III SA/Po 574/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2022-10-26
NSAAdministracyjneWysokawsa
ruch drogowykara pieniężnaterminCOVID-19ustawa covidowaprzywrócenie terminuprawo administracyjnepostępowanie administracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje o nałożeniu kary pieniężnej za niezawiadomienie o nabyciu pojazdu w terminie, wskazując na potrzebę zastosowania przepisów covidowych dotyczących zawieszenia terminów.

Sprawa dotyczyła kary pieniężnej nałożonej na spółkę A Sp. z o.o. za niezawiadomienie o nabyciu pojazdu w ustawowym terminie 30 dni. Organy administracji obu instancji utrzymały decyzję w mocy, argumentując brak uznaniowości w nakładaniu kar. Sąd administracyjny uchylił zaskarżone decyzje, wskazując na konieczność rozważenia zastosowania przepisów ustawy covidowej, które mogły wydłużyć lub zawiesić bieg terminów w okresie pandemii, a także na naruszenie przez organ pierwszej instancji art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę spółki A Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 300 zł za niezawiadomienie o nabyciu pojazdu w terminie 30 dni. Spółka nabyła pojazd 15 stycznia 2021 r., a zgłoszenie złożyła 22 lutego 2021 r. Organy administracji uznały, że nie ma podstaw do odstąpienia od nałożenia kary. Sąd uznał skargę za zasadną, ale z innych przyczyn niż podniesione przez stronę. Kluczowe dla rozstrzygnięcia okazało się zastosowanie przepisów ustawy COVID-19. Sąd wskazał, że art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 reguluje kwestię uchybienia terminom w okresie stanu epidemii i nakazuje organowi administracji zawiadomić stronę o uchybieniu terminu oraz umożliwić złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Organy pominęły ten przepis, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd uchylił obie decyzje administracyjne i zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania, nakazując organowi pierwszej instancji ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wskazówek sądu, w tym poinformowanie o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, organ administracji ma obowiązek rozważyć zastosowanie przepisów ustawy COVID-19, w szczególności art. 15zzzzzn2, który przewiduje możliwość przywrócenia terminu w przypadku uchybienia go w okresie stanu epidemii.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przepisy ustawy COVID-19, w tym art. 15zzzzzn2, mają na celu ochronę obywateli przed negatywnymi skutkami pandemii i powinny być stosowane przez organy administracji. Niezastosowanie tych przepisów i brak poinformowania strony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu stanowi naruszenie przepisów postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (11)

Główne

p.r.d. art. 78 § ust. 2 pkt 1

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu.

p.r.d. art. 140mb § pkt 2

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu - podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1000 zł.

ustawa covidowa art. 15zzzzzn2

Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

W przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów, organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu i umożliwia złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 145 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

p.p.s.a. art. 134 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną.

ustawa covidowa art. 31 § ust. 1

Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

W okresie od 31 marca 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. wydłużono do 180 dni terminy określone w art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

ustawa covidowa art. 31 ia § ust. 1

Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

W okresie od 23 lipca 2021 r. do odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii wydłużono do 60 dni terminy określone w art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ obowiązany jest działać na podstawie przepisów prawa.

k.p.a. art. 9

Kodeks postępowania administracyjnego

Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości przepisów prawa i w tym celu udzielają niezbędnych wyjaśnień dotyczących przepisów prawnych.

k.p.a. art. 189a § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Przepisy dotyczące kar pieniężnych.

k.p.a. art. 189f

Kodeks postępowania administracyjnego

Przepisy dotyczące przywrócenia terminu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezastosowanie przez organ pierwszej instancji przepisu art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19, co pozbawiło stronę możliwości skorzystania z instytucji przywrócenia terminu.

Odrzucone argumenty

Argumenty strony skarżącej dotyczące naruszenia przepisów k.p.a. (art. 7, 8 § 1, 77 § 1, 107 § 3, 189a § 1, 189f § 1-3) nie zostały wprost uznane przez sąd jako podstawa uchylenia, choć sąd wskazał na naruszenie art. 7 i 9 k.p.a.

Godne uwagi sformułowania

Skarga okazała się zasadna; jednakże z innych przyczyn niż w niej podniesionych. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Niewątpliwie ustawodawca wprowadził przepisy szczególne, dające obywatelom ochronę przed skutkami ograniczeń związanych z epidemią w postaci zawieszenia biegu terminów prawa materialnego/zawitych przewidzianych przepisami prawa administracyjnego na czas stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii, zatem rolą organu jest stosowanie tych przepisów z uwzględnieniem ich celu.

Skład orzekający

Izabela Paluszyńska

przewodniczący

Marek Sachajko

sprawozdawca

Robert Talaga

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Stosowanie przepisów ustawy COVID-19 (w szczególności art. 15zzzzzn2) w sprawach administracyjnych dotyczących uchybienia terminom w okresie pandemii."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego okresu obowiązywania stanu epidemii/zagrożenia epidemicznego i przepisów wprowadzonych w związku z COVID-19. Może mieć mniejsze zastosowanie po odwołaniu tych stanów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak przepisy nadzwyczajne (covidowe) mogą wpływać na standardowe procedury administracyjne i chronić obywateli przed negatywnymi skutkami pandemii, nawet w rutynowych sprawach jak kary za wykroczenia drogowe.

Pandemia COVID-19 uratowała kierowców przed karą? Sąd administracyjny wyjaśnia, jak przepisy covidowe chronią przed uchybieniem terminom.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Po 574/22 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2022-10-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Izabela Paluszyńska /przewodniczący/
Marek Sachajko /sprawozdawca/
Robert Talaga
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 450
art. 78
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - t.j.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 145
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 26 października 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędzia WSA Marek Sachajko (spr.) Asesor sądowy WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 października 2022 roku sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zawiadomienia o nabyciu pojazdu w przewidzianym terminie I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł ( słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z 24 lutego 2022 roku Prezydent Miasta, działając na podstawie art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 450) nałożył na A. sp. z o.o. w P. (dalej – "strona", "strona skarżąca") karę pieniężną w wysokości 300 zł w związku z naruszeniem obowiązku zawiadomienia o nabyciu pojazdu marki Peugeot, o nr rej. [...], w ustawowym terminie.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że strona w dniu 15 stycznia 2021 r. nabyła przedmiotowy pojazd. Natomiast zgłoszenie tego faktu strona dokonała w dniu 22 lutego 2021 r. co oznacza, że nie wykonała obowiązku zawiadomienia organu o zbyciu pojazdu w ustawowym 30-dniowym terminie. W ocenie organu I instancji zaistniały przesłanki wskazane w ustawie - Prawo o ruchu drogowym do nałożenia kary administracyjnej, która po uwzględnieniu zakresu naruszenia, jego powtarzalności oraz uzyskanych korzyści finansowych została ustalona w wysokości 300 zł.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła strona skarżąca.
Decyzją z 25 kwietnia 2022 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że Prezydent Miasta wydał rozstrzygnięcie, do którego był zobligowany na podstawie przepisu art. 140mb pkt 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Zaistniała bowiem przesłanka - niedochowania terminu, o którym mowa w przepisie art. 78 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy. Przepis ten stanowi, że właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu. Organ podkreślił, że organy administracji publicznej w zakresie nakładania kary pieniężnej za niedochowanie ustawowego 30-dniowego terminu na poinformowanie o nabyciu/zbyciu pojazdu nie dysponują prawem do odstąpienia od wydawania takich decyzji na zasadzie uznania administracyjnego.
Skargę na powyższą decyzję wniosła strona skarżąca żądając jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji. Wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania.
Strona zarzuciła w skardze naruszenie przepisów:
- art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 189 a § 1 w zw. z art. 189 f § 1-3 k.p.a.
- art. 189 a k.p.a. w zw. z art. 189 f § 1-3 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ częściowo ustosunkował się do podnoszonych w skardze zarzutów i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga okazała się zasadna; jednakże z innych przyczyn niż w niej podniesionych.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu utrzymująca w mocy decyzję Prezydent Miasta o nałożeniu na stronę skarżącą kary pieniężnej w wysokości 300 zł w związku z naruszeniem obowiązku zawiadomienia o nabyciu pojazdu w ustawowym terminie.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie należy rozważyć, czy w sprawie znajdą zastosowanie przepisy prawne wprowadzone w związku z pandemią Sars-Covid i tym samym strona skarżąca może konwalidować uchybiony przez siebie 30-dniowy terminu w zakresie poinformowania o nabyciu pojazdu.
Materialnoprawną podstawę w niniejszej sprawie stanowi przepis art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, który stanowi, że właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu.
Z kolei art. 140 mb pkt 2 ww. ustawy określa, że kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu - podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1000 zł.
Strona nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku poinformowania Prezydenta Miasta o nabyciu pojazdu. Poza sporem pozostaje, że 15 stycznia 2021 roku nabyła pojazd, a zgłosiła ten fakt organowi 22 lutego 2021 r. tj. po upływie 30-dniowego terminu.
Nie ulega wątpliwości też, że przepisy ustawy P.r.d. ani działu III O.p. nie zawierają uregulowań dotyczących odstąpienia od wymierzenia kar pieniężnych. Wprawdzie art. 140n P.r.d. ustala przesłanki wymiaru kary administracyjnej (w ust. 4) - a więc normuje zagadnienie wyszczególnione w art. 189a § 2 pkt 1 k.p.a. - ale nie reguluje już zagadnienia odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, wymienionego w art. 189a § 2 pkt 2 k.p.a., a unormowanego w art. 189f k.p.a. Wobec tego należy uznać, że art. 189f k.p.a. ma zastosowanie w sprawach nakładania kar pieniężnych w trybie przepisów P.r.d.
Wskazać należy, że w związku z panującą od 2020 r. pandemią Sars-Cov, ustawodawca przyjął ustawę z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2021.2095, dalej jako "ustawa covidowa"), która weszła w życie z dniem 8 marca 2020 r. Zgodnie z jej art. 31 i ust. 1 w okresie od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw do dnia 31 grudnia 2020 r. wydłuża się do 180 dni terminy określone w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym; art. 140mb ustawy, o której mowa w pkt 1, stosuje się z uwzględnieniem terminu określonego w pkt 1. W myśl ust. 2 przepisy ust. 1 stosuje się do pojazdu, niebędącego nowym pojazdem, sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej nie później niż 30 dni przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw; do pojazdu zarejestrowanego nabytego lub zbytego nie później niż 30 dni przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID- 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw.
Natomiast art. 31 ia. ust. 1 ustawy covidowej stanowi, że w okresie od dnia ogłoszenia ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (która weszła w życie z dniem 23 lipca 2021 r.) do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19:
1) wydłuża się do 60 dni terminy określone w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;
2) art. 140mb ustawy, o której mowa w pkt 1, stosuje się z uwzględnieniem terminu określonego w pkt 1.
Wskazać należy, że powyższa regulacja nie ma zastosowania w sprawie, bowiem nabycie pojazdu nastąpiło już po okresie, w którym obowiązywała, tj. 15 stycznia 2021 roku.
Organ pominął jednak art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19. Przepis ten stanowi, że w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu.
Zarówno przepis art. 15 zzr jak i przywołany przepis art. 15zzzzzn2 regulują bieg terminów do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki oraz zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony przewidzianych w regulacjach prawnych, które zaliczyć można do szeroko rozumianego prawa administracyjnego. Niewątpliwie ustawodawca wprowadził przepisy szczególne, dające obywatelom ochronę przed skutkami ograniczeń związanych z epidemią w postaci zawieszenia biegu terminów prawa materialnego/zawitych przewidzianych przepisami prawa administracyjnego na czas stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii, zatem rolą organu jest stosowanie tych przepisów z uwzględnieniem ich celu (por. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2021 r., sygn. akt III FSK 4485/21, wyrok WSA w Opolu z dnia 31 grudnia 2021 r., sygn. I SA/Op 319/21).
Niezastosowanie przez organ pierwszej instancji przepisu art.15zzzzzn2 i brak wyznaczenia stronie 30-dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu pozbawiło stronę skarżącą możliwości skorzystania z zagwarantowanej w tym przepisie instytucji przywrócenia terminu, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (podobnie WSA w Gorzowie Wlkp. - por. wyrok II SA/Go 274/22).
Z akt administracyjnych sprawy ani z uzasadnienia decyzji nie wynika, aby organy informowały zgłaszających o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie przedmiotowego 30-dniowego terminu.
Naruszenie przez organy art. 7 i art. 9 k.p.a., mogło mieć wpływ na wynik sprawy i tym samym uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej.
Rozpoznając ponownie sprawę, w związku z wykazanym naruszeniem przepisów postępowania, organ I instancji w pierwszej kolejności poinformuje skarżących o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do powiadomienia organu o nabyciu pojazdu w trybie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 i wyznaczy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu i do złożenia dokumentów. Przepis ten wprost uwzględnia sytuację, w której strona uchybiła terminowi do dokonania czynności kształtującej jej prawa i obowiązki, nie wymaga wykazania braku winy strony.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, tj. uchylił decyzje organów obu instancji.
O kosztach postępowania (pkt II sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w z zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.
Ponownie rozpoznając sprawę po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku, w warunkach związania nim (art. 153 p.p.s.a.), organ uwzględni powyższe uwagi, wskazania i oceny prawne.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI