III SA/Po 949/22

III SA/Po 949/22 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-04-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Marzenna Kosewska /przewodniczący sprawozdawca/
Mirella Ławniczak
Piotr Ławrynowicz
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Oświata
Sygn. powiązane
I GSK 742/23 - Wyrok NSA z 2024-09-25
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 2203
art. 31a ust. 1
Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych
Dz.U. 2021 poz 1082
art. 117 ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - t.j.
Sentencja
Dnia 12 kwietnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Sędzia WSA Mirella Ławniczak Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant: Sekretarz sądowy Aleksandra Wystańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2023 roku sprawy ze skargi W. M. na akt Starosty z dnia 27 lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dotacji oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 13 kwietnia 2022 r. do Starostwa Powiatowego w T. wpłynął wniosek W. M., osoby prowadzącej niepubliczną branżową szkołę II stopnia [...] w T. , o wypłatę dotacji. Wnioskodawczyni napisała, powołując się na art. 31a ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017, poz. 2203 z późn. zm., dalej także jako u.f.z.o.), że prowadząc kwalifikacyjne kursy zawodowe zwraca się o wypłatę dotacji, na osoby wymienione we wniosku, które zdały egzamin zawodowy i uzyskały certyfikat kwalifikacji zawodowej w zakresie kwalifikacji: (i) rolnik 613003 - kwalifikacja ROL.04 "Prowadzenie produkcji rolniczej", (ii) technik rolnik 314207 – kwalifikacja ROL.10 "Organizacja i nadzorowanie produkcji rolniczej". Do wniosku dołączyła zaświadczenie wystawione przez Okręgową Komisję Egzaminacyjną w P. z 08 kwietnia 2022 r. o uzyskanych świadectwach i certyfikatach przez słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych w branżowej szkole II stopnia [...] w T. , że osoby wymienione w zaświadczeniu uzyskały świadectwa potwierdzające kwalifikacje w zawodzie lub certyfikaty kwalifikacji zawodowej.
W odpowiedzi, w piśmie z 02 maja 2022 r. Starosta stwierdził, że zgodnie z art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 1082 z późn. zm., dalej także jako P.o.) kwalifikacyjne kursy zawodowe mogą być prowadzone przez publiczne i niepubliczne szkoły prowadzące kształcenie zawodowe w zakresie zawodów, w których kształcą, oraz w zakresie innych zawodów przypisanych do branż, do których należą zawody, w których kształci szkoła. Wymienione kwalifikacje nie wpisują się w branżę fryzjersko-kosmetyczną, do której przypisany jest zawód technik usług fryzjerskich, w których kształci branżowa szkoła II stopnia [...] w T. . Kwalifikacje ROL.04. "Prowadzenie produkcji rolniczej" oraz ROL.1O. "Organizacja i nadzorowanie produkcji rolniczej" należą do branży rolno-hodowlanej. Na podstawie danych przekazanych przez szkołę do systemu informacji oświatowej według stanu na 30 września 2021 r. oraz comiesięcznych informacji o liczbie słuchaczy, ustalono że ww. szkole nie prowadzono kształcenia w zakresie zawodów przypisanych do branży rolno-hodowlanej, a wobec powyższego nie jest możliwa wypłata wnioskowanej dotacji.
W piśmie z 09 maja 2022 r. W. M. napisała, że spełniła wszystkie wymagane warunki, zgodnie z art. 117 ust 2 pkt 1 P.o. do otrzymania dotacji za przeprowadzony kurs kwalifikacyjny w zakresie kwalifikacji ROL.10 oraz ROL.04. Zgodnie z przepisami prawa oświatowego, we właściwym terminie kursy zostały zgłoszone do sytemu informacji oświatowej oraz do Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej. Szkoła rozpoczęła kształcenie w obszarze rolno-hodowlanym w marca 2021 r., na kierunku technik rolnik. O rozpoczęciu kształcenia na kierunku technik rolnik świadczy wpis słuchacza do księgi uczniów. W kwietniu 2021 r. został uruchomiony kurs kwalifikacyjny w ww. kwalifikacjach. Po krótkim okresie nauki słuchacz wymienionego kierunku tj. technik rolnik na własną prośbę zrezygnował z kształcenia i został wykreślony z księgi uczniów słuchaczy. Słuchacze kursu kwalifikacyjnego kontynuowali naukę i ukończyli kształcenie na ww. kursie w grudniu 2021 roku i następnie podeszli do państwowego egzaminu zawodowego - w sesji zimowej OKE - styczeń 2022 roku.
W momencie rozpoczęcia kursu kwalifikacyjnego szkoła prowadziła kształcenie w branży rolniczo-hodowlanej i w związku z powyższym, zgodnie z art. 31a ust. 1 u.f.z.o. wnioskodawczyni zwraca się o wypłatę dotacji.
Pismem z 27 lipca 2022 r. Starosta poinformował W. M., że po ponownym przeanalizowaniu prośby wypłata dotacji nie jest możliwa.
W skardze z 23 września 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu W. M., zastępowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła o stwierdzenie bezskuteczności czynności z zakresu administracji publicznej w postaci odmowy przyznania dotacji, zasądzenie kosztów postępowania oraz przywrócenie terminu do wniesienia skargi, bowiem uchybienie nastąpiło bez winy skarżącej. Pełnomocnik zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 117 ust. 2 pkt 1 P.o. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż prowadzenie kwalifikacyjnego kursu zawodowego przez publiczne i niepubliczne szkoły prowadzące kształcenie zawodowe jest warunkowane rozpoczęciem i kontynuowaniem kształcenia w zakresie zawodów, w których szkoły te kształcą w sytuacji, gdy warunkiem uruchomienia kwalifikacyjnych kursów zawodowych jest aktualne prowadzenie kształcenia w szkole, czyli posiadanie oddziału szkolnego w chwili ich uruchomienia, a bez znaczenia dla kontynuowania kształcenia w zakresie zawodowych kursów kwalifikacyjnych ma moment zakończenia kształcenia w ramach kształcenia w zakresie zawodów, w których szkoły te kształcą.
Uzasadniając skargę pełnomocnik napisał, że istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy szkoła branżowa II stopnia, która w chwili uruchomienia kursów kwalifikacyjnych prowadziła kształcenie w zawodzie (tj. prowadziła obowiązkowe zajęcia edukacyjne wskazane w ramowym planie nauczania), a następnie zakończyła te zajęcia z uwagi na rezygnację ucznia, jest uprawniona do organizowania i prowadzenia kwalifikacyjnych kursów zawodowych w dalszym ciągu, a co za tym idzie, czy może ubiegać się o przyznanie dotacji z tytułu prowadzenia tych kursów. Pełnomocnik ocenił, że kluczem do rozstrzygnięcia tego sporu jest dokonanie wykładni art. 117 ust. 2 pkt 1 P.o., zgodnie z którym kwalifikacyjne kursy zawodowe mogą być prowadzone przez publiczne i niepubliczne szkoły prowadzące kształcenie zawodowe, z wyjątkiem szkół artystycznych - w zakresie zawodów, w których kształcą, oraz w zakresie innych zawodów przypisanych do branż, do których należą zawody, w których kształci szkoła.
Zdaniem strony skarżącej kwalifikacyjne kursy zawodowe powinny być realizowane, gdy szkoła prowadzi aktualnie kształcenie w zawodach, czyli oddział szkolny, który swoją działalność zaczyna przed lub w dacie uruchomienia kwalifikacyjnego kursu zawodowego. Kwalifikacyjne kursy zawodowe to forma zajęć realizowana w szkołach, które prowadzą kształcenie zawodowe, a wykładnia literalna słów "prowadzące kształcenie zawodowe" wskazuje na teraźniejsze (bieżące) prowadzenie kształcenia zawodowego w danym typie szkoły. Należy więc uznać, że bezwzględnym warunkiem uruchomienia kwalifikacyjnych kursów zawodowych jest aktualne prowadzenie kształcenia w szkole, czyli posiadanie oddziału szkolnego. Pełnomocnik powołał się na wyrok NSA z 16 lutego 2021 r. I GSK 1747/20).
Pełnomocnik stwierdził, że bez znaczenia dla oceny możliwości prowadzenia zawodowego kursu kwalifikacyjnego jest późniejsze zamknięcie kształcenia w branży rolno-hodowlanej u skarżącej. Przepis bowiem nie wymaga utrzymania kształcenia przez cały okres trwania zawodowego kursu kwalifikacyjnego.
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o odrzucenie skargi, jako wniesionej po terminie, ewentualnie oddalenie skargi. Zdaniem organu, wbrew twierdzeniom skarżącej warunkiem przyznania dotacji związanych z przeprowadzeniem kwalifikacyjnych kursów zawodowych jest bieżące kształcenie przez daną szkołę w zawodzie, w którym szkoła ta kształci. Za taką wykładnią art. 117 ust. 2 pkt 1 P.o. przemawiać ma jego wykładnia językowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu.
W świetle art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 (tj. inne niż decyzje administracyjne lub postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim określonym w skardze przedmiotem zaskarżenia - który może obejmować całość albo tylko część określonego aktu lub czynności.
Starosta pismem z 02 maja 2022 r. odmówił wypłaty dotacji. Jest to akt podlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego, w rozumieniu ww. art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Za akty lub czynności, o których mowa w 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. uznaje się bowiem te, które:
1) w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego nie mogą być decyzją lub postanowieniem;
2) mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie dotyczą uprawnień lub obowiązków,
3) podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają jednak ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, co oznacza, że stanowią one przejaw wiedzy organu wykonującego administrację publiczną;
4) są z zakresu administracji publicznej, a więc gdy jest to zakres kompetencji charakteryzujący się władztwem administracyjnym;
5) są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną (zob. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych, art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. [w:] Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego z 2006 nr 2, s. 18 - 19).
Uznając skargę za dopuszczalną, w pierwszej kolejności odnieść należy się do terminu jej wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Zaskarżony akt Starosty został doręczony skarżącej 04 maja 2022 r. W myśl art. 53 § 2 P.p.s.a. termin na wniesienie skargi na akt organu dokonany na podstawie bezpośrednio działającej normy prawnej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. wynosi trzydzieści dni od dnia, w którym strona skarżąca dowiedziała się o podjęciu aktu. Zatem ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi był dzień 03 czerwca 2022 r. Skarga została wniesiona dopiero 23 września 2022 r. (razem z wnioskiem o przywrócenie terminu). W tej sytuacji Sąd ocenił, mając na uwadze brak pouczenia skarżącej o prawie, sposobie i terminie do wniesienia skargi, chociaż organ powinien był takie pouczenie dołączyć do aktu z 02 maja 2022 r., że wobec skarżącej należy zastosować dyspozycję z art. 53 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W ocenie Sądu skarżąca wprawdzie uchybiła terminowi, ale nie z własnej winy.
Przechodząc do części merytorycznej uzasadnienia wskazać należy, że spór w niniejszej sprawie dotyczy odmowy przyznania dotacji za przeprowadzone kwalifikacyjne kursy zawodowe (definicja legalna kwalifikacyjnego kursu zawodowego jest w art. 4 pkt 35 P.o.). Przeprowadzenie tych kursów jest poza sporem. Poza sporem jest też fakt uzyskania świadectw potwierdzających kwalifikacje w zawodzie lub certyfikatów kwalifikacji zawodowej, zgodnie z zaświadczeniem wystawionym przez Okręgową Komisję Egzaminacyjną w P. w dniu 08 kwietnia 2022 r. – przez osoby wymienione w tym zaświadczeniu.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca, W. M., jest organem prowadzącym branżową szkołę II stopnia [...]. Zgodnie z art. 4 pkt 16 P.o. organem prowadzącym szkołę lub placówkę może być minister, jednostka samorządu terytorialnego, inne osoby prawne i fizyczne, zatem to W. M. ma interes prawny do wniesienia skargi, jest stroną skarżącą.
W myśl art. 8 ust. 1 pkt 2 lit. c) i lit. e) P.o., wśród typów szkół ponadpodstawowych są: trzyletnia branżowa szkoła I stopnia, oraz dwuletnia branżowa szkoła II stopnia. Ukończenie branżowej szkoły I stopnia umożliwia uzyskanie dyplomu zawodowego po zdaniu egzaminu zawodowego w danym zawodzie, a także dalsze kształcenie w branżowej szkole II stopnia lub w liceum ogólnokształcącym dla dorosłych począwszy od klasy II (art. 19 ust. 2 pkt 4 P.o.). Taka osoba legitymuje się wykształceniem zasadniczym branżowym. Natomiast ukończenie branżowej szkoły II stopnia umożliwia uzyskanie dyplomu zawodowego w zawodzie nauczanym na poziomie technika, w którym wyodrębniono kwalifikację wspólną dla zawodu nauczanego w branżowej szkole I i II stopnia, po zdaniu egzaminu zawodowego w danym zawodzie, oraz uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego (art. 19 ust. 2 pkt 5 P.o.). Taka osoba legitymuje się wykształceniem średnim branżowym.
Co istotne, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2 P.o. wykształcenie średnie branżowe daje także spełnienie warunków dotyczących wykształcenia zasadniczego branżowego oraz zdanie egzaminu eksternistycznego z zakresu wymagań określonych w podstawie programowej kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły II stopnia, a także, między innymi, ukończenie kwalifikacyjnego kursu zawodowego w zakresie kwalifikacji wyodrębnionej w danym zawodzie nauczanym w branżowej szkole II stopnia (art. 20 ust. 3 pkt 2 lit. a P.o.).
Zaskarżonym aktem Starosta odmówił przyznania dotacji za przeprowadzone kwalifikacyjne kursy zawodowe w zakresie kwalifikacji: (i) rolnik 613003 - kwalifikacja ROL.04 "Prowadzenie produkcji rolniczej", (ii) technik rolnik 314207 – kwalifikacja ROL.10 "Organizacja i nadzorowanie produkcji rolniczej" - w niepublicznej szkole branżowej II stopnia, dla której organem założycielskim jest skarżąca. Zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych niepubliczne szkoły ponadpodstawowe prowadzące kwalifikacyjne kursy zawodowe otrzymują na każdego słuchacza kwalifikacyjnego kursu zawodowego, który zdał egzamin zawodowy w zakresie danej kwalifikacji, dotację z budżetu powiatu.
Starosta odmówił przyznania dotacji, bowiem ustalił w Systemie informacji oświatowej, że w przedmiotowej niepublicznej szkole branżowej II stopnia nie prowadzono kształcenia w zakresie zawodów przypisanych do branży rolno-hodowlanej, a tylko w zawodzie technik usług fryzjerskich. Zgodnie zaś z art. 117 ust. 2 pkt 1 P.o. kwalifikacyjne kursy zawodowe mogą być prowadzone przez: publiczne i niepubliczne szkoły prowadzące kształcenie zawodowe, z wyjątkiem szkół artystycznych - w zakresie zawodów, w których kształcą, oraz w zakresie innych zawodów przypisanych do branż, do których należą zawody, w których kształci szkoła.
W realiach niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że zaskarżony akt został wydany zgodnie z prawem. Strona skarżąca przyznaje bowiem, że jedyny uczeń na kierunku technik-rolnik, w dniu 17 kwietnia 2021 r. zrezygnował z kształcenia w szkole i został wykreślony, zaś kwalifikacyjny kurs zawodowy został uruchomiony w dniu 12 kwietnia 2021 r. (nb. 17 skargi, k. 9 akt sądowych). Mimo wykreślenia jedynego ucznia na kierunku technik-rolnik, słuchacze kursu kontynuowali naukę.
Sąd powtarza, że zgodnie z art. 117 ust. 2 pkt 1 P.o. kwalifikacyjne kursy zawodowe mogą być prowadzone przez, między innymi: publiczne i niepubliczne szkoły prowadzące kształcenie zawodowe, w zakresie zawodów, w których kształcą, oraz w zakresie innych zawodów przypisanych do branż, do których należą zawody, w których kształci szkoła.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 stycznia 2020 r. I GSK 2007/19 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego, dalej jako CBOSA) dokonał wykładni zwrotu "w zakresie zawodów, w których kształcą". NSA zaakcentował prymat wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni i stwierdził, że zwrot "w zakresie zawodów, w których kształcą" ma inny zakres znaczeniowy od zwrotu "w zakresie zawodów, do kształcenia których posiadają uprawnienia". Zwrot "w zakresie zawodów, w których kształcą" oznacza zaś w sposób oczywisty wymóg realnego, rzeczywistego prowadzenia kształcenia. NSA wytknął, że uznanie stanowiska, zgodnie którym, aby organizować i prowadzić kwalifikacyjne kursy zawodowe szkoła nie musi faktycznie prowadzić także zajęć lekcyjnych w tych zawodach – mogłoby prowadzić do sytuacji, w których szkoły motywowane byłyby do likwidowania obligatoryjnych zajęć lekcyjnych na rzecz prowadzenia jedynie kwalifikacyjnych kursów zawodowych, które nie wymagają nadmiernych środków finansowych oraz zatrudnienia większej Ilości nauczycieli.
Cytowane stanowisko NSA skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, w konsekwencji czego zarzut obrazy art. 117 ust. 2 pkt 1 P.o. poprzez jego błędną wykładnię, w realiach kontrolowanej sprawy Sąd ocenia jako bezzasadny.
Sąd zaznacza, że wprawdzie NSA dokonał wykładni zwrotu znajdującego się w treści art. 117 ust. 2 pkt 2 P.o. i to w brzmieniu tego przepisu obowiązującym w poprzednim stanie prawnym, do dnia 01 września 2019 r., podczas gdy w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje art. 117 ust. 2 pkt 1 P.o. w brzmieniu obowiązującym od 01 września 2019 r., ale okoliczność ta nie ma żadnego wpływu na zaakceptowanie zacytowanej wykładni, wobec tożsamego brzmienia tego zwrotu i to w takim kontekście prawnym, który ma istotne znaczenie w niniejszej sprawie.
Odnosząc się do argumentów skargi należy podnieść, co następuje.
Wskazany w skardze, na poparcie zaprezentowanej w niej wykładni art. 117 ust. 2 pkt 1 P.o., nieprawomocny wyrok WSA w Rzeszowie z 06 lutego 2020 r., I SA/Rz 894/19 (CBOSA), został wydany w niemal tych samych okolicznościach co wyrok tego Sądu z 22 kwietnia 2019 r., I SA/Rz 397/19 (CBOSA) i ma powtórzoną argumentację. Co istotne, wyrok z 22 kwietnia 2019 r., I SA/Rz 397/19 został uchylony przez NSA cytowanym wyżej wyrokiem z 29 stycznia 2020 r. I GSK 2007/19, zaś sprawa przekazana Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Warto powtórzyć stanowisko NSA, podzielone w niniejszej sprawie, że zwrot "w zakresie zawodów, w których kształcą" oznacza w sposób oczywisty wymóg realnego, rzeczywistego prowadzenia kształcenia.
Sądowi orzekającemu w niniejszej sprawie wiadomo z urzędu, że ponownie rozpoznając przekazaną sprawę, WSA w Rzeszowie wyrokiem z 04 września 2020 r., I SA/Rz 385/20 (CBOSA) oddalił skargę organu prowadzącego szkołę. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 16 lutego 2021 r., I GSK 1747/20 (CBOSA) oddalił skargę kasacyjną organu prowadzącego szkołę. NSA podkreślił, że "kwalifikacyjne kursy zawodowe powinny być realizowane tylko wówczas, gdy szkoła prowadzi aktualnie kształcenie w zawodach, czyli oddział szkolny, który swoją działalność zaczyna przed lub w dacie uruchomienia kwalifikacyjnego kursu zawodowego. Kwalifikacyjne kursy zawodowe to forma zajęć realizowana w szkołach, które prowadzą kształcenie zawodowe, a wykładnia literalna słów "prowadzące kształcenie zawodowe" wskazuje na teraźniejsze (bieżące), a nie przyszłe (planowane) prowadzenie kształcenia zawodowego w danym typie szkoły. Należy więc uznać, że bezwzględnym warunkiem uruchomienia kwalifikacyjnych kursów zawodowych jest aktualne prowadzenie kształcenia w szkole, czyli posiadanie oddziału szkolnego, a nie jego uruchamianie już po rozpoczęciu kwalifikacyjnego kursu zawodowego.".
Należy zaznaczyć, że w skardze powołano się na ww. wyrok NSA z 16 lutego 2021 r., I GSK 1747/20, cytując zresztą przywołane słowa NSA (nb. 25 skargi, k. 11 akt sądowych). Istotne jest przy tym, że w ocenie Sądu strona skarżąca wyrwała z kontekstu pogląd wyrażony przez NSA. Nie można zgodzić się ze stwierdzeniem skargi, jakoby ustawa uzależniała jedynie otwarcie kursu od kształcenia w zakresie zawodowym. Posiadanie oddziału szkolnego jest bezwzględnym warunkiem uruchomienia kwalifikacyjnych kursów zawodowych, ale nie jest warunkiem jedynym. Umyka stronie skarżącej, że zwrot "w zakresie zawodów, w których kształcą" oznacza wymóg realnego, rzeczywistego prowadzenia kształcenia. Znaczenie ma także prowadzenie kształcenia zawodowego w trakcie kursu, z powodów wskazanych przez NSA w wyroku z 29 stycznia 2020 r. I GSK 2007/19, omówionych we wcześniejszej części uzasadnienia.
Bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonego aktu jest zatem argument, że w momencie rozpoczęcia kursu szkoła prowadziła kształcenie w danej branży, skoro kilka dni po rozpoczęciu kursu jedyny uczeń na kierunku technik-rolnik zrezygnował z kształcenia w szkole.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.