III SA/PO 828/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczące zażalenia na bezczynność organu w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, uznając, że takie postanowienie nie podlega zaskarżeniu do WSA.
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało jej zażalenie na bezczynność Burmistrza w sprawie rozgraniczenia nieruchomości za nieuzasadnione. Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę, ponieważ postanowienie wydane na podstawie art. 37 KPA nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie lub które kończy postępowanie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Sąd powołał się na przepisy PPSA, komentarze prawnicze oraz orzecznictwo NSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało zażalenie skarżącej na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy T. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości za nieuzasadnione. Sąd, powołując się na art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty. Sąd uznał, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 i 2 KPA nie spełnia tych kryteriów. Podkreślono, że zażalenie na bezczynność organu jest szczególnym środkiem, odmiennym od zażalenia na postanowienia wydane w toku postępowania. Wobec powyższego, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 PPSA. Jednocześnie, postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia skargi zostało umorzone jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA. Sąd zaznaczył, że sprawa rozgraniczenia nieruchomości została umorzona decyzją Burmistrza i przekazana do rozpatrzenia sądowi powszechnemu, gdzie skarżąca może dochodzić swoich praw.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie wydane na podstawie art. 37 KPA nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie ani też postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, w związku z czym nie podlega kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na przepisy PPSA, komentarze prawnicze oraz orzecznictwo NSA, wskazując, że zażalenie na bezczynność organu jest szczególnym środkiem prawnym, odmiennym od zażaleń, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 PPSA, co wyklucza możliwość jego zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
PPSA art. 3 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 58 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 161 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.s.k.o. art. 1
Ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych
u.s.k.o. art. 2
Ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych
k.p.a. art. 37 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie SKO wydane na podstawie art. 37 KPA nie jest postanowieniem podlegającym zaskarżeniu do WSA na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 PPSA.
Godne uwagi sformułowania
Zażalenie wniesione w oparciu o art. 37 kpa w celu zwalczania bezczynności organu administracyjnego jest szczególnym środkiem, zupełnie innym od zażalenia na postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego.
Skład orzekający
Beata Sokołowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja zakresu kognicji sądów administracyjnych w odniesieniu do postanowień wydawanych na podstawie art. 37 KPA."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zaskarżenia postanowienia o zażaleniu na bezczynność organu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z dopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Po 828/04 - Postanowienie WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2004-12-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-12-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Beata Sokołowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6122 Rozgraniczenia nieruchomości Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Dnia 17 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 17grudnia 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: uznania zażalenia za nieuzasadnione w sprawie dotyczącej rozgraniczenia nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. umorzyć postępowanie w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. /-/ B. Sokołowska Uzasadnienie S. K. wniosła skargę (nazwaną zażaleniem) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...]. Jednocześnie złożyła prośbę o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia (skargi). Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. nr 79, poz. 856 z 2001 roku ze zmianami) i art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98, poz. 1071 z 2000 roku ze zmianami) uznało zażalenie S. K. z dnia 15 czerwca 2004 roku na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy T. w sprawie dotyczącej rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej nr ewidencyjnym 340 za nieuzasadnione. Sąd zważył co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawy co do istoty. Postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 i 2 kpa nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowaniem ani też postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (Jan Paweł Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze 2004 rok, s. 19-20). Pogląd, że nie przysługuje prawo podważenia stanowiska organu wyższego stopnia (postanowienia), wydanego na podstawie art. 37 kpa, w trybie procesowym, ugruntowany jest również w orzecznictwie sądowym (por. wyrok NSA IV SA 1866/00 z 12 kwietnia 2001 roku ONSA 2002/4/144). Zażalenie wniesione w oparciu o art. 37 kpa w celu zwalczania bezczynności organu administracyjnego jest szczególnym środkiem, zupełnie innym od zażalenia na postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego (Barbara Adamiak, Janusz Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydawnictwo C. H Beck 2004 rok s.285). Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Ponieważ w tej sytuacji postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia ( skargi) stało się bezprzedmiotowe Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy, postanowił jak w punkcie 2 orzeczenia. Na marginesie należy zaznaczyć, iż z akt administracyjnych wynika, że decyzją z dnia [...] Burmistrz umorzył postępowanie rozgraniczeniowe działki położonej w L., oznaczonej nr 340 stanowiącej własność S. K.. Sprawa została przekazana z urzędu do rozpatrzenia Sądowi powszechnemu, gdzie skarżąca może skutecznie dochodzić swych praw. /-/ B. Sokołowska
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI