III SA/PO 577/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę spółki z o.o. na decyzję Inspektora Sanitarnego o nałożeniu opłaty za czynności kontrolne, uznając, że mimo trwającego remontu, stwierdzone naruszenia wymagały naliczenia opłaty.
Spółka z o.o. zaskarżyła decyzję Inspektora Sanitarnego o nałożeniu opłaty za czynności kontrolne, argumentując, że obiekt był w trakcie generalnego remontu i kontrola była bezzasadna. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że brak wykonania nakazów z poprzedniej decyzji sanitarnej w wyznaczonym terminie, nawet w trakcie remontu, uzasadnia naliczenie opłaty za kontrolę.
Spółka [...] sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, która utrzymała w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o nałożeniu opłaty w wysokości 397 zł za czynności kontrolne przeprowadzone w styczniu 2024 r. Kontrola wykazała niewykonanie nakazów sanitarnych wydanych w lutym 2023 r., których termin wykonania upłynął w listopadzie 2023 r. Skarżąca spółka argumentowała, że obiekt był w trakcie generalnego remontu, co czyniło kontrolę i naliczenie opłaty bezzasadnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę. Sąd uznał, że art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej nakłada obowiązek pobrania opłaty za czynności kontrolne, jeśli stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy naruszeń nie stwierdzono (art. 36 ust. 2). Sąd podkreślił, że nawet trwający remont nie zwalnia z obowiązku wykonania nakazów w terminie i nie stanowi podstawy do niepobrania opłaty za kontrolę, która stwierdziła niewykonanie tych nakazów. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń proceduralnych w sposobie prowadzenia postępowania przez organy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, obowiązek naliczenia opłaty istnieje, ponieważ brak wykonania nakazów w terminie, nawet w trakcie remontu, uzasadnia naliczenie opłaty za kontrolę stwierdzającą te naruszenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej nakłada obowiązek pobrania opłaty za czynności kontrolne, jeśli stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy naruszeń nie stwierdzono (art. 36 ust. 2). Trwający remont nie zwalnia z obowiązku wykonania nakazów w terminie i nie stanowi podstawy do niepobrania opłaty za kontrolę, która stwierdziła niewykonanie tych nakazów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (16)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej art. 36 § ust. 1 i 2
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 2
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej art. 4 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej art. 37 § ust. 1
K.p.a. art. 10 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 35 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 36 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej art. 2-6
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi § część B załącznika nr 5
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewykonanie nakazów sanitarnych w terminie uzasadnia naliczenie opłaty za kontrolę, niezależnie od trwającego remontu. Prawidłowe procedowanie organów w zakresie zawiadomienia o zakończeniu postępowania i możliwości wypowiedzenia się strony.
Odrzucone argumenty
Kontrola i naliczenie opłaty były bezzasadne, ponieważ obiekt był w trakcie generalnego remontu. Naruszenie zasady zaufania obywatela do organów państwa i zasady prawdy obiektywnej.
Godne uwagi sformułowania
brak było przeciwwskazań do przeprowadzenia kontroli i jednocześnie brak podstaw do niepobrania opłaty za czynności kontrolne opłata w łącznej kwocie 397 zł naliczono za czynności kontrolne przeprowadzone 16 stycznia 2024 r. w obiekcie hotelowym [...] w wyniku których stwierdzono niewykonanie obowiązków wynikających z decyzji z 8 lutego 2023 r. nie było podstawy do niepobrania opłaty za czynności z 16 stycznia 2024 r., a w szczególności podstawą do ich niepobrania nie było przeprowadzanie remontu w obiekcie, która to zresztą okoliczność (czy rzeczywiście trwał remont czy też nie) nie ma znaczenia w sprawie.
Skład orzekający
Walentyna Długaszewska
przewodniczący sprawozdawca
Mirella Ławniczak
członek
Izabela Paluszyńska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie obowiązku naliczania opłat za kontrole sanitarne w przypadku stwierdzenia niewykonania nakazów, nawet jeśli obiekt jest w remoncie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji kontroli sanitarnej i naliczania opłat za czynności kontrolne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów dotyczących opłat za kontrole sanitarne i interpretację obowiązku wykonania nakazów, co jest istotne dla przedsiębiorców działających w branży hotelarskiej i gastronomicznej.
“Remont obiektu nie zwalnia z opłat za kontrole sanitarne, jeśli nakazy nie zostały wykonane.”
Dane finansowe
WPS: 397 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Po 577/24 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2025-02-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-11-15 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Izabela Paluszyńska Mirella Ławniczak Walentyna Długaszewska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6205 Nadzór sanitarny Hasła tematyczne Opłaty administracyjne Skarżony organ Inspektor Sanitarny Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2021 poz 195 art. 36 ust. 1 i 2 Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Sentencja Dnia 4 lutego 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (sprawozdawca) Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 lutego 2025 roku sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 3 lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za czynności kontrolne oddala skargę. Uzasadnienie Decyzją z 8 lutego 2023 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...], dalej: "PPIS", nakazał [...] sp. z o. o. w [...] w obiekcie świadczącym usługi noclegowe przy ul. [...] w [...]: 1) doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-higienicznego ściany, sufity i podłogi w ciągach komunikacyjnych na parterze - w terminie do 30 listopada 2023 r.; 2) doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-higienicznego ściany i sufit w pomieszczeniu kuchennym na parterze - w terminie do 30 listopada 2023 r.; 3) doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-higienicznego ściany, sufit, drzwi, kabinę prysznicową, oczko ustępowe w łazience na parterze - w terminie do 30 listopada 2023 r.; 4) doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-higienicznego ściany, sufit, drzwi, kabiny prysznicowe, oczko ustępowe w pomieszczeniu z prysznicami na parterze - w terminie do 30 listopada 2023 r.; 5) doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-higienicznego sufit, drzwi, oczka ustępowe w toaletach ogólnodostępnych na parterze - w terminie do 30 listopada 2023 r.; 6) doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-higienicznego ściany, sufity na klatkach schodowych - w terminie do 30 listopada 2023 r.; 7) doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-higienicznego ściany, sufity i podłogi w ciągach komunikacyjnych na I piętrze - w terminie do 30 listopada 2023 r.; 8) doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-higienicznego drzwi i futryny do kabiny wc i prysznicowej w łazience na I piętrze - w terminie do 30 listopada 2023 r.; 9) doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-higienicznego ściany, sufit, kabiny prysznicowe w pomieszczeniu z prysznicami na I piętrze - w terminie do 30 listopada 2023 r.; 10) zapewnić deskę sedesową w pomieszczeniu toalet ogólnodostępnych na I piętrze - w terminie do 31 marca 2023 r.; 11) przeprowadzić kontrolę jakości wody z instalacji ciepłej wody w kierunku obecności bakterii Legionella sp. zgodnie z częścią B załącznika nr 5 do obowiązującego rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. z 2017 r., poz. 2294) - w terminie do 31 marca 2023 r. Pismem z 13 grudnia 2023 r., doręczonym stronie 19 grudnia 2023 r., PPIS zawiadomił stronę o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie sprawdzenia obowiązków wynikających z decyzji z 8 lutego 2023 r. W odpowiedzi na zawiadomienie strona pismem z 21 grudnia 2023 r. poinformowała o wyprowadzeniu się pensjonariuszy z obiektu noclegowego i o zakresie rozpoczętych w nim pracach remontowych, których zakończenie przewidziano na koniec roku 2024, co zdaniem strony uzasadnia zbyteczność dokonywania kontroli. W dniu 16 stycznia 2024 r. pracownicy Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] przeprowadzili kontrolę sanitarną w obiekcie świadczącym usługi noclegowe przy ul. [...] w [...] w zakresie sprawdzenia obowiązków wynikających z decyzji z 8 lutego 2023 r. dotyczących pkt 1-9 z terminem wykonania do 30 listopada 2023 r. Z protokołu kontroli wynika, że w momencie rozpoczęcia czynności kontrolnych [...] - Prezes Zarządu [...] sp. z o. o. poinformował o trwającym w obiekcie generalnym remoncie, stwierdzając jednocześnie, że kontrola jest bezzasadna z uwagi na to, że nie można kontrolować remontowanego obiektu. Z uwagi na brak jednoznacznych oznak prowadzonych prac remontowych pracownicy PSSE w [...] kontynuowali czynności kontrolne. Podczas kontroli z obserwacji pracowników nie wynikało, aby obiekt był w trakcie generalnego remontu. Nie zastano pracowników budowlanych, a pomieszczenia były użytkowane zgodnie z ich sposobem przeznaczenia. W wyniku kontroli stwierdzono, że stan sanitarno-techniczny pomieszczeń nie uległ poprawie i nie wykonano nakazów decyzji z 8 lutego 2023 r. Pismem z 6 lutego 2024 r. PPIS zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji w sprawie ustalenia opłaty za czynności kontrolne przeprowadzone 16 stycznia 2024 r., informując jednocześnie o przysługującym prawie do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, wynikającym z art. 10 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), dalej: "K.p.a.". Pismo doręczono stronie 13 lutego 2024 r. (potwierdzenie odbioru pisma wpłynęło do organu I instancji 21 lutego 2024 r.). Pismem z 22 lutego 2024 r. PPIS zawiadomił stronę o zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji w związku z przeprowadzoną kontrolą, informując jednocześnie o przysługującym na podstawie art. 10 § 1 K.p.a. prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia. Organ I instancji 11 marca 2024 r. wystosował postanowienie, w którym wskazał, że termin załatwienia sprawy dotyczącej wydania decyzji po kontroli przeprowadzonej 16 stycznia 2024 r. w przedmiotowym obiekcie ulegnie przesunięciu do 12 kwietnia 2024 r. Decyzją z 27 marca 2024 r. PPIS obciążył [...] sp. z o. o. w [...] opłatą w wysokości 397 zł za czynności kontrolne przeprowadzone w przedmiotowym obiekcie w dniu 16 stycznia 2024 r., w wyniku których stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych - niewykonanie obowiązków wynikających z decyzji z 8 lutego 2023 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, co następuje. Wysokość opłaty wyliczono na podstawie przepisów § 2-6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2010 r. Nr 36, poz. 203), dalej: "rozporządzenie". Zgodnie z § 2 rozporządzenia wysokość opłat za badanie laboratoryjne oraz inne czynności zostały ustalone na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania. W oparciu o § 3 rozporządzenia do bezpośrednich kosztów wykonania badań laboratoryjnych oraz innych czynności zaliczono koszty poniesione w związku z wykonaniem konkretnego badania laboratoryjnego oraz innej czynności obejmujące: - średnie wynagrodzenie pracowników stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania laboratoryjne oraz inne czynności, obliczane według godzinowych stawek osobistego zaszeregowania wraz z pochodnymi od wynagrodzenia; - koszty materiałowe, w tym w szczególności koszty odczynników i innych materiałów pomocniczych; - koszty podróży służbowych pracowników, w tym koszty należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej; - przeciętne koszty związane z działalnością rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych. Stosownie do § 4 rozporządzenia do pośrednich kosztów wykonania badań laboratoryjnych oraz innych czynności zaliczone zostały koszty działalności stacji sanitarno-epidemiologicznych poniesione w związku z wykonaniem konkretnego badania laboratoryjnego oraz innej czynności, obejmujące: 1) średnie wynagrodzenie pracowników administracji i obsługi wraz z pochodnymi od wynagrodzenia - 73%; 2) koszty usług pocztowych, telekomunikacyjnych i pralniczych - 3%; 3) koszty zużytej energii elektrycznej, wody i gazu - 7%; 4) koszty zakupu, zużycia i konserwacji aparatury i sprzętu laboratoryjnego - 1%; 5) koszty transportu - 3%. W myśl § 5 rozporządzenia do wysokości kosztów bezpośrednich określonych na podstawie § 3 dolicza się wysokość kosztów pośrednich, o których mowa w § 4 stanowiących 87% kosztów bezpośrednich. Zgodnie z § 6 rozporządzenia czas pracy pracownika niezbędny do wykonania badania laboratoryjnego oraz innej czynności stanowiący podstawę ustalenia wysokości wynagrodzenia, o którym mowa w § 3 pkt 1, określa na podstawie Zarządzenia Nr 9 z dnia 19 czerwca 2019 r. dyrektor stacji sanitarno-epidemiologicznej na wniosek kierownika właściwej komórki organizacyjnej stacji sanitarno-epidemiologicznej. Na opłatę złożyły się: 1) koszty bezpośrednie w kwocie 212,50 zł, w tym koszty opracowania dokumentów w kwocie 37,50 zł, koszty kontroli w kwocie 175,00 zł z uwzględnieniem: - czasu kontroli obszaru, w którym stwierdzono nieprawidłowości - 10 minut, - czasu dojazdu - 60 minut, - liczby osób uczestniczących w kontroli - 2, - stawki godzinowej w wysokości 75 zł, 2) koszty pośrednie w kwocie 184,88 zł stanowiące 87% kosztów bezpośrednich, w tym koszty działalności PSSE w [...] obejmujące średnie wynagrodzenia pracowników administracji i obsługi, koszty usług pocztowych, zużytej energii elektrycznej. Strona wniosła odwołanie od powyższej decyzji z 27 marca 2024 r. wskazując, że wydane przez organ I instancji postanowienie dające możliwość zapoznania się z dokumentami oraz przysługujące stronie prawo wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów doręczono 9 kwietnia 2024 r. W przesłanym postanowieniu wyznaczono termin zapoznania się z dowodami do 12 kwietnia 2024 r. i na nie została udzielona odpowiedź 11 kwietnia 2024 r. Na tej podstawie odwołujący wnosi o umorzenie wyliczonej kwoty za bezpodstawnie prowadzone postępowanie m. in. w czasie prowadzonego remontu obiektu. Decyzją z 3 lipca 2024 r. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję PPIS z 27 marca 2024 r. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 K.p.a., art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 36 ust. 1 i 2 oraz art. 37 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej z dnia 14 marca 1985 r. (Dz. U. z 2024 r., poz. 416), dalej: "ustawa", oraz § 2-6 rozporządzenia. W uzasadnieniu decyzji wskazano, co następuje. Podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji z 27 marca 2024 r. były wyniki kontroli sprawdzającej wykonanie obowiązków wynikających z decyzji z 8 lutego 2023 r. przeprowadzonej 16 stycznia 2024 r. W trakcie kontroli stwierdzono, że decyzja nie została wykonana w pkt 1-9, których termin realizacji wyznaczono na 30 listopada 2023 r. Formalnie do organu I instancji strona nie wniosła o zmianę tego terminu, a pismo strony z 21 grudnia 2023 r. informujące o trwających pracach remontowych obiektu noclegowego złożono już po upływie terminu wykonania nakazów decyzji. Pismo nie zawierało wniosku o przedłużenie terminu wykonania nakazów decyzji. Naliczenie kosztów decyzji sporządzono prawidłowo. Obciążenie kosztami kontroli nie jest uznaniowe, wynika bowiem z art. 36 ust. 1 ustawy, i jest dla organu postępowaniem obligatoryjnym w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości. Nałożona decyzją opłata nie jest formą kary, a ma na celu jedynie zrównoważenie wydatków związanych z przeprowadzoną kontrolą, podczas której przedstawiciele PPIS stwierdzili naruszenie przepisów prawa. Przepis art. 36 ustawy nie przewiduje odstępstw od tej zasady. Za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy PIS nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych jedynie w przypadku jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań (art. 36 ust. 2 ustawy). Uzasadnienie decyzji z 27 marca 2024 r. wskazuje zarówno podstawy prawne obciążenia strony kosztami kontroli, sposób określenia ich wysokości oraz fakt, że opłatę w łącznej kwocie 397 zł naliczono za czynności kontrolne przeprowadzone 16 stycznia 2024 r. w obiekcie hotelowym zlokalizowanym przy ul. [...] w [...], w wyniku których stwierdzono niewykonanie obowiązków wynikających z decyzji z 8 lutego 2023 r. Zgodnie z zapisem zawartym w decyzji organu I instancji wycenę kosztów związanych z wykonaniem kontroli ustalono Zarządzeniem Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] Nr 9 z dnia 19 czerwca 2019 r. i rozporządzeniem. Organ nie ma kompetencji do uzasadniania przyjętych w tych aktach stawek, które jest zobligowany stosować wprost. Stronę powiadomiono jeszcze przed wydaniem decyzji, pismami z 6 i 22 lutego 2024 r. o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, z którego nie skorzystała. Odnosząc się do zarzutu wydania decyzji o obciążeniu opłatą przed terminem zapoznania się z dokumentami w sprawie wskazano, że strona błędnie interpretuje datę 12 kwietnia 2024 r. jako przysługujący jej termin. O możliwości skorzystania z prawa wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów stronę poinformowano w zawiadomieniu PPIS o zakończeniu postępowania z 22 lutego 2024 r. Stronie doręczono zawiadomienie o zakończeniu postępowania 18 marca 2024 r., czyli przed wydaniem decyzji, stąd siedmiodniowy termin wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów wskazany w zawiadomieniu upłynął 25 marca 2024 r. W wyznaczonym czasie strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Natomiast mając na względzie przysługujące stronie powyższe prawo, a także termin wyznaczony dla organu w art. 35 K.p.a. na załatwienie sprawy, PPIS skorzystał z art. 36 § 1 K.p.a. i wydał postanowienie z 11 marca 2024 r., którym przedłużył termin załatwienia sprawy dotyczącej wydania decyzji do 12 kwietnia 2024 r. A zatem termin 12 kwietnia 2024 r. nie był terminem przysługującym stronie na wgląd w akta i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie (na podstawie art. 10 § 1 K.p.a.), lecz terminem zakończenia postępowania przez PPIS. W związku z tym PPIS w oparciu o posiadaną dokumentację 27 marca 2024 r. wydał decyzję. PPIS wydając postanowienie o przedłużeniu terminu na załatwienie sprawy z 11 marca 2024 r. nie posiadał jeszcze wiedzy o skutecznym doręczeniu zawiadomienia o zakończeniu postępowania administracyjnego. Wspomniane przez stronę w odwołaniu pismo z 11 kwietnia 2024 r., jak wynika z jego treści, było odpowiedzią na postanowienie z 11 marca 2024 r. Strona nie odnosi się w nim do stwierdzonych nieprawidłowości podczas kontroli z 16 stycznia 2024 r., nie kwestionuje też zasadności obciążenia jej kosztami, a jedynie informuje o prowadzonym remoncie negując jednocześnie przeprowadzanie kontroli w trakcie remontu. W skardze na decyzję organu odwoławczego strona zarzuciła naruszenie: 1. art. 36 ust. 1 ustawy przez nałożenie na nią opłaty za czynności kontrolne przeprowadzone 16 stycznia 2024 r. w obiekcie przy ul. [...] w [...], mimo że w obiekcie tym cały czas trwa generalny remont mający na celu poprawę stanu sanitarno-technicznego znajdujących się tam pomieszczeń; 2. art. 8 i art. 9 K.p.a. przez naruszenie zasady zaufania obywatela do organów państwa polegające na tym, że mimo znanych PPIS okoliczności, że w przedmiotowym obiekcie trwa generalny remont pomieszczeń, nie zawieszono postępowania kontrolnego i opłatami za czynności kontrolne w związku z niewykonaniem obowiązków wynikających z decyzji z 8 lutego 2023 r. obciążono skarżącego, mimo że remont nie został zakończony, a zatem stwierdzenie naruszeń wymagań higienicznych i zdrowotnych kontrolowanego obiektu było przedwczesne; 3. art. 7 w zw. z art. 80 K.p.a. przez ich niezastosowanie, tj. przez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego załatwienia sprawy, w tym w szczególności przez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych polegających na stwierdzeniu, że w przedmiotowym obiekcie doszło do naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, mimo że w obiekcie tym cały czas prowadzone są prace remontowe mające na celu przywrócenie prawidłowego stanu sanitarno-technicznego. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 p.p.s.a., Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona przez Sąd kontrola według powyższych kryteriów wykazała, że zaskarżoną decyzję wydano zgodnie z prawem, stąd skarga podlega oddaleniu. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję PPIS z 27 marca 2024 r. o obciążeniu [...] sp. z o. o. w [...] opłatą w wysokości 397 zł za czynności kontrolne przeprowadzone w dniu 16 stycznia 2024 r. w obiekcie, w którym skarżący świadczącym usługi noclegowe przy ul. [...] w [...], w wyniku których stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych - niewykonanie obowiązków wynikających z decyzji z 8 lutego 2023 r. W decyzji z 8 lutego 2023 r. nakazano skarżącemu wykonać w przedmiotowym obiekcie szereg czynności w terminie do 30 listopada 2023 r. Kontrolowana sprawa nie dotyczy zgodności z prawem wydania tej decyzji. Jest ona ostateczna, stąd skarżący w terminie w niej określonym miał obowiązek wykonać stosowne nakazy, a organ był uprawniony do sprawdzenia czy nakazy te wykonano. W wyniku kontroli przeprowadzonej 16 stycznia 2024 r. stwierdzono, że nakazów nie wykonano. Skarżący twierdził jedynie, że w przedmiotowym obiekcie trwa remont i z tego powodu nie należało dokonywać w nim kontroli w celu stwierdzenia czy wykonano nakazy nałożone na niego decyzją z 8 lutego 2023 r., stąd i obciążenie go opłatą za dokonane w trakcie kontroli czynności nie jest zasadne. Ze stanowiskiem skarżącego nie sposób się zgodzić. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Stosownie do art. 36 ust. 2 ustawy za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań. Jedynym zatem przypadkiem, w którym nie pobiera się opłat za wskazane wyżej czynności jest sytuacja, w której nie stwierdzono naruszeń wymagań. W kontrolowanej zaś sprawie protokół z kontroli z 16 stycznia 2024 r. jasno wskazuje, że nie wykonano nakazów z pkt 1-9 decyzji z 8 lutego 2023 r. Nie było zatem podstawy do niepobrania opłaty za czynności z 16 stycznia 2024 r., a w szczególności podstawą do ich niepobrania nie było przeprowadzanie remontu w obiekcie, która to zresztą okoliczność (czy rzeczywiście trwał remont czy też nie) nie ma znaczenia w sprawie. Nawet gdyby bowiem trwał remont zmierzający do wykonania nakazów z decyzji z 8 lutego 2023 r., a w określonym w niej terminie (30 listopada 2023 r.) nakazów tych nie wykonano, brak było przeciwwskazań do przeprowadzenia kontroli i jednocześnie brak podstaw do niepobrania opłaty za czynności kontrolne z 16 stycznia 2024 r. Organy podały podstawę prawną pobrania opłaty i przedstawiły sposób jej obliczenia, które to ustalenia Sąd akceptuje jako zgodne z prawem. W związku z obszernym przytoczeniem stanowiska organu w tym zakresie nie ma potrzeby jego powtarzania. Dla rozstrzygnięcia nie ma znaczenia pismo skarżącego z 11 kwietnia 2024 r., w którym informuje on o trwającym remoncie, stąd nie ma też znaczenia podniesiona w odwołaniu okoliczność wydania decyzji przez organ pierwszej instancji przed nadesłaniem tego pisma. Poza tym Sąd podziela stanowisko organu, że w związku z doręczeniem skarżącemu 18 marca 2024 r. zawiadomienia o możliwości wypowiedzenia się w sprawie, siedmiodniowy termin do skorzystania z tego prawa upłynął 25 marca 2024 r., stąd wydanie decyzji 27 marca 2024 r. nie naruszyło praw strony. Skoro zatem nie było podstaw z art. 36 ust. 2 ustawy do niepobrania opłaty za dokonane przez organ 16 stycznia 2024 r. czynności, skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalono.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI