III SA/WA 112/04

III SA/Wa 112/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-12-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-02-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Jagiełło
Dariusz Dudra /przewodniczący/
Jerzy Płusa /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 224/05 - Wyrok NSA z 2005-10-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Dudra, Sędzia WSA Andrzej Jagiełło, Sędzia WSA Jerzy Płusa (spr.), Protokolant Anna Zientara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 grudnia 2004 r. sprawy ze skarg J. Sp. z o. o. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargi
Uzasadnienie
III SA/WA 112/04
UZASADNIENIE
Zaskarżonymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzjami z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] i [...], Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] i Nr [...] dotyczące określenia "J." Sp. z o.o. z siedzibą w R. podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2000 i 2001 roku
W uzasadnieniu zaskarżonych decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. wskazano m.in., że w wyniku kontroli podatkowej przeprowadzonej w "J." Sp. z o.o. w dniach [...] - [...] maja 2003 r. oraz [...] - [...] maja 2003 r. w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od lipca 2000 r. do grudnia 2001 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. wydał w dniu [...] września 2003 r. decyzję Nr [...], w której stwierdził nieprawidłowości w zakresie podatku należnego polegające na tym, że w okresie objętym kontrolą podatkową błędnie stosowano stawkę podatku w wysokości 0%, zamiast 22%, do opodatkowania sprzedaży mat legowiskowych dla bydła, w grudniu 2000 r. błędnie zastosowano stawkę podatku w wysokości 0%, zamiast 7% do sprzedaży boksu dla cieląt CH 300 (SWW 06-27-4900). W zakresie podatku naliczonego organ podatkowy pierwszej instancji ustalił, że w lipcu i październiku 2000 r. w deklaracjach VAT - 7 zawyżono wysokość podatku naliczonego na skutek błędnego przeniesienia kwot podatku naliczonego z ewidencji zakupu VAT. W decyzji wskazano także, że w październiku i listopadzie 2000 r. odliczono podatek naliczony z faktur dokumentujących zakupy nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. w dniu [...] września 2004 r. wydał także decyzję o Nr [...], dotyczącą podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2001 r., w której stwierdził, iż w zakresie podatku należnego w 2001 r. błędnie stosowano stawkę podatku w wysokości 0% zamiast 22%, do opodatkowania sprzedaży mat legowiskowych dla bydła, w listopadzie 2001 r. zaniżono podatek należny w wyniku błędnego zaewidencjonowania w rejestrze sprzedaży VAT wartości sprzedaży i kwot podatku należnego z paragonu fiskalnego Nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r. W zakresie podatku naliczonego organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że w marcu, lipcu, wrześniu i październiku 2001 r. odliczono podatek naliczony z faktury dokumentujących zakupy nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.
Na podstawie uzyskanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. opinii organów statystycznych stwierdzono, że sprzedawane przez "J." Sp. z o.o. maty legowiskowe dla bydła należy klasyfikować w grupowaniu SWW 1361-3 "płyty i bloki z tworzyw sztucznych", a nie jak przyjął podatnik SWW 0826-45 "sprzęt i narzędzia do hodowli i chowu bydła". W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. uznał, że skarżąca w okresie objętym kontrolą zaniżyła wysokość podatku należnego.
Od powyższych decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego pełnomocnik spółki złożył odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w W., w których wniósł o dopuszczenie jako dowodu w sprawie, m.in. opinii Przemysłowego Instytutu Maszyn Rolniczych w P., który opiniuje w zakresie swoich kompetencji klasyfikacje na rzecz Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z załączonym pismem Urzędu Statystycznego w P. z dnia [...] lutego 2002 r., skierowanym do innego podmiotu, maty legowiskowe dla bydła jako sprzęt stosowany wyłącznie do hodowli i chowu zwierząt powinny być zaklasyfikowane w grupowaniu SWW 0826-45 "sprzęt i narzędzia do hodowli i chowu zwierząt" i PKWIU 29.32.65-50.43 "sprzęt i narzędzia do hodowli i chowu zwierząt".
Ponadto pełnomocnik podatnika zarzucił organowi podatkowemu pierwszej instancji rażące naruszenie art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1 i art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu odwołania podniesiono również, że zgodnie z pismem Urzędu Statystycznego w W. z dnia [...] października 2001 r. maty legowiskowe mieszczą się pod symbolem PKWIU 29.32.65-50.43 "sprzęt i narzędzia do hodowli i chowu zwierząt" (SWW 0826-45). Na potwierdzenie powyższej opinii skarżąca przedstawiła także stanowisko Przemysłowego Instytutu Maszyn Rolniczych w P. z dnia [...] października 2001 r. Skarżąca spółka w oparciu o powyższe opinie podniosła w odwołaniach, że przedmiotowe maty legowiskowe dla bydła powinny być opodatkowane stawką 0% podatku od towarów i usług, a nie stawką w wysokości 22%.
Ponadto skarżąca stwierdziła, że w zakresie ustalenia dotyczącego stawki podatkowej od sprzedaży objętej fakturą [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. – boks dla cieląt, wszystkie pozycje wymienione w tej fakturze składają się na jeden towar –system chowu zwierząt – i jako taki klasyfikowany jest pod numerem SWW 0826-299.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzjami z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] i Nr [...] utrzymał w mocy decyzje organu podatkowego pierwszej instancji. W uzasadnieniach decyzji Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie zasadniczą kwestią jest klasyfikacja towaru sprzedawanego przez podatnika pod nazwą "maty legowiskowe dla bydła". Podstawowym przeznaczeniem klasyfikacji statystycznych jest zaprezentowanie jednolitego grupowania wyrobów, usług, obiektów, itp., w celu porównywalnej agregacji danych źródłowych dla potrzeb statystyki. Z tych względów przy ustaleniu właściwego grupowania Systematycznego Wykazu Wyrobów wprowadzonego zarządzeniem Nr 7 Prezesa GUS z dnia 26 lutego 1990 r., do którego zalicza się określony wyrób, należało kierować się wyłącznie zasadami budowy i logiki struktury SWW. Statystyczne normy techniczne nie będąc normami prawnymi w ścisłym tego słowa znaczeniu, zawarte w Systematycznym Wykazie Wyrobów stały się swoistymi normami podatkowymi w zakresie podatku od towarów i usług na skutek postanowienia art. 4 pkt 1, art. 18 ust. 2, art. 54 ust. 1 i załączników Nr 2-5 do ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) zwaną dalej "ustawą o VAT"
Dyrektor Izby Skarbowej w W. w uzasadnieniach decyzji przedstawił opinię Głównego Urzędu Statystycznego w W. z dnia [...] lutego 2003 r., z której wynika, iż maty legowiskowe dla bydła wykonane z kopolimeru etylenu z octanem winylu należało klasyfikować w zakresie grupowania SWW 1361-3 "Płyty i bloki z tworzyw sztucznych". W związku z tym przedmiotowe maty legowiskowe dla bydła podlegały opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 22%.
W uzasadnieniu rozstrzygnięć organu odwoławczego zaznaczono, że Urząd Skarbowy w Wołominie, działając stosownie do przepisu art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej, w związku z rozbieżnymi informacjami udzielonymi przez Urząd Statystyczny w W. skarżącej spółce oraz urzędowi, podjął działania zmierzające do ustalenia właściwej klasyfikacji statystycznej dla mat legowiskowych dla bydła, a tym samym prawidłowego ich opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Podatnik otrzymał informację, ze przedmiotowe maty mieszczą się pod symbolem PKWiU 29.32.65-50.43 "sprzęt i narzędzia do hodowli i chowu zwierząt" (SWW 0826-45), co skutkowałoby opodatkowaniem ich stawką podatku w wysokości 0%. Natomiast Urząd Skarbowy w obu pismach uzyskał informacje, iż maty te mieszczą się pod symbolem PKWiU 25.24.38-70.90 "artykuły z tworzyw sztucznych lub innych materiałów, gdzie indziej wymienione" (SWW 1396-9)
W związku z powyższym, pismem z dnia [...] listopada 2002 r. organ podatkowy wystąpił do Głównego Urzędu Statystycznego - Departament Koordynacji i Organizacji Badań, załączając wystąpienie podatnika, jak i swoje zapytania do Urzędu Statystycznego w W. oraz pismo producenta mat legowiskowych dotyczące ich budowy i przeznaczenia, instrukcję montażu a także broszurę producenta.
Departament Koordynacji i Organizacji Badań Głównego Urzędu Statystycznego w W. w odpowiedzi poinformował, że zgodnie z Systematycznym Wykazem Wyrobów (SWW) maty legowiskowe dla bydła wykonane z kopolimeru etylenu z octanem winylu należy klasyfikować w zakresie grupowania SWW 1361-3 "płyty i bloki z tworzyw sztucznych", a także przekazał swoje stanowisko do wiadomości Urzędowi Statystycznemu w W. ze wskazaniem, że należy poprawić wydane opinie w tej sprawie.
Ponadto w uzasadnieniu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2000 r. wyjaśniono, że na fakturze VAT z dnia [...] grudnia 2000 r. Nr [...] spółka wykazała sprzedaż ośmiu odrębnych urządzeń, dla których określono odrębne symbole SWW. Pod pozycją Nr 8 skarżąca wykazała sprzedaż urządzenia o symbolu SWW 0627-4900 – boks dla cieląt, które podlegało opodatkowaniu według 7% stawki podatku od towarów i usług.
Na przedmiotowe decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. pełnomocnik skarżącej spółki złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi, w których wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji , a także poprzedzających je decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W., zarzucił organom podatkowym naruszenie art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skarg pełnomocnik skarżącej podniósł m.in., że organy podatkowe zrobiły bardzo dużo, aby "wstrzelić" się w zaklasyfikowanie przedmiotowych mat legowiskowych do grupy 1361-3 "płyty i bloki z tworzywa sztucznego", pomijając przy tym, że grupa ta należy do podbranży 1361 - wyroby z tworzyw sztucznych o charakterze półfabrykatu. W ocenie skarżącej takie zakwalifikowanie mat legowiskowych jest rażąco sprzeczne z konstrukcją klasyfikacji, na którą organy podatkowe tak mocno się powołują.
Zdaniem skarżącej przy klasyfikacji mat legowiskowych dla bydła istotne było przeznaczenie towaru, a nie materiał z jakiego są one wykonane.
W odpowiedziach na skargi, Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skarg, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonych decyzjach.
Na podstawie przepisu art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.), Sąd zarządził połączenie spraw o numerach sygnatur akt III SA/Wa 112/04 i III SA/Wa 113/04, do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenie ich pod numerem sygnatury III SA/Wa 112/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargi są niezasadne.
Z okoliczności sprawy wynika, że zaistniały między skarżącą a organami podatkowymi spór dotyczy klasyfikacji towarów określanych jako "maty legowiskowe dla bydła". Skarżąca prowadząc , m.in. działalność handlową nabywała ten towar bezpośrednio od producentów z zagranicy lub od innych podmiotów krajowych, a następnie odsprzedawała go stosując przy sprzedaży stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 0%. Zostało to zakwestionowane przez organy podatkowe, które uważały, że sprzedaż tych towarów powinna być opodatkowana stawką w wysokości 22%. Różnica ta wynikała właśnie z odmiennych poglądów, co do klasyfikacji tego towaru.
Jak wynika z art. 2 ust.1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega, m.in. sprzedaż towarów, przy czym, stosownie do art. 4 pkt 1 ustawy o VAT, przez towary rozumie się - rzeczy ruchome, jak również wszelkie postaci energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności określonych w art. 2, które wymienione są w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce państwowej. Klasyfikacją wydaną na podstawie przepisów o statystyce państwowej – art.12 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o statystyce państwowej ( Dz. U. z 1989 r., Nr 40, poz.221 z późn. zm.) był Systematyczny Wykaz Wyrobów (SWW) wprowadzony zarządzeniem nr 7 Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 26 lutego 1990 r. ( Dz. Urz. GUS Nr 3 poz. 11) . Klasyfikacja ta zachowała także moc, po wejściu w życie ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej ( Dz. U. Nr 88, poz. 439 z późn. zm.). Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 z późn. zm. ) wydanym na podstawie art. 40 ust.2 ustawy o statystyce publicznej została wprowadzona od dnia 1 lipca 1997 r. do stosowania, m.in. w statystyce, ewidencji i dokumentacji oraz rachunkowości nowa klasyfikacja wyrobów i usług – Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług. W myśl § 2 tego rozporządzenia Systematyczny Wykaz Wyrobów miał być jeszcze stosowany równolegle z nową klasyfikacją do dnia 30 czerwca 1999 r. Jednakże jego stosowanie dla celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego przedłużone zostało na dalszy okres, regulacją zawartą w obowiązującym od dnia 30 czerwca 1999 r. przepisie art. 54 ust. 4 ustawy o VAT i rozciągało się również na okres objęty sporem w niniejszych sprawach , t.j. w latach 2000 i 2001. W tym czasie załączniki do ustawy o VAT oraz do rozporządzenia wykonawczego do ustawy, zawierające wykazy różnych towarów opodatkowanych stawkami preferencyjnymi odwoływały się właśnie do klasyfikacji towarów według Systematycznego Wykazu Wyrobów, a zatem zastosowanie przez podatnika określonej preferencyjnej stawki podatkowej do konkretnego towaru wymagało prawidłowej jego kwalifikacji do właściwego dla tego towaru symbolu Statystycznego Wykazu Wyrobów. Stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy o VAT, zasadą jest stosowanie stawki podstawowej podatku od towarów i usług w wysokości 22%. Jednakże w kilku załącznikach do ustawy wymienione były towary , klasyfikowane w okresie objętym sporem, według symboli Systematycznego Wykazu Wyrobów, do których stosuje się preferencyjne stawki podatkowe, niższe od stawki podstawowej. Również art. 50 ustawy o VAT upoważniał Ministra Finansów do obniżenia w drodze rozporządzenia stawek podatkowych do wysokości 0% lub 7%. Co prawda, skarżąca spółka w swoich wystąpieniach nie wskazuje , skąd wynika stosowana przez nią, przy sprzedaży mat legowiskowych dla bydła, stawka podatkowa w wysokości 0%, niemniej należy przyjąć, iż chodzi tu o załącznik Nr 3 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 109, poz.1245, z późn. zm.), obejmujący listę towarów i usług , dla których obniża się stawkę podatku do wysokości 0%. Pod pozycją nr 1 tego załącznika wskazane zostały, oznaczone symbolem SWW 082 - maszyny, urządzenia i narzędzia rolnicze i dla gospodarki leśnej. Według skarżącej spółki sprzedawane przez nią towary należy klasyfikować pod symbolem SWW 0826–45 "sprzęt i narzędzia do hodowli i chowu zwierząt", najistotniejszym kryterium klasyfikacyjnym jest bowiem w tym przypadku przeznaczenie towaru , a nie materiał, z którego został wykonany. Na poparcie swoich stwierdzeń skarżąca przytoczyła stanowisko wyrażone przez Przemysłowy Instytut Maszyn Rolniczych w P. w piśmie z dnia [...] października 2001 r. oraz opinię klasyfikacyjną wydaną przez Urząd Statystyczny w W., zawartą w piśmie również z dnia [...] października 2001 r., stanowiącą odpowiedź na zapytanie skarżącej . Instytucje te potwierdziły prawidłowość stosowanej przez skarżącą klasyfikacji wskazując, iż maty należy klasyfikować pod symbolem PKWiU 29.32.65-50.43 i odpowiadającym mu symbolem SWW 0826-45. Skarżąca powołała się również na wyjaśnienia innych urzędów statystycznych udzielających analogicznych opinii innym podmiotom. Z kolei prowadzący postępowanie Urząd Skarbowy w W. dysponował opinią tego samego Urzędu Statystycznego w W., zawartą w piśmie z dnia [...] sierpnia 2001r., zgodnie z którą maty legowiskowe dla bydła należało klasyfikować pod symbolem PKWiU 25.24.38-70.90 "artykuły z tworzyw sztucznych lub innych materiałów, gdzie indziej nie wymienione" i odpowiadającym mu symbolem – SWW 1369-9 . Urząd Skarbowy prowadząc postępowanie i dysponując rozbieżnymi opiniami, ponownie zwrócił się do Urzędu Statystycznego, wskazując na te rozbieżności, z wnioskiem o wydanie powtórnej opinii. W odpowiedzi na to wystąpienie Urząd Statystyczny w W. w kolejnym piśmie z dnia [...] listopada 2001 r. potwierdził klasyfikację mat legowiskowych dla bydła według symbolu SWW 1369-9 . Nie poprzestając na tym Urząd Skarbowy zwrócił się następnie do Głównego Urzędu Statycznego, załączając dotychczasową korespondencję w tej sprawie, o wydanie opinii, co do klasyfikacji spornego towaru. Główny Urząd Statystyczny w piśmie z dnia [...] grudnia 2002 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] lutego 2003 r., zajął stanowisko, iż maty legowiskowe dla bydła wykonane z kopolimeru etylenu z octanem winylu należy klasyfikować pod symbolem SWW 1361-329 jako "płyty z poliolefin i kopolimerów pozostałe" potwierdzając tym samym zastosowanie surowcowego kryterium klasyfikacyjnego.
W tym miejscu należy stwierdzić, iż poprzez regulacje zawarte w art. 4 pkt 1, art.54 ust.1 i ust. 4 ustawy o VAT, w których to przepisach znajdują odesłania do klasyfikacji statystycznych, oraz poprzez konstrukcję załączników do ustawy i aktów wykonawczych do ustawy, gdzie dla celów stosowania rozmaitych stawek podatkowych lub dla celów określenia zakresu zwolnienia od podatku, pogrupowane zostały różne towary według kryteriów klasyfikacji statystycznych. Klasyfikacje te będące w swej istocie zbiorami norm technicznych stanowiącymi usystematyzowane zbiory towarów lub czynności, poprzez ich wprowadzenie do systemu podatkowego, stały się jednocześnie swoistego rodzaju normami podatkowymi w zakresie podatku od towarów i usług. Ustalenie odpowiedniego przedmiotu i stawki podatkowej uzależnione jest od zaklasyfikowania określonego towaru według systematyki tych klasyfikacji, a w tym konkretnym przypadku według Statystycznego Wykazu Wyrobów.
Odpowiedzialność za prawidłową klasyfikację sprzedawanego towaru spoczywa na podatniku dokonującym tej sprzedaży. Co prawda, z zasad metodycznych Statystycznego Wykazu Wyrobów, zawartych we wspomnianym wcześniej zarządzeniu nr 7 Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wynika, że organy statystyczne powołane są, m.in. do rozwiązywania sporów związanych z klasyfikowaniem wyrobów do właściwego grupowania SWW, to jednak na gruncie podatkowym, pisma tych organów zawierające opinie klasyfikacyjne nie są wiążące ani dla podatnika, ani dla organu podatkowego. Nie mają one charakteru decyzji administracyjnej, ani też innego władczego aktu administracyjnego. Nie mogą one też w żadnym razie być uważane za "zajęcie stanowiska przez inny organ" w rozumieniu art. 209 Ordynacji podatkowej. Opinie klasyfikacyjne organów statystycznych, jako swoistego rodzaje akty wiedzy wyspecjalizowanych organów mogą być uważane za dowód w postępowaniu podatkowym dotyczącym wymiaru podatku i jak każdy inny dowód podlegają swobodnej ocenie organu podatkowego i mogą być podważone innymi dowodami.
Powracając do opinii klasyfikacyjnych występujących w niniejszej sprawie trzeba wcześniej jeszcze wskazać iż, z zasad metodycznych SWW wynika, że przy poszukiwaniu danego wyrobu w systematyce SWW należy zacząć od szczebli wyższych, kierując się zasadniczo, przyjętą w SWW kolejnością kryteriów: surowcowego - czyli z jakiego surowca podstawowego wyrób wytworzono ( metal drewno, minerał ,włókno, i.t.p), następnie kryterium technologii wytwarzania – czyli, którą technologią posłużono się w procesie wytwarzania oraz w następnej kolejności kryterium konstrukcji wyrobu i kryterium przeznaczenia. Kryteriom tym odpowiadają dane, jakie powinien zawierać wniosek o rozstrzygnięcie sporu klasyfikacyjnego, który powinien obejmować, m.in. niezbędne informacje producenta wyrobów takie, jak : rodzaj użytego surowca, ewentualnie procentowy udział użytych surowców w wyrobie, zastosowaną technologię wytwarzania, konstrukcję, przeznaczenie oraz inne informacje stanowiące podstawę podziału danej grupy wyrobów w SWW, jak n.p. parametry. W tym kontekście należy stwierdzić, iż pytanie skarżącej o klasyfikację mat legowiskowych dla bydła ( karta 309 akt administracyjnych) sformułowane zostało w sposób wyjątkowo lakoniczny i zawierało ono tylko jedyną informację, iż jest to sprzęt stosowany wyłącznie w hodowli i chowie zwierząt. Opis tego wyrobu podany przez skarżącą sprowadzał się w zasadzie do literalnego przytoczenia przez nią brzmienia odpowiedniego symbolu SWW, o którą to klasyfikację skarżąca zabiegała.
W tej sytuacji zdziwienie musi budzić, biorąc pod uwagę reguły klasyfikacji wyrobów wyrażone w zasadach metodycznych SWW, że na podstawie tak niepełnych danych organ statystyczny podejmuje się wydania opinii klasyfikacyjnej. Opinii takiej trudno przydać jakiekolwiek znaczenie dowodowe i uznać za argument w sporze klasyfikacyjnym. Podobne zarzuty można jednak sformułować pod adresem pierwszego zapytania Urzędu Skarbowego kierowanego w niniejszej sprawie do organu statystycznego. Więcej informacji zawierało ponowne pytanie organu podatkowego skierowane do Urzędu Statystycznego w W. Natomiast dopiero wniosek o informację skierowany w piśmie z dnia [...] listopada 2002 r. do Głównego Urzędu Statystycznego , do którego to wniosku dołączona również została dotychczasowa korespondencja obu stron sporu, a przede wszystkim pismo producenta mat legowiskowych dla bydła dotyczące ich przeznaczenia i budowy, instrukcja montażu mat, oraz broszura irlandzkiego producenta dotycząca tych mat - dawał organowi statystycznemu możliwość pełnej oceny właściwości towaru i wyrażenia na tej podstawie stanowiska, co do jego klasyfikacji . Dopiero taka opinia mogła zostać wzięta pod uwagę jako pełnowartościowy dowód w postępowaniu podatkowym. Organy podatkowe wskazały w uzasadnieniu z jakich powodów nie uznały dowodów przedstawionych przez skarżącą. Organ podatkowy pierwszej instancji nie poprzestał na uzyskaniu dwukrotnie opinii z urzędu statystycznego i wykazał inicjatywę w gromadzeniu materiału dowodowego. Z tych względów, za nieuzasadnione należy uznać zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przez organy podatkowe art.122, art.180 § 1 , art. 187 § 1 oraz w związku z tym także art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Przy braku przekonywujących argumentów, że plastikowe maty należy zaliczyć do branży – SWW 082 – "maszyny, urządzenia i narzędzia rolnicze i dla gospodarki leśnej", organ podatkowy nie przekroczył również zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażonej w art. 191 Ordynacji podatkowej przyjmując, iż prawidłowym jest zaklasyfikowanie spornego towaru, według podstawowego w SWW kryterium surowcowego, do branży SWW- 136 "wyroby z tworzyw sztucznych" i tym samym na zasadzie art. 18 ust.1 ustawy o VAT zastosowanie stawki 22 % przy sprzedaży tego towaru.
Tylko ubocznie można dodać, iż w znajdujących się w aktach sprawy dokumentach celnych importowych ( n.p. karty 334, 336 akt administracyjnych), na podstawie których skarżąca spółka sprowadzała maty z zagranicy, towar ten zgłaszany był przez działającą w imieniu skarżącej spółki agencję celną według kodów [...] oraz [...], umiejscowionych w sekcji VII dział 39 taryfy celnej – "tworzywa sztuczne i artykuły z nich", a więc również według materiału, z którego towar był wykonany – ze stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%. Dział 39 systematyki PCN powiązany jest z branżą 136 SWW – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług .
Nieuzasadniony jest także zarzut skarżącej, iż stosowała stawkę podatkową w wysokości 0% na podstawie informacji uzyskanych od kompetentnych instytucji państwowych, czy też instytutów badawczych i nie może to skutkować dla niej negatywnymi skutkami. Jak słusznie zauważa organ podatkowy, skarżąca spółka rozpoczęła sprzedaż mat w lipcu 2000 r., natomiast o opinie klasyfikacyjne zwróciła się dopiero w październiku 2001 r. , już po pierwszej kontroli, która miała miejsce w spółce.
Jeżeli chodzi natomiast zakwestionowaną przez organ podatkowy stawkę podatkową zastosowaną przez skarżącą przy sprzedaży boksów dla cieląt (faktura VAT nr [...] z dnia [...] grudnia 2000 r.), to skarżąca sama jako wystawca tej faktury wskazała dla tego towaru symbol 0627 SWW, dla którego obowiązywała stawka w wysokości 7% a nie 0 % , poza tym fakt, iż kilka towarów może być uważanych za pewną funkcjonalną całość nie oznacza automatycznie , że należy tu mówić o częściach składowych jednej rzeczy.
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski, na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.