III SA/Po 894/04

III SA/Po 894/04 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-07-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Beata Sokołowska /przewodniczący sprawozdawca/
Marzenna Kosewska
Szymon Widłak
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska (spr.) Sędzia WSA Marzenna Kosewska Asesor sąd. Szymon Widłak Protokolant ref. staż. Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wypłaty odsetek od zwróconej opłaty manipulacyjnej dodatkowej I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w punkcie II odmawiającym wypłaty odsetek, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ Sz. Widłak /-/ B. Sokołowska /-/ M. Kosewska WSA/wyr.1 - sentencja wyroku
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Celnego, na podstawie art. 207 Ordynacji podatkowej, art. 13 § 1, art. 23 § 1, art. 39, art. 40, art. 65 § 4 pkt 2 lit. a i b, art. 69, art. 70, art. 73, art. 85 § 1, art. 262, art. 276 § 2 i art. 277 Kodeksu celnego, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253 ze zm.) uznał za nieprawidłowe zgłoszenie celne SAD nr [...] z dnia [...] w części dotyczącej wartości transakcyjnej, wartości celnej towaru i kwoty długu celnego i orzekł, iż w polu 22 (ogólna wartość faktury) winno być [...] zamiast [...]. Wezwał także do uiszczenia należności celnych w kwocie [...], wskazując, że na powyższą kwotę składa się: [...] (cło ze zgłoszenia celnego), [...] (cło od towaru ujawnionego), [...] (opłata manipulacyjna dodatkowa).
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, iż w dniu [...] 2001 r. Agencja Celna "B" występująca w imieniu Spółki "A" z siedzibą w P. złożyła zgłoszenie celne SAD Nr [...] o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towaru dostarczonego wg faktury nr [...] (kuwety plastikowe do urządzenia medycznego Sigma Accustasis z mieszadełkami).
Po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny działając w trybie art. 70 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu celnego przystąpił do jego weryfikacji, polegającej w szczególności na kontroli zgłoszenia, dołączonych do niego dokumentów oraz rewizji celnej towaru. W trakcie rewizji stwierdzono, że oprócz towaru zgłoszonego w przesyłce znajdują się też odczynniki, które nie zostały ujęte w przedmiotowym zgłoszeniu celnym. W dniu [...] października 2001r. strona przedłożyła organowi celnemu oryginalną fakturę nr [...] z dnia [...] wystawioną na odczynniki analityczne, opiewającą na kwotę [...], faks nadesłany przez amerykańską firmę "C", dostawcę towaru ujętego w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z wyjaśnieniem, że firma wysyłając towar zapomniała poinformować odbiorcę, że do przesyłki został dołączony towar dostarczony przez firmę "D". Strona przedstawiła również pisemne wyjaśnienie złożone przez Dyrektora Spółki "A", w którym zostały opisane okoliczności nieujęcia przedmiotowych odczynników w zgłoszeniu celnym SAD nr [...], z których wynikało, iż faktura na te odczynniki została dostarczona pocztą do spółki miesiąc wcześniej oraz zestawienie faktur wraz z datami dostaw realizowanych przez firmę "D" w 2001r. Spółka przedłożyła także oświadczenie o przeznaczeniu odczynników wraz z katalogami, w których zaznaczono pozycje wymienione na fakturze oraz pismo przewodnie dostawcy odczynników wraz z załącznikami, z których wynika, że dostarczane przez firmę amerykańską "D" towary znajdują się pod stałym nadzorem instytucji amerykańskich, odpowiedzialnych za sprawowanie tego nadzoru. Organ celny wyjaśnił ponadto, że odczynniki analityczne ujawnione podczas przedmiotowej kontroli, ujęte w fakturze nr [...] objęto procedurą dopuszczenia do obrotu. Wartość celną ustalono natomiast w oparciu o wartość transakcyjną wskazaną w przedmiotowej fakturze, a kod PCN towaru przyjęto opierając się na dokumentach opisujących przeznaczenie tego towaru. Z uwagi na amerykańskie pochodzenie odczynników zastosowana została konwencyjna stawka w wysokości 7%. Dyrektor Urzędu Celnego podał też, iż wymierzył Spółce, opłatę manipulacyjną dodatkową w wysokości [...] stanowiącą wartość towaru odpowiadającego różnicy miedzy towarem przedstawionym a ujawnionym w wyniku rewizji celnej. Jego zdaniem strona będąc od miesiąca w posiadaniu oryginału faktury nr [...] z dnia [...] mogła w trybie art. 40 § 1 Kodeksu celnego zwrócić się o sprawdzenie zawartości przesyłki po przedstawieniu towarów, a przed nadaniem im właściwego przeznaczenia celnego, przypuszczając, że ze względu na wysokie koszty transportu przesyłka może być skompletowana u jednego z dostawców. Ponadto organ I instancji stwierdził, że ustawodawca ustalając tryb postępowania organów celnych w przypadku ujawnienia towaru nie zgłoszonego opisanego w trybie art. 276 § 2 Kodeksu celnego nie przewidział odstępstw od konieczności wymierzenia opłaty celnej dodatkowej.
W odwołaniu od powyższej decyzji i w piśmie uzupełniającym z dnia [...] grudnia 2001 r. Spółka wniosła o jej uchylenie, zarzucając naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 275 § 4 Kodeksu celnego. Strona podniosła, iż cytowany w uzasadnieniu przepis art. 276 § 2 Kodeksu celnego nie może być podstawą prawną wymierzenia dodatkowej opłaty manipulacyjnej, bowiem przepis ten ustala sposób wyliczenia wielkości dodatkowej opłaty manipulacyjnej. Ponadto wskazała, iż organ uchybił art. 275 § 4 Kodeksu celnego, ponieważ ustalony w tym przepisie katalog podstaw wymierzania dodatkowych opłat manipulacyjnych nie może być powołany do ustalonego stanu faktycznego sprawy. Odwołująca zaznaczyła również, iż nie miała zamiaru usunięcia towaru spod dozoru celnego, a jedyną przyczyną nieujęcia odczynników w zgłoszeniu celnym z dnia [...] 2001r. był błąd dostawcy - amerykańskiej firmy "C". Ponadto istotnym w sprawie jest fakt zgodności deklarowanej przesyłki z rzeczywistym stanem sprawy.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej, na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej w związku z art. 262, art. 39, art. 275 § 4, art. 276 § 2 Kodeksu celnego uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej wymiaru opłaty manipulacyjnej dodatkowej oraz wezwania do jej zapłaty i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, iż Dyrektor Urzędu Celnego wydając zaskarżone rozstrzygnięcie oparł jego uzasadnienie jedynie na fakcie ujawnienia w wyniku rewizji celnej towaru nieujętego w zgłoszeniu celnym. Organ ten nie wziął jednak pod uwagę wskazań, zawartych w art. 276 § 2 i art. 39 Kodeksu celnego, dotyczących określenia osoby zobowiązanej do uiszczenia opłaty manipulacyjnej dodatkowej. Nie uwzględnił on również okoliczności w jakich doszło do przeprowadzenia samej rewizji. Organ II instancji wskazał, iż na podstawie całości zgromadzonego materiału dowodowego należało uznać, iż działanie organu I instancji było nieuprawnione i w sposób bezzasadny rozszerzało zakres podmiotowy stosowania art. 276 § 2 Kodeksu celnego na każdą osobę, w której posiadaniu znajduje się ujawniony towar. Podał również, że opłata manipulacyjna dodatkowa obciąża przewoźnika, od którego w związku z prowadzoną przez niego profesjonalną działalnością w zakresie przewozów międzynarodowych można wymagać właściwej staranności przy wykonywaniu obowiązków celnych oraz wiedzy co i w jakiej ilości jest przewożone. W tej kwestii organ celny I instancji nie przeprowadził żadnych czynności wyjaśniających. Dyrektor Izby Celnej stwierdził jednak dalej, iż nawet gdyby stan faktyczny sprawy został zbadany dokładnie to i tak nie byłoby możliwe obciążenie przedmiotową opłatą osoby zajmującej się frachtem, albowiem rewizja celna, podczas której ujawniono dodatkowy towar, miała miejsce po zgłoszeniu towaru przez odbiorcę do procedury dopuszczenia do obrotu. W związku z powyższym organ celny II instancji podkreślił, że w stosunku do żadnego podmiotu nie zostały spełnione łącznie wszystkie przesłanki pozwalające na wymierzenie opłaty manipulacyjnej dodatkowej, o której mowa w art. 276 § 2 Kodeksu celnego. Organ odwoławczy zaznaczył jednocześnie, iż przepis art. 276 § 2 Kodeksu celnego stanowi lex specialis zarówno do regulacji zawartych w art. 276 § 1 (określenie górnej granicy opłaty manipulacyjnej dodatkowej), jak i w art. 275 § 4 Kodeksu celnego (katalog sytuacji uprawniających organ celny do jej wymierzenia). W art. 276 § 2 Kodeksu celnego zostały wymienione zarówno okoliczności faktyczne wymagane dla zastosowania tego przepisu (inne niż wymienione w w/w katalogu), a także odmienny do opisanego w § 1 tego artykułu sposób naliczenia opłaty. Nieuzasadnionym jest zatem twierdzenie jakoby przepis ten nie mógł stanowić o samodzielnej podstawie prawnej.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej, nr [...] na podstawie art. 207 Ordynacji podatkowej, art. 246, art. 250 § 3, art. 277 § 2 Kodeksu celnego, po rozpatrzeniu wniosku pełnomocnika Spółki "A" w przedmiocie zwrotu kwoty [...] tytułem pobranej opłaty manipulacyjnej wraz z odsetkami ustawowymi od dnia jej zapłaty do dnia zwrotu zwrócił Spółce opłatę manipulacyjną dodatkową w kwocie [...], a pkt II odmówił wypłaty odsetek od w/w kwoty.
W uzasadnieniu decyzji organ celny wyjaśnił, iż opłata manipulacyjna w kwocie [...], którą Spółka uiściła w dniu [...] października 2001r. stała się niewymagalna z powodu uchylenia decyzji, na podstawie której została wymierzona i z tego względu należało zwrócić ją Spółce. Natomiast w kwestii wypłaty odsetek organ stwierdził, iż nie zostały spełnione łącznie dwa warunki zawarte w art. 250 Kodeksu celnego. Bezspornym jest, bowiem iż Spółka dokonała nieprawidłowego zgłoszenia celnego, a także odstąpiła od możliwości zbadania zawartości przesyłki celem jej poprawnego opisania w dokumencie SAD, do czego była uprawniona na podstawie art. 40 Kodeksu celnego i w związku z tym nie można uznać, ze nie przyczyniła się do wydania wadliwej decyzji. Zakaz bowiem wpływania strony w każdy sposób na błędy powstające w toku postępowania celnego, w ocenie Dyrektora Izby Celnej, oznacza wszystkie, chociażby pośrednie działania lub zaniechania prowadzące nie tylko do nieprawidłowego rozstrzygnięcia ale też inicjujące to rozstrzygnięcie.
W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odmowy wypłaty odsetek od niesłusznie pobranej opłaty manipulacyjnej dodatkowej oraz uznanie, że odwołującej należą się odsetki od dnia uiszczenia tej opłaty. Zaskarżonej decyzji zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji w zaskarżonej części, polegający na przyjęciu, ze Spółka przyczyniła się do powstania błędu organu celnego skutkującego niewłaściwym ustaleniem opłaty manipulacyjnej dodatkowej, podczas gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy prowadzi do wniosku, że odwołująca nie przyczyniła się w żaden sposób do powstania błędu organu celnego. Ponadto pełnomocnik postawił zarzut wydania decyzji z naruszeniem podstawowych zasad postępowania celnego zawartych w art. 139 i 140 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu pełnomocnik Spółki podniósł, że przyczyną wydania wadliwej decyzji przez organ I instancji nie był błąd co do faktów - na co wpływ, być może mogłaby mieć strona, lecz wadliwość decyzji wynikała z błędnie zastosowanych przepisów prawa. Zauważył też, że przy prawidłowej ocenie wszystkich okoliczności sprawy opłata manipulacyjna dodatkowa od Spółki od samego początku nie była zależna.
Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Celnej, na podstawie art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 250 § 3 w związku z art. 277§ 2 Kodeksu celnego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, iż nieuprawnionym jest rozumowanie Spółki, jakoby przyczyną wydania wadliwej decyzji nie był błąd co do faktów (na co wpływ miała strona), ale błędne zastosowanie przepisów prawa. Z takim poglądem, zdaniem organu celnego nie można się zgodzić, albowiem art. 250 § 3 Kodeksu celnego nie precyzuje jakiego rodzaju działania lub zaniechania skutkują odmową wypłaty odsetek. Przepis ten wprost mówi o tym, ze dłużnik w żaden sposób nie powinien przyczyniać się do wydania wadliwej decyzji. Tak szeroko zakreślony krąg odpowiedzialności importera pozwala uznawać jakikolwiek jego wpływ na błąd organu za przesłankę wykluczającą możliwość wypłaty odsetek. W przeciwnym razie przyznanie w/w odsetek mogłoby uchodzić za quasi-odszkodowanie z tytułu utraconych korzyści i być podjęte w trybie do tego niepowołanym.
W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik Spółki wniósł o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji ją poprzedzającej Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], odmawiającej wypłaty odsetek od niesłusznie pobranej opłaty manipulacyjnej dodatkowej i uznanie, że skarżącej Spółce należą się odsetki od tej opłaty. Wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Decyzji zarzucono:
- błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść decyzji, polegający na przyjęciu, że na wydanie wadliwej decyzji w sprawie opłaty manipulacyjnej dodatkowej wpływ miało zaniechanie skarżącej, polegające na odstąpieniu od złożenia wniosku o wyrażenie zgody na sprawdzenie zawartości przesyłki po przedstawieniu towarów (zgodnie z art. 40 Kodeksu celnego), co ocenione zostało jako przyczynienie się skarżącej do powstania błędu organu celnego skutkującego niewłaściwym ustaleniem opłaty manipulacyjnej;
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że skarżąca była dłużnikiem opłaty manipulacyjnej dodatkowej,
- naruszenie prawa materialnego tj. art. 250 § 3 Kodeksu celnego będącego następstwem błędu w ustaleniach faktycznych.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, iż przedmiotowa opłata została wymierzona podmiotowi, który w świetle obowiązujących przepisów nie był zobowiązany do jej uiszczenia. Opłata ta bowiem obciążała przewoźnika dysponującego towarem, a organ celny rozszerzył krąg osób zobowiązanych do zapłaty opłaty manipulacyjnej dodatkowej. Powyższe okoliczności zostały zaś dostrzeżone w decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podzielając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, nie są natomiast uprawnione do merytorycznego rozstrzygania o przedmiocie sprawy.
Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga jest uzasadniona.
Art. 276 § 2 Kodeksu celnego, stanowi, że jeżeli po przedstawieniu towaru wprowadzonego na polski obszar celny organ celny wykaże nadwyżkę towaru ujawnionego w wyniku rewizji celnej w stosunku do przedstawionego, to od osoby, o której mowa w art. 39 pobiera się opłatę manipulacyjną dodatkową w wysokości wartości celnej towaru odpowiadającego nadwyżce. Natomiast zgodnie z art. 39 Kodeksu celnego towary, które w myśl art. 36 § 1 pkt 1 ustawy zostały dostarczone do granicznego urzędu celnego bądź miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, powinny zostać przedstawione organowi celnemu przez osobę, która wprowadziła je na polski obszar celny lub przez osobę, która przejęła odpowiedzialność za te towary po ich wprowadzeniu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej zwrócił Spółce opłatę manipulacyjną dodatkową ze względu na uchylenie decyzji, na podstawie której została ona wymierzona, odmówił jednak wypłaty odsetek. Powyższe rozstrzygnięcie zostało potwierdzone w decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]. Organ stanął bowiem na stanowisku, że aby mówić o wypłacie odsetek od opłaty manipulacyjnej dodatkowej powinny zajść kumulatywnie dwie przesłanki. Po pierwsze wymierzenie opłaty i wezwanie do jej uiszczenia musi być rezultatem błędu organu celnego, a po drugie jego popełnienie musi nastąpić bez żadnej przyczyny leżącej po stronie podmiotu zobowiązanego do uiszczenia należności.
Sąd pragnie w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z treścią art. 277 § 2 Kodeksu celnego w sprawach zwrotów lub umorzeń opłaty przepisy art. 246. art. 249-251 oraz art. 252 stosuje się odpowiednio. Z kolei art. 250 § 3 Kodeksu celnego stanowi, iż od zwracanych należności celnych przywozowych lub wywozowych nie płaci się odsetek, chyba że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu. W takim wypadku odsetki oblicza się od dnia uiszczenia należności podlegających zwrotowi.
Sąd, mając na uwadze całokształt materiału dowodowego zebranego przez organy celne obu instancji, w pełni podziela stanowisko pełnomocnika Spółki, iż nie jest ona dłużnikiem opłaty manipulacyjnej dodatkowej pobieranej przez organy celne na podstawie art. 276 § 2 Kodeksu celnego, albowiem fakt ten został stwierdzony już przez Dyrektora Izby Celnej w decyzji z dnia [...] uchylającej decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w części dotyczącej opłaty manipulacyjnej dodatkowej i umarzającej postępowanie w tym zakresie. W decyzji tej wyraźnie zaznaczono, iż działanie organu I instancji było nieuprawnione i w sposób bezzasadny rozszerzało zakres podmiotowy stosowania art. 276 § 2 Kodeksu celnego na każdą osobę, w której posiadaniu znajduje się towar.
Zdaniem Sądu organ celny popełnił błąd obciążając Spółkę obowiązkiem zapłaty opłaty manipulacyjnej dodatkowej, co potwierdził Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu powołanej wcześniej decyzji z [...] wskazując na przewoźnika jako zobowiązanego do jej uiszczenia. Skarżąca została, więc obciążona obowiązkiem zapłaty opłaty manipulacyjnej dodatkowej wskutek naruszenia przepisów prawa przez Dyrektora Urzędu Celnego. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, nie można też mówić o jakimkolwiek przyczynieniu się Spółki "A" do powyższego błędu organu celnego polegającego na wymierzeniu opłaty manipulacyjnej dodatkowej i wezwaniu skarżącej do jej zapłaty. W szczególności zaniechanie Spółki (brak wniosku o wyrażenie zgody na zbadanie - sprawdzenie zawartości przesyłki po przedstawieniu towarów, a przed nadaniem tym towarom właściwego przeznaczenia celnego) nie może stanowić podstawy zarzutu przyczynienia się do wyżej wskazanego błędu. Również dokonanie przez stronę nieprawidłowego zgłoszenia celnego w dniu [...] 2001r., co było bezsporne i wynikało z ujawnienia w przesyłce odczynników do analizatorów równowagi kwasowo-zasadowej nie może przemawiać za przyczynieniem się do błędu organu (wydania decyzji obciążającej obowiązkiem uiszczenia omawianej opłaty).
Należy także wyraźnie podkreślić, że przepis art. 250 § 3 stosuje się odpowiednio do opłaty manipulacyjnej dodatkowej. Tak więc wyraz "kwota" będący nierozerwalnie związany z należnościami celnymi, które muszą być zawsze określone kwotowo, choćby np. dług celny wynosił zero złotych, nie ma decydującego znaczenia przy odpowiednim stosowaniu powyższego przepisu do wypłaty odsetek od zwróconej opłaty manipulacyjnej dodatkowej. Opłata ta jest bowiem zawsze w kwocie przekraczającej zero złotych, w przeciwnym razie zatraciłaby swój sens. Tym samym nie tylko niewłaściwe ustalenie kwoty opłaty manipulacyjnej dodatkowej będące wynikiem błędu organu celnego, ale i brak podstaw do jej wymierzenia, przy spełnieniu przesłanki w postaci braku jakiegokolwiek przyczynienia się dłużnika do powstania tego błędu daje podstawę do wypłaty odsetek od bezpodstawnie pobranej opłaty.
W tej sytuacji, według Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności, które czynią uzasadnionym żądanie Spółki o wypłatę odsetek od zwróconej opłaty manipulacyjnej dodatkowej w kwocie [...], za okres od dnia zapłaty do dnia zwrotu tej opłaty.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy celne winny zatem mieć na względzie powyższe uwagi.
Ponieważ organy obu instancji dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej i poprzedzającą ją decyzję tego samego organu w punkcie II, w którym odmówiono wypłaty odsetek.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera a), art. 200 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
/-/ Sz. Widłak /-/ B. Sokołowska M. Kosewska
(za nieobecnego sędziego)
/-/ B. Sokołowska