III SA/Po 917/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Poznaniu oddalił skargę przedsiębiorcy na decyzję o wygaśnięciu zezwolenia na sprzedaż alkoholu z powodu nieuiszczenia opłaty w terminie.
Sąd administracyjny rozpatrzył skargę M.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta o wygaśnięciu zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Powodem wygaśnięcia było nieuiszczenie wymaganej opłaty w ustawowych terminach. Skarżąca argumentowała, że nie została poinformowana o skutkach niedopełnienia obowiązku, jednak sąd uznał, że obowiązek ten wynikał wprost z ustawy i nie wymagał dodatkowego pouczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał sprawę ze skargi M.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta o wygaśnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Decyzja organu pierwszej instancji została wydana na podstawie art. 162 kpa w związku z art. 18 ust. 12 pkt 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, stwierdzając wygaśnięcie zezwolenia z powodu nieuiszczenia opłaty w terminie. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 9 kpa, twierdząc, że nie została poinformowana o konsekwencjach uchybienia terminowi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, wskazując na obowiązek przedsiębiorcy wynikający z art. 11(1) ust. 7 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, który nakłada obowiązek wnoszenia opłat w trzech ratach do określonych terminów, a niedopełnienie tego obowiązku skutkuje wygaśnięciem zezwolenia z mocy prawa. Sąd administracyjny oddalił skargę, podkreślając, że przepis art. 12 pkt 5 tej ustawy jednoznacznie stanowi o wygaśnięciu zezwolenia w przypadku nieuiszczenia opłaty, a przyczyny nieuiszczenia nie mają znaczenia dla tej konsekwencji prawnej. Sąd odrzucił również zarzut naruszenia art. 9 kpa, stwierdzając, że obowiązek informowania przez organ nie obejmuje udzielania porad prawnych ani zastępowania stron w wypełnianiu ich obowiązków ustawowych, zwłaszcza gdy strona prowadzi działalność od dłuższego czasu i powinna znać przepisy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, nieuiszczenie opłaty w terminie skutkuje wygaśnięciem zezwolenia z mocy prawa, a przyczyny nieuiszczenia nie mają znaczenia dla tej konsekwencji prawnej.
Uzasadnienie
Przepis art. 12 pkt 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi jednoznacznie stanowi o wygaśnięciu zezwolenia w przypadku nieuiszczenia opłaty w terminie. Obowiązek informowania przez organ administracji nie obejmuje udzielania porad prawnych ani zastępowania stron w wypełnianiu ich obowiązków ustawowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (9)
Główne
u.w.t.p.a. art. 18 § ust. 12 pkt 5
Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
u.w.t.p.a. art. 11(1) § ust. 7
Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
u.w.t.p.a. art. 12 § pkt 5
Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 162
Kodeks postępowania administracyjnego
u.s.k.o. art. 1 § ust. 1 i 2
Ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych
k.p.a. art. 127 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedopełnienie obowiązku uiszczenia opłaty za zezwolenie na sprzedaż alkoholu w terminie skutkuje jego wygaśnięciem z mocy prawa. Obowiązek informowania przez organ administracji na podstawie art. 9 kpa nie obejmuje udzielania porad prawnych ani zastępowania stron w wypełnianiu ich obowiązków ustawowych.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 9 kpa poprzez brak pouczenia o skutkach niedopełnienia terminu płatności opłaty za zezwolenie. Przejściowe trudności finansowe jako podstawa do nieuiszczenia opłaty w terminie.
Godne uwagi sformułowania
decyzja ma charakter deklaratoryjny, albowiem określała jedynie powstały stan prawny Jakiekolwiek przyczyny nieuiszczenia opłaty w terminie - w szczególności przyczyny wskazywane przez skarżącą- nie uchylają wskazanej w tym przepisie konsekwencji prawnej. Obowiązek do informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na obowiązki i prawa strony czy też wymóg czuwania, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa nie może być rozumiany jako obowiązek organów administracji do udzielania porad prawnych czy zastępowania stron w wypełnianiu przez nie obowiązków wynikających z ustawy.
Skład orzekający
Maria Kwiecińska
przewodniczący
Katarzyna Wolna-Kubicka
członek
Szymon Widłak
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wygaśnięcia zezwoleń na sprzedaż alkoholu z powodu nieuiszczenia opłat oraz zakresu obowiązku informacyjnego organów administracji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz ogólnych zasad kpa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących wygaśnięcia zezwolenia z powodu nieuiszczenia opłaty. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Po 917/06 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2007-03-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-10-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Koś Katarzyna Wolna-Kubicka Maria Kwiecińska /przewodniczący/ Szymon Widłak /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6046 Inne koncesje i zezwolenia Sygn. powiązane II GSK 497/07 - Postanowienie NSA z 2007-12-19 II GZ 145/07 - Postanowienie NSA z 2007-09-27 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka As. sąd. Szymon Widłak (spr.) Protokolant : sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 marca 2007 r. sprawy ze skargi M.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę /-/ Sz. Widłak /-/ M. Kwiecińska /-/K.Wolna-Kubicka Uzasadnienie Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. Nr [...], działając na podstawie art. 162 kpa w związku z art. 18 ust. 12 pkt 5 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2002r. Nr 147, poz. 1231 ze zm.) stwierdził wygaśnięcie z dniem [...]r. zezwolenia nr [...] na sprzedaż przez M.I. alkoholu w sklepie zlokalizowanym w P. przy ulicy Z. [...] . W uzasadnieniu decyzji podano, że zezwolenie wygasło z powodu nieuiszczenia opłaty w terminie do dnia [...]r. W odwołaniu od powyższej decyzji M.I. zarzuciła naruszenie prawa, a w szczególności art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem odwołującej się nie została ona poinformowana o skutkach uchybienia terminu do wniesienia opłaty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...]r. nr [...] działając na podstawie art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. Nr 122, poz. 593 ze. zm.), art. 127 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji podano, że zgodnie z art. 11 (1) ust. 7 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2002r. Nr 147, poz. 1237 ze zm.) przedsiębiorca ma obowiązek wniesienia na rachunek gminy opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż alkoholu w każdym roku kalendarzowym objętym zezwoleniem w trzech równych ratach w terminach do 31 stycznia, 31 maja i 30 września danego roku kalendarzowego. Tymczasem M. I. nie dopełniła tego obowiązku, a zatem przedmiotowe zezwolenie wygasło z mocy prawa. W skardze na powyższą decyzję M.I. powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta. Podniosła nadto, iż miała zamiar uiścić opłatę, lecz w związku z przejściowymi trudnościami finansowymi nie mogła tego uczynić w przepisowym terminie. Zdaniem skarżącej zgodnie z art. 9 Kpa gmina miała obowiązek pouczyć ją o konsekwencjach niedochowania terminu wniesienia opłaty a z powodu braku takiego pouczenia nie może ponosić ujemnych skutków uchybienia terminu do wniesienia opłaty. W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, opierając się na argumentacji zawartej uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreśliło ponadto, iż decyzja Prezydenta Miasta ma charakter deklaratoryjny, albowiem określała jedynie powstały stan prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przepis art. 11(1) ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. Nr 147, poz. 1237 z 2002 r. ze zm.) stanowi w ust. 1, że w celu pozyskania dodatkowych środków na finansowanie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywania problemów alkoholowych gminy pobierają opłatę za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Opłata ta w myśl art. 11(1) ust. 7 cyt. ustawy wnoszona jest na rachunek gminy w każdym roku kalendarzowym objętym zezwoleniem w trzech równych ratach w terminach do 31 stycznia, 31 maja i 30 września danego roku kalendarzowego. Jak przy tym wynika z art. 12 pkt 5 cyt. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, w przypadku niedokonania we wskazanych terminach opłaty przewidzianej w art. 11(1), zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych wygasa. Jakiekolwiek przy tym przyczyny nieuiszczenia opłaty w terminie - w szczególności przyczyny wskazywane przez skarżącą- nie uchylają wskazanej w tym przepisie konsekwencji prawnej. Organ administracji potwierdza to - jak w niniejszej sprawie - jedynie decyzją o charakterze deklaratoryjnym. Tak więc skoro skarżąca nie dokonała we wskazanym terminie opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż alkoholu - zezwolenie to wygasło z mocy prawa na podstawie art. 12 pkt 5. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Nie znajdują uzasadnienia zarzuty skarżącej dotyczącej naruszenia przez organy administracji art. 9 Kpa. Obowiązek do informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na obowiązki i prawa strony czy też wymóg czuwania, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa nie może być rozumiany jako obowiązek organów administracji do udzielania porad prawnych czy zastępowania stron w wypełnianiu przez nie obowiązków wynikających z ustawy. Tym bardziej iż jak sama skarżąca stwierdziła - działalność gospodarczą prowadziła już od dłuższego czasu i wiedziała o konieczności uiszczenia opłaty za udzielone pozwolenie na sprzedaż alkoholu w sklepie. Trudno zatem w ogóle podzielić pogląd skarżącej, iż prowadząc taką działalność mogła nie znać przepisów prawa, w szczególności ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, a tym bardziej, iż nie miała wiedzy o skutkach naruszenia przepisów tej ustawy. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że nie znajdują uzasadnienia zarzuty zawarte w skardze a zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ) - orzekło jej oddaleniu. /-/ Sz.Widłak /-/M.Kwiecińska /-/ K. Wolna-Kubicka
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI