkowanych). Świadczenie tych usług nie podlega jednak ogólnemu reżimowi opodatkowania, lecz - na zasadzie wyjątku - szczególnemu reżimowi VAT marża (na podstawie regulacji o charakterze Iex specialis).
Tym samym, zarzut błędnej wykładni art. 119 ust. 1 i 3 pkt 2 ustawy w kontekście przepisu art. 8 ust. 2a ustawy poprzez jego niezastosowanie w sprawie będącej przedmiotem zaskarżenia należało uznać za niezasadny.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.