III SA/PO 626/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta o nałożeniu na M. Sp. z o.o. S.K.A. kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Kara została nałożona za umieszczenie automatu biletowego w pasie drogowym w okresie od 8 czerwca 2020 r. do 7 czerwca 2022 r. Organy administracji uznały, że naruszenie było istotne i nie zachodziły podstawy do odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 KPA, ani do zastosowania art. 189e KPA (siła wyższa). Skarżąca spółka podniosła szereg zarzutów, w tym dotyczących niewłaściwej wykładni przepisów KPA i ustawy o drogach publicznych. Sąd administracyjny uznał skargę za uzasadnioną, wskazując przede wszystkim na brak wystarczającego uzasadnienia organów co do oceny wagi naruszenia prawa. Sąd podkreślił, że organy nie wykazały w sposób przekonujący, dlaczego naruszenie nie było znikome, a ich argumentacja była sztampowa i sprzeczna. Dodatkowo, sąd stwierdził, że kara została wymierzona za okres, na który spółka posiadała zezwolenie, co stanowiło naruszenie art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził koszty postępowania na rzecz skarżącej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów KPA dotyczących odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej (art. 189f KPA) w kontekście ustawy o drogach publicznych, a także kwestia wymierzania kar za okresy posiadania zezwolenia.
Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego i kar pieniężnych na gruncie ustawy o drogach publicznych. Ocena 'znikomej wagi naruszenia' jest zawsze indywidualna.
Zagadnienia prawne (3)
Czy waga naruszenia prawa polegającego na zajęciu pasa drogowego bez zezwolenia jest znikoma, co uzasadniałoby odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 KPA?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Organy administracji nie wykazały w sposób przekonujący, dlaczego naruszenie nie było znikome, a ich argumentacja była sztampowa i sprzeczna. Sąd uznał, że brak jest wystarczającego uzasadnienia odmowy zastosowania tego przepisu.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że organy nie przeprowadziły wszechstronnej oceny wagi naruszenia, ograniczając się do ogólnych stwierdzeń o długotrwałości zajęcia i potencjalnym wpływie na bezpieczeństwo, bez konkretnych dowodów. Argumentacja organu I instancji była sprzeczna, a organ odwoławczy nie wyjaśnił, w jaki sposób automat biletowy wpływał na bezpieczeństwo ruchu.
Czy kara pieniężna za zajęcie pasa drogowego może być wymierzona za okres, na który strona posiadała zezwolenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara pieniężna nie może być wymierzona za okres, w którym strona legitymowała się zezwoleniem na zajęcie pasa drogowego.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że w aktach sprawy znajdowała się decyzja zezwalająca na zajęcie pasa drogowego na okres od 8 do 9 czerwca 2020 r., a kara została wymierzona również za ten okres, co stanowiło naruszenie art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych.
Czy przepisy działu IVa KPA (w tym art. 189f) mają zastosowanie do kar pieniężnych wymierzanych na podstawie art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych?
Odpowiedź sądu
Tak, przepisy działu IVa KPA mają zastosowanie do kar pieniężnych wymierzanych na podstawie art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na uchwałę NSA III OPS 1/21, zgodnie z którą przepisy działu IVa KPA mają charakter ogólny i subsydiarny, a ich stosowanie nie jest sprzeczne z charakterem kar pieniężnych przewidzianych w ustawie o drogach publicznych.
Przepisy (11)
Główne
u.d.p. art. 40 § ust. 12 pkt 1
Ustawa o drogach publicznych
Za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządca drogi wymierza karę pieniężną, której wysokość stanowi 10-krotność opłaty.
k.p.a. art. 189f § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odstępuje od nałożenia kary pieniężnej, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa.
Pomocnicze
u.d.p. art. 40 § ust. 4
Ustawa o drogach publicznych
Określa sposób ustalania opłaty za zajęcie pasa drogowego.
u.d.p. art. 40 § ust. 15
Ustawa o drogach publicznych
Dotyczy obowiązku przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
k.p.a. art. 189e
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy odstąpienia od nałożenia kary w przypadku siły wyższej.
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a-c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzeczenia o kosztach postępowania.
p.p.s.a. art. 205 § § 1 i 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzeczenia o kosztach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy nie wykazały w sposób przekonujący, że waga naruszenia prawa była znikoma, co uzasadniałoby odstąpienie od nałożenia kary. • Kara została wymierzona za okres, na który skarżąca posiadała zezwolenie na zajęcie pasa drogowego.
Odrzucone argumenty
Argumenty dotyczące siły wyższej (epidemia COVID-19) jako podstawy do odstąpienia od kary. • Argumenty oparte na art. 189d KPA (dyrektywy wymiaru kary), które nie mają zastosowania do kar bezwzględnie oznaczonych.
Godne uwagi sformułowania
Organy obu instancji nie wykazały w sposób przekonujący, dlaczego naruszenie nie było znikome, a ich argumentacja była sztampowa i sprzeczna. • Zaprezentowane przez organy obu instancji interpretacje przesłanki znikomej wagi naruszenia są sztampowe i pozbawione odniesień do stanu faktycznego sprawy. • W przypadku kar administracyjnych, o których mowa w art. 40 ust. 12 u.d.p. w ogóle nie stosuje się przepisów Działu IVa k.p.a.
Skład orzekający
Zbigniew Kruszewski
przewodniczący sprawozdawca
Izabela Paluszyńska
członek
Szymon Widłak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów KPA dotyczących odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej (art. 189f KPA) w kontekście ustawy o drogach publicznych, a także kwestia wymierzania kar za okresy posiadania zezwolenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego i kar pieniężnych na gruncie ustawy o drogach publicznych. Ocena 'znikomej wagi naruszenia' jest zawsze indywidualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe uzasadnienie decyzji administracyjnych, zwłaszcza w kontekście odstąpienia od nałożenia kary. Pokazuje również, że nawet w sprawach 'związanych' można znaleźć argumenty przemawiające za odstąpieniem od sankcji.
“Czy kara za zajęcie pasa drogowego była zasadna? Sąd wskazuje na błędy organów w ocenie wagi naruszenia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.