III SA/Wa 1151/23

III SA/Wa 1151/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-10-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-05-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Zaorska
Katarzyna Owsiak /sprawozdawca/
Radosław Teresiak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2651
art. 14b § 1 i 3, art. 14c § 1 i 2, art. 14g § 1, art. 169 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2021 poz 685
art. 42a
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Radosław Teresiak, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Owsiak (sprawozdawca), sędzia WSA Anna Zaorska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 października 2023 r. sprawy ze skargi W. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualną w zakresie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] ; 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz W. S.A. z siedzibą w W. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
1. Postępowanie przed Dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej
1.1. Przedmiotem skargi W. S.A. (dalej: Spółka/Skarżąca/Strona) jest postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS/organ) z dnia [...] lutego 2023 r. utrzymujące w mocy postanowienie DKIS z dnia [...] grudnia 2022 r. w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług
1.2. Jak wynika z akt sprawy w dniu 14 października 2022 r. do DIAS wpłynął wniosek Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej.
Wątpliwości Strony co do stosowania przepisów prawa podatkowego dotyczyły tego, czy w przypadku dostawy nieruchomości zabudowanej opisanym powyżej budynkiem, Spółka może traktować taką sprzedaż jako świadczenie kompleksowe polegające na sprzedaży budynku jako całości wraz ze znajdującymi się w nim lokalami mieszkalnymi oraz lokalami usługowymi, a w konsekwencji czy całą kwotę uzyskaną z ww. sprzedaży może Spółka opodatkować jedną stawką VAT właściwą ze względu na rodzaj budynku, w tym w przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego według stawki przewidzianej dla dostawy budynku mieszkalnego.
W ocenie Spółki w przypadku dostawy nieruchomości zabudowanej opisanym powyżej budynkiem, Spółka może traktować taką sprzedaż jako świadczenie kompleksowe polegające na sprzedaży budynku jako całości wraz ze znajdującymi się w nim lokalami mieszkalnymi oraz lokalami usługowymi, a w konsekwencji całą kwotę uzyskaną z ww. sprzedaży Spółka może opodatkować jedną stawką VAT właściwą ze względu na rodzaj budynku, w tym przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego według stawki przewidzianej dla dostawy budynku mieszkalnego.
Zdaniem Strony budynek, w którym znajdują się zarówno lokale mieszkalne (w przeważającej części) oraz lokale usługowe należy zaklasyfikować do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. W konsekwencji mimo, że w budynku znajdują się zarówno lokale usługowe, których dostawa podlega opodatkowaniu stawką podstawową oraz lokale mieszkalne, których dostawa może korzystać z preferencyjnej 8% stawki podatku VAT, uznać należy w ocenie Spółki, że transakcja sprzedaży takiego budynku winna być traktowana jako świadczenie kompleksowe i jako takie winno być opodatkowana jedną stawką podatku VAT ustaloną według przeważającego charakteru takiego budynku, jakim jest charakter mieszkalny.
W dniu [...] grudnia 2022 r. DKIS wydał postanowienie o odmowie wydania interpretacji. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że nie może ocenić jaka stawka podatku VAT jest właściwa dla świadczenia kompleksowego polegające na sprzedaży budynku jako całości wraz ze znajdującymi się w nim lokalami mieszkalnymi oraz lokalami usługowymi, gdyż określenie właściwej stawki podatku pozostaje w zakresie rozstrzygnięcia w trybie wiążących informacji stawkowych (dalej: WIS).
1.3. W zażaleniu od powyższego postanowienia Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 14b § 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm., dalej: Op) w związku z art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1570 ze zm., dalej: uptu), art. 14b § 1 i § 3 Op w związku z art. 169 § 1 Op i art. 14h Op, art. 14b § 1 w związku z art. 120 i art. 121 § 1 w związku z art. 14h oraz w związku z art. 14k § 1 i 2 Op, art. 217 § 2 Op w związku z art. 14h Op.
