III SA/Wa 1206/05

III SA/Wa 1206/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-07-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jakub Pinkowski
Małgorzata Jarecka /przewodniczący sprawozdawca/
Marta Waksmundzka-Karasińska
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), Sędzia WSA Jakub Pinkowski, Asesor WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant Marcin Bącal, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2005 r. sprawy ze skargi J. M. oraz W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie określenia łącznego zobowiązania pieniężnego oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] ustalającą J. i W. M. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2004 rok w wysokości 578,80 zł; w tym podatek od nieruchomości - 568,78 zł i podatek leśny - 10 zł.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż ponownie rozpatrując sprawę uwzględnił uwagi i zalecania zawarte w decyzji SKO z dnia [...] czerwca 2004 r., którą to uchylono decyzję organu I instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wójt Gminy L. wyjaśnił, iż dokonał wymiaru podatku na podstawie złożonych informacji w sprawie podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości oraz danych z ewidencji gruntów i budynków otrzymanych w dniu [...] grudnia 2004 r. ze Starostwa Powiatowego w P.
Od decyzji Wójta Gminy L. podatnicy wnieśli odwołanie z dnia [...] stycznia 2005 r., w którym zarzucili organowi I instancji opieszałość w dokonaniu wymiaru podatku oraz naruszenie art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, póz. 926 ze zm.) – dalej powoływana jako or.pod.
Odwołujący się podnieśli, iż przedmiotowe działki stanowią grunty rolne a określenie ich jako "Bp", czyli niezabudowane tereny zurbanizowane było niezgodne z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Odwołujący się wskazali, iż w ewidencji gruntów i budynków istniała sprzeczność pomiędzy stanem rzeczywistym a stanem prawnym w postaci błędnego określenia przeznaczenia działek, w związku z czym, należało doprowadzić dokumentację geodezyjną do takiego stanu, który by odpowiadał obowiązującemu stanowi prawnemu. W ocenie odwołujących się, Wójt Gminy, mimo obowiązku wynikającego z art. 125 § 1 or.pod. nie uczynił w tym kierunku żadnych działań. Dlatego też, na wniosek strony usunięto w dokumentacji geodezyjnej niezgodność, poprzez wpis z dnia [...] października 2004 r. Jednakże sprzeczność w dokumentacji trwała od 1995 r. Zdaniem odwołujących się Wójt Gminy nie uwzględnił tych okoliczności i opodatkował przedmiotowe działki podatkiem od nieruchomości. Dlatego też, w ocenie podatników decyzję organu I instancji należało uchylić, gdyż działanie takie było niezgodne z prawem.
Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od decyzji organu I instancji, organ odwoławczy, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję stwierdził, iż podstawowym kryterium decydującym o sposobie opodatkowania gruntów, są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie bowiem z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2000r., Nr 100, poz. 1086 ze zm.) podstawą m. in. do wymiaru podatków są dane z ewidencji gruntów i budynków.
Organ II instancji wskazał, iż kwestią sporną w rozpatrywanej sprawie było opodatkowanie gruntów o powierzchni [...] m². Grunty te, zgodnie z wypisem z rejestru gruntów z dnia [...] kwietnia 2003 r., sklasyfikowane zostały jako zurbanizowane tereny niezabudowane i oznaczone symbolem "Bp". Na skutek interwencji właścicieli, na podstawie operatu geodezyjnego z dnia [...] listopada 2004 r., dokonano zmiany kwalifikacji gruntów o pow. [...] ha, w związku z czym, grunty o pow. [...] ha sklasyfikowano jako użytki rolne klasy V, VI i Vz, grunty o pow. [...] – jako lasy i grunty leśne, grunty o pow. [...] – jako nieużytki, grunty o pow. [...] m² - oznaczono symbolem "Bp" oraz symbolem użytku gruntowego "R".
W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż zgodnie z art. 6a ust. 4 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tj. Dz. U. z 1993 r., Nr 94, poz. 431 ze zm.), zmiana klasyfikacji gruntów skutkuje zmianą ich opodatkowania od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła ta zmiana, a więc od grudnia 2004 r. wszystkie grunty o pow. 6,4637 ha podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym i leśnym. Natomiast do grudnia 2004 r. grunty oznaczone symbolem "Bp" o powierzchni 2776 m² podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, stosownie do przepisów ustawy o podatku rolnym, podatku od nieruchomości oraz ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Ponadto organ odwoławczy podkreślił, iż zawiadomienie o zmianach w ewidencji gruntów z dnia [...] listopada 2004 r. nadesłane przez Starostwo Powiatowe w P. do Urzędu Gminy L. nie wskazuje, iż zmiana klasyfikacji gruntów była wynikiem błędu istniejącego od 1995 r., co sugerują podatnicy, lecz podstawą dokonania zmiany był operat geodezyjny z dnia [...] listopada 2004 r.
Samorządowe Kolegium odwoławcze wskazało również, iż organy podatkowe dokonując wymiaru podatków nie mają uprawnień do dokonywania samodzielnie zmian w ewidencji gruntów i budynków. Dane te mają walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 or.pod. i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone, a więc organ podatkowy dokonując wymiaru podatku nie może ich pominąć. W związku z tym, wiążące są dla nich aktualne zapisy w ewidencji bez względu na to, czy odpowiadają one stanowi faktycznemu.
W związku z powyższym, w ocenie organu II instancji zarzut zawarty w odwołaniu, iż Wójt Gminy L. nie czynił żadnych działań w kierunku doprowadzenia ewidencji gruntów i budynków do zgodności ze stanem faktycznym, jest nieuzasadniony. Z kolei, w ocenie organu odwoławczego, należało zgodzić się z zarzutem, że postępowanie przed organem pierwszej instancji prowadzone było opieszale, jednakże powyższe nie miało wpływu na ważność decyzji podatkowej.
Podsumowując organ II instancji wskazał, iż sporne grunty o powierzchni [...] m², oznaczone symbolem "Bp", do grudnia 2004 r. opodatkowane powinny być podatkiem od nieruchomości, wg stawki 0,20 zł za 1m², ustalonej dla "pozostałych gruntów" Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w L. z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości na 2004 r. oraz zwolnień przedmiotowych od tego podatku.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2005 r. J. i W. M. złożyli skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.
Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili brak należytej staranności i wnikliwości oraz "ignorancję i brak logicznego myślenia" w ocenie materiału dowodowego. Ponadto skarżący w większości powtórzyli zarzuty podnoszone w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
Przede wszystkim skarżący podnieśli, iż Wójt Gminy L. jako organ podatkowy zobowiązany był na podstawie art. 120 or.pod. do działania "na podstawie przepisów prawa". Skarżący wskazali, iż przedmiotowe działki, w oparciu o wykaz z ewidencji gruntów i budynków zostały zakwalifikowane jako "inne pozostałe grunty", natomiast wykaz określał przeznaczenie gruntów jako "Bp", czyli niezabudowane tereny zurbanizowane. Skarżący wskazali, iż definicja gruntu jako "Bp" została określona w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz. 454), gdzie określono, że "do zurbanizowanych terenów niezabudowanych zalicza się grunty niezabudowane, przeznaczone w planach zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, wyłączone z produkcji rolniczej i leśnej. Z kolei, ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych, określa w art. 4 pkt 11, że poprzez wyłączenie gruntów z produkcji rolnej rozumie się "rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów". Skarżący podnieśli, iż oni jako właściciele, nie użytkowali w/w gruntów w sposób inny niż rolny.
Skarżący ponownie wskazali, iż w rejestrze gruntów i budynków, który był podstawą do obliczenia wysokości podatku działek istniała sprzeczność pomiędzy stanem rzeczywistym, a stanem prawnym, w postaci błędnego określenia przeznaczenia gruntów. Z kolei, organ I instancji, nie poczynił żadnych działań w celu wyeliminowania tej sprzeczności, do czego był zobowiązany na podstawie art. 125 § 1 O.p.
W ocenie skarżących nie do przyjęcia jest ponoszenie przez nich odpowiedzialności za nieodpowiedzialne działania urzędów administracji państwowej, zgodnie bowiem z przepisem art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 99 poz. 1071, dalej k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli.
W skardze wskazano również, iż sprzeczność w dokumentacji geodezyjnej trwała od 1995 r., w związku z powyższym Wójt Gminy L. rozstrzygał na podstawie fałszywych dowodów, (wypisu z ewidencji gruntów), który w swojej treści zawierał informacje niezgodne ze stanem prawnym. Dlatego też, w ocenie skarżących skoro dokument, na podstawie którego wydano decyzję o wysokości zobowiązania podatkowego, wydany został na podstawie fałszywych dowodów, decyzja o wymiarze podatku jest nieważna z mocy samego prawa.
Ponadto skarżący nie zgadzają się SKO w P., które w zaskarżonej decyzji wskazało, iż opieszałość organu w sprawie określenia zobowiązania podatkowego, nie miała wpływu na ważność decyzji. Zdaniem skarżących, skutkiem opieszałości organu było późniejsze wystąpienie podatników o aktualizację wpisów w ewidencji gruntów, co w dalszej konsekwencji spowodowało zwiększenie kwoty zobowiązania podatkowego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze w P. podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 listopada 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy w toku rozpoznawanej sprawy organy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Zasadniczą podstawą rozstrzygnięcia w sprawie były przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12 stycznia 1991 r. ( tekst jednolity Dz.U. Nr 9 poz.84 z 2002 r. ze zm.), zwanej dalej "ustawą o opłatach", która reguluje sposób opodatkowania nieruchomości, obiektów budowlanych i nieruchomości rolnych.
Art. 2 ust.1 wyżej cytowanej ustawy wymienia enumeratywnie obiekty budowlane i grunty, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Są to : grunty, budynki lub ich części budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Natomiast w art. 2 ust.2 ustawy o opłatach wskazuje nieruchomości, które wyłącza spod opodatkowania. Są to: grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
Z brzmienia art. 2 ust. 2, wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków (podkreślenie Sądu) jako użytki rolne.
Wskazanie wprost na zapisy w tej ewidencji, koresponduje z zapisami zawartymi w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. Nr 100, poz. 1086) ze zm.), która w art. 21 stanowi, że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji i czynionych w niej zapisów reguluje rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38.poz. 454,ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem o ewidencji.
Paragraf 67 rozporządzenia dzieli wykazywane w ewidencji użytki gruntowe na grupy, w których wyróżnia między innymi: użytki rolne, grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, grunty zabudowane i zurbanizowane, nieużytki. Z kolei w grupie użytków rolnych w § 68 ust. 1 wymienia poszczególne użytki i ich oznakowanie. I tak grunty orne, oznacza symbolem "R", łąki trwałe, oznacza symbolem"Ł", pastwiska trwałe , symbolem "Ps", grunty rolne zabudowane, oznacza symbolem złożonym z litery "B" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym wzniesione zostały budynki "B-R’, "B-Ł", "B-Ps" W § 68 ust. 3 rozporządzenia wyspecyfikowane są grunty zabudowane i zurbanizowane. Wśród nich są m.in.: tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem"B", tereny przemysłowe, oznaczone symbolem "Ba", zurbanizowane tereny niezabudowane, oznaczone symbolem "Bp" i in.
W przedmiotowej sprawie aktualne dane pochodzące z wypisu z ewidencji gruntów i budynków z dnia [...] listopada 2004 r. wskazywały, że Skarżący posiadał przed zmianą ewidencji:
[...] ha gruntów ornych oznaczonych literami "R"-"RV" – klasy V-ej,
[...] ha gruntów ornych oznaczonych literami "R"-"RVI" – klasy VI-ej,
[...] ha gruntów ornych oznaczonych literami "R’ – RVIz"- klasy VI-ej,
[...] ha lasów oznaczonych literami "L"- "Ls VI" (gleba klasy VI),
[...] ha gruntów zadrzewionych i zakrzewionych oznaczonych literami "L"- "Lz",
[...] ha nieużytków –oznaczonych literą "N",
[...] ha zurbanizowanych terenów niezabudowanych oznaczonych literami "Bb"-"RV"(gleba klasy V – ej),
[...] ha zurbanizowanych terenów niezabudowanych oznaczonych literami "Bb"-"RVI"(gleba klasy VI – ej),
A zatem w oparciu o te dane za okres od stycznia do listopada 2004 r. Wójt Gminy L. ustalił łączne zobowiązanie pieniężne w następujący sposób:
z tytułu podatku rolnego od powierzchni [...] ha – 0,00 zł,
z tytułu podatku leśnego – 9,95 zł,
z tytułu podatku od nieruchomości: za budynek mieszkalny w wysokości
59,38 zł, (co nie jest kwestionowane), a za inne pozostałe grunty wielkości
[...] m2, ([...] ha) oraz [...] m2 ([...] ha) - 121,55 zł .
Sporną kwestią w sprawie jest podatek od wyżej wskazanych działek. Jak wynika z wielkości działek są to działki oznaczone w ewidencji jako "Bp" - :RV" i "R VI"" Tereny te mieszczą się w grupie terenów wymienionych w § 68 ust. 3 ustawy o opłatach, .czyli w grupie dla potrzeb klasyfikacji nazwanej "gruntami zabudowanymi i zurbanizowanymi" A zatem nie mieszczą się w grupie § 68 ust. 1 "użytki rolne", Wobec powyższego organy podatkowe słusznie grunty te opodatkowały podatkiem od nieruchomości, uznając, jako – inne "pozostałe grunty"
Po zmianach dokonanych w ewidencji, zapisy przedstawiały się inaczej i tak:
[...] ha gruntów ornych oznaczono literami "R"-"RV" – klasy VI-ej,
[...] ha gruntów ornych oznaczono literami "R"-"RVI" – klasy VI-ej,
[...] ha gruntów ornych oznaczono literami "R’ – RVIz"- klasy VI-ej,
[...] ha lasów oznaczono literami "L"- "Ls VI" (gleba klasy VI),
[...] ha gruntów zadrzewionych i zakrzewionych oznaczono literami "L"- "Lz",
[...] ha nieużytków –oznaczono literą "N",
[...] ha terenów gruntów rolnych zabudowanych oznaczono literami "B"-"RV"(gleba klasy V – ej),
[...] ha gruntów rolnych zabudowanych oznaczono literami "B" – "RVI" (gleba klasy VI - ej).
A zatem w grudniu 2004 r. tereny o powierzchni [...] ha oraz [...] ha zostały sklasyfikowane jako "B"-"RV’ lub "RVI", tym samym znalazły się w grupie użytków rolnych opisanych w § 68 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia o ewidencji jako użytki rolne zabudowane ( oznaczane literą "B" oraz symbolem odpowiedniego użytku gruntowego.
Skarżący kwestionuje zapisy w ewidencji.
Wywodzi, iż nie są zgodne ze stanem faktycznym. Jego zdaniem "sporne" nieruchomości stanowią i stanowiły "grunty rolne." Skarżący wskazuje, że grunty wykazane w ewidencji jako "Bp"- zgodnie z zawartym w rozporządzeniu opisem były "zurbanizowanymi terenami niezabudowanymi, przeznaczonymi w planach zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, wyłączonymi z produkcji rolniczej i leśnej" Opis ten jednak nie odpowiada rzeczywistości, albowiem Skarżący przez cały czas, do dnia wniesienia skargi, użytkował te grunty jako rolne. Nie jest zrozumiały zapis przeznaczenia gruntów, tym bardziej, że w świetle art. 4 pkt. 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez wyłączenie gruntów z produkcji rolnej rozumie się" rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie", a takie wyłączenie nigdy nie miało miejsca.
Należy stwierdzić, że Skarżący nie ma racji.
Dla potrzeb podatku od nieruchomości, jak Sąd wcześniej wskazał, podstawowe znaczenie mają zapisy dokonane w ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń, co do przeznaczenia gruntu. Nie jest istotne, co uznaje się w świetle doktryny i orzecznictwa za "grunt rolny", czy "grunt zabudowany", nie jest istotne jego rzeczywiste przeznaczenie, lecz sklasyfikowanie i stosowne oznaczenie danego gruntu w ewidencji gruntów i budynków. Przepis art. 2 ust. 2 ustawy o opłatach nie pozostawia wątpliwości, iż wiążąca dla organów podatkowych jest klasyfikacja gruntów wynikająca z wyżej wskazanej ewidencji.
A zatem powołanie się Skarżącego w postępowaniu podatkowym na inne przeznaczenie gruntu, niż wynika z ewidencji nie ma wpływu na decyzję w przedmiocie podatku od nieruchomości. Znaczenie dla sprawy ma bowiem tylko klasyfikacja wynikająca z ewidencji. Dopóki zapis w przedmiocie klasyfikacji nie zostanie zmieniony organy podatkowe muszą orzekać zgodnie z zapisem.
Skarżący podnosi, że zapis w ewidencji istniejący w okresie od stycznia do listopada 2004 r. i wcześniej, winien być dokładnie taki sam., jak po zmianie. Wójt Gminy wiedząc o kwestionowaniu tych zapisów przez Stronę winien przed wydaniem decyzji podatkowej zweryfikować błędne zapisy. Utrzymanie takiego stanu rzeczy doprowadziło do wydania krzywdzącej dla Strony decyzji, niezgodnej ze stanem rzeczywistym.
Z takim stanowiskiem takim nie można się zgodzić. Skarżący obciąża Wójta Gminy wydaniem decyzji opartej na fałszywej dokumentacji, gdy tymczasem w tej sytuacji, to Skarżący winien wystąpić o wyjaśnienie swoich danych.
Do starosty należy prowadzenie ewidencji, jednak aktualizacja danych z urzędu dotyczy możliwa jest tylko w przypadku zmian wynikających z określonych dokumentów. I tak § 46 ust. 2 rozporządzenia wymienia tu: prawomocne orzeczenia sądowe, akty notarialne ostateczne decyzje administracyjne, akty normatywne, opracowania geodezyjne, i kartograficzne, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian ewidencji, dokumentację architektoniczno-budowlaną gromadzoną i przechowywaną przez administrację publiczną. A zatem w sprawie Skarżącego brak jest podstaw do czynienia zarzutu organom administracji, iż we własnym zakresie nie doprowadziły do zmian, zgodnie z żądaniem Strony. Organy nie miały podstaw do podjęcia działań z urzędu.
W świetle powyższych rozważań bezpodstawne, w ocenie Sądu są zarzuty naruszenia przez organy podatkowe przy wydawaniu decyzji przepisów art. 125 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. Nr 137, poz.926) oraz art. dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr98, poz. 1071). Działanie organów nie naruszyło prawa. Materiał dowodowy został zgromadzony w sposób zupełny. Posiadane uaktualnione zapisy w ewidencji gruntów i budynków, informacja Strony w sprawie podatku od nieruchomości były wystarczające do wydania decyzji. Ocena faktyczna i prawna materiału dowodowego została dokonana prawidłowo.
Mając powyższe na uwadze Sad stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.