III SA/Po 761/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej o niedopuszczalności zażalenia z powodu braku pełnomocnictwa.
Sprawa dotyczyła skargi I.H. - Przedsiębiorstwo "A" na postanowienie Dyrektora Izby Celnej stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o obciążeniu kosztami postępowania celnego. Zażalenie zostało wniesione przez radcę prawnego B.F., który nie dołączył do akt oryginału lub urzędowo potwierdzonego odpisu pełnomocnictwa. Sąd uznał, że Dyrektor Izby Celnej prawidłowo wezwał radcę prawnego do uzupełnienia braku formalnego, a wobec braku odpowiedzi, zasadnie stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę I.H. - Przedsiębiorstwo "A" na postanowienie Dyrektora Izby Celnej, które stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego o obciążeniu kosztami postępowania celnego. Postanowienie to dotyczyło kosztów tłumaczenia pisma władz chińskich. Zażalenie na postanowienie o kosztach zostało wniesione przez radcę prawnego B.F., który jednak nie dołączył do niego wymaganego przez art. 254 § 2 Kodeksu celnego oryginału lub urzędowo potwierdzonego odpisu pełnomocnictwa. Organ odwoławczy wezwał radcę prawnego do uzupełnienia tego braku formalnego, wyznaczając 7-dniowy termin. Ponieważ wezwanie pozostało bez odpowiedzi, Dyrektor Izby Celnej stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Strona skarżąca argumentowała, że przedłożyła pełnomocnictwo ogólne i że organ powinien był wezwać stronę do podpisania zażalenia, jeśli pełnomocnik nie miał legitymacji. Sąd administracyjny uznał jednak skargę za niezasadną. Podkreślił, że obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa ciąży na pełnomocniku, a jego brak uzasadnia stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, brak uzupełnienia tego braku formalnego w wyznaczonym terminie daje organowi odwoławczemu podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 254 § 1 i § 2 Kodeksu celnego, organ może żądać od przedstawiciela pisemnego upoważnienia, a obowiązkiem przedstawiciela jest dołączenie do akt oryginału lub odpisu upoważnienia. Pismo informujące o ustanowieniu pełnomocnika nie spełnia tych wymogów. Nieuzupełnienie braku formalnego zażalenia zgodnie z wezwaniem organu uzasadnia stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
o.p. art. 228 § § 1 pkt 1 i § 2
Ordynacja podatkowa
Podstawa do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych.
k.c. art. 254 § § 2
Kodeks celny
Obowiązek przedstawiciela dołączenia do akt oryginału lub odpisu upoważnienia.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi.
Pomocnicze
u.o.s. art. 1 § ust. 1 pkt 2 lit. a
Ustawa o opłacie skarbowej
u.o.s. art. 6 § pkt 4
Ustawa o opłacie skarbowej
Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne art. 26
k.c. art. 253 § § 2 pkt 1
Kodeks celny
Określa, kto może być przedstawicielem strony.
k.c. art. 254 § § 1
Kodeks celny
Organ może żądać od przedstawiciela pisemnego upoważnienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy prawidłowo wezwał radcę prawnego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez przedłożenie pełnomocnictwa. Nieuzupełnienie braku formalnego zażalenia w terminie uzasadnia stwierdzenie jego niedopuszczalności na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Obowiązek przedłożenia stosownego pełnomocnictwa ciąży na pełnomocniku strony.
Odrzucone argumenty
Organ celny powinien wezwać stronę do podpisania zażalenia, a nie stwierdzać jego niedopuszczalność z powodu braku pełnomocnictwa. Przedłożone pismo z dnia 3 grudnia 2004 r. było wystarczające jako pełnomocnictwo.
Godne uwagi sformułowania
Obowiązkiem przedstawiciela jest dołączenie do akt oryginału lub odpisu upoważnienia. Nieuzupełnienie braku formalnego zażalenia w sposób wskazany w piśmie z dnia 5 kwietnia 2005 r. [...] dawało organowi odwoławczemu podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Bezpodstawnym jest zarzut skargi, iż organ celny w zaistniałej sytuacji winien wezwać samą stronę do podpisania zażalenia.
Skład orzekający
Barbara Koś
przewodniczący
Marzenna Kosewska
sprawozdawca
Beata Sokołowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogów formalnych dotyczących pełnomocnictwa w postępowaniu celnym i konsekwencji ich niedopełnienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów Kodeksu celnego oraz Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym w 2005 roku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowego braku formalnego, jakim jest brak pełnomocnictwa. Nie zawiera elementów zaskakujących ani przełomowych interpretacji prawnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Po 761/05 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2007-07-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-12-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Koś /przewodniczący/ Beata Sokołowska Marzenna Kosewska /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6309 Inne o symbolu podstawowym 630 Sygn. powiązane I GSK 203/08 - Wyrok NSA z 2009-01-15 Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr.) WSA Beata Sokołowska Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi I.H. - Przedsiębiorstwo "A" na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie obciążenia kosztami postępowania celnego o d d a l a s k a r g ę /-/M. Kosewska /-/B. Koś /-/B. Sokołowska Uzasadnienie Syng. akt III SA/Po 761/05 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] roku Nr [...] Dyrektor Izby Celnej na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 i § 2, art. 239 - ustawy z dnia 29 sierpnia 1947 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 z 1997 r. poz. 926 ze zm.) w zw. z art. 254 § 2, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (t. j. Dz. U. Nr 75 z 2001 r. poz. 802 ze zm.), art. 1 ust. 1 pkt 2 lit. a, art. 6 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86 poz. 960 ze zm.), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U. Nr 68 poz. 623) stwierdził niedopuszczalność zażalenia z dnia [...] na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] I.H. został obciążony kosztami postępowania celnego w kwocie [...] złotych - z tytułu rządowego tłumaczenia pisma władz chińskich z dnia 21 października 2003 r. Na powyższe postanowienie wniósł zażalenie radca prawny B.F. Z uwagi na treść art. 254 § 2 kodeksu celnego, nakładający na przedstawiciela strony obowiązek dołączenia do akt oryginału lub urzędowo potwierdzonego odpisu pełnomocnictwa oraz urzędowy obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 lit. a, art. 6 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej wezwano radcę prawnego B.F. do nadesłania w terminie 7 dni wymaganego upoważnienia oraz o opłatę skarbową. Ponieważ wezwanie pozostało bez odpowiedzi dało to podstawę do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Celnej.. Wyjaśniła, że pismem z dnia 3 grudnia 2004 r. przedłożone zostało pełnomocnictwo ogólne do reprezentowania strony przed Naczelnikiem Urzędu Celnego. Zdaniem strony skarżącej organ odwoławczy w momencie stwierdzenia, że przed organem drugiej instancji nie występuje pełnomocnik strony, zatem wszelkie pisma kierować bezpośrednio na adres strony, a w momencie stwierdzenia, że zażalenie wniosła osoba nieposiadająca legitymacji czynnej do dokonania czynności organu winien wezwać skarżącego do podpisania zażalenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zażalenie z dnia [...] na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego obciążające stronę kosztami postępowania celnego w kwocie [...] złotych wniósł radca prawny B.F, w którym to zażaleniu podpisując je oświadczył, iż działa w imieniu i na rzecz strony -I.H. Wraz z zażaleniem nie został przedłożony do akt przez pełnomocnika oryginał lub urzędowo poświadczony odpis upoważnienia, a w sytuacji gdy upoważnienie zostało udzielone radcy prawnemu odpis upoważnienia uwierzytelniony przez samego radcę prawnego. Zasadnie zatem organ odwoławczy, aby stwierdzić, czy w niniejszej sprawie zażalenie zostało wniesione przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika, zwrócił się do radcy prawnego B.F. o uzupełnienie braku formalnego zażalenia poprzez przedłożenie w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma pełnomocnictwa udzielonego przez I.H., w którym to pełnomocnictwie należało określić rodzaj udzielonego przedstawicielstwa oraz zakres czynności. Zgodnie bowiem z art. 254 § 1 i § 2 kodeksu celnego organ może żądać od przedstawiciela pisemnego upoważnienia, określającego rodzaj udzielonego przedstawicielstwa oraz zakres czynności, do których jest upoważniony. Obowiązkiem przedstawiciela jest dołączenie do akt oryginału lub odpisu upoważnienia. Prawidłowo organ celny przyjął, iż pismo strony z dnia 3 grudnia 2004 r. skierowane do Naczelnika Urzędu Celnego informujące organ pierwszej instancji iż ustanowiła pełnomocnika w osobie radcy prawnego B.F. nie jest spełnieniem wymogów określonych w art. 254 § 1 i § 2 kodeksu celnego. Obowiązek przedłożenia stosownego pełnomocnictwa, z którego będzie wynikał jego zakres podmiotowy i przedmiotowy ciąży na pełnomocniku strony. Nieuzupełnienie braku formalnego zażalenia w sposób wskazany w piśmie z dnia 5 kwietnia 2005 r., doręczonym w dniu 13 kwietnia 2005 r. zdaniem Sądu dawało organowi odwoławczemu podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - zgodnie z dyspozycją art. 228 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej. Bezpodstawnym jest zarzut skargi, iż organ celny w zaistniałej sytuacji winien wezwać samą stronę do podpisania zażalenia. Obowiązek taki ciążyłby na organie celnym w przypadku stwierdzenia wniesienia zażalenia przez osobę nieuprawnioną do pełnienia czynności przedstawiciela, tj. osobę inną niż wskazane w art. 253 § 2 pkt 1 kodeksu celnego. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) o oddaleniu skargi. /-/ M. Kosewska /-/ B. Koś /-/ B. Sokołowska KS d