III SA/Po 844/13

III SA/Po 844/13 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2013-06-28
Data wpływu
2013-06-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Mirella Ławniczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 86 par. 1, art. 87
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 kwietnia 2013 r. M. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 13 lipca 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wydał decyzję nr [...], którą określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Audi Q7 w wysokości [...] zł. W dniu 22 lipca 2012 r. skarżący złożył odwołanie od tej decyzji. Do dnia dzisiejszego nie otrzymał odpisu rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Celnej w P. w przedmiotowej sprawie. Natomiast w dniu [...] kwietnia 2013 r. na jego adres zameldowania przy ul. [...] w B. otrzymał tytuł wykonawczy oraz zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego z dnia [...] marca 2013 r.
Mając powyższe na uwadze, skarżący stwierdził, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, a wynikało ono z tego, iż nie otrzymał on decyzji Dyrektora Izby Celnej w P., a decyzję uznano za doręczoną w myśl art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa). O wydaniu decyzji skarżący dowiedział się dopiero po doręczeniu tytułu wykonawczego. Decyzja nie została mu doręczona, ponieważ zmienił adres dla doręczeń, który obecnie znajduje się w K. przy ul. [...]. Jednocześnie skarżący wniósł o doręczenie odpisu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. na jego adres zameldowania, wskazując, że nie zgadza się z argumentacją w niej zawartą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Niewątpliwie najistotniejszym elementem warunkującym przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w niedochowaniu terminu. Przepis art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 p.p.s.a., stanowiąc o przesłance braku winy strony, nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien wykorzystać wszystkie okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący jako okoliczność powodującą uchybienie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] stycznia 2013 r. (doręczoną stronie w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej i ze względu na niepodjęcie przesyłki w terminie, pozostawioną w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia) wskazał zmianę jego adresu dla doręczeń.
W ocenie Sądu, uchybienie terminu nastąpiło w wyniku zaniedbania, a nie zaistnienia niemożliwych do przezwyciężenia przeszkód. Skarżący pomimo, iż wiedział o toczącym się postępowaniu podatkowym, nie interesował się jego tokiem, nie odbierał korespondencji pod adresem wiadomym organowi podatkowemu (ul. [...], P.), pod którym odebrał decyzję pierwszoinstancyjną) – w tym ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. (k. 92 akt podatkowych)), a także wcześniejszego zawiadomienia o wyznaczeniu terminu do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego przez organ podatkowy materiału dowodowego (k. 77 akt podatkowych). Jak wskazano, decyzja odwoławcza został doręczona skarżącemu w sposób zastępczy w dniu 30 stycznia 2013 r. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie ciąży obowiązek poinformowania organu prowadzącego postępowanie o zmianie jego adresu, pod rygorem uznania pisma za doręczone pod dotychczasowym adresem (art. 146 Ordynacji podatkowej).
W konsekwencji Sąd stwierdził, iż nie stanowi okoliczności wyłączającej winę strony w uchybieniu terminu fakt, że skarżący zmienił adres dla doręczeń i dopiero w dniu 19 kwietnia 2013 r. dowiedział się o wydaniu decyzji ostatecznej. Przedstawione przez skarżącego okoliczności świadczą o braku dbałości w prowadzeniu jego spraw i nie mogą stanowić podstawy przywrócenia terminu.
W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że strona uprawdopodobniła, iż uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy.
Wobec powyższego na podstawie art. 86 §1 i art. 87 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.