III SA/Po 485/25
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za niezarejestrowanie pojazdu w terminie, uznając, że organ nie rozpoznał wniosku strony o ulgę, mimo choroby uniemożliwiającej rejestrację.
Skarżący A. Ł. został ukarany karą pieniężną za niezarejestrowanie pojazdu w ustawowym terminie 30 dni, co było spowodowane nagłym udarem mózgu i hospitalizacją. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało karę, powołując się na przepis wyłączający stosowanie przepisów KPA o ulgach. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił tę decyzję, stwierdzając naruszenie zasad postępowania administracyjnego, w szczególności obowiązku informacyjnego i zasady zaufania do organów państwa, gdyż organ nie rozpoznał wniosku strony o ulgę, mimo że został złożony przed wydaniem decyzji.
Sprawa dotyczyła skargi A. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Starosty o nałożeniu kary pieniężnej za niezarejestrowanie pojazdu w terminie 30 dni od nabycia. Skarżący nie dopełnił obowiązku z powodu nagłego udaru mózgu i hospitalizacji. Organ II instancji uznał, że przepisy KPA o ulgach (art. 189d-189f KPA) nie mają zastosowania do kar pieniężnych z Prawa o ruchu drogowym, zgodnie z art. 140n ust. 6 tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd uznał, że organy naruszyły zasady postępowania administracyjnego, w tym zasadę zaufania do organów państwa (art. 8 KPA) i obowiązek informacyjny (art. 9 KPA). Mimo że przepisy KPA o ulgach nie miały bezpośredniego zastosowania, organ miał obowiązek rozpoznać wniosek strony o zastosowanie ulgi, który został złożony przed wydaniem decyzji. Organ nie wezwał strony do sprecyzowania wniosku ani nie rozpoznał go merytorycznie, ograniczając się do stwierdzenia o braku możliwości zastosowania przepisów KPA. Sąd podkreślił, że strona miała prawo działać w zaufaniu do organu i oczekiwać merytorycznego rozpoznania jej wniosku, a organ nie powinien pozbawiać jej tej możliwości poprzez wadliwe spełnienie obowiązku informacyjnego. W związku z tym, sąd uchylił decyzję, nakazując organowi ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wskazówek sądu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ ma obowiązek rozpoznać wniosek strony o zastosowanie ulgi, nawet jeśli przepisy szczególne wyłączają stosowanie przepisów KPA o ulgach, a jego rolą jest również informowanie strony o możliwościach prawnych i dbanie o jej interes.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że mimo wyłączenia stosowania art. 189d-189f KPA do kar pieniężnych z Prawa o ruchu drogowym, organ miał obowiązek rozpoznać wniosek strony o ulgę, który został złożony przed wydaniem decyzji. Organ naruszył zasady postępowania administracyjnego, w tym zasadę zaufania i obowiązek informacyjny, nie rozpatrując merytorycznie wniosku strony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (17)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.r.d. art. 73aa § 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
Obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 30 dni.
p.r.d. art. 140mb § 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
Kara pieniężna za niezłożenie wniosku o rejestrację pojazdu w terminie.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 1 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Związanie organu wskazaniami sądu przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie o kosztach postępowania.
K.p.a. art. 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Organy administracji działają na podstawie przepisów prawa.
K.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Organy podejmują czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
K.p.a. art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada zaufania do organów państwa.
K.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych.
K.p.a. art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi formalne decyzji administracyjnej.
K.p.a. art. 189d
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Możliwość udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej.
K.p.a. art. 189f
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Możliwość udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej.
p.r.d. art. 140n § 6
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
Wyłączenie stosowania przepisów KPA o ulgach do kar pieniężnych z art. 140ma i 140mb.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez organ zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 8, 9, 107 § 3 KPA). Niewłaściwe rozpoznanie wniosku strony o zastosowanie ulgi w karze pieniężnej, mimo choroby uniemożliwiającej dopełnienie obowiązku.
Godne uwagi sformułowania
organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa są na straży praworządności mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych strona miała prawo działać w zaufaniu do organu organ nie powinien pozbawiać jej merytorycznego rozpoznania wniosku wadliwe spełnienie przez organ obowiązku informacyjnych skutkowało uszczupleniem praw strony postępowania
Skład orzekający
Mirella Ławniczak
przewodniczący sprawozdawca
Walentyna Długaszewska
członek
Marek Sachajko
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wskazuje na obowiązek organów administracji rozpatrywania wniosków stron o ulgi, nawet w sytuacjach, gdy przepisy szczególne wyłączają stosowanie konkretnych przepisów KPA, podkreślając znaczenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego (zaufanie, informowanie)."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji kar pieniężnych z Prawa o ruchu drogowym, ale zasady interpretacyjne mogą mieć szersze zastosowanie w innych postępowaniach administracyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne są zasady ogólne postępowania administracyjnego i jak organy powinny podchodzić do wniosków stron, nawet w obliczu przepisów wyłączających pewne procedury. Podkreśla ludzki aspekt sprawy (choroba) i potrzebę elastyczności organów.
“Choroba usprawiedliwia niezarejestrowanie auta? Sąd administracyjny przypomina organom o zasadzie zaufania.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
III SA/Po 485/25 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2025-12-02 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-08-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Marek Sachajko Mirella Ławniczak /przewodniczący sprawozdawca/ Walentyna Długaszewska Symbol z opisem 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym Hasła tematyczne Ruch drogowy Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2024 poz 572 art. 8 par. 1, art. 9 i art. 107 par. 3 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.) Sentencja Dnia 2 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak (sprawozdawca) Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sad. Agnieszka Raczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2025 roku sprawy ze skargi A. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zawiadomienia o nabyciu pojazdu w przewidzianym terminie I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 100,- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. Uzasadnienie III SA/ Po 485/25 Uzasadnienie Decyzją z dnia 17 czerwca 2025 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 18 grudnia 2024 roku o nałożeniu kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku rejestracji pojazdu wobec A. Ł.. W toku postępowania ustalono nast. stan faktyczny. W dniu 2 lipca 2024 roku A. Ł. złożył w Starostwie Powiatowym w [...] wniosek o rejestrację pojazdu marki [...] o nr.rej. [...] , zakupionego w dniu 7 maja 2024 roku. W dniu 2 czerwca 2024 roku w/w przeszedł udar mózgu i od tego dnia do 18 czerwca 2024 roku był hospitalizowany . Z uwagi na niedotrzymanie 30 dniowego terminu zarejestrowania pojazdu , organ w dniu 2 lipca 2024 roku wszczął postępowanie z urzędu. W dniu 18 grudnia 2024 roku Starosta [...] wydał decyzję o nr [...] , którą nałożył na skarżącego karę pieniężną w kwocie 500 zł . Podstawę jej nałożenia stanowił art. 140mb ust.1 i art. 73aa ust.1 pkt 1 ustawy- Prawo o ruchu drogowym. Strona złożyła odwołanie od decyzji. A. Ł. wyjaśnił, że niewywiązanie się z obowiązku było skutkiem nagłej choroby, która stanowiła bezpośrednie zagrożenie życia i z tego powodu przebywał w okresie od 2 czerwca do 18 czerwca 2024 roku w szpitalu. Wniósł o zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa odstąpienia od ukarania na podst. art. 189d Kpa. Organ II instancji decyzją z dnia 17 czerwca 2025 roku, o nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję ,podnosząc że zgodnie z art. 140n ust.6 ustawy - Prawo o ruchu drogowym do kar pieniężnych , o których mowa w art. 140ma i art. 140mb nie stosuje się przepisów art. 189d-189 f Kpa. Strona skorzystała z prawa skargi do WSA w Poznaniu. W skardze podniosła zarzuty tożsame z odwołaniem załączając do skargi karty z leczenia szpitalnego . Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza art. 7,8, 9, i art. 107 § 3 kpa, ale również godzi w fundamentalną zasadę postępowania administracyjnego - zasadę zaufania do organów państwa (art. 8 Kpa). Na wstępie rozważań wymaga podkreślenia, że zgodnie z art. 6 K.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W toku postępowania stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 K.p.a.).Zgodnie zaś z art. 9 Kpa organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organ administracji publicznej jest obowiązany zatem działając z upoważnienia ustawowego i reprezentując państwo wobec obywatela do należytego działania, do którego należy m.in. zapewnienie, aby strona nie poniosła szkody w wyniku prowadzonego postępowania administracyjnego . Sąd stwierdza w związku z tym, że w rozpoznanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wypełniło obowiązków wynikających z powołanych regulacji, a determinują one przebieg postępowania administracyjnego Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowił art. 73aa ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 –Prawo o ruchu drogowym( p.r.d.), zgodnie z którym właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z kolei w myśl art. 140mb ust. 1 p.r.d. kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 1, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 500 zł. Brzmienie tych przepisów jest jasne i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Z zacytowanych regulacji wynika termin do zadośćuczynienia obowiązkowi rejestracji pojazdu przez jego właściciela, tj. 30-dniowy . Dodatkowo w myśl art. 140n ust. 6 p.r.d. do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, przepisów art. 189d-189f Kpa nie stosuje się. Organy orzekające w sprawie prawidłowo przyjęły, że w sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy - Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2024 r. w związku z nabyciem pojazdu w dniu 7 maja 2024 r. Bezsporne jest też, że Skarżący nie dopełnił wyżej opisanego obowiązku w ustawowym terminie. Poza zainteresowaniem organu pozostała jednak kwestia przesłanek z art. 189k Kpa, w którym ustawodawca przewidział możliwość udzielania ulg w wykonaniu nałożonej administracyjnej kary pieniężnej poprzez: a) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; b) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; c) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; w przypadku umorzenia zaległej administracyjnej kary pieniężnej umorzeniu podlegają także odsetki za zwłokę w całości lub takiej części, w jakiej została umorzona zaległa administracyjna kara pieniężna; d) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Wniosek o udzielenie ulgi może zostać złożony przez stronę jeszcze przed wydaniem decyzji o nałożeniu lub wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej, co umknęło uwadze organów ,a w konsekwencji pozostawiły poza rozważaniami wniosek, który strona złożyła już w dniu 8 lipca 2024 roku tj. 6 dni po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania, ale jeszcze przed wydaniem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej. Rolą organu było jeszcze przed wydaniem decyzji wezwanie strony do sprecyzowania wniosku, a nie analizowanie wyłącznie przesłanek wykluczających możliwość zastosowania przepisów 189d -189f Kpa. Należy w tym miejscu wskazać, że w dacie złożenia wniosku o rejestrację , tego samego dnia stronie wręczono zawiadomienie o wszczęciu postępowania z informacją ,że wykluczona jest możliwość odstąpienia od nałożenia kary . Pomimo przedwczesnej na tym etapie informacji A. Ł. złożył pisemne wyjaśnienia, w których konsekwentnie wnosił o umorzenie kary, jeszcze przed wydaniem decyzji ją nakładającej , jednakże organ nie poczynił w tym zakresie żadnych działań ani ustaleń, ograniczając nieprawidłowo postępowanie wyłącznie do rozważenia wniosku o rejestrację. Strona w myśl art. 8 § 1 Kpa miała prawo działać w zaufaniu do organu i oczekiwać, że ten nie pozbawi jej merytorycznego rozpoznania wniosku o zastosowanie ulgi. Założenie, że strona postępowania poinformowana w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania o treści art. 140n ust 6 u.p.r.d rezygnuje z wnioskowania o udzielenie ulgi jest sprzeczne z założeniami art. 8 § 1 i art. 9 Kpa. Oznaczałaby to bowiem, że strona nie może zaufać organowi, że ten zgodnie z art. 9 Kpa poinformuje ją w toku korespondencji o okolicznościach faktycznych mających wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Wręcz przeciwnie, treścią zawiadomienia o wszczęciu postępowania pozbawiono ją takich informacji i je zawężono . Wadliwe spełnienie przez organ obowiązku informacyjnych skutkowało w ocenie sądu uszczupleniem praw strony postępowania. Było ono istotne i znalazło wyraz w odwołaniu oraz skardze. Z uwagi na powyższe , sąd uchylił zaskarżoną decyzję uznając ,że rolą organu było rozpoznanie wyjaśnień strony z 8 lipca 2024 r. zgodnie z niebudzącą wątpliwości intencją strony .Organ zobligowany był do ustalenia rzeczywistej , nie zaś domniemanej woli strony poprzez precyzyjne określenie zakresu jej żądania. Nie uczynił tego również organ II instancji rozpatrując odwołanie i nie odnosząc się do tej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpatrując sprawę ponownie organ wyda stosowne rozstrzygnięcie eliminując dotychczasowe naruszenia prawa, mając na względzie przedstawione wyżej uwagi wiążące organ na mocy art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.). W ocenie Sądu wystarczające było uchylenie decyzji organu II instancji , albowiem sprawa nie wymaga prowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego w postaci gromadzenia nowych dowodów. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę