III SA/PO 575/06

III SA/Po 575/06 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2007-04-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Małgorzata Bejgerowska.
Maria Kwiecińska
Marzenna Kosewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Sygn. powiązane
I OSK 1421/07 - Wyrok NSA z 2008-10-08
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Sędziowie WSA Maria Kwiecińska As. sąd. Małgorzata Bejgerowska Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007 r. przy udziale Prokuratora sprawy ze skargi "A" Spółki Akcyjnej na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości oraz ustalenia odszkodowania o d d a l a s k a r g ę /-/M. Bejgerowska /-/M. Kosewska /-/M. Kwiecińska
Uzasadnienie
E. i H. K. pismem z dnia 12 listopada 2004 r. skierowanym do Prezydenta Miasta na podstawie art. 216 ust. 2 ustawy z dnia 28.11.2003r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 114 poz. 1492 ) wnieśli o zwrot działek nr [...], [...], [...] o powierzchni łącznej 2,58 ha położonej w K. obręb M.. Podali, że działki p zostały nabyte przez Hutę "A" w K. na rzecz Skarbu Państwa od E. i H. K., aktem notarialnym Rep [...] w celu utworzenia strefy ochronnej dla Huty "A". Strefa ochronna na obszarze nabytych w powyższy sposób nieruchomości nigdy jednak nie powstała, a obecnie nieruchomości te znajdują się poza strefą.
Decyzją z dnia [...], Nr [...] Prezydent Miasta na podstawie art. art.4 pkt. 9b\ 5, 9 , 9a, 136, ust. 3,137, 138, ust.1, 139, 140, 142 w zw. z art. 216 i 217 ustawy z dnia 21.08.1997 roku (Dz. U. z 2004 r Nr. 261, poz. 2603 z. zm. ) oraz art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr. 98, poz.1071 z zm.) zwrócił niezabudowaną nieruchomość położoną w K. obręb M. oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków Nr działek [...],[...],[...] , [...] ( dawniej [...],[...],[...]) o powierzchni 2,5291 ha, stanowiącą własność Skarbu Państwa, objętych księgą wieczystą KW Nr [...] na rzecz H. i E. małż. K. i ustalił zwaloryzowane odszkodowanie w kwocie 36.100 zł.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że nieruchomość została nabyta na rzecz Skarbu Państwa w dniu 19.11.1986 r. aktem notarialnym Rep [...] pod zagospodarowanie strefy ochronnej rejonu przemysłowego miasta K.. Umowa ta została zawarta na podstawie art. 53 ust. 2 i art. 50 ust. 4 ustawy 29.04.1985r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. Nr.22 poz.99 ). Zgodnie z art. 136 ust. 3 ustawy z 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami poprzedni właściciel lub spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stała się ona zbędna, na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Przepis art. 216 w.w. ustawy rozciąga instytucje zwrotu także na nieruchomości nabyte lub przejęte na podstawie ustawy z 29.04.1985r. W art. 137 ustawy zdefiniowano, kiedy nieruchomość staje się zbędna, a mianowicie jeżeli pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna nie rozpoczęto prac związanych z realizacją celu albo pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany.
Organ I instancji wskazał, że nieruchomość nabyto pod zagospodarowanie strefy ochronnej rejonu przemysłowego miasta K., a objęte umową działki znalazły się w granicach strefy ochronnej ustalonej w Zarządzeniu Nr [...] Wojewody z [...].1979r. Sposób realizacji zagospodarowania strefy ustalono decyzją Wojewody Nr [...] z [...].1979r. w oparciu o "Założenia techniczno-ekonomiczne zagospodarowania strefy ochronnej rejonu przemysłowego miasta K." wykonane przez Biuro "B" w K. oraz o "Koncepcję biologicznego zagospodarowania strefy" opracowaną przez Instytut Podstaw Inżynierii Środowiska - PAN. Z pisma Dyrektora Wydziału Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego K. z [...] 1979 r. opiniującego opracowania będące podstawą ustalenia strefy i jej zagospodarowania wynika, że obszar strefy należało zagospodarować zielenią wysoką - cały teren wewnątrz obsadzić pasmami zieleni wysokiej oraz zalesić w postaci pasów nie węższych niż 500 m., a także w postaci kęp śródpolnych. Przeprowadzone w toku postępowania oględziny z 19.01.2005 r. wykazały, że działki są obecnie niezabudowane, w części stanowią nieużytek , są niezagospodarowane , zaś w części stanowią grunt orny. Modernizacja Huty oraz zmiana technologii produkcji zmniejszyły znacznie szkodliwe oddziaływanie zakładu na środowisko Dlatego decyzją Wojewody z [...] ograniczono obszar strefy i działki nr [...],[...],[...],[...] znalazły się poza strefą ochronną. Na nieruchomości cel wskazany w umowie nie został zrealizowany, zatem przesłanka zwrotu nieruchomości z art. 137 ust.1 pkt 1 została spełniona. Na podstawie art. 139 podlega zwrotowi w stanie, w jakim znajduje się w dniu zwrotu.
Z aktu notarialnego sygn. Rep. [...] z dnia [...] 1986r. wynika, że za nabytą nieruchomość rolną zapłacono H. i E. małż. K. kwotę 9.116.685.00,-zł.
Uwzględnienie żądania dotyczącego zwrotu nieruchomości łączy się z obowiązkiem dokonania rozliczeń, o czym stanowi art. 140 ww. ustawy. Nakłada on na poprzedniego właściciela obowiązek zwrotu wypłaconego odszkodowania po dokonaniu jego waloryzacji. Podstawą dla ustalenia kwoty zwaloryzowanego odszkodowania do zwrotu w przedmiotowej sprawie był operat szacunkowy, sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego, określający aktualną wartość nieruchomości będącej przedmiotem zwrotu na kwotę 72.200,- zł.
Waloryzacji odszkodowania dokonał organ w oparciu o wskaźniki wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych na kwotę 393.507,35,- zł. Art. 140 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami mówi, że odszkodowanie po dokonaniu jego waloryzacji, nie może być większe niż wartość rynkowa nieruchomości w dniu zwrotu, z uwzględnieniem art. 217 ust. 2 tejże ustawy, który stanowi, że osoby, które zostały pozbawione własności nieruchomości przed dniem 5 grudnia 1990r., w przypadku zwrotu nieruchomości, zwracają zwaloryzowane odszkodowanie w wysokości nie większej niż 50 % aktualnej wartości tej nieruchomości. W związku z powyższym organ zwaloryzowane odszkodowanie w przedmiotowej sprawie ustalił na kwotę 36.100,- zł. Kwota ta podlegała zwrotowi na rzecz aktualnego właściciela nieruchomości, tj. Skarbu Państwa.
W odwołaniu od decyzji wniesionym do Wojewody "A".- SA w K. zarzuciła, że działki objęte postępowaniem zostały nabyte na podstawie umowy, a nie wywłaszczenia, jak przyjęto w decyzji. W umowie nie określono celu wywłaszczenia i zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie poglądem roszczenie o zwrot nieruchomości nie przysługuje osobie, która zbyła nieruchomość w wyniku rokowań ( uchwała SN z 24.09.1992r. III AZP 11/92, OSN 1993, poz. 93). Strona zarzuciła również, że brak decyzji wywłaszczeniowej wyklucza stosowanie art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bo nie ma od kiedy liczyć terminu 7 - lub 10 - letniego. Podniosła ponadto, że już samo ustalenie strefy realizowało cel jej powstania, tj. ograniczenie zagrożenia wywołanego negatywnym oddziaływaniem huty na środowisko. Wykupione nieruchomości zostały w znacznym stopniu zalesione i stworzono bufor ochronny, nadto w przedsiębiorstwie zainstalowano urządzenia zabezpieczające przed szkodliwym oddziaływaniem. Te działania odnoszą się do całej strefy, zatem ustalenia, że czegoś nie zrobiono na konkretnych działkach i , że grunt jest wykorzystywany rolniczo lub jest ugorem nie mają znaczenia dla sprawy. Strefę należy bowiem rozpatrywać całościowo. Ograniczenie obszaru strefy nie powinno powodować zwrotu nieruchomości, gdyż nie można wykluczyć w przyszłości roszczeń odszkodowawczych za wcześniejsze negatywne oddziaływanie huty na środowisko. Strona zarzuciła wreszcie, że odszkodowanie za zwracane nieruchomości orzeczono na rzecz Skarbu Państwa, a to spółka zapłaciła sprzedawcy ustaloną w umowie cenę i wskutek zwrotu nieruchomości poniesie stratę.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] na podstawie art.138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego Wojewoda trzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta. W swojej decyzji organ II instancji powtórzył uzasadnienie i argumentację zawartą w decyzji Prezydenta Miasta. Wskazał ponadto, że granice i sposób zagospodarowania strefy ochronnej zostały ustalone decyzją Głównego Architekta Województwa z dnia [...].1987r. Nr [...], w której to decyzji jako podstawę ustalenia sposobu zagospodarowania strefy ochronnej rejonu przemysłowego miasta K., wskazano Uchwalę Nr [...] Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z [...].1987r., a to wobec utraty mocy obowiązującej zarządzenia Nr [...] Wojewody.
W skardze na decyzję organu II instancji Spółka zarzuciła, że w decyzjach obu instancji nie wskazano, czy w ciągu 7 lat nie rozpoczęto prac związanych z realizacją celu czy też mimo upływu 10 lat cel nie został zrealizowany ( art. 137). Definiując przesłanki "zbędności" ustawodawca zdecydował a contrario, że w każdej innej sytuacji nieruchomość jest niezbędna, zatem nie może podlegać zwrotowi. Podniosła ponadto zarzuty i argumenty jak w odwołaniu podkreślając, iż błędnie określono cele nabycia nieruchomości. Przeprowadzona wizja objęła tylko sporne działki a nie całą strefę ochronną, a w zaskarżonej decyzji pominięto, że strefę podzielono na trzy podstrefy i dopuszczono prowadzenie działalności rolniczej.
Na rozprawie w dniu 21. 02. 2007 r. swój udział w sprawie zgłosiła prokurator Prokuratury Apelacyjnej. Prokurator wniosła o uwzględnienie skargi. Wskazała , że w toku postępowania nie ustalono w jaki sposób zagospodarowano strefę ochronną w okresie 7 lat o którym mowa w art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W aktach notarialnych dotyczących sprzedaży nieruchomości powołano dwa akty prawne- zarządzenie Wojewody nr.33 i uchwałę nr. 118. Z zarządzenia wynikało , że około 22% powierzchni utworzonej strefy przeznaczone było na uprawy rolne specjalistyczne, natomiast 33,2% na zalesienie decyzji zdaje się wynikać , że cały wywłaszczony obszar powinien być zalesiony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Ustalenie celu wywłaszczenia, a następnie zbędności, jako przesłanki orzeczenia o zwrocie nieruchomości, jest podstawowym zadaniem postępowania administracyjnego przy rozpoznaniu żądania zwrotu nieruchomości. Cel ten musi być precyzyjnie ustalony. Jeżeli okazałoby się, że treść decyzji wywłaszczeniowej ( osnowa i uzasadnienie) nie określają tego celu w sposób jasny i precyzyjny, należy na podstawie wszelkich innych środków dowodowych cel ten ustalić. Pomocne mogą być zgromadzone w postępowaniu wywłaszczeniowym materiały, nie wyłączając dokumentacji załączonej do wniosku o wywłaszczenie (tak : teza 4 do art. 136 w "Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz", pod redakcją G. Bieńka, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2005). W niniejszej sprawie nie wydano wprawdzie decyzji o wywłaszczeniu lecz w toku postępowania wywłaszczeniowego zawarta została umowa sprzedaży nieruchomości objętej tym postępowaniem, co jest niesporne, a nadto wynika z § 2 umowy, w którym wskazano, że umowę zawarto na podstawie art. 50 ust. 1 pkt. 4 i 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.04.1985r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, a w § 3 umowy powołano się na zawiadomienie Urzędu Miejskiego o wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego w stosunku do objętych umową nieruchomości. Powołane w umowie art. 50 i 53 ustawy z dnia 29.04.1985r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości ( Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ) stanowią, że: "art. 50.1. nieruchomość może być wywłaszczona, jeżeli jest niezbędna na cele
1) obronności i bezpieczeństwa państwa
2) uspołecznionego budownictwa mieszkaniowego
3) skoncentrowanego budownictwa jednorodzinnego
4) użyteczności publicznej
art. 53.1. Wywłaszczenie może nastąpić na rzecz Państwa na cele i według zasad określonych w ustawie tylko wówczas, gdy nieruchomość nie może być nabyta w drodze umowy.
2. Terenowy organ administracji państwowej może przystąpić do dalszych czynności związanych z wywłaszczeniem po bezskutecznym upływie terminu, jaki organ ten wyznaczy zainteresowanemu na piśmie do zawarcia umowy."
Zatem celu zawarcia umowy w miejsce decyzji o wywłaszczeniu, należy poszukiwać zarówno w jej treści jak i na podstawie wszelkich innych środków dowodowych. Umowa, zawiera w tym zakresie wskazówki, bowiem powołuje w § 3 pkt a i b Zarządzenie Nr [...] Wojewody z [...] 1979 r. w sprawie ustalenia granic i sposobu zagospodarowania strefy ochronnej rejonu przemysłowego miasta K. i decyzję Wojewody Nr [...] z [...].1979 r. w sprawie realizacji zagospodarowania ustalonej strefy ochronnej rejonu przemysłowego miasta K.. Na podstawie tych dokumentów organy administracji ustaliły, że nieruchomość nabyto pod zagospodarowanie strefy ochronnej rejonu przemysłowego miasta K.. Sposób realizacji zagospodarowania ustalono w decyzjach na podstawie treści pisma Dyrektora Wydziału Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego z [...] 1979r. opiniującego opracowania będące podstawą ustalenia strefy i jej zagospodarowania wskazując, że obszar strefy należało zagospodarować zielenią wysoką- cały teren wewnątrz obsadzić pasmami zieleni wysokiej oraz zalesić w postaci pasów nie węższych niż 500 m, a także w postaci kęp śródpolnych. Wskazano ponadto na obowiązujące w dniu nabycia nieruchomości rozporządzenie Rady Ministrów z 30.09.1980r. w sprawie zasad tworzenia i zagospodarowania stref ochronnych ( Dz. U. Nr 24, poz. 92), którego § 7 stanowił, że strefy ochronne należy zagospodarować przede wszystkim przez ich zalesienie, zadrzewienie, zakrzewienie, budowę lub instalowanie urządzeń zabezpieczających przed szkodliwym oddziaływaniem. Po ustaleniu na podstawie wizji lokalnej, przeprowadzonej w dniu 19.01.2005 r. ,że działki objęte postępowaniem są niezabudowane i stanowią grunt orny i częściowo nieużytki, organ I instancji uznał, że na nieruchomości nie podjęto żadnych działań zmierzających do jej zagospodarowania zgodnie z celem wykupu wskazanym w umowie - nie zalesiono jej, nie zakrzewiono, nie zadrzewiono, ani też nie zainstalowano lub nie pobudowano na niej żadnych urządzeń zabezpieczających przed szkodliwym oddziaływaniem.
Na wstępie należy zauważyć, że tak ustalony przez organy administracyjne w toku niniejszego postępowania cel zakupu działek nie może być uznany za w pełni prawidłowy. Z powołanych w decyzji dokumentów w postaci zarządzenia Wojewody Nr [...] i decyzji Wojewody Nr [...] wynika bowiem, że celem nabycia nieruchomości było włączenie ich w obszar strefy ochronnej i odpowiednie jej zagospodarowanie, tak aby utworzona strefa ochronna spełniała swoje zadania. Wykup nieruchomości - a więc zmiana ich statusu właścicielskiego -był warunkiem koniecznym dla utworzenia strefy, nie można jednak tych działań utożsamiać z realizacją celu wywłaszczania - utworzeniem strefy ochronnej, określonej szczegółowo Zarządzeniem Nr [...] Wojewody z [...] 1979r oraz decyzją Nr [...] Wojewody z dnia [...] 1979r., a następnie od lipca 1987r. - Planem zagospodarowania na gruntach rolnych położonych w strefie ochronnej rejonu przemysłowego miasta K. zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] w K. z [...] 1987r. Główne kierunki zagospodarowania strefy nakreślone zostały w Zarządzeniu Nr [...] Wojewody, gdzie w punkcie drugim przewidziano zarówno zalesianie i zadrzewianie, co ma dotyczyć obszaru stanowiącego 33,2% powierzchni strefy, jak i utrzymanie produkcji rolnej na obszarze stanowiącym łącznie 27,3 % powierzchni strefy, z założeniem przejęcia większości obszaru przez uspołecznione formy gospodarki rolnej. Oznacza to, że jakkolwiek słusznie wskazuje skarżąca, że na terenie strefy dopuszczono działalność rolniczą, jednakże ukierunkowaną przede wszystkim na uspołecznione formy gospodarki rolnej. Dzierżawienie gruntów- działki nr 50 innemu rolnikowi ( pismo z dnia 8.11.2005r.k. 31 akt adm. T.1) takiego celu z pewnością nie realizowało. Jednocześnie materiały zgromadzone w aktach administracyjnych wskazują, że wykorzystanie terenów w kierunku rolniczym i leśnym winno być oparte na wskazaniach dotyczących doboru gatunkowego, sposobu uprawy, hodowli jak i właściwego wykorzystania płodów rolnych, a taka ukierunkowana gospodarka rolna i leśna pozwoli na minimalizację wpływu niekorzystnych czynników na zdrowie ludzi i zwierząt. Skarżąca nie twierdziła nawet, żeby taką ukierunkowaną gospodarkę rolną na jakimkolwiek etapie prowadziła. Skarżąca nie podała w postępowaniu administracyjnym ani przed sądem, który ze sposobów zagospodarowania strefy realizowała i na jakich obszarach, twierdziła jedynie ogólnikowo, że decyzje dopuszczały prowadzenie w strefie działalności rolniczej oraz, że nieruchomości wykupione w ramach strefy ochronnej zostały w znacznym zakresie zalesione.
Zgodnie z Programem Zagospodarowania Strefy Ochronnej Rejonu Przemysłowego Miasta a także § 2 decyzji Nr [...] Wojewody z [...] 1979r. zakłady wskazane w decyzji zobowiązane były do opracowania dokumentacji techniczno - kosztorysowej na określone dla nich zadania i wprowadzania inwestycji do planu Wtoku prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania, organ I instancji, zwrócił się do skarżącej o nadesłanie dokumentacji dla strefy ochronnej prowadzonej zgodnie z decyzją Nr [...] Wojewody, na co otrzymał odpowiedź, ze nie jest to możliwe, gdyż dokumentacja ta uległa zdekompletowaniu ( vide: pismo "A" z dnia 08.11.2005r.). Powoływany przez skarżącą fakt zmniejszenia emisji szkodliwych związków do powietrza atmosferycznego poprzez instalację odpowiednich urządzeń nie stanowi o zrealizowaniu założonego w powołanych wyżej aktach prawa miejscowego sposobu zagospodarowania strefy. Takie działania należały bowiem do obowiązków Huty niezależnie od utworzenia strefy. Plan zagospodarowania na gruntach rolnych położonych w strefie ochronnej rejonu przemysłowego miasta K. zatwierdzony Uchwałą Nr [...] w K. z [...] 1987r. określał sposób zagospodarowania strefy ochronnej miasta K. poczynając od 23 lipca 1987r. ( wszedł w życie po upływie 14 dni od daty jego ogłoszenia w Dz. Urz. Województwa K., co nastąpiło 08.07.1987r.- § 4 uchwały) i został wskazany w decyzji Głównego Architekta Wojewódzkiego z dnia 30 lipca 1987r. w sprawie ustalenia granic i sposobu zagospodarowania strefy ochronnej rejonu przemysłowego miasta K., powołanej w uzasadnieniu decyzji II instancji, z której wynika utrata mocy obowiązującej zarządzenia Nr [...] oraz obowiązywanie Planu zagospodarowania na gruntach rolnych położonych w strefie ochronnej rejonu przemysłowego miasta K. zatwierdzonego Uchwałą nr 136 Wojewódzkiej Rady Narodowej z [...] 1987r. Z Planu będącego aktem prawa miejscowego, regulującym w sposób szczegółowy sposób zagospodarowania tej samej strefy ochronnej, którą utworzono Zarządzeniem Wojewody Nr [...] z [...] 1979r. ( por. pkt. 1 decyzji z 30.07.1987r. i § 1 Zarządzenia Nr 33/79) wynika, że strefę ochronną podzielono teraz na cztery podstrefy w zależności od stopnia zanieczyszczenia i dla każdej przewidziano stosowny sposób zagospodarowania. W sprawie było bezsporne, że działki objęte niniejszym postępowaniem usytuowane były w II podstrefie. Oznaczało to w świetle postanowień "Planu gospodarowania na gruntach rolnych położonych w strefie ochronnej rejonu przemysłowego miasta K.", że mogły być one nadal uprawiane, ale tylko w ściśle określony sposób, wskazany w rozdziale IV planu. Wymieniono tam grupy roślin, które można uprawiać, sposób postępowania z częściami naziemnymi roślin (kompostowanie i wywożenie poza strefę), a także podano, że gospodarowaniem rolniczym i leśnym w I i II strefie zajmie się powołany przez Hutę zakład, bądź też Huta zleci takie gospodarowanie PPGR M., jako przygotowanemu technicznie i kadrowo do prowadzenia tego typu gospodarki rolnej. Jednocześnie zapisano, że zabrania się kategorycznie wydzierżawiania przejmowanych przez Hutę gruntów w podstrefach bardzo dużego (I) i dużego (II) zanieczyszczenia. Skarżąca nawet nie twierdzi, nie mówiąc o wykazaniu w toku postępowania administracyjnego lub przed sądem, że powołała specjalistyczny zakład "inżynierii ekologicznej", który by gospodarował na wykupionych gruntach, w tym na działkach wnioskodawców, bądź też, że zleciła takie gospodarowanie PPGR M., a wskazane podmioty prowadziły na terenach objętych niniejszym postępowaniem gospodarkę rolną z zachowaniem warunków określonych w Uchwale Nr [...] w K. dla strefy ochronnej miasta K..
Reasumując powyższe rozważania należy stwierdzić, że jakkolwiek dokonana przez organy administracji interpretacja przepisów prawa miejscowego, regulujących sposób zagospodarowania strefy ochronnej dla miasta K. nie była precyzyjna, to jednakże ostatecznie poczynione przez te organy ustalenia były prawidłowe. Zgodzić się bowiem należy, że w niniejszej sprawie nie doszło do realizacji celu zawartej w dniu 19.11.1986 r. repertorium [...] umowy zbycia nieruchomości, a mianowicie utworzenia strefy ochronnej rejonu przemysłowego miasta K., rozumianej jako obszar, na którym prowadzona jest określona w przepisach prawa miejscowego gospodarka oraz podejmowane są przez zobowiązane podmioty określone w tych przepisach działania i inwestycje. O realizacji celu wywłaszczenia (w tym przypadku wskazanego w umowie celu wykupu działek) można by mówić tylko wówczas, gdyby zostały podjęte działania zmierzające do zagospodarowania strefy ochronnej w sposób przewidziany w przepisach prawa miejscowego, o których wyżej była mowa.
Przeprowadzone postępowanie, wbrew temu, co zarzuca skarżąca, nie dało podstaw do przyjęcia, iż takie działania w ciągu 7 lat od zawarcia umowy zostały podjęte. Stąd też prawidłowo organ administracji przyjęły, iż zaistniały w niniejszej sprawie przesłanki do uznania działek nr. [...],[...],[...],[...] położonych w K., obręb M. za zbędne na cel określony w umowie z dnia [...].1986r. zgodnie art. 137 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. 2004 r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.). Wbrew bowiem temu co podnosiła w skardze strona, organ administracji określił w decyzji I instancji jaką przesłankę przyjmuje dla oceny "zbędności" przedmiotowych nieruchomości, powołując w uzasadnieniu decyzji, jako podstawę zwrotu nieruchomości art. 137 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Z uwagi na powyższe, działając w oparciu o treść art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało skargę oddalić.
/-/ M. Bejgerowska /-/ M. Kosewska /-/ M. Kwiecińska
K.P.d