III SA/Po 663/22

III SA/Po 663/22 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2022-11-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Izabela Paluszyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Marzenna Kosewska
Robert Talaga
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1212
art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. art. 11 ust. 4
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
Sentencja
Dnia 29 listopada 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (sprawozdawca) Sędzia WSA Marzenna Kosewska Asesor sądowy WSA Robert Talaga Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Kosakowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2022 roku sprawy ze skargi K.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty z 25 kwietnia 2022 r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu decyzją z 15 czerwca 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z 25 kwietnia 2022 r. o cofnięciu K. J. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A, B+E, C, C+E, T. Decyzje, jak wynika z akt sprawy, zostały wydane w poniżej opisanych okolicznościach faktycznych i prawnych.
Komendant Wojewódzki Policji w P. wnioskami z 15 września 2021 r. zwrócił się do Starosty [...] o skierowania K. J. (dalej także jako skarżący) na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami oraz na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu, uzasadniając, że skarżący, we wskazanym okresie, otrzymał łącznie 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Starosta, odrębnymi postanowieniami z 20 września 2021 r. wszczął z urzędu trzy postępowania: w sprawie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy, w sprawie sprawdzenia kwalifikacji skarżącego do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień oraz w sprawie skierowania skarżącego na badania psychologiczne.
W toku postępowania Starosta zbadał wątpliwość podnoszoną przez skarżącego, że odbył on szkolenie, zmniejszające ilość punktów o sześć; Komendant Policji odpowiedział na pytanie Starosty i podtrzymał wniosek o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego do kierowania pojazdami.
Starosta trzema decyzjami z 25 października 2021 r.:
1) skierował skarżącego na sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego w zakresie posiadanych kategorii: A, B, B+E, C, C+E, T; organ ocenił, że terminem wystarczającym do złożenia egzaminu jest termin do dnia 25 stycznia 2022 r.;
2) skierował skarżącego na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami;
3) zatrzymał skarżącemu dokument prawa jazdy kategorii A, B, B+E, C, C+E, T, nr: [...] druk nr [...] wydane 02 kwietnia 2007 r. przez Starostę [...], nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności oraz zobowiązując skarżącego do zwrotu prawa jazdy.
Z akt sprawy (uzasadnienie zaskarżonej do Sądu ww. decyzji SKO z 15 czerwca 2022 r.) wynika, że skarżący odwołał się od decyzji o skierowaniu na sprawdzenie kwalifikacji, ale SKO decyzją z 28 grudnia 2021 r. utrzymało w mocy tą decyzję.
W dniu 10 lutego 2022 r. skarżący uzyskał orzeczenie od psychologa o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.
W dniu 01 marca 2022 r. Starosta wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, wskazując, że skarżący uzyskał negatywny wynik egzaminu kontrolnego. Następnie, decyzją z 11 marca 2022 r. Starosta cofnął skarżącemu od 11 marca 2022 r. uprawnienia kategorii B, nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Uzasadniając decyzję między innymi napisał, że skarżący 28 lutego 2022 r. przystąpił do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje w zakresie kategorii B i uzyskał wynik negatywny.
Z akt sprawy wynika, że ww. decyzja dotycząca kat. B nie była kwestionowana.
W dniu 04 kwietnia 2022 r. Starosta wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia pozostałych uprawnień skarżącego do kierowania pojazdami: A, B+E, C, C+E, T. Następnie, opisaną na wstępie decyzją z 25 kwietnia 2022 r. nr [...], Starosta T., wskazując na 103 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 z późn. zm., dalej jako u.k.p.) cofnął skarżącemu uprawnienia kategorii A, B+E, C, C+E, T dokument nr [...], druk nr [...] wydane 02 kwietnia 2007 r. przez Starostę [...], nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, na podstawie art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej jako K.p.a.).
Uzasadniając decyzję Starosta napisał, że skarżący nie przystąpił do egzaminu sprawdzającego w zakresie kategorii A, B+E, C, C+E, T, do dnia wydania decyzji.
W odwołaniu od opisanej decyzji skarżący wniósł o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności oraz o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie uchylenie ww. decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zarzucił naruszenie art. 7 i art. 77 K.p.a. polegające na zaniechaniu podjęcia przez organ czynności procesowych zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, w konsekwencji dokonaniu błędnych ustaleń faktycznych, w szczególności nie ustalenie, a w rezultacie nie uwzględnienie obiektywnych przyczyn nie przystąpienia (do dnia wydania decyzji) przez skarżącego do egzaminów sprawdzających w zakresie kategorii: A, B+E, C, C+E, T.
Uzasadniając odwołanie skarżący napisał, że wbrew twierdzeniom organu podjął i nadal podejmuje czynności zmierzające do poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Posiada uprawnienia do kierowania pojazdami wielu kategorii. Sprawdzenie kwalifikacji nie następuje jednorazowo (zbiorczo) dla wszystkich kategorii, lecz ma miejsce oddzielnie względem każdej z ww. kategorii, co rodzi konieczność zachowania odpowiednich horyzontów czasowych umożliwiających przystąpienie do kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji w postaci egzaminu teoretycznego i praktycznego. Ponadto, aby poddać się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji np.: kat. C, konieczne jest uprzednie poddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w zakresie kat. B oraz uzyskanie zeń wyniku pozytywnego. W rezultacie, dopiero (pozytywna) weryfikacja kwalifikacji w zakresie kat. B, stanowi przesłankę do przystąpienia do kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji na kolejne kategorie posiadane przez adresata decyzji.
Następnie skarżący napisał, że 27 kwietnia 2022 r. uzyskał pozytywny wynik w zakresie kat. B i możliwość zapisania się na termin, a następnie przystąpienia do kolejnych kontrolnych sprawdzeń kwalifikacji pozostałych kategorii o których mowa w decyzji stała się możliwa dopiero z dniem 28 kwietnia 2022 r. Organ miał możliwość ustalenia tej okoliczności, tj. terminów kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, które zostały wyznaczone przez WORD adresatowi decyzji i powinien wziąć je pod uwagę.
Decyzją z 06 maja 2022 r. Starosta T. przywrócił skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B, wskazując, że skarżący 07 kwietnia 2022 r. uzyskał pozytywny wynik egzaminu teoretycznego, zaś w dniu 27 kwietnia 2022 r. egzaminu praktycznego w zakresie prawa jazdy kategorii B.
Opisaną na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpoznając odwołanie skarżącego od decyzji Starosty [...] z 25 kwietnia 2022 r. o cofnięciu uprawnień kategorii A, B+E, C, C+E, T, decyzją z 15 czerwca 2022 r. nr [...], powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Uzasadniając SKO napisało, że ze względu na niezgłoszenie się na kolejny egzamin sprawdzający kwalifikacje zaistniała przesłanka cofnięcia skarżącemu uprawnień kategorii A, B+E, C, C+E, T prawa jazdy.
Zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 tej ustawy.
Stosownie do art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 2014 o zmianie ustawy o kierujących pojazdami, starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, o którym mowa art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym. Kierowcy skierowani na egzamin państwowy przystępują do kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji w trybie art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wskazany artykuł ustawy mówi, że starosta wydaje decyzje administracyjną o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich kwalifikacji
Dalej SKO napisało, że podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji stanowił art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. d) u.k.p., zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia niezgłoszenia się we wskazanym terminie na egzamin państwowy, który miał być przeprowadzony w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. b.
SKO zgodziło się ze skarżącym, że zakreślenie przez organ w decyzji terminu poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji (w tej sprawie do 25 stycznia 2022 r.) nie ma oparcia w przepisach prawa, bowiem wszystkie elementy decyzji, w tym także zakreślone terminy winny mieć oparcie w przepisach ustawowych lub wykonawczych, zatem brak jest podstaw prawnych do określenia terminu sprawdzenia kwalifikacji w decyzji o skierowaniu na taki egzamin.
SKO zaznaczyło, że uwzględnia stan faktyczny i prawny istniejący w dniu wydania decyzji, zatem uwzględnia okoliczność, że skarżący uzyskał pozytywny wynik egzaminu w zakresie kategorii B w dniu 27 kwietnia 2022 r. SKO wskazało jednak, że skarżący do dnia wydania decyzji przez SKO nie zgłosił zamiaru przystąpienia do egzaminu w zakresie kolejnych kategorii w uprawnionym do tego ośrodku wraz ze złożeniem w tym celu niezbędnych dokumentów.
Na opisaną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł K. J., domagając się uchylenia obu decyzji oraz zwrotu kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie:
1) art. 7, art. 77 i art. 8 K.p.a. poprzez brak wnikliwego wyjaśnienia sprawy, jej stanu faktycznego, a co za tym idzie nieuwzględnienie słusznego interesu strony, skutkujące wydaniem decyzji utrzymującej w mocy decyzję Starosty, pomimo faktu, że skarżący podejmuje czynności faktyczne mające na celu uczynienie zadość obowiązkowi zgłoszenia się na egzamin sprawdzający w zakresie pozostałych kategorii wskazanych w decyzji Starosty z 25 października 2021 r.;
2) art. 135 K.p.a. polegające na zaniechaniu wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji organu I instancji w sytuacji gdy przesłanki, na które powoływał się ww. organ nie miały realnego, a jedynie hipotetyczny charakter, ponieważ skarżący, na etapie postępowania odwoławczego, posiadając kat. B mógł być uczestnikiem ruchu drogowego, a tym samym nie stwarzał zagrożenia na pozostałych uczestników ruchu drogowego;
3) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w sytuacji, gdy ze względu na wady prawne którymi obarczona jest decyzja organu pierwszej instancji organ odwoławczy obowiązany był dokonać uchylenia przedmiotowej decyzji i orzec co do istoty sprawy, ewentualnie uchylić decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
4) art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b u.k.p. polegające na błędnym ustaleniu przez organ "najkrótszego czasu", w którym możliwe jest przez skarżącego wykonanie obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji nakładającej obowiązek zgłoszenia na egzamin państwowy, który ma być przeprowadzony w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. b u.k.p.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Obie decyzje wydane w sprawie nie mogą się ostać.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy; Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 15 czerwca 2022 r., którą została utrzymana w mocy decyzja Starosty [...] z 25 kwietnia 2022 r. o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A, B+E, C, C+E, T (decyzje dotyczące kategorii B były wydawane równolegle).
Materialnoprawną podstawę decyzji stanowi przepis art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. d) u.k.p., zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia niezgłoszenia się we wskazanym terminie na egzamin państwowy który miał być przeprowadzony w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. b) u.k.p. Zgodnie z tymi przepisami sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji oraz osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający rok.
Zdaniem organów obu instancji skarżący, mimo skierowania decyzją z 25 października 2021 r. na sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego w zakresie posiadanych kategorii: A, B, B+E, C, C+E, T, przystąpił do egzaminu tylko w zakresie kategorii B, zaś nie przystąpił do egzaminu sprawdzającego w zakresie pozostałych kategorii: A, B+E, C, C+E, T. Z kolegi skarżący równolegle do kontrolowanego postępowania uzyskał pozytywny wynik egzaminu teoretycznego, a następnie pozytywny wynik egzaminu praktycznego w zakresie kat. B.
Sąd wskazuje, że SKO, mimo odnotowania w uzasadnieniu swojej decyzji, że skarżący uzyskał pozytywny wynik egzaminu teoretycznego a następnie pozytywny wynik egzaminu praktycznego w zakresie kat. B, nie uwzględniło prawnych konsekwencji przywrócenia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B (decyzją Starosty z 06 maja 2022 r. ).
Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 50 ust. 2 pkt 2 u.k.p. nie może być egzaminowana osoba w stosunku do której został orzeczony, prawomocnym wyrokiem sądu, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych - w okresie i zakresie obowiązywania tego zakazu. Co istotne, zgodnie z art. 50 ust. 3 P.r.d., ww. zakaz stosuje się także wobec osoby przystępującej do egzaminu państwowego w zakresie uprawnień kategorii: 1) C1, C, D1 lub D - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii B; 2) B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii B lub odpowiednio kategorii C1, C, D1 lub D.
Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 3 i 4 P.r.d. prawo jazdy jest wydawane osobie, która odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii i zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej kategorii. W myśl zaś art. 11 ust. 4 P.r.d. dodatkowym warunkiem wydania prawa jazdy kategorii 1) C1, C, D1 lub D - jest spełnienie ww. wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, określonych dla prawa jazdy kategorii B; 2) kategorii B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E - jest spełnienie ww. wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, określonych odpowiednio dla prawa jazdy kategorii B, C1, C, D1 lub D.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 P.r.d. prawo jazdy nie może być wydane osobie w stosunku do której został orzeczony prawomocnym wyrokiem sądu zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych - w okresie i zakresie obowiązywania tego zakazu. W myśl art. 12 ust. 2 ww. zakaz stosuje się także wobec osoby ubiegającej się o wydanie lub zwrot zatrzymanego prawa jazdy, a także o przywrócenie uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii:
1) B1 lub B - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2 lub A;
2) AM, A1, A2, A, C1, C, D1 lub D - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kat. B;
3) B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B lub odpowiednio kategorii C1, C, D1 lub D.
Z powyższego wynika, że dopiero legitymowanie się uprawnieniem kategorii B uprawnia do ubiegania się o przywrócenie kolejnych kategorii prawa jazdy. Tymczasem SKO, odnotowując fakt, że skarżący zdał egzamin teoretyczny jak i praktyczny w zakresie kategorii B, nie uwzględnił tej nowej okoliczności. Którą było to, że skarżący mógł się zapisać na egzamin państwowy co do następnych kategorii.
Sąd podziela natomiast stanowisko SKO, że "wskazany termin", o którym mowa w art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. d) u.k.p. to najkrótszy czas, w którym możliwe jest wykonanie obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji nakładającej obowiązek zgłoszenia się na egzamin państwowy. Sąd powtarza, że zgodnie ze wskazanym przepisem starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia niezgłoszenia się we wskazanym terminie na egzamin państwowy. Sąd podziela, zacytowany przez SKO pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w uzasadnieniu wyroku z 01 sierpnia 2019 r., I OSK 2288/17 (tekst dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego), że skoro przepis art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. d) u.k.p., posługuje się pojęciem "niezgłoszenia się we wskazanym terminie", to systematyka przepisów Prawa o ruchu drogowym i u.k.p. mogłaby sugerować, iż termin ten winien być określony w decyzji o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie jego kwalifikacji. To bowiem niewykonanie tegoż rozstrzygnięcia stanowi podstawę sankcji cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Skoro jednak treść decyzji administracyjnych zdeterminowana jest przepisami prawa administracyjnego materialnego i procesowego, a wszystkie elementy decyzji, w tym także zakreślone terminy winny mieć oparcie w przepisach ustawowych lub wykonawczych, to brak jest podstaw prawnych do określenia terminu sprawdzenia kwalifikacji w decyzji o skierowaniu na taki egzamin, zaś tym samym wypada uznać, iż "wskazany termin" w rozumieniu art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. d u.k.p. to najkrótszy czas, w którym możliwe jest wykonanie obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji nakładającej obowiązek zgłoszenia się na egzamin państwowy. Rzecz jednak w tym, że aby skutecznie zgłosić się na egzamin państwowy należy mieć spełnione wszystkie wymogi nakazane przez prawo.
Sąd nie podziela argumentów skargi, że organ powinien uwzględnić okoliczności takie jak ta, że analiza pytań testowych oraz lektura przepisów prawa drogowego i innych aktów normatywnych przez egzaminowanego wymaga sporej ilości wolnego czasu, którym z racji wykonywanej profesji i jej specyficznych właściwości oraz prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej skarżący dysponuje jedynie w ograniczonym zakresie, że organ powinien – zdaniem skarżącego - obiektywnie ocenić i uwzględnić okoliczność, iż skarżący jest jednocześnie głową rodziny, rolnikiem oraz przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą co może, a w okresie wegetacyjnym musi stwarzać dla skarżącego dodatkowe problemy i stanowić obiektywną – zdaniem skarżącego - okoliczność uzasadniającą umożliwienie wypełnienia obowiązku poddania się egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje w pozostałych kategoriach w dłuższym horyzoncie czasowym.
Sąd stwierdza, że umyka uwadze skarżącego okoliczność wielokrotnego naruszenia przezeń przepisów ruchu drogowego, będąca jedyną podstawą skierowania skarżącego na egzamin kontrolny w zakresie poszczególnych kategorii prawa jazdy, którymi skarżący się legitymuje. Stworzenie możliwości skorzystania ze skróconej ścieżki prowadzącej do ponownego legitymowania się poszczególnymi uprawnieniami do kierowania pojazdami jest dobrodziejstwem ze strony ustawodawcy. Z którego skarżący nie musi korzystać, bowiem takiego obowiązku nie ma.
Ponownie rozpoznając sprawę organ ustali, czy skarżący zapisał się na egzamin na poszczególne kategorie, względnie organ ustali, czy skarżący nie zapisał się na egzamin państwowy z powodów prawnych czy z powodów innych, które nie mogą zostać uznane. Po czym będzie procedował, w zależności od poczynionych ustaleń.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji wyroku, uwzględniając uiszczony przez skarżącego wpis, w kwocie 200 zł.