III SA/Po 530/25

III SA/Po 530/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-10-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Marek Sachajko
Mirella Ławniczak /sprawozdawca/
Zbigniew Kruszewski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1079
art. 45 ust. 1 i art. 73 ust. 8 pkt 2
Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027
Sentencja
Dnia 14 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Sędzia WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2025 roku sprawy ze skargi Fundacji [...] na orzeczenie Zarządu Województwa z dnia 25 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę
Uzasadnienie
31 grudnia 2024 r. Fundacja złożyła za pośrednictwem systemu LSI 2021+ wniosek o dofinansowanie w ramach Programu Fundusze Europejskie dla [...] 2021-2027 - Działanie 02.01 "Wspieranie efektywności energetycznej i redukcji emisji gazów cieplarnianych" (nabór nr [...]). Projektowi Fundacja pt. "Poprawa efektywności energetycznej 2 budynków użyteczności publicznej zespołu pałacowego w [...]" nadano numer [...] [...] Informacją wysłaną w systemie LSI 2021+dnia 30 czerwca 2025 r. Departament Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] zawiadomił Wnioskodawcę, że jego wniosek został poddany ocenie merytorycznej w zakresie kryteriów merytorycznych. Projekt uzyskał minimum 60% ogólnej liczby punktów za kryteria merytoryczne punktowe, jednak nie spełnił wszystkich kryteriów dopuszczających, co oznacza negatywny wynik oceny merytorycznej. W załączniku do wysłanej wiadomości Instytucja Zarządzająca przedstawiła uzasadnienie wyniku oceny merytorycznej.
Nie zgadzając się z wynikiem oceny merytorycznej Fundacja złożyła 14 lipca 2025 r. protest, zarzucając w nim Instytucji Zarządzającej [...], że ocena projektu została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy w zakresie kryteriów merytorycznych dopuszczających:
- nr 1 "Wnioskodawca posiada zdolność organizacyjną, techniczną i finansową do realizacji projektu, gwarantującą stabilne zarządzanie projektem";
- nr 2 "Koszty kwalifikowalne są uzasadnione i zaplanowane w odpowiedniej wysokości".
Protest został rozpatrzony przez Komisję Odwoławczą (KO) powoływaną przez Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. Komisja Odwoławcza w orzeczeniu z 25 sierpnia 2025 r. uznała protest za bezzasadny w całości. W uzasadnieniu wskazano ,że z zapisów zawartych Studium Wykonalności wynika, że za utrzymanie trwałości projektu odpowiadać będzie Zarząd Fundacji, jednak nie wskazano jednoznacznie podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie trwałości projektu, nie wskazano członka Zarządu, który posiada odpowiednie wykształcenie i doświadczenie w administrowaniu tak dużym obiektem. Zakwestionowano ponadprzeciętne wynagrodzenie Zespołu Inżyniera Kontraktu stanowiące 11% kosztu ogółu projektu. Ponadto uznano w rozstrzygnięciu, że nie doszacowano kosztów eksploatacyjnych obiektu, co nie gwarantuje utrzymania rezultatów projektu w okresie trwałości. Zaproponowana struktura finansowania rodzi ryzyko nieefektywności zarządczej ,a nadmierny koszt obsługi inwestycji obniża efektywność wykorzystania środków publicznych .Zdaniem organu wnioskodawca nie zobiektywizował wystarczająco zdolności finansowej do realizacji inwestycji, a ponadto brak jest gwarancji stabilnego zarządzania projektem .
Skarżący złożył skargę do WSA. Zarzucił orzeczeniu organu:
- naruszenie art. 43 ustawy - poprzez niewybranie do dofinansowania projektu, który spełniał kryteria wyboru oraz których prawidłowa ocena prowadziłaby do przyznania Wnioskodawcy dofinansowania,
- naruszenie art. 45 ust. 1 i 2 ustawy - poprzez niesprostanie przez Organ zasadom wyboru projektów do dofinansowania tj. zasadzie przejrzystości, rzetelności i bezstronności, które spowodowało, że wniosek o dofinansowanie złożony przez Wnioskodawcę został oceniony w sposób niezgodny z ww. przepisami, a nadto instytucja nie zapewniła równego traktowania wnioskodawców oraz w sposób nierówny i dyskryminacyjny oceniła wniosek Fundacji przy pominięciu opisów sposobu dokonywania oceny wniosków wskazanych w Regulaminie konkursu.
- naruszenie art. 46 Ustawy - poprzez ocenę złożonego przez Fundację wniosku o dofinansowanie w sposób i na podstawie okoliczności wykraczających poza niezbędne do oceny wskazanych w Regulaminie konkursu,
- naruszenie art.54 ust. 1 Ustawy - poprzez dokonanie oceny wniosku o dofinansowanie złożonego przez Fundację wykraczając poza zakres kryteriów oceny projektu, co spowodowało niewybranie wniosku
-naruszenie art. 45 ust. 1 w zw. z art. 69 ust. 3 Ustawy w zw. z częścią V punkt 7 Regulaminu wyboru projektów dla naboru nr [...] [...] (dalej:"Regulamin") poprzez nierzetelne rozpatrzenie protestu, ocenę zebranych materiałów aplikacyjnych (zwłaszcza wniosku o dofinansowanie) oraz pominięcie zastosowania Regulaminu;
- naruszenie art. 55 ust. 1 Ustawy w zw. z częścią IV E, punkt 17 w zw. z częścią IV C, punkt 6 Regulaminu w zw. z art. 45 i 69 ust. 3 Ustawy poprzez jego niezastosowanie i niezwrócenie się do Wnioskodawcy o przesłanie dodatkowych wyjaśnień, podczas gdy z treści zaskarżonego orzeczenia wynika, że podczas jego rozpatrywania Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej [...] (dalej: "KO") doszła do wątpliwości natury faktycznej, które ostatecznie rozstrzygnęła na niekorzyść strony w efekcie doprowadzając do nierzetelnego rozpatrzenia wniosku Fundacji;
- naruszenie art. 67 ust. 2 pkt 1 i 2 Ustawy poprzez niedokonanie zmiany podjętego rozstrzygnięcia w wyniku błędnego stwierdzenia, że brak jest podstaw do zmiany oceny, podczas gdy prawidłowa analiza treści protestu powinna doprowadzić do zmiany podjętego rozstrzygnięcia.
- naruszenie art. 73 ust.l Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. (dalej: "Rozporządzenie") ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej poprzez stosowanie kryterium nr 1 i 2 w sposób nieprzejrzysty i dyskryminacyjny, czyli sprzecznie z normą wskazaną w tym przepisie.
Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022r - O zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 ( Dz.U. 2022,poz.1079, dalej ustawa) w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w wypadkach wskazanych w ustawie, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 73 ust. 8 ustawy wdrożeniowej:
1) uwzględnić skargę stwierdzając, że:
a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2 lub
b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia;
2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;
3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.
Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez właściwą instytucję zarządzającą programami operacyjnymi w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Przepisem zakreślającym granice sprawy i kontroli sądowej, w razie złożenia skargi od nieuwzględnienia protestu (negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia) jest art. 73 ust. 5 w zw. z art. 75 ust. 1 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.
Według podstawowej zasady określonej przepisem art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (art. 45 ust. 2 ustawy wdrożeniowej).
Stosownie do art. 43 ustawy wdrożeniowej, wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów. Według natomiast art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. W myśl ust. 2 w/w przepisu właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców.
Należy zaznaczyć, że art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi, że w celu dokonania oceny projektów właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów oraz określa regulamin jej pracy. W skład takiej komisji wchodzą osoby posiadający odpowiednią wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem, w ramach której jest dokonywany wybór projektów. W skład komisji oceny projektów w świetle art. 53 ust. 3 ustawy wdrożeniowej mogą wchodzić eksperci, o których mowa w art. 80. Z takiego rozwiązania ION skorzystała w niniejszej sprawie, zapewniając, że zarówno na etapie oceny pierwotnej jak i ewentualnego rozpatrywania protestu oceny dokonywać będzie 2 ekspertów, spełniających wymagania stawiane im przez ustawę w rozdziale 17 omawianej ustawy.
Podkreślenia wymaga, że znaczenie i rola ekspertów przy wyłanianiu w ramach konkursu najlepszych projektów, spełniających określone kryteria, jest taka, że Sąd de facto warstwy merytorycznej ich oceny nie jest władny kontrolować. Kontrola Sądu powinna zmierzać jedynie do oceny, czy argumentacja oceniających oraz organu w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki dokonanej oceny. Sąd kontroluje jedynie ocenę dokonywaną przez organ w kontekście przestrzegania reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności w ramach postępowania konkursowego. W szczególności kontroli sądu podlega uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu, które winno wskazywać na przyczyny nieuwzględnienia stanowiska strony.
W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który Sąd w niniejszej sprawie w pełni podziela, że zarzut naruszenia art. 45 ustawy wdrożeniowej uzasadniony jest w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru, jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia.
W niniejszym postępowaniu tak się nie stało.
W zakresie Kryterium Nr 1 podzielić należy stanowisko organu ,że beneficjent nie zdołał wykazać " że jest odpowiednio przygotowany do utrzymania efektów realizacji projektu pod względem organizacyjnym, technicznym i finansowym ". Wbrew skardze nie zagwarantował zapisami wniosku utrzymania efektów realizacji projektu w okresie trwałości, tak aby było możliwe zapewnienie w tym okresie świadczenia usług na poziomie nie niższym niż zrealizowany w projekcie. Podzielić należy stanowisko strony, co też pośrednio przyznaje organ, że fakt krótkiego okresu działania Fundacji nie przesądza o braku doświadczenia. Niemniej zarzuty organu dotyczyły raczej niedostatecznego udokumentowania takiego doświadczenia, gdyż istotnie dokumentacja wniosku nie zawiera wskazania członków zespołu projektowego, ich kwalifikacji, doświadczenia, ani formy zatrudnienia. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających posiadanie zdolności finansowej do realizacji projektu , jak również potwierdzających możliwość pokrycia kosztów eksploatacyjnych w okresie trwałości projektu. Nie udokumentowano dotychczasowych dochodów, rezerw finansowych ani źródeł finansowania wkładu własnego.
Uwzględniając powyższe oraz okoliczność, że Fundacja zarejestrowana została w listopadzie 2024 roku, a wniosek złożono 31 grudnia 2024 roku nie są dowolnymi twierdzenia organu, że Fundacja nie spełniła wymogów dotyczących trwałości Projektu i że nie jest do niego realnie przygotowana.
Nawet jeśli Fundacja została powołana z myślą o aplikowaniu o środki finansowe w ramach przedmiotowego naboru i ta okoliczność rzeczywiście nie dyskredytuje wniosku, to jednak istotnie Wnioskodawca nie wykazał nawet zaplecza technicznego do jej prowadzenia i to ramach tak szerokiego projektu. Rację ma organ twierdząc, że elementarne wyposażenie lokalu wydaje się niezbędne na wszystkich etapach realizacji projektu - zarówno w fazie przygotowawczej, w trakcie wdrażania, jak i po jego zakończeniu, w kontekście monitoringu wskaźników oraz zapewnienia trwałości rezultatów. Fundacja nie miała majątku, a jedynie prawo użytkowania pałacu, wynikające z umowy użyczenia. Wkład założycielski wynosił 1.000 zł, co wynika z aktu notarialnego z dnia 20 listopada 2024.
Z kwestionowanymi zasobami finansowymi wiążą się prawidłowe ustalenia i wnioski organu ,że wnioskodawca nie potwierdził, że dysponuje środkami finansowymi wskazanymi we wniosku, a jedynie je zadeklarował. Zarówno w dokumentacji projektowej, jak i w proteście nie było szczegółowych informacji ani dokumentów, dotyczących potwierdzenia deklaracji o posiadaniu środków finansowych (wyciągi z rachunków bankowych, prezentacja standingu finansowego spółek, których Fundator jest właścicielem lub posiada udziały/akcje).Sąd podziela stanowisko organu ,że to strona winna bez odrębnego wezwania wykazać posiadanie takich środków przez Fundatora oraz zobowiązanie do przekazania ich we właściwym czasie na konto Wnioskodawcy. Wprawdzie Regulamin Projektu nie wymaga na etapie oceny projektów załączania dokumentów potwierdzających zabezpieczenie wkładu własnego, niemniej ocenie eksperckiej podlega całość wniosku i na jego gruncie nie są dowolnymi twierdzenia KO ,że wnioskodawca nie posiada wiarygodności finansowej gwarantującej realizację przedsięwzięcia. Niewystarczające jest w ocenie organu i jest to ustalenie prawidłowe, oświadczenie o pozyskiwaniu środków z darowizn, spadków, dotacji, zbiórek publicznych oraz dochodów z majątku Fundacji, skoro jednocześnie nie przedstawiono żadnych prognoz, harmonogramów wpływów ani gwarancji pozyskania tych środków w przewidywalnej przyszłości. Należy podkreślić, że w ramach oceny formalnej nie podlegała badaniu wiarygodność wskazanych źródeł oraz oświadczenia o zabezpieczeniu środków. Ta odbywa się dopiero w ramach oceny merytorycznej kryterium. Tym samym niezasadne były argumenty dotyczące zaniechania wezwania skarżącej do uzupełnienia oświadczeń dotyczących źródeł finansowania projektu. Z przepisu zawartego w części IV C pkt 6 Regulaminu wynika, że w ramach kontroli formalnej instytucję zarządzająca obciążał obowiązek wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia dokumentacji aplikacyjnej, jedynie w przypadku stwierdzenia w dokumentacji projektowej błędów lub braków i dopiero na etapie oceny merytorycznej podlegała badaniu jego wiarygodność.
W zakresie potencjału technicznego, kadrowego i finansowego niezbędnego do utrzymania efektów realizacji projektu w okresie trwałości należy również podzielić stanowisko organu, że wnioskodawca nie przedstawił dowodów na posiadanie odpowiedniej wiedzy i doświadczenia w zakresie wdrażania, zarządzania, monitorowania oraz kontroli projektów współfinansowanych ze środków unijnych.
Informacje zawarte w Studium Wykonalności na stronach 38, 65 - 67 niedostatecznie potwierdzają doświadczenia Fundatora w kierowaniu i nadzorowaniu inwestycji o zakresie i stopniu skomplikowania, zbliżonym do wnioskowanego projektu oraz wymaganej wiedzy w wielu dziedzinach związanych z budownictwem . Rację ma skarżący wprawdzie o błędnym przypisaniu wnioskodawcy jedynie doświadczenia w branży gastronomicznej, niemniej poza sporem jest, że nie przedstawił struktury organizacyjnej z przypisanymi rolami i kompetencjami w zakresie zapewnienia sprawności zarządzania projektem; ogólnie zapisano, że "Doświadczenie Fundacja opiera się na wcześniejszej działalności Prezesa Zarządu p. M. K.". Wnioskodawca oparł cały system zarządzania projektem na wynajętym Inżynierze Kontraktu, co nie może być traktowane jako substytut wewnętrznych zdolności zarządczych. Brak odpowiedniego personelu po stronie beneficjenta rodzi ryzyko opóźnień, błędów proceduralnych, a nawet niewykonania zadań administracyjnych i finansowych w ramach projektu
Co więcej - nie wskazano jednoznacznie podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie trwałości projektu, nie wskazano członka Zarządu, który posiada odpowiednie wykształcenie i doświadczenie w administrowaniu tak dużym obiektem, co nie gwarantuje kompetencji w realizacji zasadniczego zadania projektu, jakim była rozległa termodernizacja dwóch budynków. O braku dostatecznego doświadczenia świadczy również wysokość zaplanowanej kwoty na zatrudnienie Zespołu Inżyniera Kontraktu ponad standardowy poziom, co generuje dodatkowe, niewystarczająco uzasadnione koszty realizacji projektu. Zatrudnienie wysoko kwalifikowanych specjalistów jest akceptowalne, ale zakres dodatkowego zatrudnienia powinien być adekwatny, w tym w porównaniu z innymi, podobnymi inwestycjami.
Prawidłowa była też ocena możliwości pokrycia kosztów eksploatacyjnych w okresie trwałości projektu, na które wnioskodawca nie przedstawił żadnych dowodów. Statut Fundacji, wbrew stanowisku strony nie zawiera wyraźnego zapisu o obowiązku utrzymania infrastruktury objętej projektem, ani ponoszenia związanych z tym kosztów eksploatacyjnych. Brak wiarygodnej kalkulacji kosztów utrzymania zmodernizowanych obiektów oraz brak wykazania przez osoby zarządzające Fundacją doświadczenia w administrowaniu tak dużymi, zmodernizowanymi technicznie obiektami, uzasadnia wątpliwości co do utrzymania rezultatów projektu. Przedstawione przez Fundację dane były niewystarczające i nie wykazały realnej możliwości utrzymania rezultatów projektu w okresie trwałości. W szczególności nie udokumentowano mechanizmów zapewniających pokrycie kosztów eksploatacyjnych na poziomie adekwatnym do wielkości obiektu.
Podsumowując, z definicji Kryterium Nr 1 wynika, że obowiązkiem wnioskodawcy było " wykazanie", że jest odpowiednio przygotowany do utrzymania efektów realizacji projektu , a nie " dowiedzenie " powyższego, co staje się istotne szczególnie dla podmiotów nie prowadzących działalności gospodarczej, jak skarżąca, nie posiadających też nieruchomości, innego majątku. Taki podmiot powinien szczególnie we wniosku, załącznikach i całej dokumentacji wskazać źródło, z którego niezawodnie będzie czerpać będzie środki i dodatkowo winno ono być wiarygodne finansowo. Dotyczy to także wiarygodności Fundatora i braku w aktach sprawy dowodów potwierdzających jego zdolność finansową lub choćby oświadczenia z jego strony ,że będzie je systematycznie przekazywał na konto Fundacji. W ocenie sądu stronie nie udało się dowieść takich okoliczności i organy prawidłowo tę kwestię rozpoznały i uzasadniły.
W ramach Kryterium Nr 2 weryfikacji podlega, czy przedstawione w projekcie wydatki są uzasadnione i racjonalne z punktu widzenia realizacji danego projektu oraz adekwatne do jego zakresu i celu, np. czy poszczególne wydatki nie zostały w sposób znaczący przeszacowane. Przez "uzasadnione" należy rozumieć, iż koszty kwalifikowane muszą być potrzebne i bezpośrednio związane z realizacją działań uznanych za kwalifikowane w projekcie. Każda pozycja zawarta w harmonogramie rzeczowo-finansowym musi być odpowiednio opisana i uzasadniona. Przez "racjonalne" należy w tym miejscu rozumieć, że ich wysokość musi być dostosowana do zakresu zaplanowanych czynności / potrzeb inwestycyjnych. Przez "adekwatne" należy rozumieć, iż muszą być także odpowiednie (rodzajowo i pod względem wysokości) do zakresu poszczególnych działań w projekcie oraz do rezultatów tych działań. W ramach kryterium oceniana jest planowana struktura wydatków pod kątem optymalności względem celów funduszy oraz danego projektu. Wnioskodawca jest zobowiązany przedstawić opis, w którym dla poszczególnych grup wydatków (tj. kategorii i zadań) wykaże ich zasadność (tj. niezbędność dla osiągnięcia celów projektu) i odpowiednią wysokość (tj. oszacowanie w oparciu o wiarygodną metodykę).Również w zakresie tego kryterium Sąd podzielił stanowisko organów. Powstaje bowiem wątpliwość , kto będzie podmiotem dotowanym, skoro w istocie jedną osobą zaangażowaną w realizację przedsięwzięcia jest Fundator ,a całym systemem zarządza Inżynier Kontraktu aż w 11%.
KOP w uzasadnieniu negatywnej oceny Kryterium nr 2 stwierdziła, że "wskazano znacząco zawyżony koszt dotyczący inżyniera kontraktu wynoszący 1 437 789,67 złotych ". Wartość ta stanowi ponad 11% całkowitych kosztów projektu i przekracza standardowe stawki rynkowe dla tego typu usług, które zwykle mieszczą się w przedziale 2- 4% wartości inwestycji. W projektach infrastrukturalnych o podwyższonym stopniu złożoności, koszt ten rzadko przekracza 5 - 6%". Rację ma organ twierdząc ,że jest to kwota rażąco wysoka i znacząco przekracza standardowe stawki rynkowe dla tego typu usług, a ponadto nieadekwatna z uwagi na okoliczność, że okres realizacji robót budowlanych został określony na 18 miesięcy.
W ocenie sądu, Wnioskodawca nie wykazał ,że tak wysokie wynagrodzenie jest potrzebne i bezpośrednio związane z realizacją działań uznanych za kwalifikowane w projekcie. Z uzasadnienia orzeczenia KO nie wynika też, aby organ mylił status Inżyniera Kontraktu z Inspektorem Nadzoru, bowiem organ wprost odnosi dane statystyczne do innych projektów infrastrukturalnych o podwyższonym stopniu złożoności z zatrudnionym Inżynierem Kontraktu i akcentując ,że jego koszt to w istocie odpowiednik zatrudnienia 10 osób na pełen etat przez cały okres realizacji Projektu.
Wnioskodawca nie przedstawił żadnego uzasadnienia dla przyjętej wyceny. W dokumentacji aplikacyjnej brakuje informacji na temat sposobu kalkulacji (np. stawki roboczogodzinowe, liczba etatów, okres zatrudnienia), metodologii szacowania kosztów, rozeznania rynkowego czy dokumentów ofertowych). W dokumentach projektu nie wykazano, aby Wnioskodawca posiadał wewnętrzny zespół zarządzający lub kontrolny, co sugeruje próbę przeniesienia całej odpowiedzialności za realizację projektu na podmiot zewnętrzny, bez zapewnienia odpowiedniego nadzoru instytucjonalnego po stronie beneficjenta. Rację ma organ ,że taka konstrukcja rodzi ryzyko nieefektywności zarządczej, a nadmierny koszt obsługi inwestycji obniża efektywność wykorzystania środków publicznych. W związku z powyższym, koszt usługi Inżyniera Kontraktu uznano za rażąco zawyżony.
Odnośnie pozostałych zarzutów skargi, brak było podstaw do uznania, że zaistniały okoliczności, które uzasadniałyby wezwanie do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w zakresie oceny spornych kryteriów. Nie było też podstaw do wzywania Wnioskodawcy do uzupełnienia oświadczeń w toku procedury odwoławczej. Komisja Odwoławcza winna to uczynić jedynie w przypadku, gdyby "zaistniała konieczność uzyskania dodatkowych informacji na poparcie twierdzeń , które miały znaczenie dla sprawy" ( część IV E pkt 17 Regulaminu).Przepis ten jednak nie daje podstaw do prowadzenia postępowania dowodowego ani zastępowania strony w należytym, wyczerpującym i przekonującym uzasadnieniu wniosku o dofinansowanie ,a do tego prowadziłoby czynienie ustaleń dotyczących zdolności finansowych podmiotów finansujących działanie Fundacji. Powyższego dowodzi dyspozycja w/w przepisu, że "protest jest rozpatrywany wyłącznie w oparciu o dokumentację złożoną do naboru oraz uzupełnioną w trakcie oceny wniosku o dofinansowanie". Oznacza to, że wszelkie dodatkowe oświadczenia byłyby wyjątkiem. Podkreślić należy, że przystępując do postępowania konkursowego Wnioskodawca godzi się na wymagania i warunki określone systemem realizacji danego programu. Powinnością uczestnika konkursu jest dostosowanie się do zasad postępowania konkursowego i przygotowanie takiego projektu, który jest spójny z całą wnoszoną dokumentacją. Na nim spoczywa też obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju, a następnie z dokumentacją konkursową oraz staranne i odpowiadające założeniom danego programu operacyjnego przygotowanie dokumentacji konkursowej.
Z tego względu Wnioskodawca znając treść kryteriów i ich istotną rolę w procedurze konkursowej, winien sam uczynić wszystko, aby wykazać ich spełnienie. Podawane we wniosku dane muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga gospodarz konkursu, w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów. Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę i brak jest podstaw prawnych żądania od instytucji organizujących konkurs, aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy. Beneficjent dofinansowania powinien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Składając wniosek o dofinansowanie oraz później ewentualną jego korektę musi dochować należytej staranności i sprawdzić, czy wszystkie braki zostały należycie poprawione i czy w konsekwencji ich wprowadzenia wniosek i przedstawione dokumenty nie wymagają dokonania jeszcze innych zmian, w celu zachowania wewnętrznej spójności. Brak jest podstaw, aby odpowiedzialność za swoje działania (braki, błędy wniosku) przerzucać na Instytucję Zarządzającą. Organ nie ma bowiem prawa zmieniać zapisów wniosku, dokonywać ich modyfikacji w sposób umożliwiający uzyskanie przez wnioskodawcę dofinansowania, czy domniemywać z treści nie wynikających z wniosku, bądź interpretować wątpliwości na korzyść wnioskodawcy.
Tym samym, w ocenie Sądu nie doszło do naruszenia art.55 ustawy wdrożeniowej w związku ze wskazanymi w skardze przepisami Regulaminu.
Niezasadne są także zarzuty Skarżącej o "powołaniu się na nowe okoliczności sprawy w uzasadnieniu orzeczenia Komisji Odwoławczej", co pozbawiło Wnioskodawcę możliwości obrony i wyjaśnienia swojego stanowiska. Otóż Komisja Odwoławcza była związana zakresem protestu, co wynika wprost z treścią art. 67 ust.2 ustawy wdrożeniowej i musiała tę ocenę " zweryfikować", czyli przeciwstawić zaskarżonej ocenie własne stanowisko dodatkowymi argumentami przemawiającymi za oceną negatywną Powyższe jednak w żaden sposób nie wykraczało poza granicę protestu. Odnosząc się do zarzutów protestu bazowano przede wszystkim na danych wskazanych w dokumentacji aplikacyjnej, czyli danych określonych przez samego Wnioskodawcę. Przytoczenie nowych argumentów na uzasadnienie zarzutów protestu nie jest tożsame z nowym zarzutem.
Brak też podstaw do stawiania zarzutów odnośnie przejrzystości ,rzetelności i bezstronności oceny. Wszystkim wnioskodawcom zapewniono równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców. [...] w celu wyłonienia projektów ogłosiła na swojej stronie internetowej nabór na wybór projektów do dofinansowania w ramach Działania 02.01. Obok wskazania niezbędnych informacji zamieszczono w nim odesłanie do dokumentacji konkursowej, m.in. Regulaminu, Kryteriów, Instrukcji do sporządzenia Studium Wykonalności. Pełna dokumentacja konkursowa była dostępna dla potencjalnych beneficjentów w dacie ogłoszenia naboru. Wszyscy aplikujący mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania naboru, zgodnie z zasadą równego dostępu do pomocy oraz zasadą przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Projekt Wnioskodawcy uczestniczył w postępowaniu konkursowym o określonych regułach, jednakowych dla wszystkich uczestników. Projekty weryfikowano zgodnie z kryteriami oceny zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący Program [...]. Kryteria zostały sformułowane w sposób precyzyjny, a ich treść oraz sposób oceny nie budzą wątpliwości.
Wobec niezasadności podniesionych w skardze zarzutów, mając na uwadze, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa, Sąd na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę.