III SA/PO 561/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Miasta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając, że Prezydent Miasta, działając jako organ pierwszej instancji, nie posiada legitymacji do jej wniesienia.
Sprawa dotyczyła skargi Miasta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą w części decyzję Prezydenta Miasta dotyczącą zwrotu wydatków za dozór pojazdów. Sąd odrzucił skargę, stwierdzając, że Prezydent Miasta, który wydał decyzję w pierwszej instancji jako starosta, nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. Sąd podkreślił, że organ pierwszej instancji nie może reprezentować strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę Miasta [...] - Prezydenta Miasta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 czerwca 2023 r. Decyzją z 27 września 2019 r. Prezydent Miasta [...] orzekł o ustaleniu należności z tytułu zwrotu wydatków związanych z dozorem pojazdów, zobowiązując do zapłaty Miasto [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 26 czerwca 2023 r. uchyliło w części decyzję organu pierwszej instancji, ustalając nowe brzmienie pkt 1 i 2. Skargę na tę decyzję wniosło Miasto [...] reprezentowane przez Prezydenta Miasta [...]. Organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak interesu prawnego skarżącego. Sąd przychylił się do tego stanowiska, odrzucając skargę. Uzasadnił, że Prezydent Miasta, działając jako organ pierwszej instancji (starosta), nie może jednocześnie reprezentować Miasta [...] jako strony skarżącej, ponieważ ustawowa instancyjność postępowania wyklucza taką sytuację. Sąd powołał się na orzecznictwo NSA, wskazując, że ochrona sądowa samorządu nie wymaga przyznawania mu statusu strony w sytuacji, gdy jego organ wykonawczy podejmuje działania władcze.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, organ pierwszej instancji, który wydał decyzję w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego, ponieważ nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że sytuacja, w której ten sam organ (Prezydent Miasta) występuje jako organ wydający decyzję w pierwszej instancji i jednocześnie reprezentuje stronę (Miasto) skarżącą decyzję organu odwoławczego, jest niedopuszczalna. Instancyjność postępowania wyklucza traktowanie organu pierwszej instancji jako reprezentanta strony. Ochrona sądowa samorządu nie wymaga przyznania mu statusu strony, gdy jego organ wykonawczy podejmuje działania władcze.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 50 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę w przypadkach wskazanych w art. 57, w tym gdy skarga jest niedopuszczalna.
Pomocnicze
P.r.d. art. 130a § ust. 10h
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
K.p.a. art. 104 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 28
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Definicja strony postępowania administracyjnego.
Konstytucja RP art. 165 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ochrona sądowa samodzielności jednostek samorządu terytorialnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak interesu prawnego skarżącego. Sąd uznał, że Prezydent Miasta, działając jako organ pierwszej instancji, nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego.
Odrzucone argumenty
Skarżący wskazał, że posiada interes prawny do wniesienia skargi, gdyż decyzję w pierwszej instancji wydał Prezydent Miasta działający jako starosta.
Godne uwagi sformułowania
Nie jest dopuszczalna sytuacja, w której dany podmiot występuje w sprawie jako organ administracji wykonujący swoje władztwo (...), a jednocześnie reprezentuje stronę (...) domagającą się ochrony przed działaniem organu administracji drugiej instancji. Ustawowa instancyjność postępowania administracyjnego wyklucza dopuszczalność traktowania organu pierwszej instancji jako reprezentanta strony mogącej kwestionować rozstrzygnięcie organu drugiej instancji.
Skład orzekający
Izabela Paluszyńska
przewodniczący
Walentyna Długaszewska
sprawozdawca
Mirella Ławniczak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady o braku legitymacji procesowej organu pierwszej instancji do skarżenia decyzji organu odwoławczego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ wykonawczy gminy działa jako starosta w pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii procesowej dotyczącej legitymacji do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Organ pierwszej instancji nie może skarżyć decyzji drugiej instancji – kluczowa zasada w sądzie administracyjnym.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Po 561/23 - Postanowienie WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2023-11-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-08-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Izabela Paluszyńska /przewodniczący/ Mirella Ławniczak Walentyna Długaszewska /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 50 § 1 i art. 58 § 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. 2018 poz 1990 art. 130a ust. 10h Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jedn. Sentencja Dnia 8 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędzia WSA Mirella Ławniczak Protokolant : Sekretarz sądowy Aleksandra Andrzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2023 roku sprawy ze skargi Miasta [...] - Prezydenta Miasta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji w części dotyczącej zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdów postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Decyzją z 27 września 2019 r. Prezydent Miasta [...] orzekł o ustaleniu należności z tytułu zwrotu J. J. wydatków związanych z wykonywaniem dozoru, tj. za odholowanie i zapłatę wynagrodzenia za dozór wymienionych w decyzji pojazdów, przechowywanych na parkingu położonym w K. przy ul. [...] na działce ew. nr [...] w obrębie [...] M. . w łącznej wysokości [...] zł (pkt 1 decyzji). W pkt 2 decyzji orzeczono, że do zapłaty J. J. tej należności zobowiązany jest Prezydent Miasta [...] reprezentujący Miasto [...]. W pkt 3 decyzji orzeczono, że do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie należności stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. Jako podstawę prawną decyzji powołano m. in. art. 104 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), dalej: "K.p.a." oraz art. 130a ust. 10h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1990 ze zm.), dalej: "P.r.d.". J. J. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Decyzją z 26 czerwca 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze: I. Uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w części, tj. pkt 1 i 2 i w tym zakresie: II. ustaliło pkt 1 zaskarżonej decyzji o treści: "ustalić należność z tytułu zwrotu wydatków związanych z wykonywaniem dozoru, tj. za odholowanie przedmiotowych pojazdów i zapłatę wynagrodzenia za dozór pojazdów, przechowywanych na parkingu położonym w K. przy ul. [...], na nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...] M. jako działka nr [...], w łącznej wysokości [...] zł"; III. ustaliło pkt 2 zaskarżonej decyzji o treści: "do zapłaty należności, o której mowa w pkt 1 zobowiązany jest Prezydent Miasta [...] reprezentujący M. [...], w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna"; IV. w pozostałym zakresie utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Skargę do Sądu na decyzję organu odwoławczego (w części jej pkt I, II i III) wniosło M. [...] - Prezydent Miasta [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak interesu prawnego skarżącego do wniesienia skargi. W dodatkowym piśmie procesowym (k. 47-51) skarżący wskazał, że posiada interes prawny do wniesienia skargi, gdyż decyzję w pierwszej instancji wydał Prezydent Miasta [...] działający jako starosta. Uczestnik postępowania zgodził się ze stanowiskiem organu odwoławczego (pismo k. 75-76). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, gdyż skarżący, reprezentowany przez organ orzekający w sprawie w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej: "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Skargę w kontrolowanej sprawie wniosło Miasto [...] reprezentowane przez Prezydenta Miasta [...]. Z kolei decyzję w pierwszej instancji wydał Prezydent Miasta [...] działający jako starosta (art. 130a ust. 10h P.r.d.). Zaszła zatem sytuacja, w której ten sam organ (Prezydent Miasta [...]) jest z jednej strony reprezentantem gminy zobowiązanej do uiszczenia należności z tytułu zwrotu wydatków związanych z wykonywaniem dozoru pojazdów, a jednocześnie jest on organem administracji wydającym decyzję w pierwszej instancji. Nie jest dopuszczalna sytuacja, w której dany podmiot występuje w sprawie jako organ administracji wykonujący swoje władztwo (tu: Prezydent Miasta [...] jako starosta), a jednocześnie reprezentuje stronę (Miasto [...]) domagającą się ochrony przed działaniem organu administracji drugiej instancji. Ustawowa instancyjność postępowania administracyjnego wyklucza dopuszczalność traktowania organu pierwszej instancji jako reprezentanta strony mogącej kwestionować rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. Wykluczenie gminy (miasta) z kręgu stron postępowania administracyjnego, w którym organ wykonawczy gminy (miasta) wydał decyzję w pierwszej instancji (tu: prezydent miasta na prawach powiatu - jako starosta) ma swoje uzasadnienie konstytucyjne. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z 16 lutego 2016 r. o sygn. akt I OPS 2/15 (dostępna na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) samorząd terytorialny jest częścią ustroju państwowego, stąd nie ma przeciwstawienia między nim a państwem. Wypływająca z art. 165 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) ochrona sądowa samodzielności jednostek samorządu terytorialnego nie wymaga zatem zapewnienia tym jednostkom statusu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym ani przyznania im prawa do wniesienia skargi na decyzje organu odwoławczego w sytuacji, w której jednostka ta (także przez swój organ wykonawczy) podejmuje działania władcze. Ewentualna legitymacja do wniesienia skargi przysługiwałaby skarżącemu, gdyby w postępowaniu administracyjnym występował jako strona w rozumieniu art. 28 K.p.a., wykonując przysługujące mu prawa lub obowiązki niezwiązane z realizacją władztwa administracyjnego. Taka sytuacja w kontrolowanej sprawie nie miała miejsca. Reasumując, w przypadku gdy organ wykonawczy gminy (miasta), tu: Prezydent Miasta [...], wydał decyzję w pierwszej instancji jako starosta, nie może on reprezentować Miasta [...] we wniesieniu skargi na decyzję organu odwoławczego, gdyż nie ma ono interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI