III SA/PO 600/24

III SA/Po 600/24 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-03-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Piotr Ławrynowicz
Szymon Widłak /przewodniczący sprawozdawca/
Zbigniew Kruszewski
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2015 poz 187
par.13zzl
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Dz.U. 2023 poz 1199
art. 10a
Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t. j.)
Sentencja
Dnia 4 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 marca 2025 roku sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia 27 sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej: "Dyrektor ARiMR") decyzją z dnia 27 sierpnia 2024 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] reprezentowanego przez radcę prawnego (dalej: "strona" lub "skarżący"), od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia 28 czerwca 2024 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie sprawy.
W dniu 28 lutego 2024 r. strona złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej dla producenta rolnego będącego producentem kukurydzy. We wniosku oświadczyła, że jest mikroprzedsiębiorstwem oraz przedsiębiorstwem samodzielnym.
W trakcie weryfikacji wniosku organ stwierdził, że strona posiada powiązania osobowe i kapitałowe z następującymi spółkami: [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o., [...] sp. z o.o. oraz z osobami fizycznymi: S. P., L. T., N. D., M. P..
Pismem z 11 kwietnia 2024 r. wezwał pełnomocnika strony do przedstawienia pełnych powiązań osobowych i kapitałowych z wszystkimi łączącymi stronę podmiotami i do złożenia oświadczeń w zakresie: wielkości zatrudnienia oraz rocznego obrotu, sumy bilansowej przedsiębiorstw powiązanych ze stroną na koniec roku obrachunkowego: 2022, 2021, 2020. Organ wskazał, że dane te należy przedstawić w postaci tabelarycznej z podziałem na poszczególne podmioty w celu zobrazowania powiązania danego podmiotu/osoby z wnioskodawcą oraz wielkości jego rocznego obrotu, bilansu i zatrudnienia, zgodnie z wytycznymi zawartymi w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2022/2472. Nadto organ wezwał do przedstawienia sprawozdań finansowych poświadczających dane finansowe przedłożone przez stronę w oświadczeniach.
Wezwanie to zostało doręczone L. T., wskazanemu w Ewidencji Producentów jako pełnomocnik strony. Strona nie odpowiedziała na wezwanie.
Decyzją z 28 czerwca 2024 r. organ odmówił przyznania pomocy finansowej stronie wskazując w uzasadnieniu decyzji, że brak danych tj. określenie liczby zatrudnionych pracowników, obrotu rocznego, bilansu rocznego, uniemożliwił prawidłowe określenie kryterium oraz kategorii prowadzonego przedsiębiorstwa do mikroprzedsiębiorstwa, małego albo średniego przedsiębiorstwa (dalej "MŚP"), w oparciu o załącznik I do rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 327 str. 1 dalej "rozporządzenie nr 2022/2472").
W odwołaniu z 18 lipca 2024 r. pełnomocnik strony - radca prawny wniósł o uwzględnienie wniosku o przyznanie pomocy, uzasadniając odwołanie w ten sposób, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonej decyzji i z ustaleniami organu. Odwołanie nie zawierało żadnych skonkretyzowanych zarzutów dotyczących wydanej przez organ I instancji decyzji, wyjaśnień, ani wniosków dowodowych.
Decyzją z 27 sierpnia 2024 r. organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji uznając ją za prawidłową. Organ odwoławczy doszedł do takich samych wniosków jak organ I instancji tj. że wnioskodawca nieprawidłowo wskazał, że jest przedsiębiorstwem samodzielnym i mikroprzedsiębiorstwem, wobec wykrytych przez organ powiązań osobowych i kapitałowych. Wskazano, że strona nie odpowiedziała w terminie na wezwanie organu, jak również ustanowiony przez stronę pełnomocnik w odwołaniu nie ustosunkował się do ustaleń organu, nie złożył wyjaśnień, ani dokumentów. Organ odwoławczy powołując się na przepis art. 10a ust. 1 b ustawy z 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1199 ze zm. dalej "ustawa o ARMIR") wskazał, że ciężar udowodnienia faktów spoczywał na stronie, która nadto podpisała oświadczenie, że zna warunki otrzymania pomocy i że wszystkie konieczne informacje do poprawnej weryfikacji wniosku oraz warunki przyznania pomocy zostały spełnione.
W skardze złożonej do tut. Sądu pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarzucono naruszenie przepisów:
- § 13 zzl rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U.2015.187 dalej "rozporządzenie") poprzez błędne uznanie podmiotów wskazywanych przez organy jako powiązane czy partnerskie w stosunku do skarżącej spółki pomimo tego, że w razie ustalenia braku samodzielności równie w przypadku przedsiębiorstw powiązanych czy partnerskich możliwe jest przyznanie pomocy;
- art. 10a ust. 1a ustawy ARMIR w zw. z art. 77 § 4, art. 9, art. 80, art. 81a w zw. z art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 t.j. dalej "k.p.a.") poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego w zakresie ustalenia kategorii prowadzonego przedsiębiorstwa oraz nierozpoznanie i niezgromadzenie materiału dowodowego celem wyjaśnienia wątpliwości w sprawie co do struktury i kategorii podmiotu pomimo posiadanej wiedzy z urzędu zgodnie z art. 77 § 4 w zw. z art. 136 k.p.a.;
- art. 40 § 1 w zw. z art. 44 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że wezwanie do złożenia wyjaśnień zostało prawidłowo doręczone – przesyłka została zaadresowana na L. T., a nie na stronę postępowania – Przedsiębiorstwo [...] sp. z o.o. i z uwagi na nieobecność L. T. spółka nie mogła podjąć przesyłki;
- art. 136 w zw. z art. 77 § 4 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez błędne utrzymanie przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji, nierozpoznanie ponowne sprawy w wyniku złożonego odwołania, bez przeprowadzenia uzupełniającego materiału dowodowego, nieuzasadnienie decyzji w sposób wyczerpujący.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wskazał, że w piśmie nadanym do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] w dniu 25 lipca 2024 r., które to pismo zostało złożone do innej sprawy administracyjnej o nr [...], pełnomocnik strony odpowiedział na wezwanie organu wystosowane w niniejszej sprawie. W ocenie zatem pełnomocnika skarżącego organ dysponował materiałem dowodowym w zakresie powiązań spółki z innymi podmiotami.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wnosząc o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów podniesionych na etapie skargi tj. nieprawidłowego doręczenia podał, że decyzję organu I instancji doręczono L. T., wskazanemu w Ewidencji Producentów jako pełnomocnik strony. Odnosząc się do pisma nr [...] organ podał, że pismo to zostało sporządzone po wydaniu decyzji przez Kierownika ARMIR, dotyczy innej sprawy administracyjnej, a organ nie miał obowiązku przeszukiwać innych spraw w celu pozyskania dowodów w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 t.j. dalej "p.p.s.a."), uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów prawa procesowego w stopniu uzasadniającym konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.
Na wstępie należy wskazać, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z przepisem art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Organ w odpowiedzi na skargę złożył wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a pełnomocnik strony skarżącej w zakreślonym terminie nie sprzeciwił się temu wnioskowi.
Przechodząc do meritum to należy wskazać, że strona skarżąca wystąpiła w trybie i na warunkach wskazanych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. (Dz.U. j.w.) z wnioskiem o udzielenie pomocy dla producenta rolnego, będącego producentem kukurydzy.
Podstawą materialnoprawną przyznania pomocy finansowej był przepis § 13zzl ust. 1 rozporządzenia zgodnie z którym w 2024 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi kukurydzy: 1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia 2022/2472; 3) który w 2023 r. złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich, o których mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027; 4) któremu zagraża utrata płynności finansowej w związku z ograniczeniami na rynku rolnym spowodowanymi agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy.
Zgodnie z § 13zzl ust. 1 pkt 2 rozporządzenia jednym z wymogów przyznania przedmiotowej pomocy było zaliczenie wnioskodawcy do kategorii MŚP w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia 2022/2472. Załącznik ten w art. 2 zawiera pułapy zatrudnienia oraz pułapy finansowe określające kategorię MŚP. W art. 3 załącznika wskazano natomiast na rodzaje przedsiębiorstw uwzględnianych przy obliczaniu pułapu zatrudnienia i pułapu finansowego tj. wymienione w art. 3 ust. 1 przedsiębiorstwo samodzielne, które zgodnie z definicją zawartą w tym przepisie oznacza przedsiębiorstwo, które nie jest zakwalifikowane jako przedsiębiorstwo partnerskie w rozumieniu art. 3 ust. 2, ani jako przedsiębiorstwo powiązane w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia nr 2022/2472.
Zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia nr 2022/2472 przedsiębiorstwa powiązane oznaczają przedsiębiorstwa, które pozostają w jednym z poniższych związków:
a) przedsiębiorstwo posiada większość praw głosu w innym przedsiębiorstwie z tytułu roli udziałowca lub członka;
b) przedsiębiorstwo ma prawo wyznaczyć lub odwołać większość członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego innego przedsiębiorstwa;
c) przedsiębiorstwo ma prawo wywierać dominujący wpływ na inne przedsiębiorstwo zgodnie z umową zawartą z tym przedsiębiorstwem lub postanowieniami w jego statucie lub umowie spółki;
d) przedsiębiorstwo będące udziałowcem lub członkiem innego przedsiębiorstwa kontroluje samodzielnie, zgodnie z umową z innymi udziałowcami lub członkami tego przedsiębiorstwa, większość praw głosu udziałowców lub członków w tym przedsiębiorstwie.
Zakłada się, że nie ma dominującego wpływu, jeżeli inwestorzy wymienieni w ust. 2 akapit drugi nie angażują się bezpośrednio lub pośrednio w zarządzanie danym przedsiębiorstwem, bez uszczerbku dla ich praw jako udziałowców.
Przedsiębiorstwa, które pozostają w jednym ze związków opisanych w akapicie pierwszym z co najmniej jednym przedsiębiorstwem lub dowolnym z inwestorów wymienionych w ust. 2, również uznaje się za powiązane.
Przedsiębiorstwa pozostające w jednym z takich związków z osobą fizyczną lub grupą osób fizycznych działających wspólnie również uznaje się za przedsiębiorstwa powiązane, jeżeli prowadzą swoją działalność lub część działalności na tym samym właściwym rynku lub rynkach pokrewnych.
Celem definicji MŚP jest lepsze zrozumienie rzeczywistej pozycji ekonomicznej MŚP oraz wyeliminowanie z tej kategorii przedsiębiorstw, których siła ekonomiczna może przekraczać siłę prawdziwych MŚP. Kryteria kwalifikacji przedsiębiorcy jako MŚP należy stosować z uwzględnieniem celu, dla którego małe i średnie przedsiębiorstwa objęte są korzystniejszymi zasadami przyznawania pomocy publicznej. Celem tym jest przede wszystkich udzielenie wsparcia przedsiębiorstwom, dla których rozmiar działalności jest przyczyną szeregu trudności w dostępie do czynników produkcji oraz implikuje słabszą pozycję rynkową. (por.: wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 2020 r. sygn. akt I GSK 675/20, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych zwanej dalej "CBOSA").
W kontrolowanej sprawie organ zakwestionował oświadczenie producenta zawarte we wniosku, że jest mikroprzedsiębiorstwem oraz przedsiębiorstwem samodzielnym. W trakcie weryfikacji wniosku wykryto bowiem powiązania osobowe i kapitałowe wnioskodawcy z innymi spółkami oraz osobami fizycznymi.
Z akt sprawy administracyjnej wynika, że organ I instancji prawidłowo wezwał pełnomocnika strony, do złożenia wyjaśnień w zakresie powiązań osobowych i kapitałowych z innymi spółkami i osobami fizycznymi. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Stanowiska dotyczącego kwestii wzajemnych powiązań osobowo-kapitałowych skarżąca spółka, reprezentowana przez pełnomocnika procesowego, nie przedstawiła również w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Strona nie zaprzeczyła przy tym okolicznościom istnienia zweryfikowanych przez organ powiązań, wyrażając jedynie niezadowolenie z wydanej decyzji i wnosząc o jej uchylenie bez uzasadnienia.
W ocenie Sądu, ARMiR zasadnie stwierdził prawidłowość doręczenia przesyłki z wezwaniem do wyjaśnień, co nastąpiło w trybie art. 44 § 4 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 t.j. dalej "k.p.a."). Jak wynika bowiem z akt sprawy I awizo zostało wystawione w dniu 16 kwietnia 2024 r., II awizo w dniu 24 kwietnia 2024 r., a 2 maja 2024 r. – zwrócono przesyłkę do nadawcy. Przesyłka została doręczona pełnomocnikowi strony, wskazanemu w Ewidencji Producentów, na podany we wniosku adres. Twierdzenia skargi, że pełnomocnik nie przebywał pod wskazanym adresem nie mogą prowadzić do uznania, że doręczenie było prawnie nieskuteczne. Doręczenie zastępcze przewidziane w art. 44 k.p.a. stwarza swego rodzaju fikcję doręczenia i wywiera takie same skutki jak doręczenie rzeczywiste adresatowi. Skutki doręczenia zastępczego mogą być obalone przeciwdowodem potwierdzającym, że adresat pisma nie miał obiektywnej możliwości zapoznania się pismem. Tymczasem w odwołaniu od decyzji organu I instancji pełnomocnik strony nie podnosił zarzutów związanych z nieprawidłowym doręczeniem decyzji w tym, że pełnomocnik nie miał możliwości zapoznania się z decyzją. Zarzut ten został sformułowany dopiero w skardze wniesionej do tut. Sądu.
W tak opisanym stanie faktycznym i prawnym organy prawidłowo, w ocenie Sądu, przeprowadziły postępowanie dowodowe ograniczone do dostępnych organom z urzędu dowodów w zakresie spełnienia przez stronę przesłanek przedsiębiorstwa samodzielnego oraz możliwości zaliczenia do kategorii MŚP. Na podstawie publicznie dostępnych danych zawartych w systemach informatycznych ARiMR organy prawidłowo stwierdziły, że przedsiębiorstwo wnioskodawcy nie spełnia kryteriów mikroprzedsiębiorstwa, małego ani średniego przedsiębiorstwa.
Organy administracji publicznej w sposób prawidłowy dokonały przy tym analizy treści art. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia nr 2022/2472 i słusznie oceniły, że przedsiębiorstwo wnioskujące o pomoc finansową nie wykazało, że jest przedsiębiorstwem samodzielnym i mikroprzedsiębiorstwem i że w związku z tym spełnia przesłankę z § 13zzl ust. 1 pkt 2 rozporządzenia do przyznania pomocy finansowej.
Niewątpliwie jeżeli te same podmioty są wspólnikami bądź członkami zarządu skarżącej spółki oraz innych spółek, a to wynika ze znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów to nie może być mowy o samodzielności i niezależności skarżącej spółki. Wystąpienie powyższych okoliczności nie pozwala na uznanie skarżącego przedsiębiorstwa za samodzielne, lecz nakazuje traktowanie takiego przedsiębiorstwa jako przedsiębiorstwa powiązanego z innymi podmiotami. Organ wyprowadził zatem prawidłowe, logiczne wnioski z pozyskanych z urzędu dokumentów, nie zgadzając się z oświadczeniem strony zawartym we wniosku o samodzielnym i niezależnym działaniu skarżącej spółki.
