III SA/Po 426/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Poznaniu odmówił przyznania prawa pomocy skarżącej, uznając, że wcześniejsze przyznanie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata wywołuje skutki do zakończenia sprawy, a ponowny wniosek w tym samym zakresie jest nieuzasadniony.
Skarżąca B. Z. złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, mimo że prawo pomocy zostało jej już wcześniej przyznane. Sąd, opierając się na przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że wcześniejsze przyznanie prawa pomocy obejmuje całe postępowanie, a ponowne żądanie w tym samym zakresie jest nieuzasadnione. Cofnięcie pełnomocnictwa przez ustanowionego adwokata nie stanowi podstawy do ponownego przyznania pomocy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał ponowny wniosek B. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wcześniej, postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2010 roku, referendarz sądowy zwolnił skarżącą od kosztów i ustanowił dla niej adwokata z urzędu. Wyrokiem z dnia 18 listopada 2010 roku Sąd oddalił skargę B. Z. na decyzję administracyjną dotyczącą płatności w ramach wsparcia bezpośredniego. Następnie skarżąca cofnęła pełnomocnictwo ustanowionemu adwokatowi i złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd wskazał, że przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje również postępowanie egzekucyjne i jest możliwe tylko w sytuacji, gdy ciąży na stronie obowiązek uiszczenia kosztów. Ponieważ skarżąca została już zwolniona od kosztów prawomocnym postanowieniem, ponowne żądanie zwolnienia było nieuzasadnione. Podobnie, cofnięcie pełnomocnictwa nie wpływa na przyznane prawo do profesjonalnej pomocy prawnej, a wyznaczenie nowego pełnomocnika leży w gestii Okręgowej Rady Adwokackiej. W związku z tym, sąd postanowił odmówić ponownego przyznania prawa pomocy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, ponowny wniosek w tym samym zakresie jest nieuzasadniony, ponieważ wcześniejsze przyznanie prawa pomocy wywołuje skutki do zakończenia sprawy.
Uzasadnienie
Przyznanie prawa pomocy obejmuje całe postępowanie, a strona zwolniona od kosztów nie ma obowiązku ich ponownego uiszczania. Cofnięcie pełnomocnictwa nie wpływa na przyznane prawo do pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 258 § §2 pkt 7
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 243
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 239 § pkt 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wcześniejsze przyznanie prawa pomocy wywołuje skutki do zakończenia sprawy. Strona zwolniona od kosztów sądowych nie ma obowiązku ich ponownego uiszczania. Cofnięcie pełnomocnictwa dla adwokata z urzędu nie wpływa na przyznane prawo do profesjonalnej pomocy prawnej.
Godne uwagi sformułowania
Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Brak takiego obowiązku powoduje, że żądanie ponownego zwolnienia od kosztów sądowych jest nieuzasadnione, a wydanie orzeczenia uwzględniającego taki wniosek zmierzałoby do uchylenia obowiązku, który został już zniesiony. Cofnięcie pełnomocnictwa dla ustanowionego z urzędu adwokata nie wpływa negatywnie na przyznane z urzędu prawo do otrzymania profesjonalnej pomocy prawnej.
Skład orzekający
Robert Talaga
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ponownego przyznawania prawa pomocy w sytuacji, gdy zostało ono już wcześniej udzielone."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu przed WSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z prawem pomocy, bez nietypowych faktów czy przełomowej interpretacji.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Po 426/10 - Postanowienie WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2011-01-31 Data wpływu 2010-06-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Robert Talaga /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6550 Hasła tematyczne Prawo pomocy Skarżony organ Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Treść wyniku Odmówiono przyznania prawa pomocy Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 258 §2 pkt 7, art. 243, art. 239 pkt 4 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Dnia 31 stycznia 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 stycznia 2011 roku wniosku B. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B.Z. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2009 postanawia odmówić przyznania prawa pomocy Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2010 roku, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu zwolnił B. Z. od kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata z urzędu, którego wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu. Wyrokiem z dnia 18 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę B. Z. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2009. Pismem z dnia 18 listopada 2010 roku B. Z. cofnęła pełnomocnictwo udzielone ustanowionemu z urzędu adwokatowi. Pismem z dnia 9 grudnia 2010 roku B. Z. złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, a w odpowiedzi na wezwanie sądu złożyła natomiast wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 roku referendarz sądowy odmówił ponownego przyznania prawa pomocy, wskazując, że jego wcześniejsze przyznanie wywołuje skutki do zakończenia prowadzenia sprawy. Pismem z dnia 7 stycznia 2011 roku B. Z. złożyła kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, w następstwie którego skarżącą wezwano do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca złożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. We wniosku wskazała, że prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe wraz z synem, które jest utrzymywane z jego renty socjalnej w wysokości 593 zł oraz z dochodów z gospodarstwa rolnego w wysokości 500 zł. Wnioskodawczyni wskazała, ze posiada nieruchomość o powierzchni 2,44 ha. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 p.p.s.a.). Taki zapis dotyczy zarówno kosztów sądowych jak i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wydanie orzeczenia o zwolnieniu od kosztów sądowych jest możliwie jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia kosztów. Strona, której przyznane zostało prawo pomocy, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, od których została zwolniona prawomocnym postanowieniem (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Brak takiego obowiązku powoduje, że żądanie ponownego zwolnienia od kosztów sądowych jest nieuzasadnione, a wydanie orzeczenia uwzględniającego taki wniosek zmierzałoby do uchylenia obowiązku, który został już zniesiony. Natomiast cofnięcie pełnomocnictwa dla ustanowionego z urzędu adwokata nie wpływa negatywnie na przyznane z urzędu prawo do otrzymania profesjonalnej pomocy prawnej. W takiej sytuacji wyznaczenie nowego pełnomocnika z urzędu pozostaje w gestii Okręgowej Rady Adwokackiej. W tej sytuacji należy uznać, że nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa w tym samym zakresie w jakim prawo pomocy zostało już wcześniej przyznane. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI