III SA/Po 97/24

III SA/Po 97/24 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2024-05-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Mirella Ławniczak /przewodniczący/
Piotr Ławrynowicz /sprawozdawca/
Walentyna Długaszewska
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2015 poz 187
§ 13zt ust. 1 i 6 pkt 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Sentencja
Dnia 15 maja 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 maja 2024 roku sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia 15 grudnia 2023r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi [...] sp. z o.o. w [...] (dalej: strona, skarżąca lub spółka) jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. (dalej: Dyrektor WOR ARiMR lub organ II instancji) z 15 grudnia 2023 r., wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej: k.p.a.), utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z 6 września 2023 r. odmawiającą przyznania spółce pomocy finansowej udzielanej producentowi rolnemu, który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją [...] wobec [...].
Rozstrzygnięcie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu 23 czerwca 2023 r. spółka złożyła wniosek o udzielenie pomocy finansowej dla producentów rolnych, którzy ponieśli dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją [...] wobec [...]. Do wniosku dołączono faktury potwierdzające sprzedaż pszenicy w okresie 22.12.2022 r. – 2.03.2023 r.
Kierownik BP ARiMR w [...] ww. decyzją z 6 września 2023 odmówił spółce przyznania pomocy w związku z niespełnieniem warunku wynikającego z § 13zt ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. 2015 r., poz. 187 ze zm., dalej rozporządzenie).
Strona w odwołaniu od powyższej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów rozporządzenia i błędne uznanie, iż wydanie nieostatecznej decyzji w sprawie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022 wyklucza możliwość uzyskania wnioskowanej pomocy.
Dyrektor WOR ARiMR wskazaną na wstępie decyzją utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy przywoławszy przepis § 13zt ust. 1 rozporządzenia określający warunki przyznania wnioskowanej pomocy finansowej zaznaczył, że zgodnie z § 13zt ust. 6 pkt 1 rozporządzenia wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć iloczynu stawki pomocy i powierzchni upraw pszenicy, gryki lub kukurydzy, do której producent rolny otrzymał płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022 r. Zdaniem organu II instancji skoro spółka nie otrzymała płatności do żadnych zbóż, które zawarła w tym postępowaniu, gdyż organ I instancji wydał decyzje odmawiającą przyznania płatności bezpośrednich, pomimo, że decyzja ta nie jest ostateczna, to na dzień rozstrzygania przez organ odwoławczy stan faktyczny jest taki, że strona nie otrzymała płatności do powierzchni upraw zbóż objętych wnioskiem, czyli "przyznana kwota" wynosi 0,00 zł. Przepis § 13zt ust. 6 pkt 1 rozporządzenia stanowi zaś wyraźnie, że przyznana pomoc nie może przekroczyć iloczynu stawki pomocy i powierzchni upraw pszenicy, gryki lub kukurydzy., do której producent rolny otrzymał płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2022 r. Organ I instancji prawidłowo zatem uznał, że nie można przyznać stronie pomocy finansowej producentowi rolnemu, który takich płatności nie uzyskał. Nie ma możliwości przyznania pomocy w odniesieniu do wniosku z 23 czerwca 2023 r., strona bowiem składając ów wniosek podpisała oświadczenie, że znane są jej warunki otrzymania pomocy określone w § 13zt rozporządzenia.
[...] sp. z o.o. w [...] wnosząc do Sądu skargę na powyższą decyzję zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie:
1. prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie § 13zt rozporządzenia polegające na uznaniu, że skarżącemu nie należy się pomocy, gdyż nie otrzymał płatności do zbóż na rok 2022, podczas gdy postępowanie administracyjne w sprawie przyznania płatności na rok 2022 jest w troku, a decyzja odmowa nie jest ostateczna,
2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez błędne i przedwczesne ustalenie, że skarżący nie otrzymał płatności do zbóż na rok 2022, podczas gdy postępowanie administracyjne w sprawie przyznania płatności jeszcze się nie zakończyło,
3. przepisu postępowania, tj. art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, wydanej z rażącym naruszenie prawa.
Z uwagi na powyższe spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez organ II instancji odwołania od decyzji Kierownika BP ARiMR w [...] z 21 lipca 2023 r. o odmowie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022 oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarżąca odwołując się do treści § 13zt ust. 6 rozporządzenia wskazała, że wprawdzie na dzień wydania decyzji nie otrzymała jeszcze decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich na rok 2022, ale postępowanie administracyjne w tej sprawie było w toku. Kierownik BP ARiMR w [...] decyzją z 21 lipca 2023 r. odmówił przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022, lecz spółka wniosła odwołanie od tej decyzji do dnia sporządzenia skargi postępowanie to pozostaje w toku. Zaskarżona decyzja została więc wydana przedwcześnie, bowiem stronie nie odmówiono definitywnie płatności bezpośrednich na rok 2022. Zdaniem skarżącej skoro w ocenie organu uzyskanie decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich na rok 2022 jest konieczne do przyznania przedmiotowej pomocy finansowej, a decyzja taka jeszcze nie zapadła, to uzasadnione jest zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozpoznania odwołania strony. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem od wyniku innego postępowania administracyjnego – postępowania toczącego się przed Dyrektorem WOR ARiMR w sprawie z odwołania od decyzji Kierownika BP ARiMR w [...] z 21 lipca 2023 r.
W odpowiedzi Dyrektor WOR ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Organ wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a."). W myśl art. 145 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora WOR ARiMR w P. z 15 grudnia 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR w [...] z 6 września 2023 r. odmawiającą przyznania skarżącej pomocy finansowej udzielanej dla producenta rolnego, który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją [...] wobec [...].
Materialnoprawną podstawę zaskarżonych rozstrzygnięć stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. 2015 r., poz. 187 ze zm., dalej rozporządzenie).
Zgodnie z § 13zt ust. 1 ww. rozporządzenia, w 2023 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu:
1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;
2) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia 2022/2472;
3) który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją [...] wobec [...];
3a) który dokonał sprzedaży pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r.
4) który złożył wniosek o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r.
Stosownie do § 13zt ust. 2 rozporządzenia RM pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana:
1) na wniosek producenta rolnego złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym na jej stronie internetowej;
2) w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 6 i 7.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, składa się do dnia 30 czerwca 2023 r. (§ 13zt ust. 3 rozporządzenia).
Jak stanowi § 13zt ust. 4 rozporządzenia wniosek, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, zawiera:
1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1;
2) numer identyfikacyjny producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1, nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;
3) numer identyfikacyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (numer PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1, a w przypadku osób fizycznych nieposiadających numeru PESEL - numer paszportu albo innego dokumentu stwierdzającego tożsamość;
4) oświadczenie producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1, że:
a) poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją [...] wobec [...],
b) dokonał sprzedaży pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r.
Stosownie zaś do § 13zt ust. 5 rozporządzenia, do wniosku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, dołącza się kopie faktur VAT lub ich duplikaty potwierdzające sprzedaż pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r.
Zgodnie z § 13zt ust. 6 rozporządzenia, wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć iloczynu stawki pomocy i powierzchni upraw pszenicy, gryki lub kukurydzy:
1) do której producent rolny otrzymał płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2022 r., pomniejszonej o powierzchnię upraw pszenicy lub gryki, do której przyznano pomoc, o której mowa w § 13zw ust. 1, oraz o powierzchnię upraw kukurydzy, do której przyznano pomoc na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 kwietnia 2023 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem środka wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektorów zbóż i nasion oleistych (Dz. U. poz. 762 i 928);
2) stanowiącej iloraz liczby ton pszenicy, liczby ton gryki lub liczby ton kukurydzy wynikającej z dokumentów, o których mowa w ust. 5, i liczby:
a) 5,5 - w przypadku pszenicy,
b) 7 - w przypadku kukurydzy,
c) 1,6 - w przypadku gryki.
Powyższe rozporządzenie wydano na podstawie art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz. z 2023 r. poz. 1199 ze zm., dalej: u.ARiMR). Zgodnie z art. 10a ust. 1 u.ARiMR jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 79a oraz art. 81.
Stosownie do art. 10a ust. 1a u.ARiMR, w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej:
1) stoi na straży praworządności;
2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;
3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;
4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
W myśl zaś art. 10a ust. 1b u.ARiMR strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Porównanie regulacji dotyczących postępowania w sprawie przyznania pomocy z zasadami ogólnymi wymienionymi w K.p.a. wskazuje, że ustawodawca w omawianej kategorii spraw uczynił pewien wyjątek od zasady inkwizycyjności wyrażonej w art. 7 K.p.a. Zgodnie z tą zasadą organy administracji publicznej w toku postępowania podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W przypadku przyznawania przedmiotowej pomocy obowiązek ten został ograniczony jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Przy czym chodzi tu przede wszystkim o dowody wskazane we wniosku i innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę. Organy administracji publicznej nie mają natomiast obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Wprowadzone istotne odstępstwa od ogólnych zasad przewidzianych w K.p.a. wskazują na obowiązek (ciężar) aktywnego uczestnictwa w postępowaniu przez wnioskodawcę, w tym przedstawienia dowodów. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Organ nie był zatem zobowiązany do podjęcia wszechstronnych czynności dowodowych w celu załatwienia sprawy.
Mając na względzie opisane wyżej odstępstwa procesowe, szczególną rolę wnioskodawcy w tym postępowaniu, który je inicjuje i jednocześnie ponosi ciężar dowodzenia faktów z których wyprowadza korzystne dla siebie skutki - przyznanie pomocy, należy stwierdzić, że w realiach kontrolowanej sprawy skarżąca nie wykazała istnienia warunków niezbędnych do pozytywnego rozpatrzenia jej wniosku o przyznanie pomocy finansowej.
Biorąc po uwagę powołane przepisy rozporządzenia, w szczególności § 13zt. ust. 1 w zw. z § 13zt ust. 6 pkt 1, należy uznać, że warunkiem koniecznym do przyznania pomocy finansowej jest nie tylko złożenie przez wnioskodawcę wniosku o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r. (§ 13zt ust. 1 pkt 4 rozporządzenia RM), który to warunek został przez skarżącą spełniony, ale i otrzymanie płatności z tego tytułu (§ 13zt ust. 6 pkt 1 rozporządzenia). Ostatniego z tych warunków skarżąca nie spełniła, gdyż nie otrzymała płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022 r. z tytułu upraw pszenicy, co wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, tj. decyzji Kierownika BP ARiMR w [...] z 21 lipca 2023 r.
W związku z tym, że sprzedaż w 2023 r. dotyczyła pszenicy, jedynie otrzymanie płatności w 2022 r. z tytułu upraw pszenicy mogłoby uprawniać stronę do przyznania pomocy finansowej z tytułu braku stabilizacji na rynku pszenicy. W konsekwencji zasadnie organy stwierdziły, że zachodziły podstawy do odmowy przyznania wnioskowanej pomocy finansowej.
Odnosząc się do okoliczności, że ww. decyzja Kierownika BP ARiMR w [...] z 21 lipca 2023 r. o odmowie przyznania skarżącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022 r. z tytułu upraw pszenicy była nieostateczna, Sąd stwierdza, że to strona ubiegając się o przyznanie określonej w § 13zt rozporządzenia pomocy finansowej – stosownie do art. 10a ust. 1b u.ARiMR - winna wykazać, że skorzystała z płatności bezpośrednich na rok 2022. Od wielkości tych płatności – jak wynika z § 13zt. ust. 6 pkt 1 rozporządzenia - zależy bowiem wysokość pomocy. Pomimo tego, iż warunek zadeklarowania upraw pszenicy i otrzymania płatności z tego tytułu określono w § 13zt ust. 6 rozporządzenia i nie został on umieszczony w § 13zt ust. 1 rozporządzenia, to przepis ten odnosi się wprost do wysokości pomocy i należy go traktować jako niezbędną przesłankę przyznania pomocy (por. wyrok WSA w Olsztynie z 7 lutego 2024 r. sygn. akt I SA/Ol 408/23, wyrok WSA w Łodzi z 14 marca 2024 r. sygn. akt III SA/Łd 804/23, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym warunkiem uzyskania wsparcia nie było jedynie złożenie wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Skoro strona na dzień złożenia wniosku i następnie rozpoznania przez organy Agencji niniejszej sprawy nie uzyskała płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022 r. z tytułu upraw pszenicy, brak było podstaw do przyznania pomocy na podstawie § 13zt rozporządzenia.
Sąd nie podziela zaś zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez organy Agencji przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., albowiem – jak wynika z powołanego wyżej przepisu art. 10a ust. 1 u.ARiMR wskazane przez stronę przepisy K.p.a. nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie.
Za niezasadny należało też uznać wniosek strony o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez Dyrektora WOR ARiMR odwołania strony od decyzji Kierownika BP ARiMR w [...] z 21 lipca 2023 r. o odmowie przyznania stronie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022 r. Przepis art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. określa, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego (...). Jak wynika z powołanego przepisu zawieszenie postępowania z przyczyny w nim określonej ma charakter fakultatywny, jako że ocena zasadności zawieszenia postępowania pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy (por. postanowienie NSA z 30 marca 2022 r., sygn. akt III FSK 2562/21, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd w niniejszej sprawie uznaje, że skoro prawodawca uzależnił przyznanie pomocy finansowej producentom rolnym, którzy ponieśli dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją [...] wobec [...] od uprzedniego przyznania im płatności w ramach płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022, a strona nie wykazała, by taką płatność na dzień rozstrzygania przez organy Agencji otrzymała, to brak jest podstaw do zawieszenia niniejszego postępowania sądowego. Przeciwne działanie Sądu stałoby w sprzeczności z zasadą szybkości postępowania wyrażoną w art. 7 P.p.s.a. Ewentualne zaś późniejsze uzyskanie przez stronę w drodze ostatecznej decyzji płatności w ramach płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022 może stać podstawą do złożenia przez nią - na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. - wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z powołaniem się na okoliczność, że decyzja ta została wydana w oparciu o inną decyzję (tu: decyzję Kierownika BP ARiMR w [...] z 21.07.2023 r.), która została następnie uchylona.
Reasumując, organy Agencji prawidłowo ustaliły i wyjaśniły, że skarżąca nie spełniła warunków niezbędnych do przyznania żądanej pomocy finansowej.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.