III SA/Po 395/25

III SA/Po 395/25 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-08-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Marek Sachajko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 58
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 27 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia diagnoście uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić wpis od skargi w kwocie 200,00 (dwieście) złotych.
Uzasadnienie
Skarżący wniósł skargę na wskazaną w sentencji decyzję za pośrednictwem adresu doręczeń elektronicznych organu (e-doręczenia). Skarżący dokonał tej czynności procesowej w dniu 9 czerwca 2025 r.
Zaskarżona decyzja organu II instancji została doręczona w dniu 24 kwietnia 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje.
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd zobowiązany jest do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę:
1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;
5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;
6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie natomiast z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
W ocenie Sądu skarga została wniesiona po terminie i w niewłaściwej formie.
Skarżący wniósł skargę na wskazaną w sentencji decyzję za pośrednictwem adresu doręczeń elektronicznych organu (e-doręczenia).
Dokonał tego w dniu 9 czerwca 2025 r.
Zaskarżona decyzja organu II instancji została stronie skarżącej doręczona w dniu 24 kwietnia 2025 r.
Skarga została zatem wniesiona po upływie 30 dni od doręczenia decyzji organu II instancji i już z tego powodu podlegała odrzuceniu.
Ponadto wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu (art. 54 § 1a zdanie pierwsze p.p.s.a.).
Definicję elektronicznej skrzynki podawczej zawarto w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm.), dalej: "u.i.d.p.". Pod pojęciem tym rozumie się dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 u.i.d.p. wskazano, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci internet. Zgodnie z art. 16 ust. 1a u.i.d.p. podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, która powinna spełniać standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę. – zob. też postanowienie WSA w Poznaniu z 25.6.2025 r., sygn. III SA/Po 306/25.
Elektroniczna skrzynka podawcza spełniająca standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji nie jest tożsama z jakimkolwiek adresem elektronicznym (por.: postanowienie o sygn. akt III SAB/Wr 17/24).
Skarżący, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę za pośrednictwem usługi doręczeń elektronicznych, która w sądach administracyjnych jeszcze nie jest dostępna. Stosownie bowiem do art. 155 ust. 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045), dalej: "u.d.e.", sądy są obowiązane stosować przepisy tej ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r.
Gdy skarżący wybiera złożenie skargi w formie dokumentu elektronicznego, to - jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów - może tego dokonać skutecznie wyłącznie przez wniesienie skargi do elektronicznej skrzynki podawczej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP) organu, za pośrednictwem którego składana jest skarga. Wniesienie skargi do elektronicznej skrzynki podawczej organu powinno zostać potwierdzone przez przesłanie urzędowego poświadczenia odbioru na wskazany przez wnoszącego adres elektroniczny. W sprawie wskazanego wyżej trybu nie zachowano. Z akt sądowych wynika, że wniesienie skargi nastąpiło za pośrednictwem adresu do doręczeń elektronicznych organu – zob. postanowienie WSA w Poznaniu z 25.6.2025 r., sygn. III SA/Po 306/25.
Tym samym, w świetle art. 54 § 1a zdanie pierwsze p.p.s.a., brak jest podstaw do uznania, że skarżący skutecznie wniósł skargę do sądu administracyjnego, skoro jej wniesienie nastąpiło za pośrednictwem adresu do doręczeń elektronicznych organu, a nie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu udostępnionej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP) (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z 25.6.2025 r., sygn. III SA/Po 306/25).
Podobne stanowisko w powyższym względzie jest prezentowane w orzecznictwie sądowym (por. wyrok NSA z 18.04.2023r., III OSK 3734/21) oraz postanowienia o sygn. akt II SAB/Wr 201/25, II SAB/Wr 175/25, II SAB/Wr 247/25, I SA/Ke 67/25, I SA/Gl 244/25, sygn. akt I SAB/Gl 4/25 i I SA/Po 234/25) i Sąd je w pełni podziela.
Wobec tego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę.
O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.