III SA/Po 697/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę T.M. na postanowienie SKO uchylające postanowienie Starosty wzywające spółkę "A" do przedłożenia wniosku o pozwolenie na emitowanie hałasu, uznając, że sprawa była już rozstrzygnięta ostateczną decyzją.
Sprawa dotyczyła skargi T.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), które uchyliło postanowienie Starosty C. wzywające spółkę "A" do przedłożenia wniosku o pozwolenie na emitowanie hałasu. SKO uznało, że sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją z 1999 r. WSA w Poznaniu, realizując wcześniejsze zalecenia sądu, uchylił postanowienie Starosty i zalecił umorzenie postępowania. Ostatecznie WSA oddalił skargę T.M., stwierdzając, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, ponieważ sprawa dotycząca uciążliwości hałasu była już rozstrzygnięta ostateczną decyzją.
Sprawa wywodzi się z postanowienia Starosty C. z 2003 r., którym wezwano spółkę "A" z o.o. do przedłożenia wniosku o pozwolenie na emitowanie hałasu do środowiska. Spółka złożyła zażalenie, argumentując, że teren nie jest objęty normami akustycznymi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) uchyliło postanowienie Starosty i umorzyło postępowanie, uznając, że sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją z 1999 r. uchylającą wcześniejszą decyzję Starosty w sprawie dopuszczalnego poziomu hałasu dla poprzednika prawnego spółki "A". WSA w Poznaniu wyrokiem z 2006 r. stwierdził nieważność postanowienia SKO z 2003 r., wskazując na naruszenie art. 28 kpa (błędne przyjęcie braku przymiotu strony dla skarżącego) oraz art. 144 w zw. z art. 138 kpa (nieprawidłowe umorzenie postępowania). SKO, realizując zalecenia sądu, umożliwiło T.M. udział w postępowaniu i postanowieniem z kwietnia 2006 r. uchyliło postanowienie Starosty, zalecając umorzenie postępowania. SKO podtrzymało stanowisko, że sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją z 1999 r., co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności postanowienia Starosty na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Podkreślono, że zmiana przepisów prawa po 1999 r. nie miała wpływu na tę kwestię, a przepisy Prawa ochrony środowiska nadal regulują zasady dotyczące norm hałasu. Dodatkowo wskazano, że przepisy stanowiące podstawę do wydania postanowienia wzywającego do przedłożenia wniosku o pozwolenie na emitowanie hałasu utraciły moc w 2005 r. T.M. wniósł skargę na postanowienie SKO z kwietnia 2006 r., argumentując, że jego budynek znajduje się w pasie zabudowy mieszkaniowej i badania wykazały przekroczenie norm hałasu. WSA oddalił skargę, uznając, że sprawa uciążliwości hałasu była już rozstrzygnięta ostateczną decyzją z 1999 r. Sąd potwierdził, że postanowienie SKO z kwietnia 2006 r. było zgodne z prawem, ponieważ dotyczyło sprawy już rozstrzygniętej, a wskazane przez SKO podstawy do stwierdzenia nieważności postanowienia Starosty były zasadne. Podkreślono również, że zmiana przepisów prawa nie miała wpływu na rozstrzygnięcie, a utrata mocy przepisów dotyczących wzywania do przedłożenia wniosku o pozwolenie na emitowanie hałasu dodatkowo uzasadniała uchylenie postanowienia Starosty.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie może wydać takiego postanowienia, jeśli sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności postanowienia na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie Starosty dotyczyło sprawy już poprzednio rozstrzygniętej ostateczną decyzją SKO z 1999 r. Uchylenie postanowienia Starosty i zalecenie umorzenia postępowania było zgodne z prawem, ponieważ ponowne rozpatrywanie sprawy, która została już prawomocnie zakończona, narusza zasady postępowania administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do stwierdzenia nieważności postanowienia, gdy dotyczy ono sprawy już poprzednio rozstrzygniętej ostateczną decyzją.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi, gdy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Pomocnicze
k.p.a. art. 30 § § 4
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy praw następcy prawnego, w tym przypadku spółki "A" jako następcy ZPHU "B".
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Możliwość uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Ustawa o ochronie i kształtowaniu środowiska
Przepisy obowiązujące w 1999 r., regulujące zasady dotyczące dopuszczalnych poziomów hałasu.
u.p.o.
Ustawa Prawo ochrony środowiska
Przepisy obowiązujące po 2001 r., regulujące zasady dotyczące dopuszczalnych poziomów hałasu.
Ustawa o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw
Przepisy dotyczące utraty mocy przepisów art. 230 i 231 Prawa ochrony środowiska z dniem 27.07.2005 r.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa dotycząca dopuszczalnego poziomu hałasu została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją z 1999 r. Ponowne wydawanie postanowienia wzywającego do przedłożenia wniosku o pozwolenie na emitowanie hałasu było niedopuszczalne, gdyż przepisy stanowiące podstawę do takiego działania utraciły moc.
Odrzucone argumenty
Budynek skarżącego znajduje się w wydzielonym pasie zabudowy mieszkaniowej i badania wykazały przekroczenie norm hałasu (argumenty T.M. nie zostały uwzględnione).
Godne uwagi sformułowania
sprawa uciążliwości spowodowanej hałasem, którego emisja wiąże się z działalnością zakładu produkcyjnego [...] była już poprzednio rozstrzygnięta decyzją ostateczną. przepis art. 144 kpa w związku z art. 138 kpa, nie dawał Kolegium podstawy prawnej do umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie.
Skład orzekający
Katarzyna Wolna-Kubicka
przewodniczący sprawozdawca
Maria Lorych-Olszanowska
członek
Szymon Widłak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Zasada, że organ nie może prowadzić postępowania w sprawie, która została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją, nawet po zmianie przepisów prawa lub utracie mocy przepisów proceduralnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z pozwoleniem na emisję hałasu i wcześniejszym rozstrzygnięciem sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą powagi rzeczy osądzonej w postępowaniu administracyjnym, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Czy można ponownie rozstrzygać sprawę, która została już prawomocnie zakończona?”
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Po 697/06 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2006-12-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-07-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Katarzyna Wolna-Kubicka /przewodniczący sprawozdawca/ Maria Lorych-Olszanowska Szymon Widłak Symbol z opisem 6136 Ochrona przyrody Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Dnia 20 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka (spr.) Sędziowie NSA Maria Lorych - Olszanowska as. sąd. Szymon Widłak Protokolant: sekr. sąd. Anna Piotrowska – Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2006 roku nr [...] w przedmiocie wezwania do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na emitowanie hałasu o d d a l a s k a r g ę /-/Sz. Widłak /-/K. Wolna-Kubicka /-/ M. Lorych-Olszanowska WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] Starosta C. wezwał spółkę "A" z o.o. w B. do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska. Spółka "A" z o.o. w B. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, że teren na którym znajduje się Spółka "A" z o.o. nie jest objęty normami akustycznymi. Postanowieniem z dnia [...] października 2003 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżone postanowienie i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium stwierdziło, że zaskarżone postanowienie Starosty C. dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] maja 1999r. o uchyleniu decyzji Starosty C. nr [...] z dnia [...] lutego 1999 r. ustalającej dopuszczalny poziom hałasu dla Zakładu Produkcyjno - Usługowo -Handlowego "B" w B. i umorzeniu postępowania w sprawie. Ponadto Kolegium uznało, że Starosta C. wydając decyzję z dnia [...] lutego 1999 r. bezpodstawnie przyjął założenie, że teren na którym znajduje się Zakład Produkcyjno - Usługowo - Handlowy "B" w B. , określony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym uchwałą Rady Gminy w B. nr XII/67/91 z dnia 29 maja 1991 r. jako teren rzemiosła produkcyjnego i składów z możliwością realizacji budynków mieszkalnych, podlega ochronie akustycznej, gdyż jest przeznaczeniem zbliżony do terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami rzemieślniczymi, wyszczególnionego w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 13 maja 1998 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 66, doz 436 ze zm). W następstwie skargi na powyższe postanowienie Kolegium, złożonej przez T. M. , reprezentowanego przez adwokata M.P. , wyrokiem z dnia 27 stycznia 2006 r. sygn. akt II S.A./Po 2649/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zasadny okazał się zarzut naruszenia przez Kolegium art. 28 kpa, przez błędne przyjęcie, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu. Pozostałe zarzuty skargi, w ocenie Sądu, nie zasługiwały na uwzględnienie. Sąd wskazał ponadto, że przepis art. 144 kpa w związku z art. 138 kpa, nie dawał Kolegium podstawy prawnej do umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Sądu organ drugiej instancji mógł co najwyżej uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji (art. 138 § 2 kpa), bądź też organ drugiej instancji mógł poprzestać wyłącznie na uchyleniu zaskarżonego postanowienia organu pierwszej instancji, dając mu wytyczne co do ewentualnego wydania decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania. Realizując wskazane wyżej zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze umożliwiło T. M. udział w postępowaniu jako strona, a następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., uchyliło postanowienie Starosty C. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] , zalecając jednocześnie Organowi pierwszej instancji wydanie orzeczenia w przedmiocie umorzenia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia podniosło, iż decyzją z dnia [...] maja 1999r Nr [...] orzekło o uchyleniu decyzji Starosty C. nr [...] z dnia [...] lutego 1999r ustalającej dopuszczalny poziom hałasu dla ZPHU "B" w B. i umorzeniu postępowania w sprawie. Tym samym Kolegium uznało, że określenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenu na którym znajduje się zakład "A" w B. jako terenu rzemiosła produkcyjnego i składów z możliwością realizacji budynków mieszkalnych, nie uprawnia do stwierdzenia, że teren ten jest przeznaczeniem zbliżony do terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami rzemieślniczymi, wyszczególnionego w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 13.05 1998r w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, a w związku z tym podlega ochronie akustycznej. Spółka "A" z o.o. w B. jest następcą prawnym Zakładu Produkcyjno-Usługowo- Handlowego "B" M. Z. z siedzibą w B. , którego przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55ust. 1 kc zostało wprowadzone aportem do w/w. spółki. W związku z tym, mimo że decyzja Kolegium z dnia [...].05.1999 została skierowana do ZPHU "B" w B. , to zgodnie z art. 30 § 4 kpa dotyczy ona praw następcy prawnego jakim jest spółka "A" z o.o. w B. . Wobec tego Kolegium podtrzymało stanowisko, że zaskarżone postanowienie Starosty C. z dnia [...].08.2003r dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego dnia[...] maja 1999r Nr [...], co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia wskazaną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa.. Na powyższe stwierdzenie nie ma wpływu zmiana przepisów prawa , która nastąpiła po wydaniu decyzji Kolegium dnia [...].05.1999r. Przepisy ustawy z dnia 27.04.2001r prawo ochrony środowiska bowiem w analogiczny sposób do poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 31.01.1980 o ochronie i kształtowaniu środowiska regulują zasady zmierzające do zapewnienia przestrzegania dopuszczalnych norm poziomu hałasu. Ponadto, niezależnie od powyższego, Kolegium wskazało, że zgodnie z ustawą z dnia 18.05.2005r o zmianie ustawy - prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U nr 113 poz 954) z dniem 27.07.2005r utraciły moc przepisy 230 i 231 prawa ochrony środowiska, stanowiące podstawę prawną do wydania postanowienia wzywającego prowadzącego zakład do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na emitowanie hałasu. Biorąc powyższe pod uwagę oraz uwzględniając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawarte w wyroku z dnia 27.01.2006r, dotyczące organu właściwego do merytorycznego załatwienia sprawy uchyliło zaskarżone postanowienie i zaleciło organowi I instancji wydanie orzeczenia w przedmiocie umorzenia postępowania. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł T. M., podnosząc, iż jego budynek zgodnie z zezwoleniem i decyzją znajduje się w wydzielonym pasie zabudowy mieszkaniowej Zgodnie z przepisami ustawy prawo ochrony środowiska budynki podlegają ochronie przed hałasem, a badania przeprowadzone na terenie zakładu spółki "A" z o.o. wykazały przekroczenie norm hałasu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jak już przesądził Wojewódzki Sąd Administracyjny w swoim wyroku z dnia 27.01.2006r w sprawie II SA/Po 2649/03, sprawa uciążliwości spowodowanej hałasem, którego emisja wiąże się z działalnością zakładu produkcyjnego obecnie spółki "A" z o.o. była już poprzednio rozstrzygnięta decyzją ostateczną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając jako organ odwoławczy w związku z wniesionym przez skarżącego odwołaniem od decyzji I instancji w dniu [...] maja 1999r wydało bowiem decyzję, którą uchylono zaskarżoną decyzję i umorzono postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu tej decyzji organ II instancji podał motywy takiego rozstrzygnięcia. Sąd w wyroku z dnia 27.01.2006r w sprawie II SA/Po 2649/03 stwierdził nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 10.2003r , którym to postanowieniem Kolegium uchyliło postanowienie Starosty C. z dnia [...] 08.2003 r i umorzyło postępowanie organu I instancji. Wydając zaskarżone postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zrealizowało zalecenia Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku w sprawie II SA/Po 2649/03 i prawidłowo uchyliło postanowienie Starosty C. z dnia [...] 08.2003r. Postanowienie to dotyczyło bowiem sprawy już poprzednio rozstrzygniętej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego dnia[...] maja 1999r Nr [...] , co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia wskazaną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa.. Racje ma również organ II instancji, iż na powyższe nie ma wpływu zmiana przepisów prawa, która nastąpiła po wydaniu decyzji Kolegium dnia [...] 05.1999r. Przepisy ustawy z dnia 27.04.2001r prawo ochrony środowiska w analogiczny sposób do poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 31.01.1980 o ochronie i kształtowaniu środowiska regulują zasady zmierzające do zapewnienia przestrzegania dopuszczalnych norm poziomu hałasu. Ponadto, niezależnie od powyższego, jak również słusznie wskazało Kolegium, zgodnie z ustawą z dnia 18.05.2005r o zmianie ustawy - prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U nr 113 poz 954) z dniem 27.07.2005r utraciły moc przepisy 230 i 231 prawa ochrony środowiska, stanowiące podstawę prawną do wydania postanowienia wzywającego prowadzącego zakład do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na emitowanie hałasu. Biorąc powyższe pod uwagę należało stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podst. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r.) skargę oddalić. /-/Sz. Widłak /-/K. Wolna-Kubicka /-/M. Lorych-Olszanowska T.M.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI