III SA/Wa 1723/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z powodu wniesienia jej z przekroczeniem terminu.
Strona wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zamiast za pośrednictwem organu, który wydał interpretację. Sąd, stosując analogię do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, uznał, że dla zachowania terminu decydująca jest data nadania skargi przez sąd do organu, a nie data wpływu do sądu. Ponieważ skarga została wysłana do organu po terminie, sąd odrzucił ją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę T. sp. z o.o. na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu, mimo że zaskarżona interpretacja zawierała pouczenie o konieczności wniesienia jej za pośrednictwem organu, który ją wydał. Sąd, powołując się na analogię do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących wnoszenia apelacji, uznał, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd powinien przekazać ją organowi, a dla oceny zachowania terminu decydująca jest data nadania skargi przez sąd w urzędzie pocztowym. Ponieważ termin do wniesienia skargi upływał 19 maja 2008 r., a sąd wysłał skargę do Dyrektora Izby Skarbowej w W. dopiero 23 maja 2008 r., Sąd uznał, że skarga została wniesiona z przekroczeniem terminu. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił odrzucić skargę i zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez pośrednictwa organu, powinna zostać przekazana organowi, a dla oceny zachowania terminu decydująca jest data nadania skargi przez sąd w urzędzie pocztowym. Jeśli ta data przekracza termin, skarga podlega odrzuceniu.
Uzasadnienie
Sąd zastosował analogię do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących wnoszenia apelacji, uznając, że dla zachowania terminu do wniesienia skargi administracyjnej decydująca jest data nadania jej przez sąd w urzędzie pocztowym do organu, a nie data wpływu do sądu. Ponieważ skarga została wysłana po terminie, została odrzucona.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 53 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 232 § § 1 pkt 1 lit. a)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 54 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten nie znajduje zastosowania do skarg wnoszonych po 1 stycznia 2006 r.
k.p.c. art. 369 § § 1
Ustawa z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego
Przywołany dla analogii w kwestii wnoszenia środków zaskarżenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została wniesiona z przekroczeniem terminu, ponieważ została wysłana do organu po jego upływie.
Godne uwagi sformułowania
dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania tejże skargi przez sąd w Urzędzie Pocztowym. Przyjęcie takiego stanowiska oznacza, że strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (adw. R. M.), nie czyniąc zadość prawidłowemu pouczeniu w zaskarżonej interpretacji, wniosła skargę z przekroczeniem terminu...
Skład orzekający
Alojzy Skrodzki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących terminu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego oraz sposobu jej wnoszenia, zwłaszcza w kontekście analogii do procedury cywilnej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu i stosowania przepisów przejściowych lub analogicznych. Może być mniej istotne po zmianach legislacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje praktyczne konsekwencje błędów proceduralnych popełnianych przez profesjonalnych pełnomocników i interpretacji przepisów dotyczących terminów wnoszenia skarg.
“Błąd pełnomocnika kosztował klienta odrzucenie skargi. Sąd wskazuje, jak nie należy wnosić pism procesowych.”
Dane finansowe
WPS: 200 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Wa 1723/08 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2008-08-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-06-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Alojzy Skrodzki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6119 Inne o symbolu podstawowym 611 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Minister Finansów Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 53 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 58 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1 lit. a) Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, , po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. sp. z o.o. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...] w przedmiocie skargi na interpretację indywidualną w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w kwocie 200,00 zł (słownie: dwieście złotych Uzasadnienie W dniu 15 maja 2008 r. (data stempla pocztowego) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pełnomocnik strony skarżącej adw. R. M., zwany dalej "skarżącym" wniósł skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w W.) z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...] w przedmiocie skargi na interpretację indywidualna w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zaskarżonej interpretacji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W., po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu. Wskazano również, iż skargę tę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie i bezczynność są przedmiotem skargi w dwóch egzemplarzach w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania. Kolejno w odpowiedzi z dnia 14 kwietnia 2008 r. na wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów zawarł tożsame jak w interpretacji indywidualnej pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru powyższą odpowiedź doręczono stronie 18 kwietnia 2008 r. Ponadto w rejestrze opłat tut. Sądu odnotowano, iż w dniu 14 maja 2008 r. skarżący uiścił należny wpis w niniejszej sprawie w kwocie 200 zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie z 21 maja 2008 r. sygn. akt III KO/Wa 91/08 skarga została wysłana w dniu 23 maja 2008 r. (k. nr 14 akt sądowych) Dyrektorowi Izby Skarbowej w W.. W dniu 24 czerwca 2008 r. wpłynęła do Sądu przesyłka zawierająca skargę, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W myśl art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1271) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. do 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną w terminie, bezpośrednio do sądu administracyjnego, Sąd przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. Tym samym wobec skarg wnoszonych po dniu 1 stycznia 2006 r. omawiany przepis nie znajduje już zastosowania. Brak jest też przepisów, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem organu administracji oraz określały czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć Sąd. Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej w analogicznym stanie prawnym, odnoszącego się do sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks podstępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok. Zgodnie ze stanowiskiem zarówno judykatury (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r. sygn. III CZP 33/87), jak i powszechnie akceptowanym w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, CH BECK Warszawa 2002, Tom I, s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2004, Tom I, s. 684) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w Urzędzie Pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego. Podobne poglądy były formułowane również odnośnie wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Sądu Najwyższego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Odpowiednie zastosowanie ww. stanowiska nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania tejże skargi przez sąd w Urzędzie Pocztowym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że termin do wniesienia skargi upływał, uwzględniając art. 83 § 2 p.p.s.a., z dniem 19 maja 2008 r. (poniedziałek). Skargę przesłano bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zatem za datę wniesienia skargi należało uznać dzień 23 maja 2008 r. (piątek), tj. dzień wysłania przez Sąd skargi do Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Przyjęcie takiego stanowiska oznacza, że strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (adw. R. M.), nie czyniąc zadość prawidłowemu pouczeniu w zaskarżonej interpretacji, wniosła skargę z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 53 § 2 p.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI