III SA/Po 478/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2024-01-09
NSAAdministracyjneŚredniawsa
prawo o ruchu drogowymkara pieniężnazbycie pojazduterminpandemiaCOVID-19przywrócenie terminuK.p.a. WSA Poznań

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za niezawiadomienie o zbyciu pojazdu, wskazując na błędy organów w stosowaniu przepisów dotyczących terminów w okresie pandemii COVID-19.

Skarżąca została ukarana karą pieniężną za niezawiadomienie organu o zbyciu pojazdu w terminie. Mimo prób zawiadomienia, urząd był nieczynny, a skarżąca twierdziła, że wysłała pismo pocztą. Organy nałożyły karę, nie uwzględniając specyficznych przepisów dotyczących terminów w okresie pandemii COVID-19 oraz procedury przywracania terminów. Sąd uchylił obie decyzje, wskazując na naruszenie przepisów K.p.a. i ustawy COVID-owej.

Sprawa dotyczyła skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta o nałożeniu kary pieniężnej za niezawiadomienie o zbyciu pojazdu w ustawowym terminie 30 dni. Skarżąca zbyła pojazd 13 maja 2021 r., a urząd komunikacji był w tym czasie nieczynny z powodu choroby pracowników. Mimo próby zawiadomienia pocztą, organ I instancji nałożył karę 600 zł, uznając opóźnienie za 654 dni. Kolegium Odwoławcze, choć dostrzegło pewne okoliczności łagodzące, utrzymało karę w wysokości 250 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił obie decyzje. Sąd wskazał, że organy pominęły przepisy ustawy COVID-owej, które wydłużały terminy zawiadomienia (do 180 dni, a następnie do 60 dni) w okresie pandemii. Ponadto, sąd podkreślił, że organy powinny zastosować procedurę przewidzianą w art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19, polegającą na zawiadomieniu strony o uchybieniu terminu i wyznaczeniu terminu na złożenie wniosku o przywrócenie, zwłaszcza gdy strona nie miała możliwości osobistego złożenia dokumentu i nie ma pewności co do jego wpływu do organu. Sąd uznał, że zaniechanie organów stanowiło istotne naruszenie przepisów K.p.a. i uchylił zaskarżone decyzje.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, terminy te ulegają wydłużeniu na podstawie przepisów ustawy COVID-owej.

Uzasadnienie

Sąd wskazał na przepisy ustawy COVID-owej, które wydłużały terminy określone w art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d. w okresie pandemii.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (11)

Główne

P.r.d. art. 78 § ust. 2 pkt 1

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Nakłada na właściciela pojazdu obowiązek zawiadomienia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu w terminie do 30 dni.

P.r.d. art. 140mb § pkt 2

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Określa karę pieniężną za niezawiadomienie starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu.

ustawa COVID-19 art. 31i § ust. 1

Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Wydłużenie do 180 dni terminów określonych w art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d. w okresie od 31 marca 2020 r. do 31 grudnia 2020 r.

ustawa COVID-19 art. 31ia § pkt 1

Ustawa z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19...

Wydłużenie do 60 dni terminów określonych w art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d. w okresie od 1 lipca 2021 r. do odwołania stanu zagrożenia epidemicznego/epidemii.

ustawa COVID-19 art. 15zzzzzn2

Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19...

Procedura przywracania terminów administracyjnych uchybionych w okresie stanu epidemii.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia decyzji organu w przypadku istotnego naruszenia przepisów proceduralnych.

P.p.s.a. art. 135

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia decyzji organu I instancji.

P.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzeczenia o kosztach sądowych.

K.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie.

K.p.a. art. 8 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej.

K.p.a. art. 9

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy pominęły przepisy ustawy COVID-19 wydłużające terminy w okresie pandemii. Organy nie zastosowały procedury przywrócenia terminu z art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19. Skarżąca podjęła próby zawiadomienia, a urząd był nieczynny.

Godne uwagi sformułowania

Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji uznał, iż zachodzą podstawy do uchylenia decyzji organu II instancji, jak również poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Organy powinny więc w dacie wszczęcia postępowania tj. 13 marca 2023 roku zastosować instytucję wprowadzoną art.15zzzzzn˛ ustawy COVID-19. Powyższe działania nie zostały jednak przez organ podjęte, przez co doszło do istotnego naruszenia art. 7, art. 8 § 1 oraz art. 9 K.p.a.

Skład orzekający

Szymon Widłak

przewodniczący

Mirella Ławniczak

sprawozdawca

Małgorzata Górecka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących terminów w prawie administracyjnym w kontekście pandemii COVID-19 oraz obowiązków organów w zakresie przywracania terminów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego okresu pandemii COVID-19 i przepisów z nim związanych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak przepisy szczególne (ustawa COVID-owa) mogą wpływać na stosowanie ogólnych przepisów prawa administracyjnego i jak ważne jest prawidłowe stosowanie procedur przez organy.

Pandemia COVID-19 a terminy w urzędach: Sąd wyjaśnia, jak organy powinny postępować.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Po 478/23 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2024-01-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Małgorzata Górecka
Mirella Ławniczak /sprawozdawca/
Szymon Widłak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 145
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 9 stycznia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędzia WSA Mirella Ławniczak (sprawozdawca) Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 stycznia 2024 roku sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu w przewidzianym terminie I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 30 marca 2023 r., [...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 30 marca 2023 roku, o nr [...] Prezydent Miasta [...] nałożył na podst. m.in. art.78 ust.2 pkt 1 i 140 mb pkt 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym na M. K. karę pieniężną w wysokości 600 zł za nie zawiadomienie Prezydenta Miasta [...] o zbyciu pojazdu.
W toku postępowania ustalono, że M. K. zbyła w dniu 13 maja 2021 roku samochód marki [...] zarejestrowany na terytorium RP i nie zawiadomiła o powyższym fakcie Prezydenta Miasta [...] w terminie 30 dni.
Strona po zawiadomieniu jej w marciu 2023 roku przez organ o wszczęciu postępowania złożyła pismo, w którym podniosła, że już dzień po sprzedaży auta udała się do Wydziału Komunikacji, ale urząd był nieczynny z powodu choroby pracowników. Została poinformowana na miejscu, że może pismo zawiadamiające wysłać pocztą.
Decyzją z dnia 30 marca 2023 Prezydent Miasta [...] nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 600 zł. W uzasadnieniu wskazał, że opóźnienie strony w realizacji obowiązku wynikającego z art. 78 ust.2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym przekroczyło 30 dni, a konkretnie 654 dni tj. od 15 czerwca 2021 do 30 marca 2023 i w związku z powyższym organ zobowiązany był do nałożenia kary pieniężnej. Uznał też, że brak jest podstaw do zastosowania w sprawie art. 189 f kpa.
Strona złożyła odwołanie od decyzji. Wyjaśniła, że została w dniu 13 maja 2021 roku poinformowana w nieczynnym Wydziale Komunikacji o tym, że może złożyć zawiadomienie o zbyciu pojazdu pocztą i tak uczyniła. Podkreśliła, że jest schorowana, trudno jej się poruszać, ale w jej ocenie podjęła wszelkie czynności, aby wypełnić obowiązek wobec organu.
Decyzją z dnia 15 maja 2023 roku, o nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję i orzekło nałożeniu na M. K. kary 250 zł z tytułu naruszenia obowiązku zawiadomienia w przepisanym terminie o zbyciu pojazdu.
W uzasadnieniu organ podniósł, że istotnie w dniach od 10 maja 2021 do 14 maja 2021 roku Wydział Komunikacji pozostawał zamknięty z powodu kwarantanny nałożonej na pracowników. Podkreślono, że nadal pozostawała możliwość dopełnienia obowiązku zawiadomienia o zbyciu poprzez platformę e-puap bądź pocztą tradycyjną. Organ potwierdził też stanowisko organu I instancji, że w dokumentacji brak zgłoszenia zbycia pojazdu. Reasumując organ uznał, że mając na uwadze fakt, że strona nadal nie dopełniła obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu, zasadnym jest nałożenie kary pieniężnej. Kolegium dostrzegając jednak, że jest to pierwsze naruszenie skarżącej, z którego nie uzyskała żadnych korzyści finansowych, zakres naruszenia i jego powtarzalność uznało, że kara jest rażąco wysoka i orzekł o nałożeniu kary w wysokości 250 zł.
Strona skorzystała z prawa skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
W skardze skarżąca podniosła tożsame argumenty ze wskazanymi w odwołaniu podkreślając, że obowiązek spełniła.
Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji uznał, iż zachodzą podstawy do uchylenia decyzji organu II instancji, jak również poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] nakładającej na stronę karę pieniężną w wysokości 600 zł.
Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest przepis art. 140mb pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1047 ze zm. zwanej "P.r.d."), zgodnie z którym - kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d., nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1000 zł. Wskazany przepis art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d., nakłada na właściciela pojazdu zarejestrowanego obowiązek zawiadomienia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu w terminie nieprzekraczającym 30 dni.
Organy w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji przywołały przepisy P.r.d., stanowiące podstawę do nałożenia kary pieniężnej na stronę, uzasadniły też z jakich względów nie zachodzą podstawy do odstąpienia od nałożenia przedmiotowej kary .
Zauważyć jednak trzeba, że w związku z panującą od 2020 r. pandemią ustawodawca przyjął ustawę o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, która weszła w życie z dniem 8 marca 2020 r. Zgodnie z art. 31i ust. 1 powyższej ustawy w okresie od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy COVID do dnia 31 grudnia 2020 r.
1) wydłuża się do 180 dni terminy określone w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym;
2) art. 140mb ustawy, o której mowa w pkt 1, stosuje się z uwzględnieniem terminu określonego w pkt 1.
Z kolei na podstawie art. 1 pkt 29 ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r., zmieniającej wspomnianą ustawę z dnia 2 marca 2020 r. (Dz.U. z 2021 r., poz. 1192) - z dniem 1 lipca 2021 r., dodany został art. 31ia, zgodnie z którym w okresie od dnia ogłoszenia ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19: 1) wydłuża się do 60 dni terminy określone w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d.; 2) art. 140mb ustawy, o której mowa w pkt 1, stosuje się z uwzględnieniem terminu określonego w pkt 1.
Tymczasem organ pominął w swoich rozważaniach powyższe przepisy oraz przepis art. 15zzzzzn2 ustawy z 2 marca 2020 roku, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów:
1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej,
2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki,
3) przedawnienia,
4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie,
5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony,
6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu.
W zawiadomieniu tym organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. W myśl natomiast art. 15zzzzzn2 ust. 3 ustawy w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 K.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Powyższa regulacja odnosi się do zdarzeń, które nastąpiły w okresie obowiązywania epidemii COVID-19. Stan epidemii został ogłoszony 20 marca 2020 r. na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r. poz. 491 z późn. zm.) i trwał do 16 maja 2022 r., w związku z jego odwołaniem, na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z 12 maja 2022 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1027).
W niniejszej sprawie niesporną jest okoliczność, że zawiadomienie o zbyciu pojazdu nie wpłynęło do organu. Akta wskazują jednak, że skarżąca niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania wskazała okoliczności związane z próbą realizacji obowiązku zawiadomienia, które są zgodne z ustaleniami organu odnośnie nieczynnego w dniu 14 maja 2021 i kolejnych dniach urzędu. W istocie więc bezspornym było, że strona nie miała w dniu 14 maja i kolejnych dniach możliwości złożenia takiego dokumentu osobiście w Wydziale Komunikacji. Niespornym jest też brak potwierdzenia nadania pisma na poczcie, bowiem sama skarżąca nie dowodziła, że nadała pismo za potwierdzeniem. W istocie więc w świetle konsekwentnych twierdzeń skarżącej o złożeniu takiego pisma przy jednoczesnym niekwestionowanym ustaleniu braku tego zawiadomienia w aktach organu przyjąć należy, że takie zgłoszenie do organu nie wpłynęło. Organy powinny więc w dacie wszczęcia postępowania tj. 13 marca 2023 roku zastosować instytucję wprowadzoną art.15zzzzzn˛ ustawy COVID-19. Spełnienie wyżej wskazanego obowiązku miało istotne znaczenie, zważywszy na argumentację skarżącej dotyczącą okoliczności, które także powinny być przedmiotem rozważań organu tj. często zmieniające się przepisy, czy też absencja pracowników w trakcie trwania pandemii Covid-19, a przede wszystkim z uwagi na okoliczność, że takie zawiadomienie do organu nie wpłynęło. Powyższe działania nie zostały jednak przez organ podjęte, przez co doszło do istotnego naruszenia art. 7, art. 8 § 1 oraz art. 9 K.p.a. Wskazane powyżej zaniechanie organu, nie tylko stanowi uchybienie spoczywającego na nim obowiązku należytego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 9 zd. 1 K.p.a.), ale również jest to naruszenie obowiązku prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej (art. 8 § 1 K.p.a.). Ewentualne przywrócenie wskazanego terminu spowoduje bowiem, że skarżącemu nie będzie można przypisać naruszenia art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d. Tymczasem przepis art. 15zzzzzn˛ ust. 2 ustawy COVID-19 w takiej właśnie sytuacji tj. uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów i to niezależnie od przyczyny uchybienia obliguje organ do zawiadomienia strony o takim uchybieniu. Poinformowanie strony pozwoliłoby jej na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, skoro zawiadomienie o zbyciu do organu nie wpłynęło, a ona sama dowiedziała się o tym dopiero w dniu wszczęcia postępowania.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. zwanej "P.p.s.a.") orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach sądowych, obejmujących wpis od skargi w kwocie 100 Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku zgodnie z art. 200 P.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI