III SA/Wa 1270/14

III SA/Wa 1270/14 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2015-02-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2014-04-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dariusz Kurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 1133/15 - Postanowienie NSA z 2017-02-28
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
art.87 ust. 6 pkt 1, art. 87 ust.2
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Bożena Dziełak, sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "P." B. M., R. M. Sp. J. z siedzibą w P. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w podatku od towarów i usług za listopad 2013 r. oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu 9 grudnia 2013 r. do Urzędu Skarbowego w P. wpłynęła deklaracja VAT-7 za listopad 2013 r. P.W. "P." B. M., R. M. Spółka Jawna z siedzibą w P. – dalej: "Skarżąca" lub "Spółka", w której Spółka wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 2.082.548 zł, którą w całości zadeklarowała do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia. Do deklaracji VAT-7 za listopad 2013 r. załączyła wniosek o przyspieszenie terminu zwrotu podatku VAT-ZT, tj. o zwrot podatku w terminie 25 dni.
W celu sprawdzenia zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wykazanego w deklaracji VAT-7 za listopad 2013 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wszczął kontrolę podatkową obejmującą swym zakresem okres rozliczeniowy listopad 2013 r. Na początkowym etapie kontroli podatkowej stwierdzono, że w rejestrze nabycia VAT - rejestr inwestycja - waga samochodowa za listopad 2013 r. Skarżąca zaewidencjonowała jedną pozycję wpisową dotyczącą faktury nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., wartość netto: 26.500 zł, podatek VAT: 6.095 zł, wartość brutto: 32.595 zł, wystawionej na rzecz Skarżącej przez W., dokumentującej II ratę za wagę samochodową zgodnie z umową z dnia 20 września 2013 r. Wskazana w fakturze data sprzedaży 31 października 2013 r., wskazany w fakturze sposób i termin zapłaty: przelewem 14 dni, 18 listopada 2013 r. Na fakturze widnieje zapis "Otrzymano 07.11.13 r." Wartość podatku naliczonego wynikająca z rejestru nabycia VAT - rejestr inwestycja - waga samochodowa za listopad 2013 r. została zadeklarowana przez Skarżącą w deklaracji VAT-7 za listopad 2013 r. Do kontroli przedłożono dowód wpłaty KP nr [...] z dnia 5 grudnia 2013 r. potwierdzający dokonanie wpłaty gotówkowej przez Skarżącą na rzecz W., kwoty 32.595 zł z tytułu II raty za elektroniczną wagę samochodową zgodnie z fakturą nr [...]. Do kontroli przedłożono Umowę z dnia 20 września 2013 r. zawartą w L. pomiędzy Skarżącą, a P. Z. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą W.. Przedmiotem umowy jest sprzedaż elektronicznej wagi samochodowej [...]. Strony ustaliły wynagrodzenie w kwocie 65.190 zł. Umowa określa następujące warunki płatności:
- I rata w wysokości 10% wartości brutto wynagrodzenia (przedpłata) płatna w terminie dni 14 od daty podpisania umowy,
- II rata w wysokości 50% wartości brutto wynagrodzenia płatna w terminie 14 dni po zalaniu wagi betonem,
- III rata w wysokości 40% wartości brutto wynagrodzenia płatna w terminie 14 dni po legalizacji wagi.
Umowa określa, że płatność dokonana będzie przelewem na numer konta podany w fakturze lub w fakturze Pro forma.
W oparciu o powyższe ustalenia stwierdzono, że jednorazowa wartość opisanej transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, rat płatności udokumentowanych fakturami, przekracza równowartość 15.000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji. Tym samym Skarżąca nie wypełniła, w zakresie dokonania płatności dotyczącej transakcji nabycia elektronicznej wagi samochodowej PP-3x18, dyspozycji art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.). W toku kontroli stwierdzono, że podatek naliczony wykazany w deklaracji VAT-7 za listopad 2013 r. wynika m.in. z faktury nr [...] z dnia 4 listopada 2013 r. Stwierdzono, że kwota należności wynikającej z tej faktury została w całości zapłacona w dniu 5 grudnia 2013 r., jednakże w formie gotówkowej, a zatem z naruszeniem dyspozycji art. 22 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.
Z uwagi na powyższe, w oparciu o dyspozycję art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (j.t. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – dalej "u.p.t.u." stwierdzono, że urząd skarbowy nie był obowiązany do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia. Zatem, w oparciu o ww. ustalenie, zgodnie z dyspozycją art. 87 ust. 2 u.p.t.u., właściwym dla zwrotu różnicy podatku terminem był termin 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez Skarżącą.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. przedłużył termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy za listopad 2013 r. w kwocie 2.082.548 zł, do 60 dni od dnia złożenia deklaracji VAT-7 za listopad 2013 r. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone w dniu 31 grudnia 2013 r. Powyższe postanowienie nie było przedmiotem wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ani też przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Na dalszym etapie kontroli podatkowej stwierdzono, że pod pozycją 1 (liczba porządkowa 18) rejestru zakupu VAT - środki trwałe za listopad 2013 r. kontrolowana Spółka zaewidencjonowała fakturę nr [...] z dnia 23 października 2013 r., wartość netto: 8.943.089,43 zł, podatek VAT: 2.056.910,57 zł, wystawioną przez W. R. B., dokumentującą I etap wiedzy wynikającej z umowy (pozycja 1 - liczba porządkowa 1 faktury). Wskazany w fakturze termin i sposób zapłaty: 30 października 2013 r. przelew, wskazany numer konta bankowego sprzedawcy. W fakturze w polu Uwagi do faktury widnieje zapis ZAPŁACONO DNIA 23 października 2013. Kontrolujący dokonali przeglądu przedłożonej do kontroli dokumentacji zawierającej wiedzę techniczną i technologiczną której przekazanie udokumentowane zostało ww. fakturą. Wątpliwości kontrolujących wzbudziła wartość merytoryczna i ekonomiczna przekazanej wiedzy. Kontrolujący poddali w wątpliwość, czy faktura nr [...] z dnia 23 października 2013 r. podaje kwoty zgodne z rzeczywistością. Zgromadzone w toku kontroli dowody, nie tylko nie rozwiały wątpliwości kontrolujących, co do faktu podania w fakturze nr [...] z dnia 23 października 2013 r. kwot zgodnych z rzeczywistością lecz je utrwaliły i tym samym, w oparciu o dyspozycję art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. b) u.p.t.u. uznano, że faktura nr [...] z dnia 23 października 2013 r. podaje kwoty niezgodne z rzeczywistością w części dotyczącej pozycji 1 (liczba porządkowa 1) faktury i nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku.
Ustalenia kontroli, oparte na zgromadzonym materiale dowodowym, zdeterminowały kontrolujących do uznania niezasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad 2013 r. w kwocie 2.056.911 zł, na rachunek bankowy Skarżącej w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia. Uznano za zasadny zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w ustalonej wysokości 25.637 zł na rachunek bankowy kontrolowanej Spółki w terminie 60 dni od dnia złożenia deklaracji VAT-7 za listopad 2013 r. Kwota ta to kwota zwrotu należna Skarżącej, po wyłączeniu z rozliczenia wartości podatku naliczonego wynikającego z faktury nr [...] z dnia 23 października 2013 r.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. postanowił przedłużyć termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy za listopad 2013 r. w kwocie 2.056.911 zł, do czasu wyjaśnienia sprawy.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w P., po skierowaniu przez Spółkę wezwania z 22 stycznia 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa, w odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie z 11 lutego 2014 r., stwierdził brak podstaw do zmiany ww. postanowienia.
W dniu 15 stycznia 2014 r. doręczony został protokół kontroli podatkowej prowadzonej na podstawie upoważnienia nr [...] wobec Spółki.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. wszczął z urzędu wobec Spółki, postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2013 r.
Pismem z dnia 13 marca 2014 r. Spółka wniosła skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] stycznia 2014 r. wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
- art. 87 ust. 2 u.p.t.u., poprzez niewskazanie konkretnego terminu załatwienia sprawy;
- art. 87 ust. 2 u.p.t.u., poprzez przedłużenie terminu zwrotu pomimo, że kontrola podatkowa w rozumieniu art. 281 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) - dalej zwana “O.p." wobec Skarżącej została zakończona protokołem z dnia 15 stycznia 2014 r., a wobec Skarżącej nie wszczęto również postępowania podatkowego i nie są prowadzone czynności sprawdzające;
- art. 217 § 2 i art. 210 § 4 w związku z art. 219 O.p., poprzez niedopełnienie wymogów formalnych postanowienia podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej, a w szczególności uzasadnienia faktycznego i prawnego;
- art. 217 § 1 pkt 6 O.p., poprzez niewskazanie w postanowieniu, że Skarżącej przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ w żaden sposób nie odniósł się do zgłaszanych zarzutów dotyczących treści postanowienia. Ponadto w ocenie Skarżącej organ błędnie wskazuje w odpowiedzi, że powołane postanowienie przesuwa termin zwrotu z 25 do 60 dni. Tymczasem sentencja postanowienia wyraźnie wskazuje na przesuniecie terminu "do czasu wyjaśnienia sprawy". Ponadto Skarżąca podkreśliła, że pismo organu nie zawiera wskazania żadnych dowodów, które uzasadniają przedłużenie terminu zwrotu jak również nie wskazuje którym dowodom zebranym w toku kontroli podatkowej organ nie daje wiary.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wniósł o oddalenie skargi w całości podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ), zwanej dalej w skrócie ,,p.p.s.a.’’, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.
W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w art. 247 ustawy Ordynacja podatkowa (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Należy nadto wskazać, iż w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zgodnie natomiast z art. 133 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2.
Rozpoznając skargę we wskazanym wyżej zakresie należy stwierdzić, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 87 ust. 2 zd. 2 u.p.t.u., zgodnie z którym jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej.
Przepis ten ma zastosowanie również w sytuacji określonej w art. 86 ust. 6 u.p.t.u., gdy w wymienionych tam warunkach na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia.
Zgodnie z powyższym przesłanką przedłużenia terminu zwrotu podatku jest konieczność dokonania weryfikacji zasadności tego zwrotu w toku odpowiednich procedur, wśród których wymieniono postępowanie kontrolne na podstawie przepisów o kontroli skarbowej.
W zaskarżonym postanowieniu Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wskazał, że przedłużenie zwrotu podatku od towarów i usług za listopad 2013 r. uzasadnione jest koniecznością wyjaśnienia sprawy.
Na stronach 5 i 6 uzasadnienia niniejszego postanowienia wskazano mianowicie, że wątpliwości budzi "wartość merytoryczna i ekonomiczna wiedzy", to jest usługi udokumentowanej fakturą wystawioną przez R. W. nr [...] z dnia 23 października 2013 r., na kwotę netto - 8.943.089,43 zł, podatek VAT - 2.056.910,57 zł., w której jako przedmiot wskazano "I etap wiedzy wynikającej z umowy". Dotyczyły one zgodności z rzeczywistością kwot wykazanych w tej fakturze i uzasadniały zdaniem organu przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT powyżej 60 dni od dnia złożenia zeznania.
Wątpliwości, o których wyżej mowa organ powziął w wyniku kontroli przeprowadzonej u Skarżącej i zostały one szczegółowo przedstawione w protokole kontroli doręczonym Skarżącej w dniu 15 stycznia 2014 r.
Zatem w ocenie Sądu organ podatkowy wykazał określoną w art. 87 ust. 2 zd. 2 u.p.t.u. przesłankę przedłużenia terminu zwrotu podatku, którą jest konieczność dokonania weryfikacji zasadności tego zwrotu.
Jak wynika z akt sprawy weryfikacja, o której wyżej mowa miała miejsce w stosunku do Skarżącej w toku postępowania sprawdzającego prowadzonego po zakończeniu postępowania kontrolnego, a następnie w toku wszczętego postępowania podatkowego.
Tym samym w ocenie Sądu organ podatkowy zaskarżonym postanowieniem zasadnie przedłużył termin zwrotu podatku od towarów i usług.
Zauważyć przy tym należy, że zgodnie z art. 87 ust. 2 zd. 3 u.p.t.u. w razie gdy przeprowadzone postępowanie wykaże zasadność zwrotu, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami - (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 października 2008 r. sygn. akt K 16/07). Następuje zatem jedynie przesunięcie w czasie uprawnienia podatnika do otrzymania zwrotu różnicy podatku, przy czym jest ono usprawiedliwione koniecznością weryfikacji zasadności zwrotu, a przy tym, w razie pozytywnego dla podatnika jej wyniku, zwrot ten nastąpi bez jakichkolwiek ujemnych dla niego konsekwencji.
Należy również zauważyć, iż z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że niezasadność zwrotu podatku VAT w terminie 25 dni wynikał z niespełnienia przez Skarżącą warunku określonego w art. 87 ust. 6 pkt 1 u.p.t.u. z uwagi na formę płatności za fakturę nr [...] z dnia 4 listopada 2013 r. (gotówka). Sąd podziela stanowisko organu w tym zakresie, albowiem z treści przywołanego przepisu wynika wyraźnie, że warunkiem zwrotu podatku VAT w krótszym (25 dniowym) terminie zapłata za należności wynikające z faktur w całości, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, to jest za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy.
Niezasadny jest w ocenie Sądu zarzut podniesiony w skardze, że organ podatkowy nie wskazał konkretnego terminu załatwienia sprawy. Należy mieć bowiem na względzie, że przepis stanowiący podstawę prawną tego rozstrzygnięcia (art. 87 ust. 2 u.p.t.u.) nie nakłada takiego obowiązku wskazując jedynie, że przedłużenie terminu zwrotu następuje do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego.
Natomiast zasadny jest w ocenie Sądu zarzut naruszenia art. 217 § 1 pkt 6 O.p. poprzez brak w zaskarżonym postanowieniu pouczenia o możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Jednakże powyższe naruszenie postępowania podatkowego nie może skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Należy mieć bowiem na uwadze, iż mimo braku wzmiankowanego pouczenia Skarżąca zaskarżyła przedmiotowe postanowienie do sądu administracyjnego, a zatem uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.