III SA/Po 560/23

III SA/Po 560/23 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-11-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Małgorzata Górecka /sprawozdawca/
Mirella Ławniczak
Szymon Widłak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 21 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędzia WSA Małgorzata Górecka (sprawozdawca) Protokolant : st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2023 roku sprawy ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji dotyczącej cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z dnia 15 czerwca 2023 r. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z 30 grudnia 2021 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień B. W. do kierowania pojazdami silnikowymi w ramach kat. AM, B 1, B prawa jazdy.
W uzasadnieniu organ wskazał, że powodem cofnięcia uprawnień było przekroczenie przez kierowcę 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie 1 roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy ( art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ).
Strona wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji albowiem w jej ocenie w dacie jej wydawania uchylono art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym –i od dnia 4 czerwca 2018 r. przepis ten nie obowiązywał.
Organ II instancji wskazał, że art. 125 pkt 16 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami uchylił art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym z dniem 4 czerwca 2018 r., ale jednocześnie weszła w życie nowelizacja wprowadzona ustawą z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu rogowym oraz niektórych innych ustaw. Przepis art. 14 ust. 1 tej ustawy stwierdza, że do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1 (a więc ustawy - Prawo o ruchu drogowym), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów m. in. art. 125 pkt 16 nie stosuje się. W ust. 2 tego przepisu przewidziano z kolei, że minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.
Od dnia 17 września 2022 r. obowiązuje natomiast przepis art. 18 ust. 2 lit a ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw – zgodnie z nim do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14 starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie przekroczenia w okresie roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy liczby 20 punktów.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarzucono naruszenie :
art. 6, 7, 8 § 1, 107 § 1 pkt 4, 156 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym poprzez wydanie decyzji I instancji bez podstawy prawnej.
Wniesiono o zmianę decyzji organu II instancji poprzez stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji z dnia 30 grudnia 2021 r.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Zgodnie z art. 1 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2021r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023.1634. – dalej jako Ppsa) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 Ppsa), albo stwierdzi wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 Ppsa). Zgodnie z art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oznacza to, że sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 Ppsa).
W tak zakreślonej kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest decyzja SKO [...] z dnia 15 czerwca 2023 r. którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z 30 grudnia 2021 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień B. W. do kierowania pojazdami silnikowymi w ramach kat. AM, B 1, B prawa jazdy.
W uzasadnieniu organ wskazał, że powodem cofnięcia uprawnień było przekroczenie przez kierowcę 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie 1 roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy ( art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ).
Strona wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji powołując się na art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. albowiem w jej ocenie w dacie jej wydawania uchylono art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym – od dnia 4 czerwca 2018 r.
W ocenie Sądu organ II instancji zasadnie stwierdził brak przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji na podstawie art. 156 kpa.
Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela bowiem w pełni pogląd zaprezentowany w wyroku NSA o sygn. II GSK 1610/22 z dnia 5 września 2023 r. zgodnie z którym :
"przepis art. 140 p.r.d. miał zostać uchylony, na mocy art. 125 pkt 16 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Zgodnie z art. 139 pkt 3 tej ustawy "art. 125 pkt 10 lit. g w zakresie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, pkt 13 oraz pkt 16 w zakresie art. 140 ust. 1 pkt 3, 3a i pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, (...) wchodzą w życie z dniem 4 czerwca 2018 r."
Z dniem 4 czerwca 2018 r. weszła w życie nowelizacja dokonana ustawą z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), którą dokonując zmian w ustawie o kierujących pojazdami oraz ustawie – Prawo o ruchu drogowym, w art. 14 ust. 1 przewidziano, że do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1 (a więc Prawo o ruchu drogowym), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, "przepisów (...) art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16 oraz przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 2 (tj. ustawy o kierujących pojazdami) nie stosuje się". W ust. 2 tego przepisu przewidziano z kolei, że minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.
NSA oceniając prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu w w/w sprawie podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji, stwierdzając, że z powyższej regulacji wynika, że do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, nie stosuje się m.in. przepisu art. 125 pkt 16 ustawy o kierujących pojazdami, uchylającego przepis art. 140 i art. 140a Prawa o ruchu drogowym. Konkludując NSA wskazał, że do czasu dokonania takiego wdrożenia przepis art. 140 ust. 1 pkt 3a lit. a p.r.d. mógł mieć zastosowanie i mógł stanowić podstawę prawną decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Utrata mocy obowiązującej art. 140 p.r.d. została przesunięta w czasie i uzależniona od ogłoszenia komunikatu przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, co nie nastąpiło.
Sąd orzekający podziela stanowisko NSA .
Minister właściwy do spraw informatyzacji na dzień orzekania przez organy w rozpoznawanej sprawie nie wydał, na podstawie art. 14 ust. 2 omawianej ustawy stosownego komunikatu.
Trafnie zatem zauważa Kolegium, że art. 140 ust. 1 pkt 3a lit.a ustawy – Prawo o ruchu drogowym nadal obowiązuje.
Tym samym brak było przesłanki rażącego naruszenia prawa.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest prawidłowa, organ dokonał prawidłowej interpretacji przepisów powołanych przy jej rozstrzyganiu i szczegółowo przedstawił ich wykładnię. Sąd zauważa, że zarzuty skargi w powyższym zakresie były bezzasadne.
Z tego względu skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.