III SA/PO 388/25

III SA/Po 388/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-10-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Piotr Ławrynowicz /sprawozdawca/
Szymon Widłak /przewodniczący/
Zbigniew Kruszewski
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 482
par. 16
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu  przyznawania i wypłaty podstawowego wsparcia dochodów, płatności redystrybucyjnej, płatności dla młodych rolników, płatności związanych z  produkcją do powierzchni upraw i płatności związanych z produkcją do zwierząt, płatności dla małych gospodarstw i przejściowego wsparcia  krajowego w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027
Dz.U. 2024 poz 1741
art. 29, art. 48
Ustawa z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (t.j.)
Sentencja
Dnia 29 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski Sędzia WSA Piotr Ławrynowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 października 2025 roku sprawy ze skargi L. H. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia 16 kwietnia 2025r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego na rok 2024 oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzja z 16 kwietnia 2025 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej: organ lub Dyrektor ARiMR), po rozpatrzeniu odwołania L. H. (dalej: strona lub skarżąca) od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] (dalej: organ I instancji lub Kierownik ARiMR) z 24 stycznia 2025 r. w sprawie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Rozstrzygnięcie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Skarżąca dnia 8.05.2024 r. złożyła za pośrednictwem platformy aplikacyjnej eWniosekPlus wniosek o przyznanie płatności na rok 2024, załączając załączniki graficzne, oświadczenia o zwierzętach zadeklarowanych do płatności – wsparcie związane z produkcją bydła, wsparcie związane z produkcją krów.
Następnie strona przez WniosekPlus złożyła oświadczenie o zapewnieniu wypasu krów mamek, złożyła zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dot. ograniczenia stosowania antybiotyków w chowie zwierząt, oświadczenie o zapewnieniu wypasu krów mamek, oświadczenie o zapewnieniu wybiegu opasów oraz oświadczenie o zapewnieniu zwierzętom utrzymywania na ściółce.
Decyzją z 24 stycznia 2025 r. Kierownik ARiMR przyznał stronie:
1. podstawowe wsparcie dochodów – 2024 w wys. 7.204,51 zł,
2. płatność redystrybucyjną – 2024 w wys. 2.516,66 zł,
3. płatność do roślin pastewnych – 2024 w wys. 4004,98 zł,
4. płatność do bydła – 2024 w wys. 6086,65 zł,
5. płatność do krów – 2024 w wys. 409,86 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wys. 5328,18 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia.
Nadto przyznano stronie uzupełniającą płatność podstawową w wys. 665,71 zł oraz wskazano, że rozstrzygnięcie wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej na rok 2024 nastąpi w odrębnej decyzji.
Uzasadniając rozstrzygnięcie Kierownik ARiMR szczegółowo wyjaśnił, z podaniem podstaw prawnych, zasadność i wielkość przyznanych poszczególnych (pkt 1-4 dec.) płatności. Odrębnie, odnośnie spornej płatności do krów na rok 2024 (pkt 5 dec.) organ I instancji wskazał, że płatność ta przysługuje rolnikowi, który spełnia warunki określone w art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1741 ze zm., dalej: ustawa o Planie Strategicznym) oraz w § 16 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu przyznawania i wypłaty podstawowego wsparcia dochodów, płatności redystrybucyjnej, płatności dla młodych rolników, płatności związanych z produkcją do powierzchni upraw i płatności związanych z produkcją do zwierząt, płatności dla małych gospodarstw i przejściowego wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 482 ze zm., dalej: rozporządzenie w sprawie płatności bezpośrednich) i który złożył wniosek o przyznanie tej płatności. Płatność do krów przyznawana jest także w przypadku niespełnienia warunku z art. 25 ust. 1 ustawy o Planie Strategicznym, jeżeli łączna kwota naliczonych płatności bezpośrednich, jakie miałyby zostać przyznane w danym roku temu rolnikowi, przed zastosowaniem kar, w tym kar administracyjnych, wynosi co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro. Organ powołał przepisy art. 29 ust. 3 pkt 2 ustawy o Planie Strategicznym oraz § 16 ust. 6 i 9 rozporządzenia w sprawie płatności bezpośrednich. Następnie wskazał, że we wniosku o przyznanie płatności do krów strona zadeklarowała 20 szt. krów. Deklarowana kwalifikowana liczba krów wynosi 20 szt. W toku postępowania, na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej w zakresie kwalifikowalności zwierząt do płatności ustalono, że do płatności kwalifikuje się 14 szt. Zgodnie z art. 48 ust. 1 pkt 3 ustawy o Planie Strategicznym płatności w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn liczby zwierząt zatwierdzonych do danej płatności i stawki tej płatności na 1 sztukę. Mając powyższe na uwadze, do płatności do krów zatwierdzono 14 szt. krów. Stawka płatności do 1 szt. krów w 2024 r. została określona w rozporządzeniu MRiRW z dnia 14 października 2024 r. w sprawie stawek płatności w ramach wsparcia dochodów związanego z produkcją za 2024 r. (Dz. U. poz. 1525) i wynosi 409,86 zł.
Początkowa kwota płatności do krów wynosi 5.738,04 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na stwierdzone różnice pomiędzy liczba zwierząt zadeklarowanych we wniosku, a liczbą zwierząt zatwierdzonych - różnica 6 szt. W wyniku kontroli administracyjnej stwierdzono nieprawidłowości odnośnie 6 szt. (wymieniono po nr ident.) zwierząt gatunku bydło domowe (Bos Taurus) – krów – zwierzęta te w dniu złożenia wniosku do płatności do krów nie przebywały w siedzibie stada należącej do producenta.
Organ powołał przepis § 46 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, który określa sposób obliczania płatności bezpośrednich w przypadku niezgodności pomiędzy liczbą zadeklarowanych a zatwierdzonych zwierząt do tej płatności. Następnie wskazał, że należną kwotę pomniejszono o kwotę w wys. 5328,18 zł i po umniejszeniu kwota płatności do krów wyniosła 409,86 zł.
Końcowo organ uzasadnił również zasadność przyznania uzupełniające płatności podstawowej.
L. H. zaskarżyła powyższą decyzję w punkcie 5. dotyczącym płatności do krów w wys. 409,86 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wys. 5328,18 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu pomniejszenia. Wniosła o uchylenie decyzji w tej części i przyznanie tejże płatności w wys. 5328,18 zł. Podniosła, że z uzasadnienia decyzji nie wynika, w jaki sposób przyznana została jej kwota pomniejszona. Dodała, że znajduje się opis i uzasadnienie faktyczne, ale w ślad za tym nie idą żadne wyliczenia matematyczne potwierdzające prawidłowość finalnie przyznanej kwoty. Skarżąca wyjaśniła, że nie jest w stanie samodzielnie tego wyliczyć, a skoro adresat decyzji nie jest w stanie zweryfikować prawidłowości decyzji, to decyzja taka nie powinna się ostać. Finalnie skarżąca podniosła, że wedle jej wyliczeń powinna otrzymać kwotę 5328,18 zł, a nie jak ustalono 409,86 zł.
Dyrektor ARiMR utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję (jak wskazano na wstępie) powołał przepisy art. 25 i art. 29 ustawy o Planie Strategicznym oraz § 16 rozporządzenia. Następnie wyjaśnił, że w wyniku weryfikacji sprawy, na podstawie danych zawartych w systemie informatycznym, stwierdzono, że 6 szt. zwierząt deklarowanych przez stronę do płatności nie spełniło warunków kwalifikowalności. Zwierzęta o nr ident.: [...] na dzień złożenia wniosku, tj. 8.05.2024 r. nie przebywały w stadzie strony. Nie został zatem spełniony warunek określony w § 16 ust. 1 rozporządzenia, tj. płatność do krów przysługuje do zwierząt posiadanych przez rolnika przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności. Skutkowało to brakiem zatwierdzenia tych zwierząt do płatności i zastosowaniem kar. Organ II instancji przytoczył treść § 46 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, by wskazać dalej, że skoro liczebność stada – zwierząt zadeklarowanych do płatności (krów) wynosiła 20 szt. i 6 krów nie zostało zatwierdzonych do płatności, bowiem nie spełniły warunków przyznania płatności (art. 2 pkt 34 ustawy o Planie Strategicznym), to do wyliczenia kar ma zastosowanie § 46 ust. 1 pkt 1 lit. b) tiret pierwsze rozporządzenia. Na gruncie tego przepisu, gdy zadeklarowane do płatności zwierzęta przewyższają liczbę zwierząt zatwierdzonych to mają zastosowanie kary, których wysokość uzależniona od liczby zwierząt zatwierdzony oraz liczby zwierząt niezatwierdzonych i stanowi sumę dwóch składowych. Dyrektor ARiMR wyjaśnił, że gdy niezatwierdzone zwierzęta przekraczają 5 szt., ale nie przekraczają 10 szt., to pierwszą składową do wyliczeń kary stanowi 50%m danej płatności obliczonej na podstawie liczby zwierząt zatwierdzonych oraz stawki tej płatności. W niniejszej sprawie wartość ta wynosi 2869,02 zł (14 szt. zwierząt zatwierdzonych x 409,86 zł – stawka płatności x 50% = 2869,02 zł). Drugą składową do wyliczeń kary uzyskuje się z iloczynu kwoty obliczonej jako iloczyn zwierząt zadeklarowanych (20 szt.) do danej płatności związanej z produkcją do zwierząt i stawki tej płatności (409,86 zł) oraz stosunku liczby zwierząt niezatwierdzonych do liczby zwierząt zadeklarowanych do tej płatności. W przypadku wniosku strony wartość ta wynosi 2459,16 zł (20 szt. x 409,86 zł = 8197,20 zł.
Suma dwóch składowych stanowiących podstawę wyliczenia kar, o których mowa w § 46 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wynosi 5328,18 zł (2869,02 zł + 2459,16 zł). Zgodnie z ustalonym stanem faktycznym 14 szt. zwierząt spełniło warunki kwalifikowalności do płatności, czyli wysokość płatności, przed zastosowaniem kar, o których mowa w § 46 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, to 5738,04 zł. Zatem wysokość płatności została pomniejszona o kary, o których mowa w ww. przepisie, co skutkowało przyznaniem płatności w wys. 409,86 zł (5738,04 zł – 5328,18 zł). Poprawnie więc organ I instancji ustalił stan faktyczny i zastosował wysokość zmniejszenia.
Dyrektor ARiMR przypomniał, że wniosek jest wyrażeniem woli producenta rolnego i powinien zawierać poprawne dane, które w wyniku weryfikacji, potwierdzą, iż wszystkie warunki kwalifikowalności są spełnione. To na producencie rolnym ciąży obowiązek spełnienia wszystkich warunków kwalifikowalności płatności w ramach deklarowanych płatności. Producent rolny występujący jako beneficjent pomocy finansowej traktowany jest jako profesjonalista, od którego należy oczekiwać szczególnej troski i staranności w zakresie ochrony swoich praw, ale przede wszystkim w zakresie przyjętych zobowiązań. Na marginesie organ wskazał, że zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku przed wysłaniem wniosku należy potwierdzić poprawność danych. Do czynności potwierdzenia danych należy również sprawdzenie, czy zwierzęta wskazane we wniosku są faktycznie zwierzętami, dla których producent rolny wyraża żądanie o płatność. Istnienie choćby winy nieumyślnej, niedbalstwa, czy nawet najmniejszy stopień zawinienia po stronie wnioskodawcy wyłącza możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji.
Organ II instancji odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdził, że Kierownik ARiMR prawidłowo, w oparciu o obowiązujące przepisy, wyliczył płatność do krów, z uwzględnieniem sankcji. Stąd brak było podstaw do uwzględnienia odwołania.
L. H. wniosła do tutejszego Sądu skargę na powyższą decyzję Dyrektora ARiMR żądając jej uchylenia i przyznania płatności do krów w wys. 5328,18 zł. Wniosła też o zwolnienie jej z kosztów sądowych.
W odpowiedzi Dyrektor ARiMR wniósł o oddalenie skargi, utrzymując swe dotychczasowe stanowisko.
Referendarz sądowy postanowieniem z 11 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SPP/Po 51/25 odmówił skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych.
W piśmie z 17 października 2025 r. skarżąca podniosła, że skoro wniosła o przyznanie płatności do krów na 20 szt., to powinna otrzymać płatność za 19 szt. (19 x 409,30 = 7776,70 zł), a nie za jedną w wys. 409,30 zł. Dodała, że w sprawie nie ma żadnych dowodów, z których wynika, że popełniła zarzucany jej błąd co do liczby zwierząt.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
W świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub jego wydania z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną; ma obowiązek dokonać oceny legalności działania organów administracji również z urzędu.
Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi - uznał, że tak zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane zgodnie z prawem.
Spór pomiędzy skarżącą L. H. a organami ARiMR sprowadza się do kwestii ograniczenia - przez zastosowanie sankcji - płatności do krów na rok 2024 w ramach płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027.
W ocenie Sądu organy orzekające nie tylko prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy polegający na stanie (liczbie) krów w stadzie skarżącej na dzień złożenia wniosku o ww. płatności, ale i następnie prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego, które nakazują pomniejszyć (znacząco) płatności do krów na rok 2024 ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności.
Jak trafnie wskazały organy Agencji, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy o Planie Strategicznym płatności związane z produkcją są przyznawane rolnikowi do zwierząt gatunków: bydło domowe (Bos taurus), owca domowa (Ovis aries) lub koza domowa (Capra hircus). Wedle art. 29 ust. 3 pkt 2 tej ustawy płatności związane z produkcją do zwierząt gatunku bydło domowe (Bos taurus) są przyznawane rolnikowi w formie:
2) płatności do krów, jeżeli:
a) posiada samice tego gatunku, których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, przekracza 24 miesiące,
b) liczba zwierząt, o których mowa w lit. a, objętych wnioskiem o przyznanie tej płatności złożonym przez tego rolnika wynosi co najmniej:
– 1 sztukę - w przypadku województw: lubelskiego, łódzkiego, małopolskiego, mazowieckiego, podkarpackiego, śląskiego i świętokrzyskiego,
– 3 sztuki - w przypadku województw: dolnośląskiego, kujawsko-pomorskiego, lubuskiego, opolskiego, podlaskiego, pomorskiego, warmińsko-mazurskiego, wielkopolskiego i zachodniopomorskiego
– co potwierdzają informacje zawarte w komputerowej bazie danych prowadzonej na podstawie ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1815).
Płatności do krów są przyznawane maksymalnie do 20 sztuk zwierząt, o których mowa w ust. 3 pkt 2 lit. a (art. 29 ust. 5 ustawy o Planie Strategicznym).
W myśl § 16 rozporządzenie w sprawie płatności bezpośrednich płatność do bydła, płatność do krów oraz płatność do kóz przysługują do zwierząt posiadanych przez rolnika przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności i w odniesieniu do których:
1) do dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do bydła, płatności do krów lub płatności do kóz dokonano zgłoszeń do komputerowej bazy danych wymaganych na podstawie przepisów wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt;
2) najpóźniej od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do bydła, płatności do krów lub płatności do kóz zostały spełnione wymagania w zakresie identyfikacji zwierząt określone w przepisach wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt.
Zgodnie z art. 48 ust. 1 pkt 3 u stawy o Planie Strategicznym wysokość płatności w danym roku kalendarzowym związanych z produkcją, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2, ustala się jako iloczyn liczby zwierząt zatwierdzonych do danej płatności i stawki tej płatności na 1 sztukę - po uwzględnieniu kar, w tym kar administracyjnych, oraz zmniejszeń, których konieczność zastosowania wynika z przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, w szczególności z art. 17 rozporządzenia 2021/2116.
Stosownie do przepisu § 1 pkt 2 lit. a) tiret drugie rozporządzenia MRiRW z dnia 14 października 2024 r. w sprawie stawek płatności w ramach wsparcia dochodów związanego z produkcją za 2024 r. (Dz. U. poz. 1525) stawka płatności do 1 szt. do krów wynosi 409,86 zł.
Odnosząc powyższe regulacje prawne do okoliczności niniejszej sprawy należy wskazać, że skarżąca we wniosku z 8 maja 2024 r. zadeklarowała do płatności do krów 20 szt. ujawnionych po numerze identyfikacyjnym zwierząt (k. 1/11 akt adm.). Kierownik BP ARiMR dnia 4.09.2024 r. skierował do skarżącej wezwanie w trybie art. 50 § 1 K.p.a. celem wyjaśnienia liczby podanych do płatności zwierząt (krów), pod rygorem rozstrzygnięcia sprawy na podstawie zebranego materiału dowodowego. W wezwaniu organ podał ujawnione okoliczności braku zgłoszenia sprzedaży zwierząt (11 szt.). W reakcji na powyższe, organ I instancji ujawnił dokonane przez skarżącą zgłoszenia przemieszczenia zwierząt (krów) w stadzie skarżącej zlokalizowanym pod adresem [...], [...].
Powyższy materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że na dzień złożenia wniosku o płatności (8.05.2024 r.) w siedzibie stada należącym do skarżącej jako producenta nie przebywało 6 szt. krów (wymienione na s. 5 decyzji I-inst., co ma potwierdzenia w zgłoszeniach przemieszczania zwierząt – k. 7/1-7/4, 8/1-8/4, 9/1-9/4, 10/1/-10/4, 11/1-11/4, 12/1-12/4 akt adm.).
Zważywszy, że na producencie rolnym ciąży obowiązek, by zadeklarowane przezeń zwierzęta kwalifikowały się do danej płatności, w sytuacji, gdy w postępowaniu administracyjnym o przyznanie płatności organ Agencji stwierdzi, że producent dopuścił się nieprawidłowości w deklaracji liczby zwierząt, uprawniony jest z tego powodu wymierzyć odpowiednią karę będącą odpowiednim pomniejszeniem płatności. I tak zasadnie organy ARiMR przyjęły, że skarżąca nie spełniła warunku określony w § 16 ust. 1 rozporządzenia w sprawie płatności bezpośrednich, tj. płatność do krów przysługuje do zwierząt posiadanych przez rolnika przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności. Skutkowało to brakiem zatwierdzenia tych 6 szt. zwierząt do płatności i zastosowaniem kar na podstawie § 46 ust. 1 pkt 1 lit. b) tiret pierwsze rozporządzenia.
Ostatnio wymieniony przepis nakazuje zastosować kary, których wysokość uzależniona od liczby zwierząt zatwierdzony oraz liczby zwierząt niezatwierdzonych i stanowi sumę dwóch składowych. Gdy niezatwierdzone zwierzęta przekraczają 5 szt., ale nie przekraczają 10 szt., to pierwszą składową do wyliczeń kary stanowi 50%m danej płatności obliczonej na podstawie liczby zwierząt zatwierdzonych oraz stawki tej płatności.
Na gruncie powyższych regulacji Dyrektor ARiMR prawidłowo wyliczył, że ową pierwszą wartość wynosi 2869,02 zł obliczona jako iloczyn 14 szt. zwierząt zatwierdzonych x stawka płatności w kwocie 409,86 zł x 50%. Również zasadnie wskazano, że drugą składową wyliczenia kary uzyskuje się z iloczynu kwoty obliczonej jako iloczyn zwierząt zadeklarowanych (20 szt.) do danej płatności związanej z produkcją do zwierząt i stawki tej płatności (409,86 zł) oraz stosunku liczby zwierząt niezatwierdzonych do liczby zwierząt zadeklarowanych do tej płatności. Odnosząc to do stanu sprawy stwierdzono, że wartość ta wynosi 2459,16 zł obliczona jako 20 szt. zadeklarowanych zwierząt x stawka płatności - 409,86 zł, co daje wartość 8197,20 zł.
W rezultacie suma ww. dwóch składowych stanowiących podstawę wyliczenia kar, o których mowa w § 46 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wyniosła 5328,18 zł (2869,02 zł + 2459,16 zł). Skoro zaś 14 szt. zwierząt (krów) spełniało warunki kwalifikowalności do płatności, to wysokość płatności, przed zastosowaniem kar, o których mowa w § 46 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wyniosła 5738,04 zł. Płatność należało zatem pomniejszyć o kary, o których mowa w ww. przepisie, co oznaczało przyznać je w wysokości 409,86 zł (jako różnica ww. kwoty 5738,04 zł i 5328,18 zł).
Powyższe oznacza, że organ odwoławczy zasadnie, w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, ustalił stan faktyczny odnośnie liczby krów w stadzie skarżącej jako producenta rolnego na dzień złożenia wniosku i stwierdziwszy, że odbiega on istotnie od stanu zadeklarowanego, uznał, że stanowi to niezgodności i nieprawidłowości skutkujące koniecznością zastosowania zmniejszenia tej płatności.
W tym stanie sprawy Sąd uznał, że skarga okazała się niezasadna i na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.