III SA/Po 435/22

III SA/Po 435/22 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2022-09-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-05-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Małgorzata Górecka /przewodniczący/
Robert Talaga /sprawozdawca/
Walentyna Długaszewska
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GSK 1822/22 - Postanowienie NSA z 2022-12-20
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 200 , art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2018 poz 265
§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości  z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Dz.U. 2020 poz 818
art. 61 ust.8 pkt 1 lit. a, art. 53 ust. 2 pkt 2, art. 57, art. 58 ust 1 pkt 1, art.  37  ust 1
Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.
Dz.U.UE.L 2013 nr 347 poz 320 art. 125 ust. 3 lit. a
Rozporządzenie  Parlamentu Europejskiego i Rady NR 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące  Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego  na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące  Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu  Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006
Dz.U.UE.C 2016 nr 202 poz 1 art. 41 ust. 1, ust 2.
Karta Praw Podstawowych
Sentencja
Dnia 8 września 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Asesor sądowy WSA Robert Talaga (spr.) Protokolant: Sekretarz sądowy Ewa Chybowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2022 roku sprawy ze skargi A.Z. na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; 2. przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego; 3. zasądza od Zarządu Województwa Wielkopolskiego na rzecz A.Z. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2019 roku A.Z. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Spójności w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 nr [...] pn.: "Akademia Kompetencji Kluczowych". W ramach Projektu zaplanowano szkolenia podnoszące kompetencje językowe oraz kursy ICT dla osób dorosłych w wieku aktywności zawodowej, głównie powyżej 24 roku życia, w szczególności o niskich kwalifikacjach i osób starszych powyżej 50 roku życia, zgłaszających z własnej inicjatywy potrzebę podniesienia kompetencji. Organizacja planowanych szkoleń obejmowała moduły 60 godzinne (lub ich wielokrotność), a naukę przewidziano w grupach liczących nie więcej niż 12 uczestników. Kursy ICT oparte zostały o zakres tematyczny ramy Digital Competence Framework. Wnioskodawczyni wskazała, że w projekcie miałoby wziąć udział 1020 osób, w tym 720 osób w wieku 25 lat i więcej oraz 300 osób w wieku 18-24 lat, natomiast 320 osób miałoby być w wieku 50 lat i więcej, a w tym 420 osób o niskich kwalifikacjach, 450 osób zamieszkujących miasta średnie i miasta średnie tracące funkcje gospodarcze, 200 osób z obszarów wiejskich i 100 osób z niepełnosprawnością. Celem Projektu było uzyskanie kwalifikacji w zakresie j. angielskiego i/lub niemieckiego na min. 1 poziomie wyżej w stosunku do poziomu wyjściowego przez min. 504 osoby (70%) spośród 720 osób uczestniczących w kursach j. angielskiego i niemieckiego oraz uzyskanie kwalifikacji cyfrowych przez 210 osób spośród 300 uczestniczących w kursach TIK, mieszkańców lub osób uczących się lub pracujących w województwie wielkopolskim, do dnia 30 listopada 2021 roku.
Pismem z dnia [...] października 2019 roku nr [...] (znak: [...]) Komisji Oceny Projektu poinformowała wnioskodawczynię, że wniosek uzyskał łącznie 124 pkt, lecz nie został zakwalifikowany do dofinansowania ze względu na wyczerpanie puli środków przewidzianych w ramach konkursu.
W dniu [...] października 2019 roku A.Z. złożyła protest od negatywnej oceny jej wniosku, stawiając oceniającym zarzuty niekierowania się brzmieniem kryterium i dokonywaniem oceny w sposób dowolny, stawiania wymagań nie wynikających z kryteriów oceny, a także zarzucając wybiórczą, a nie całościową lekturę wniosku oraz brak przejrzystego wskazania odjętych punktów w poszczególnych kryteriach, co powodowało, że ocena nie podlegała kontroli i była nieweryfikowalna.
Pismem z dnia [...] października 2019 roku, nr [...] Instytucja Zarządzająca poinformowała wnioskodawczynię o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia.
Wyrokiem z dnia 3 stycznia 2020 r., sygn. akt III SA/Po 783/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia. Sąd I instancji uznał, że organ nie wykazał, że sytuacja alokacji środków zaistniała w konkursie, w którym został złożony projekt skarżącej. Ani w zaskarżonym rozstrzygnięciu ani w odpowiedzi na skargę nie wykazano, że zostały zawarte umowy z beneficjentami, których wnioski zostały skierowane do dofinansowania. Zdaniem Sądu, brak było podstaw do uznania, że zaszła sytuacja określona w art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, wobec czego protest należało rozpoznać.
Wyrokiem z dnia 16 lipca 2020 roku, sygn. akt I GSK 309/20 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu. W uzasadnieniu sąd odwoławczy wskazał, że rozumienie pojęcia wyczerpania alokacji, będące konsekwencją zawarcia umowy o dofinansowanie lub wydania decyzji o dofinansowaniu, umożliwia precyzyjne ustalenie, czy w sprawie doszło do faktycznego wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów, a zatem czy organ, pozostawiając protest bez rozpatrzenia, prawidłowo zastosował art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy. Samo umieszczenie projektu na liście, o której mowa w art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, nie oznacza, że projekt ten będzie realizowany i że środki przeznaczone na jego realizację zostały już wyczerpane. Użyte w art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej sformułowanie "wyczerpanie" w odniesieniu do środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów oznacza ich faktyczne zużycie, nie zaś jedynie potencjalną możliwość ich wydatkowania. Samo umieszczenie projektu na liście projektów wybranych do dofinansowania nie stanowi wiążącego przyrzeczenia (zobowiązania) zawarcia umowy o dofinansowanie. Wnioskodawca nie uzyskuje na tym etapie wyboru projektu roszczenia o zawarcie umowy o dofinansowanie. Właściwe instytucje mają bowiem możliwość zmiany swojej decyzji, w razie wystąpienia w okresie pomiędzy akceptacją listy rankingowej a dniem zawarcia umowy okoliczności uniemożliwiających przekazanie pomocy.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 roku, nr [...] Instytucja Zarządzająca poinformowała wnioskodawczynię o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia z uwagi na wyczerpanie alokacji w Działaniu.
Wyrokiem z dnia 10 listopada 2020 roku, sygn. akt III SA/Po 573/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A.Z.
Wyrokiem z dnia 19 marca 2021 roku, sygn. akt I GSK 93/21 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną A.Z. przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. W ocenie sądu odwoławczego WSA powinien był zweryfikować, czy na dzień wydania zaskarżonego wyroku kwoty finansowania projektów wybranych do wsparcia w Działaniu 8.2 faktycznie wyczerpywały alokację.
Wyrokiem z dnia 29 lipca 2021 roku, sygn. akt III SA/Po 980/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że pozostawienie protestu bez rozpoznania było nieuzasadnione i skierował sprawę do ponownej oceny przez organ. W uzasadnieniu Sąd w oparciu o uzyskane od organu wyjaśnienia oraz informacje powszechnie dostępne w Internecie stwierdził, że nie można było przyjąć, że ziściła się przesłanka określona w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, a tym samym by organ miał podstawy do formalnego działania w postaci pozostawienia protestu skarżącej bez rozpatrzenia z powodu niewyczerpania alokacji środków w Działaniu 8.2. W rezultacie pozostawienie protestu A.Z. bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i konieczne było przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia.
Pismem z dnia [...] września 2021 roku, nr [...] Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO na lata 20214-2020 nie uwzględniła protestu w odniesieniu do Kryterium nr 1, 9, 10 i 11, choć w istocie uznała za zasadne niektóre argumenty strony w odniesieniu do Kryterium nr 3, 5 i 6 i podwyższyła punktację zgłoszonego projektu do 125,5 pkt, ale nie było to wystarczające do uzyskania dofinansowania.
Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Po 1469/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A.Z. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z [...] września 2021 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu w zakresie kryterium nr 1, nr 3, nr 5, nr 6, nr 9, nr 10, nr 11. Sąd stwierdził, iż dostrzeżone przez organ mankamenty ocenianego wniosku projektowego mogły stanowić podstawę do przyznania punktów w mniejszym niż maksymalny wymiarze. Organy oceniające wniosek konkursowy w granicach określonym prawem wyraziły w tym względzie swoje stanowisko i wskazały na przyczyny, które stanowiły podstawę zajętego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu nie wszystkie pojęcia, którymi posłużył się organ administracji, zostały zdefiniowane w dokumentach składających się na system realizacji programu operacyjnego. Jednocześnie nie mogły one zostać określone w sposób zbyt kazuistyczny, aby mogły zachować pewną elastyczność z uwagi na ich stosowanie do wielu konkursów realizowanych w ramach regionalnego programu operacyjnego.
Wyrokiem z dnia 16 marca 16 marca 2022 roku, sygn. akt I GSK 361/22 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2021 r. sygn. akt III SA/Po 1469/21 w sprawie ze skargi A.Z. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu; stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego.
W uzasadnieniu Sąd odwoławczy wskazał, że w odniesieniu do kryterium 10 – zaangażowania potencjału oraz doświadczenia projektodawcy i partnerów, oceniający powołali się na te same uchybienie (różnica w potencjale finansowym projektodawcy i partnera), jednak dokonali odjęcia różnej ilości punktów co stanowiło dużą rozbieżność stanowisk, która nie powinna mieć miejsca w przypadku jasnego jednoznacznego kryterium oceny projektów. Takie podejście jak przy ocenie ww. kryterium było sprzeczne z podstawowymi regułami procesu oceny. Reguły wyboru projektów powinny być jasne i jednoznaczne, określając w sposób przejrzysty i precyzyjny konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Standardom takim nie odpowiadają systemy realizacji stwarzające zbyt szerokie pole do interpretacji dla organów je stosujących lub na tyle nieostre, że ich stosowanie narusza zasady równości, przejrzystości, rzetelności lub bezstronności. Wymogi stawiane wnioskującym o udzielenie dofinansowania, jeżeli na podstawie oceny ich realizacji miałyby być wyciągane negatywne konsekwencje, muszą być formułowane w sposób jednoznaczny. Zdefiniowanie kryteriów oceny powinno jednoznacznie przesądzać, jakie informacje muszą być przedstawione przez wnioskodawcę. Tylko precyzyjne określenie kryteriów umożliwia bowiem instytucji właściwej do rozpoznania wniosku, przeprowadzenie prawidłowej oceny. Wynika to m.in. z zasady przejrzystości procedury konkursowej (tj. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz rozporządzenia ogólnego). Każde odejście od zasady przejrzystości stanowi jednocześnie naruszenie zasady równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów. W szczególności kryteria wyboru projektów powinny być precyzyjne, aby wnioskodawcy mieli wszelkie niezbędne informacje potrzebne do prawidłowego zrozumienia wymogów uzyskania płatności. Opis kryterium służącego do oceny projektów wskazuje co w jego ramach będzie oceniane, za co będą przyznawane punkty. Podmiot przystępujący do konkursu ma prawo przypuszczać, że wskazania zawarte w tym opisie będą determinowały ilość zdobytych punktów, w ramach oceny projektu przez pryzmat danego kryterium. W takim przypadku wskazanie pewnej kwestii w zakresie tej oceny jako obniżającej punktację projektu, a która nie wynika z opisu danego kryterium, budzi poważne wątpliwości co do spełnienia zasad przejrzystości i rzetelności oceny projektu.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r. Organ wezwał skarżącą do złożenia dodatkowych dokumentów w postaci deklaracji PIT za 2021 rok, które miały pozwolić na ocenę potencjału finansowego Skarżącej i jej partnera. Skarżąca złożyła stosowne dokumenty finansowe pismem z dnia [...] maja 2022 r.
Pismem z dnia [...] maja 2022 r. Komisja Oceny Projektów poinformowała A.Z., że dokonał ponownej oceny jej wniosku o dofinasowanie, w wyniku której projekt uzyskał 128 pkt i nie został rekomendowany do dofinansowania , gdyż nie uzyskał wystarczającej liczby punktów.
Pismem z dnia [...] maja 2022 roku pełnomocnik A.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na informacje Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] maja 2022 r., nr [...] o nieuwzględnieniu protestu z dnia [...] października 2019 r. dotyczącego negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie nr [...] na realizację projektu pn.: "Akademia Kompetencji Kluczowych" złożonego [...] stycznia 2019 r. w ramach konkursu nr [...] dla działania 8.2 Uczenie się przez całej życie zaskarżając Rozstrzygnięcie w całości. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu strona zarzuciła:
1) naruszenie art. 153 P.p.s.a. w zw. z 53 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej przez niezrealizowanie wiążących wskazań zawartych w wyroku NSA w Warszawie z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt I GSK 361/22, i w konsekwencji przyjęcie, że Wniosek o dofinansowanie nie uzyskał wystarczającej liczby punktów, w sytuacji w której Organ w Kartach Oceny Merytorycznej nieprawidłowo i niezgodnie ze wskazaniami NSA dokonał oceny w zakresie kryterium 10 - zaangażowanie potencjału oraz doświadczenie projektodawcy i partnerów poprzez przyznanie w obu Kartach Oceny Merytorycznej 15 pkt na możliwych 20 pkt i uznanie, że Wnioskodawca nie gwarantuje odpowiedniego doświadczania z uwagi na status świadka E.P. (partnera Projektu) w postępowaniu w sprawie dotyczącej podejrzenia uzyskania korzyści majątkowej, a tym samym dany podmiot nie gwarantuje wiarygodności podczas gdy negatywne konsekwencje w zakresie oceny muszą być formułowane w sposób jednoznaczny, precyzyjny oraz powinny być zgodne z zasadą przejrzystości, a Organ po raz kolejny dokonał oceny wbrew tej zasadzie opierając się na bliżej nieokreślonych przypuszczeniach i samodzielnie de facto przesądzając popełnienie przez partnera nieprawidłowości w jednym z kilkunastu projektów, obniżając punktację aż o 5 pkt bez uwzględniania zarówno treści kryterium, jak i zasady rzetelności i proporcjonalności;
2) naruszenie art. 37 ust. 1 w z w. z art. 125 ust. 3 lit. a tiret rozporządzenia Parlamentu i Rady (UE) nr 1303/13 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (DZ.U.UE. 2013 r. L 347, s. 320 ze zm.); w zw. z art. 2 art. 32 konstytucji RP oraz art. 41 ust. 1 Karty Praw Podstawowych (Dz. Urz. UE C 326/391) naruszenie art. 37 ust. 1w zw. z art. 53 ust. 2 pkt ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie oceny Wniosku w sposób dowolny, stawianie wymagań względem Wnioskodawcy nie wynikających z dokumentacji konkursowej, co skutkowało brakiem rzetelnej i obiektywnej oceny Projektu w ramach Kryterium nr 10, przejawiającej się w:
a) nieuzasadnionym odjęciem punktów przez oceniających w ramach tego kryterium i w konsekwencji przyznaniu Projektowi Skarżącej mniejszej liczby punktów;
b) powołaniu się jedynie na podejrzeniach o możliwości popełniania przestępstwa, bez ostatecznego wyroku skazującego, która to okoliczność ostatecznie zadecydowała przyznaniu mniejszej liczby punktów;
c) stawianiem Projektowi Skarżącej wymogów nieujętych w dokumentacji konkursowej, w tym utożsamieniu pojęcia "doświadczenie" z "wiarygodnością"; a co prowadzi do wniosku, iż dokonanie prawidłowej oceny Projektu w zakresie ww. kryterium merytorycznego punktowanego, doprowadziłoby do zwiększenia punktacji końcowej Wniosku oraz końcowego wyniku oceny Projektu, co skutkowałoby odpowiednio wyższym miejscem Wniosku na liście rankingowej i zakwalifikowaniem Projektu do etapu negocjacji, a następnie przyznaniem dofinansowania;
3) art. 5 ust. 4 TUE w zw. z art. 41 ust. 1 i 2 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej przez niezastosowanie się do wyroku NSA z 2022 r. w zakresie kryterium wskazanego powyżej i rozpatrzenie protestu Wnioskodawczyni niezgodnie z Wyrokiem czym Organ naruszył prawo do dobrej administracji przejawiające się w sprawiedliwym rozpatrzeniu sprawy, poprzez arbitralne przypisanie przez ekspertów określonej liczby punktów.
W konsekwencji skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi oraz stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona niezgodnie z prawem, a także przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Organ; zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko oraz argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna choć nie wszytskie zarzuty okazały się uzasadnione.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest orzeczenie Komisji Odwoławczej z dnia [...] maja 2022 roku, nr [...] o nieuwzględnieniu protestu wniesionego przez A.Z. od informacji Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] maja 2022 roku.
Zdaniem strony skarżącej procedura odwoławcza została przeprowadzona w sposób wadliwy, a orzeczenie zostało wydane w sposób naruszający prawo, bez właściwego rozpatrzenia kryteriów wyboru projektu, z którymi wnioskodawca nie zgodził się na etapie jej rozpatrywania. Skarżąca skupiła się na procesie oceny projektu oraz wysokości punktów przyznanych projektowi decydujących o ewentualnym wyborze projektu do dofinansowania.
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na zaskarżone przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 roku, poz. 818 t.j.), dalej jako ustawa/ustawa wdrażająca. Otóż zgodnie z art. 37. ust. 1 ustawy właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Stosownie do art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania. Stosownie do treści art. 57 ustawy właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 21 dni, licząc od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja informuje na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć łącznie 45 dni od dnia jego otrzymania. Zgodnie z art. 58 ust 1 pkt 1 ustawy właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności: treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem.
Sądowa kontrola legalności działań IZ w procesie wyboru projektu do dofinansowania pozostaje ograniczona, albowiem sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów u.z.p.r., a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 grudnia 2017 roku, sygn. akt I SA/Go 438/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny, który Kontrolując ocenę wniosku projektowego bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2011 roku, sygn. akt II GSK 1115/11, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanym przypadku zaskarżone zostały Ogólne kryteria merytoryczne punktowe, które miały charakter uniwersalny, tj. odnoszą się do wszystkich projektów realizowanych w ramach WRPO 2014+. Spór w istocie dotyczy kryterium nr 10 Zaangażowanie potencjału oraz doświadczenie projektodawcy i partnerów (jeśli projekt jest realizowany w partnerstwie) w kontekście osiągnięcia celów projektu, określonego w Regulaminie konkursu nr: [...] Wielkopolski Regionalny Program Operacyjny na lata 2014 – 2020 Oś Priorytetowa 8 Edukacja Działanie 8.2 Uczenie się przez całe życie, zgodnie z którym W ramach kryterium przeprowadzona zostanie ocena: ( zasobów finansowych, jakie wniesie do projektu projektodawca i partnerzy (o ile dotyczy); ( zaangażowania projektodawcy i partnerów (o ile dotyczy) i sposobu jego wykorzystania w ramach projektu (kluczowych osób, które zostaną zaangażowane do realizacji projektu oraz ich planowanej funkcji w projekcie); ( potencjału technicznego, w tym sprzętowego i warunków lokalowych projektodawcy i partnerów (o ile dotyczy) i sposobu jego wykorzystania w ramach projektu; ( doświadczenia projektodawcy/partnerów w szczególności w kontekście dotychczasowej jego/ich działalności i możliwości weryfikacji jej rezultatów w obszarze, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu, na rzecz grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu oraz na określonym terytorium, którego dotyczyć będzie realizacja projektu.
W przedmiotowej sprawie organ przyznał 15 na 20 pkt. W tym względzie organ oparł się na ocenach merytorycznych projektu konkursowego WRPO 2014+, które nie przyznały punków za czwarty z wymienionych w ramach kryterium elementów. W istocie bowiem z uwzględnieniem informacji zaczerpniętych spoza treści zwartych we wniosku, stwierdzono, że " W ramach przedmiotowego kryterium sprawdzana jest wiarygodność wnioskodawcy i Partnerów , w tym przede wszystkim możliwość skutecznej realizacji projektu, której najważniejszą rękojmię jest doświadczenie odpowiadające specyfice danego projektu. W ocenie sądu Komisja Odwoławcza w rozpoznawanej sprawie dokonała nieuprawnionego zastosowania przedmiotowego kryterium nr 10. Mianowice pojęcie wiarygodności wnioskodawcy oraz jego partnerów nie jest pojęcie identycznym z pojęciem "doświadczenia" jakim posłużono się w przedmiotowym kryterium. Pojęcie doświadczenia nie zostało zdefiniowane na potrzeby prowadzonego konkursu, a zatem uzasadnione w tym względzie pozostaje odwołanie się do internetowego słownika języka polskiego PWN (pod. red. W Doroszewskiego), według którego doświadczenie to "ogół wiadomości i umiejętności zdobytych a podstawie obserwacji i własnych przeżyć", podczas gdy pojęcie wiarygodny oznacza, "godny wiary, zasługujący na zaufanie". W tym względzie należy dostrzec, że oba pojęcia nie pozostają synonimiczne, a zatem nie można było stosować ich zamiennie. W przedmiotowej sprawie należało skoncentrować się tylko na tym pojęciu jakie zostało użyte bezpośrednio w ramach kryterium nr 10, a więc na pojęciu "doświadczenia", nie utożsamiając jego znaczenia z pojęciem "wiarygodności", aby zachować w ten sposób zasadę równości oraz przejrzystości wobec wszystkich podmiotów biorących udział w niniejszym konkursie.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżona informacja komisji odwoławczej nie spełniła zatem wszystkich wymogów jakie wynikały z opisu kryterium nr 10 mającego zastosowanie w niniejszej sprawie. W tym względzie rzeczywiście komisja odwoławcza nie uwzględniła wytycznych sformułowanych przez NSA w wyroku z dnia 16 marca 2022 roku, sygn. akt I GSK 361/22, w myśl których " Tylko precyzyjne określenie kryteriów umożliwia bowiem instytucji właściwej do rozpoznania wniosku, przeprowadzenie prawidłowej oceny. Wynika to m.in. z zasady przejrzystości procedury konkursowej (tj. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz rozporządzenia ogólnego). Każde odejście od zasady przejrzystości stanowi jednocześnie naruszenie zasady równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów. W szczególności kryteria wyboru projektów powinny być precyzyjne, aby wnioskodawcy mieli wszelkie niezbędne informacje potrzebne do prawidłowego zrozumienia wymogów uzyskania płatności". W tym zakresie naruszono w niniejszej sprawie art. 153 P.p.s.a a także art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej w stopniu, który uzasadniał stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, co musi skutkować przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego. Jednocześnie nie można uznać, że organ odwoławczy który dokonał zaskarżonej oceny naruszył w przedmiotowej sprawie art. 125 ust. 3 lit. a tiret rozporządzenia Parlamentu i Rady (UE) nr 1303/13 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006; DZ.U.UE.L2013.347.320), gdyż przepis ten określa obowiązek instytucji zarządzającej do stosowania procedury wyboru oraz kryteriów które zapewniają, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednie priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste, uwzględniają ogólne zasady ustanowione w art. 7 i 8. Przepis ten odnosi się zatem do wymogów jakie powinien spełniać system, w którym funkcjonuje instytucja zarządzająca. W ocenie Sądu oceniane kryterium zostało prawidłowo skonstruowane, natomiast nie zostało prawidłowo zastosowane. W konsekwencji w tym przypadku można mówić o naruszeniu prawa do dobrej administracji jakie zostało sformułowane w art. 41 ust. 1 i ust 2. Karty Praw Podstawowych (Dz. Urz. UE C 326/391), który ma zastosowanie do systemów dystrybucji środków unijnych – wyrok TS z 17.09.2014 r., C-562/12 (ECLI:EU:C:2014:2229). W istocie bowiem w rozpoznawanej sprawie dokonano oceny Wniosku w sposób niezgodny z wymogami kryterium konkursowego nr 10, co skutkowało brakiem rzetelnej i obiektywnej oceny Projektu. Nieuzasadnione było utożsamianie pojęcia "doświadczenia" z "wiarygodnością" partnera projektowego wnioskodawcy ubiegającego się o dofinansowanie.
W ocenie Sądu nieuzasadniony było natomiast w rozpoznawanej sprawie zarzut naruszenia art. 5 UST. 4 Traktatu o Unii Europejskiej, który odnosi się do zakresu i formy działania Unii Europejskiej stosownie do zasady proporcjonalności nie wykraczając poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów Traktatów. Natomiast w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z obowiązkami realizowanymi przez krajowe organy administracji poruszające się w europejskiej przestrzenie publicznej.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 ust.8 pkt 1 lit. a ustawy wdrażającej, Sąd w punkcie I uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, dlatego przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zapadło w pkt II. sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).