W związku z powyższym Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej możliwości traktowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem, w którym znajdują się zarówno lokale mieszkalne jak i lokale usługowe jako świadczenia kompleksowego polegającego na sprzedaży budynku jako całości, a w konsekwencji potwierdzenie czy cała kwota uzyskana z ww. sprzedaży może być opodatkowana jedną stawką VAT właściwą ze względu na rodzaj budynku, w tym przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego według stawki przewidzianej dla dostawy budynku mieszkalnego.
1.4. DKIS, po analizie materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy oraz zarzutów podniesionych w zażaleniu, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu stwierdził, że treść pytania postawionego przez Spółkę nie budziła żadnych wątpliwości co do zakresu, w jakim oczekiwała ona wydania interpretacji indywidualnej, tj. wskazywała jednoznacznie, że Strona oczekuje rozstrzygnięcia, jaka stawka podatku VAT jest właściwa dla świadczenia kompleksowego polegającego na sprzedaży budynku jako całości wraz ze znajdującymi się w nim lokalami mieszkalnymi oraz lokalami usługowymi.
Dlatego zdaniem organu uzasadnionym było przyjęcie, że zagadnienie będące przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej objęte jest przepisami regulującymi WIS. Zagadnienie dotyczące oceny świadczeń pod kątem uznania ich za świadczenia kompleksowe (złożone) dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, w tym określenie stawki podatku VAT od dnia 1 lipca 2020 r. może być przedmiotem WIS, o czym wprost stanowi powołany art. 42b ust. 5 i art. 42c ust. 1 pkt 3) uptu. W tym też zakresie podatnicy mogą składać wnioski o WIS.
Jak wskazał DIKS organ wydający WIS jest wyposażony w odpowiednie narzędzia do przeprowadzenia postępowania w celu uznania wskazanych we wniosku czynności za świadczenie złożone, do czego w ramach wydania interpretacji indywidualnej nie jest uprawniony DIKS. Ponadto sama kwalifikacja prawnopodatkowa realizowanych przez Państwa czynności i uznanie ich za świadczenie kompleksowe (złożone) nie może być przedmiotem interpretacji indywidualnej w oderwaniu od jakichkolwiek skutków podatkowych dla składającego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Interpretacja indywidualna nie może dotyczyć jedynie definicji pojęcia, kwalifikacji danego świadczenia jako dostawa towarów, świadczenie usług czy też uznania wykonywanych przez wnioskodawcę czynności za świadczenie kompleksowe (złożone). Interpretacja indywidualna musi rozstrzygać o konkretnych konsekwencjach podatkowych wynikających z przepisów prawa podatkowego (w tym przypadku w zakresie podatku od towarów i usług).
Zatem, mając na względzie przepis art. 42b ust. 5 uptu organ stwierdził, że nawet gdyby uznać, że zakres złożonego przez Spółkę wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej obejmował jedynie zagadnienia dotyczącego uznania opisanego świadczenia za świadczenie kompleksowe, a nie właściwej stawki podatku VAT, to z przyczyn wskazanych powyżej i tak nie byłoby możliwe wydanie interpretacji indywidualnej.
Jak wskazał organ z art. 14b § 1a Op bezsprzecznie wynika, że w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, nie wydaje się interpretacji indywidualnych. WIS zastępuje wydane dotychczas interpretacje indywidualne w zakresie objętym WIS (tj. klasyfikowaniem towaru/usługi/świadczenia złożonego wg CN lub PKWiU lub PKOB niezbędnym do określenia stawki podatku dla tego towaru/usługi/świadczenia złożonego oraz określeniem tej stawki).
Zdaniem DKIS nie można więc w tej sytuacji zgodzić się ze Spółką, że złożony wniosek powinien być rozstrzygnięty w trybie wydania interpretacji indywidualnej, skoro zagadnienie przedstawione przez Stronę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wykraczało poza zakres przedmiotowy interpretacji prawa podatkowego wydawanej w trybie art. 14b § 1 Op.
2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.
2.1. Skarżąca nie zgodziła się z powyższym postanowieniem DKIS i zaskarżyła go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia DKIS oraz poprzedzającego go postanowienia w całości, zobowiązanie DKIS do wydania interpretacji indywidualnej z wniosku z dnia 6 października 2022 r. w przedmiocie identyfikacji świadczenia kompleksowego, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
2.2. Zaskarżonemu postanowieniu DKIS Strona zarzuciła naruszenie następujących przepisów:
1) art. 14b § 1a Op w związku z art. 42a uptu poprzez ich niezasadne zastosowanie i przyjęcie, że wniosek o interpretację Skarżącej dotyczył zagadnienia rozstrzyganego w trybie WIS, co tym samym uprawniało organ do odmowy wydania interpretacji, podczas gdy Spółka zarówno w opisie stanu faktycznego jak i pytaniu w sposób jednoznaczny wskazała, iż jej intencją nie było ustalenie właściwej stawki podatku VAT;
2) art. 42b ust. 5 uptu w związku z art. 42a uptu poprzez nieprawidłowe zapewnianie Skarżącej, że przedmiotem wniosku o WIS może być kwestia ustalenia, czy dane czynności/towary należy traktować ja o świadczenie kompleksowe, podczas gdy przedmiotem takiego wniosku może być wyłącznie kwestia ustalenia stawki podatku VAT właściwej dla takich świadczeń;
3) art. 14b § 1 Op w związku z art. 120 Op i art. 121 § 1 Op w związki z art. 14h Op oraz w związku z art. 14k § 1 i 2 Op poprzez uznanie za prawidłowe działania organu pierwszej instancji, pomimo że dokonał on nieuprawnionej modyfikacji stanu faktycznego przedstawionego przez Skarżącą we wniosku z dnia 6 października 2022 r. i w skutek tego niezasadnie odmówił wydania interpretacji podczas gdy:
a) Skarżąca złożyła prawidłowy wniosek zawierający szczegółowy opis stanu faktycznego i jasno sformułowane pytanie, a zakres tego wnioski nie wykraczał poza ramy wydawania interpretacji indywidualnych;
b) wniosek Skarżącej nie dotyczył ustalenia właściwej dla świadczenia kompleksowego stawki podatku VAT, a tego czy Skarżąca sprzedaż budynku, w którym znajdują się zarówno lokale mieszkalne jak i lokale usługowe może traktować jako świadczenie kompleksowe i w efekcie całą kwotę uzyskaną ze sprzedaży takiego budynku może opodatkować jedną, znaną jej, stawką podatku VAT, właściwą ze względu na rodzaj budynku,
- a w rezultacie pozbawienie Skarżącej prawnie wiążącej ochrony przyznanej w przypadku zastosowania się podatnika do interpretacji indywidualnej i naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowy oraz zasady legalizmu.
2.3 DKIS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
3.1. Skarga zasługuje na uwzględnienie, zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie naruszają przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
3.2. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: ppsa), na mocy którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie.
3.3. Istota sporu w sprawie dotyczy rozstrzygnięcia czy słusznie organ interpretacyjny uznał, że w sprawie w zakresie, do którego odnosi się pytanie Skarżącej DKIS nie jest uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej w związku ze złożonym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy w przypadku dostawy nieruchomości zabudowanej opisanym budynkiem, Spółka może traktować taką sprzedaż jako świadczenie kompleksowe polegające na sprzedaży budynku jako całości wraz ze znajdującymi się w nim lokalami mieszkalnymi oraz lokalami usługowymi, a w konsekwencji czy całą kwotę uzyskaną z ww. sprzedaży może Spółka opodatkować jedną stawką VAT właściwą ze względu na rodzaj budynku, w tym w przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego według stawki przewidzianej dla dostawy budynku mieszkalnego.
3.4. Na wstępie rozważań należy wskazać na specyfikę postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, wynikającej w szczególności z przepisów zawartych w Rozdziale 1a Działu II Op.
Zgodnie z art. 14b § 1 i 3 Op na wniosek zainteresowanego, wydaje się w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), zaś składający wniosek obowiązany jest do przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Reguły prawidłowej interpretacji ustawodawca zawarł w art. 14c § 1 i 2 Op. Z przepisów tych wynika, że interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z jej uzasadnieniem prawnym, a w przypadku oceny negatywnej - także wskazanie prawidłowej wykładni wraz z jej prawnym uzasadnieniem. Warto w tym miejscu przywołać brzmienie art. 3 pkt 2) Op, który definiuje przepisy prawa podatkowego m.in. jako przepisy ustaw podatkowych.
Podkreślenia wymaga, że w postępowaniu interpretacyjnym organ rozpatruje sprawę wyłącznie na podstawie stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej. Nie czyni w tym zakresie własnych ustaleń. Interpretacja indywidualna może dotyczyć zarówno zdarzeń już zaistniałych, jak i dopiero planowanych (przyszłych). Wniosek niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 Op, stosownie do treści art. 14g § 1 Op, pozostawia się bez rozpatrzenia. Uprzednio należy jednak zastosować art. 169 § 1 Op, zgodnie z którym jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
3.5. Należy zgodzić się ze Skarżącą, że zasadniczym celem złożenia przez nią wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego było rozstrzygnięcie kwestii dotyczącej tego, czy w przypadku dostawy nieruchomości zabudowanej opisanym budynkiem, Spółka może traktować taką sprzedaż jako świadczenie kompleksowe polegające na sprzedaży budynku jako całości wraz ze znajdującymi się w nim lokalami mieszkalnymi oraz lokalami usługowymi (główny przedmiot wniosku określony w pytaniu). Na taką istotę pytania postawionego we wniosku o wydanie interpretacji wskazuje nie tylko sama jego treść ale tez uzasadnienie stanowiska Skarżącej przedstawionego we wniosku. Strona we wniosku nie wykazuje na istnienie wątpliwości co do zastosowania konkretnej stawki podatku ale eksponuje kwestię możliwości uznania dostawy za świadczenie kompleksowe: "O świadczeniu złożonym (kompleksowym) można mówić, gdy istnieje funkcjonalny związek pomiędzy poszczególnymi elementami świadczenia na tyle ścisły, by nie można było wydzielić z tego świadczenia jego poszczególnych elementów i potraktować ich jako świadczeń odrębnych. Muszą one stanowić jedną nierozerwalną całość. Przedmiotem zawieranych przez Spółkę umów będzie sprzedaż budynku jako całości, a dostawę tą będzie dokumentowała jedna faktura VAT". Uzasadniając swoje stanowisko Strona próbuje dowieść, że w przypadku dostawy nieruchomości zabudowanej opisanym budynkiem, Spółka może traktować taką sprzedaż jako świadczenie kompleksowe polegające na sprzedaży budynku jako całości wraz ze znajdującymi się w nim lokalami mieszkalnymi oraz lokalami usługowymi, a w konsekwencji całą kwotę uzyskaną z ww. sprzedaży Spółka może opodatkować jedną stawką VAT właściwą ze względu na rodzaj budynku, w tym w przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego według stawki przewidzianej dla dostawy budynku mieszkalnego.
3.6. Organ wydając postanowienie o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia, za podstawę swojego rozstrzygnięcia przyjął, że zagadnienie, którego dotyczy wniosek podlega zakresowi WIS. Ze stwierdzeniem tym nie sposób się zgodzić, gdyż jak wskazuje art. 42a uptu WIS jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi.
Zgodnie z art. 14b § 1a Op w zakresie objętym WIS, o których mowa w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, nie wydaje się interpretacji indywidualnych.
WIS wydawane są wówczas, gdy celem wnioskodawcy jest ustalenie wysokości stawki podatku VAT i klasyfikacji usługi lub towaru. Jeżeli dotyczy to świadczeń kompleksowych to te świadczenia też są oceniane przez organ. Jednakże gdy celem jest ustalenie kwestii świadczeń kompleksowych bez ustalania wysokości stawki podatku VAT to w takiej sytuacji nie można wystąpić z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Zatem o samą kwestię świadczeń kompleksowych nie można zapytać w ramach WIS. Zawsze towarzyszyć musi temu pytanie o wysokość stawki podatku VAT. Tak chociażby jest sformułowany formularz WIS-W. Przepisy również stanowią, że celem wiążącej informacji stawkowej jest ustalenie wysokości stawki podatku VAT.
3.7. W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, że Skarżąca we wniosku o interpretację jako najważniejsze zagadnienie wskazała kwestię ustalenia czy w przypadku dostawy nieruchomości zabudowanej opisanym budynkiem, Spółka może traktować taką sprzedaż jako świadczenie kompleksowe polegające na sprzedaży budynku jako całości wraz ze znajdującymi się w nim lokalami mieszkalnymi oraz lokalami usługowymi. Kwestia stawki podatku nie dotyczyła ustalenia wysokości tej stawki (takiego pytania nie było we wniosku o interpretację), ale była konsekwencją ustalenia kwestii świadczeń kompleksowych lub ich braku. Zatem, Skarżąca nie pytała o wysokość stawki podatku VAT, tylko o to czy ma zastosować właściwą stawkę podatku VAT (w wysokości ustalonej przez siebie) w konsekwencji ustaleń, czy dostawa nieruchomości opisanej we wniosku ma charakter kompleksowy czy też nie.
Słusznie zauważyła Skarżąca, że istota WIS polega na określeniu właściwej stawki podatku dla określonego towaru lub usługi, zaś Spółka w sformułowanym we wniosku pytaniu ograniczyła się jedynie do żądania rozstrzygnięcia kwestii - czy w przypadku uznania opisanej we wniosku dostawy nieruchomości zabudowanej budynkiem za świadczenie kompleksowe, powinna stosować stawkę podatku VAT właściwą ze względu na rodzaj budynku, w tym przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego według stawki przewidzianej dla dostawy budynku mieszkalnego. Celem złożonego przez Skarżącą wniosku było więc rozstrzygnięcie przedstawionego wyżej zagadnienia, nie zaś jak twierdzi organ odwoławczy, ustalenie właściwej, oznaczonej procentowo stawki VAT dla opisanych w treści wniosku dostawy.
Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że DKIS stosując art. 42a w zw. z 42b ust. 5 uptu, przy jednoczesnej ich błędnej wykładni, pozbawił Skarżącą prawa do uzyskania interpretacji indywidualnej w sprawie, będącej przedmiotem zapytania sformułowanego we wniosku. Przy czym, zagadnienie sformułowane we wniosku, z uwagi na jego zakres, nie mogło zostać rozpatrzone w ramach procedury właściwej dla WIS. Ponadto, organ swoim działaniem, polegającym na przyjęciu błędnego założenia, że celem Skarżącej było uzyskanie rozstrzygnięcia w przedmiocie stosowania konkretnej, wyrażonej procentowo stawki podatku VAT dla opisanych przez nią dostawy, dopuścił się naruszenia art. 14c § 1 Op poprzez jego niezastosowanie, co w konsekwencji uniemożliwiło Stronie uzyskanie rozstrzygnięcia problemu, które faktycznie stanowiło przedmiot złożonego wniosku.
Należy zgodzić się ze Stroną co do tego, że bezpodstawne było twierdzenie organu, zgodnie z którym wskazanie, czy w przypadku dostawy nieruchomości zabudowanej opisanym budynkiem, Spółka może traktować taką sprzedaż jako świadczenie kompleksowe polegające na sprzedaży budynku jako całości wraz ze znajdującymi się w nim lokalami mieszkalnymi oraz lokalami usługowymi, jest wstępnym zagadnieniem do ustalenia stawki podatku VAT dla tej dostawy. Słusznie Strona zauważyła w skardze, że jej intencją było poznanie stanowiska organu w kwestii tego, czy opisana przez nią dostawa ma charakter świadczenia kompleksowego. Zaś następczo, przy założeniu że sporna dostawa nieruchomości zabudowanej opisanym budynkiem ma charakter świadczenia kompleksowego, udzielenie przez organ informacji czy Skarżąca winna wówczas stosować stawkę podatkową właściwą ze względu na rodzaj budynku, w tym w przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego według stawki przewidzianej dla dostawy budynku mieszkalnego.
Spółka już w samej treści zadanego przez siebie pytania i wyrażonego własnego stanowiska wyraźnie zasygnalizowała, że znane są jej stawki podatku VAT dla przedstawionych przez nią świadczeń o charakterze kompleksowym używając sformułowania "właściwe stawki". Zatem, nie powinno budzić wątpliwości organu, że to nie konkretna wysokość stawki VAT, a kwestia kwalifikacji rodzajowej przedstawionej dostawy stanowi sedno zadanego przez Stronę pytania.
Zaznaczyć też należy, że nawet w sytuacji błędnego uznania przez organ, że intencją Skarżącej było uzyskanie informacji w przedmiocie określenia wyrażonej procentowo stawki podatku VAT dla opisanej we wniosku dostawy, to obowiązkiem organu było udzielenie odpowiedzi na pytanie w części dotyczącej rozstrzygnięcia czy opisana we wniosku dostawa nieruchomości zabudowanej budynkiem powinna być uznana za odrębne dostawy niemające charakteru świadczenia kompleksowego, czy też powinna stanowić świadczenie kompleksowe, ze względu na rodzaj budynku, w tym przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego.
Na uwzględnienie zasługuje także zarzut naruszenia przez organ art. 42a w zw. z art. 42b ust. 5 uptu. Słusznie Skarżąca wskazała, że rozstrzygnięcie zagadnienia związanego z dokonaniem klasyfikacji danej dostawy jako mającej charakter świadczenia kompleksowego winna nastąpić w trybie przewidzianym dla wydania WIS jedynie wówczas gdy podmiot zainteresowany dąży do ustalenia właściwej, określonej procentowo stawki podatku VAT dla danego rodzaju dostawy, co jak wielokrotnie podkreślała Spółka nie miało miejsca w realiach rozpatrywanej sprawy.
Nieuprawnione było także stwierdzenie organu, że DKIS nie mógł wydać interpretacji indywidualnej dotyczącej jedynie kompleksowości opisanych świadczeń. Natomiast mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny sprawy, należy również zgodzić się ze Skarżącą, że wydanie przez organ interpretacji indywidualnej, w której organ ustosunkowałby się jedynie kwestii kompleksowości świadczenia skutkowałoby tym, że Skarżąca byłaby w stanie samodzielnie wywieść skutki podatkowe z tym związane, tj. umożliwiłoby jej to ustalenie we własnym zakresie właściwej stawki podatku VAT dla opisanej przez nią we wniosku dostawy.
3.8. Wobec powyższego stwierdzić należy, że organ w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem naruszył zasadę praworządności wyrażoną w art. 120 Op oraz zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych zawartą w art. 121 § 1 Op w zw. z art. 14h Op. Zarzuty skargi okazały się więc zasadne, zaś wydane w obu instancjach rozstrzygnięcia zapadły z naruszeniem przepisów postępowania: art. 14b § 1 Op, art. 14b ust. 1a Op, art. 14c § 1 Op, art. 42a uptu i art. 42b ust. 5 uptu. Stwierdzone w toku postępowania uchybienia przepisów proceduralnych miały przy tym istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż zamknęły Spółce możliwość uzyskania interpretacji indywidualnej, pomimo prawidłowego złożenia wniosku.
3.9. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ interpretacyjny powinien uwzględnić ocenę prawną przedstawioną w uzasadnieniu wyroku. Dodać należy, że jeżeli w świetle sformułowanej w uzasadnieniu oceny prawnej organ uzna, że Skarżąca nie przedstawiła wyczerpująco stanu faktycznego, to wezwie ją do stosownego usunięcia braków wniosku.
3.10. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2022 r. wydane przez DKIS w pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) ppsa w związku z art. 135 ppsa.
3.11. Konsekwencją uwzględnienia skargi stało się orzeczenie o kosztach postępowania sądowego zgodnie z art. 200 ppsa w związku z art. 205 § 4 ppsa. Na zasądzoną kwotę 597 zł złożyły się uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł ustalone na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1687) oraz opłata za złożenie dokumentu stwierdzającego udzielnie pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.