W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy, został przez organ w sposób wyczerpująco rozpatrzony. Organ odwoławczy nie miał przy tym możliwości uznania pisma z dnia 25 lipca 2024 r. o nr [...], złożonego do innej sprawy administracyjnej, jako wyjaśnień strony złożonych do kontrolowanej sprawy administracyjnej. Kontrolowana bowiem przez Sąd sprawa dotyczy udzielenia pomocy finansowej dla producenta rolnego będącego producentem kukurydzy, natomiast pismo z 25 lipca 2024 r. zostało wniesione w ramach postępowania o przyznanie pomocy finansowej dla producenta rolnego, który w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 31 maja 2024 r. dokonał sprzedaży pszenicy, żyta, jęczmienia, pszenżyta lub mieszanek zbożowych. Z treści znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy pisma z dnia 25 lipca 2024 r. wynika jednoznacznie, że dotyczyło ono innej sprawy o nr [...] i że jego adresatem był Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]. Treść pisma nie nasuwa również żadnych wątpliwości, że stanowi ono odpowiedź na wyjaśnienia złożone w sprawie o nr [...], a nie w niniejszej sprawie.
Należy przede wszystkim zauważyć, że dowody składane w danej sprawie administracyjnej mogą stanowić dowód w innej sprawie, ale dopiero w sytuacji złożenia stosownego wniosku dowodowego o przeprowadzenie dowodu ze wskazaniem, jakie fakty mają zostać tym dowodem udowodnione i w jakiej konkretnie sprawie, z podaniem nr sprawy. W piśmie z dnia 25 lipca 2024 r. nie odwołano się natomiast do kontrolowanej sprawy, w szczególności nie zawarto wniosku o przeprowadzenie dowodu z załącznika do pisma. Pismo to nie zawiera również wniosku o przekazanie dokumentu załączonego do pisma do innych akt postępowania toczącego się przed tym samym organem. Nie można zatem podzielić argumentów strony, że okoliczności sprawy pozwalały na przyjęcie, że pismo o nr [...] stanowiło w istocie odpowiedź na wezwanie organu I instancji do złożenia wyjaśnień w niniejszej sprawie. Nie wskazuje na to ani treść tego pisma, ani to, że pismo to zostało złożone już po wydaniu decyzji przez organ I instancji. Organ administracji publicznej nie ma natomiast obowiązku dokonywania poszukiwań i sprawdzeń w innych aktach administracyjnych, czy ewentualnie w innej sprawie administracyjnej, nie zostały złożone wyjaśnienia, czy też dowody w sprawie albo czy złożone pismo nie dotyczy także innych spraw. Takie działanie wykroczyłoby poza zakres obowiązków nałożonych na organ w przepisie art. 10a ustawy o ARiMR, stanowiącym normatywną podstawę działania organów w zakresie dowodowym.
Zgodnie z art. 10a ust. 1b ustawy o ARiMR strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Porównanie regulacji dotyczących postępowania w sprawie przyznania pomocy z zasadami ogólnymi k.p.a. wskazuje, że ustawodawca w omawianej kategorii spraw uczynił pewien wyjątek od zasady wyrażonej w art. 7 K.p.a. Zgodnie z tą zasadą organy administracji publicznej, w toku postępowania podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W przypadku przyznawania przedmiotowej pomocy obowiązek ten został ograniczony do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
W ocenie Sądu organ administracji publicznej w sposób wyczerpujący, bez naruszenia art. 8 i art. 80 k.p.a., rozpatrzył zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, na który złożyły się dowody zebrane przez organ z urzędu, przeprowadzając w sposób należyty stosownie do art. 10a ust. 1 i 2 ustawy o ARiMR postępowanie wyjaśniające. Nie doszło również w ocenie Sądu do naruszenia przepisu art. 107 § 3 p.p.s.a. uzasadnienie bowiem decyzji w sposób zrozumiały i logiczny wyjaśnia podstawę odmowy przyznania stronie pomocy finansowej.
W ocenie Sądu, organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszył przepisów prawa materialnego ani prawa procesowego.
Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, oddalając skargę zgodnie z art. 151 p.p.s.a.