III SA/Po 374/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za niezawiadomienie o zbyciu pojazdu w terminie, wskazując na konieczność zastosowania przepisów ustawy COVID-19 dotyczących przywrócenia terminu.
Sąd uchylił decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za niezawiadomienie o zbyciu pojazdu w ustawowym terminie. Strona skarżąca zbyła pojazd 5 marca 2021 r., a zgłoszenie złożyła z 6-dniowym opóźnieniem. Organy administracji nałożyły karę, uznając brak możliwości odstąpienia od jej wymierzenia. Sąd uznał, że organy pominęły przepisy ustawy COVID-19 (art. 15zzzzzn2), które w okresie stanu epidemii pozwalały na przywrócenie terminu bez konieczności wykazywania braku winy. Niezastosowanie tych przepisów naruszyło prawa strony, co skutkowało uchyleniem decyzji.
Sprawa dotyczyła skargi K.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 300 zł za niezawiadomienie o zbyciu pojazdu w ustawowym terminie 30 dni. Strona zbyła pojazd 5 marca 2021 r., a zgłoszenie złożyła z 6-dniowym opóźnieniem. Organy administracji uznały, że nie dysponują uznaniem administracyjnym w zakresie odstąpienia od nałożenia kary, powołując się na art. 140mb Prawa o ruchu drogowym. Sąd administracyjny, kontrolując legalność decyzji, uznał, że organy pierwszej instancji pominęły istotne przepisy ustawy COVID-19, w szczególności art. 15zzzzzn2. Przepis ten stanowił, że w okresie stanu epidemii, w przypadku uchybienia terminom, organ administracji powinien zawiadomić stronę o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu, bez konieczności wykazywania braku winy. Sąd podkreślił, że niezastosowanie tego przepisu naruszyło zasady postępowania (art. 7 i 9 K.p.a.) i mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, zasądzając jednocześnie koszty postępowania. Nakazał organowi pierwszej instancji ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wskazówek sądu, w tym poinformowanie skarżącego o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu na podstawie ustawy COVID-19.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ administracji ma obowiązek zastosować przepisy ustawy COVID-19 (art. 15zzzzzn2), które w okresie stanu epidemii pozwalają na przywrócenie terminu do dokonania czynności kształtującej prawa i obowiązki strony, bez konieczności wykazywania braku winy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy ustawy COVID-19, w tym art. 15zzzzzn2, miały zastosowanie do sytuacji uchybienia terminom administracyjnym w okresie stanu epidemii. Niezastosowanie tych przepisów przez organy administracji, które nie poinformowały strony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu, stanowiło naruszenie prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (13)
Główne
P.r.d. art. 78 § ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
Właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu.
P.r.d. art. 140 mb § pkt 2
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
Kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu - podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1000 zł.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd administracyjny uchyla decyzję w przypadku naruszenia prawa materialnego lub postępowania, które miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
ustawa covidowa art. 31 ia § ust. 1
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
W okresie od ogłoszenia ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. do odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, terminy określone w art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d. zostały wydłużone do 60 dni.
ustawa covidowa art. 15zzzzzn2
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
W przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie stanu epidemii terminów przewidzianych przepisami prawa administracyjnego, organ powinien zawiadomić stronę o uchybieniu terminu i umożliwić złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną.
p.p.s.a. art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd administracyjny związany jest wykładnią prawa dokonaną w prawomocnym orzeczeniu sądu.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd orzeka o kosztach postępowania.
p.p.s.a. art. 205 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd zasądza zwrot kosztów postępowania.
P.r.d. art. 140n § ust. 4
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
Określa przesłanki wymiaru kary administracyjnej.
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Organ obowiązany działać na podstawie przepisów prawa.
k.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Organ obowiązany udzielać stronom niezbędnych pouczeń co do obowiązków i uprawnień.
k.p.a. art. 189f
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Reguluje kwestię przywrócenia terminu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezastosowanie przez organy przepisów ustawy COVID-19 (art. 15zzzzzn2) dotyczących przywrócenia terminu do dokonania czynności kształtującej prawa i obowiązki strony.
Odrzucone argumenty
Argumenty strony skarżącej dotyczące naruszenia ogólnych zasad procedury, zasad dowodowych, zaniechania wyjaśnienia stanu faktycznego, braku analizy przesłanek odstąpienia od nałożenia kary oraz wydania decyzji po terminie przez organ odwoławczy (choć sąd uznał skargę za zasadną z innych przyczyn).
Godne uwagi sformułowania
Organy administracji publicznej w zakresie nakładania kary pieniężnej za niedochowanie ustawowego 30-dniowego terminu na poinformowanie o nabyciu/zbyciu pojazdu nie dysponują prawem do odstąpienia od wydawania takich decyzji na zasadzie uznania administracyjnego. Wobec tego należy uznać, że art. 189f K.p.a. ma zastosowanie w sprawach nakładania kar pieniężnych w trybie przepisów P.r.d. Organ pominął jednak art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19. Niezastosowanie przez organ pierwszej instancji przepisu art.15zzzzzn2 i brak wyznaczenia stronie 30-dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu pozbawiło stronę skarżącą możliwości skorzystania z zagwarantowanej w tym przepisie instytucji przywrócenia terminu, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skład orzekający
Marek Sachajko
przewodniczący sprawozdawca
Małgorzata Górecka
sędzia
Robert Talaga
asesor sądowy
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Stosowanie przepisów ustawy COVID-19 w kontekście terminów administracyjnych, obowiązek informowania o zbyciu pojazdu i konsekwencje uchybienia terminowi."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego okresu obowiązywania przepisów związanych z pandemią COVID-19 i może mieć ograniczone zastosowanie po jego zakończeniu, choć zasady interpretacji przepisów szczególnych pozostają aktualne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak przepisy szczególne (ustawa COVID-19) mogą wpływać na interpretację standardowych obowiązków prawnych i jak ważne jest ich uwzględnianie przez organy administracji. Jest to przykład praktycznego zastosowania prawa w sytuacji kryzysowej.
“Pandemia COVID-19 uratowała kierowcę przed karą? Sąd uchyla decyzję o nałożeniu mandatu za spóźnione zgłoszenie zbycia pojazdu.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Po 374/22 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2022-09-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-05-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Małgorzata Górecka Marek Sachajko /przewodniczący sprawozdawca/ Robert Talaga Symbol z opisem 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2021 poz 450 art. 78 Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - t.j. Dz.U. 2019 poz 2325 art. 145 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Dnia 30 września 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Górecka Asesor sądowy WSA Robert Talaga Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2022 roku sprawy ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu w przewidzianym terminie I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia 26 października 2021 r., nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 100,- (sto) złotych tytułem zwrotów kosztów sądowych. Uzasadnienie Decyzją z 26 października 2021 roku Prezydent Miasta, działając na podstawie art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 450) nałożył na K.R. (dalej – strona) karę pieniężną w wysokości 300 zł w związku z naruszeniem obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu marki Volkswagen, o nr rej. [...], w ustawowym terminie. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że strona w dniu 5 marca 2021 r. zbyła przedmiotowy pojazd. Natomiast zgłoszenie tego faktu strona dokonała z przekroczeniem wskazanego w ustawie terminu o 6 dni co oznacza, że nie wykonała obowiązku zawiadomienia organu o zbyciu pojazdu w ustawowym trzydziestodniowym terminie. W ocenie organu I instancji zaistniały przesłanki wskazane w ustawie - Prawo o ruchu drogowym do nałożenia kary administracyjnej, która po uwzględnieniu zakresu naruszenia, jego powtarzalności oraz uzyskanych korzyści finansowych - została ustalona w wysokości 300 zł. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła strona skarżąca. Decyzją z 28 lutego 2022 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że Prezydent Miasta wydał rozstrzygnięcie, do którego był zobligowany na podstawie przepisu art. 140mb pkt 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Zaistniała bowiem przesłanka - niedochowania terminu, o którym mowa w przepisie art. 78 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy. Przepis ten stanowi, że właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu. Organ podkreślił, że organy administracji publicznej w zakresie nakładania kary pieniężnej za niedochowanie ustawowego 30-dniowego terminu na poinformowanie o nabyciu/zbyciu pojazdu nie dysponują prawem do odstąpienia od wydawania takich decyzji na zasadzie uznania administracyjnego. Skargę na powyższą decyzję wniosła strona skarżąca żądając jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji. Strona zarzucała organom naruszenie: - art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa oraz art. 107 § 1 i 3 kpa tj. poprzez naruszenie ogólnych zasad procedury, jak też zasad dowodowych; - art. 12 § 1 kpa poprzez zaniechanie podjęcia działań mających na celu wyjaśnienie stanu faktycznego; - art. 189 f § 1 – 3 kpa poprzez brak analizy przesłanek odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej; - art. 35 § 3 w zw. z art. 36 § 1 kpa poprzez wydanie przez organ odwoławczy decyzji po upływie terminu do załatwienia sprawy przez ten organ. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się zasadna, choć z innych przyczyn niż w niej podniesionych. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta o nałożeniu na stronę skarżącą kary pieniężnej w wysokości 300 zł w związku z naruszeniem obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu w ustawowym terminie. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie należy rozważyć, czy w sprawie znajdą zastosowanie przepisy wprowadzone w związku z pandemią Sars-Covid i tym samym strona skarżąca może konwalidować uchybiony trzydziestodniowy termin w zakresie poinformowania właściwego organu o zbyciu pojazdu. Materialnoprawną podstawę w niniejszej sprawie stanowi przepis art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, który stanowi, że właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu. Z kolei art. 140 mb pkt 2 ww. ustawy określa, że kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu - podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1000 zł. Strona nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku poinformowania Prezydenta Miasta o nabyciu pojazdu. Poza sporem pozostaje, że 5 marca 2021 roku zbyła pojazd, a zgłosiła ten fakt organowi po upływie trzydziestodniowego terminu. Nie ulega wątpliwości też, że przepisy ustawy P.r.d. ani działu III O.p. nie zawierają uregulowań dotyczących odstąpienia od wymierzenia kar pieniężnych. Wprawdzie art. 140n P.r.d. ustala przesłanki wymiaru kary administracyjnej (w ust. 4) - a więc normuje zagadnienie wyszczególnione w art. 189a § 2 pkt 1 K.p.a. - ale nie reguluje już zagadnienia odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, wymienionego w art. 189a § 2 pkt 2 K.p.a., a unormowanego w art. 189f K.p.a. Wobec tego należy uznać, że art. 189f K.p.a. ma zastosowanie w sprawach nakładania kar pieniężnych w trybie przepisów P.r.d. Wskazać należy, że w związku z panującą od 2020 r. pandemią Sars-Cov, ustawodawca przyjął ustawę z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2021.2095, dalej jako "ustawa covidowa"), która weszła w życie z dniem 8 marca 2020 r. Zgodnie z jej art. 31 i ust. 1 w okresie od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw do dnia 31 grudnia 2020 r. wydłuża się do 180 dni terminy określone w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym; art. 140mb ustawy, o której mowa w pkt 1, stosuje się z uwzględnieniem terminu określonego w pkt 1. W myśl ust. 2 przepisy ust. 1 stosuje się do pojazdu, niebędącego nowym pojazdem, sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej nie później niż 30 dni przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw; do pojazdu zarejestrowanego nabytego lub zbytego nie później niż 30 dni przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID- 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw. Natomiast art. 31 ia. ust. 1 ustawy covidowej stanowi, że w okresie od dnia ogłoszenia ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (która weszła w życie z dniem 23 lipca 2021 r.) do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19: 1) wydłuża się do 60 dni terminy określone w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym; 2) art. 140mb ustawy, o której mowa w pkt 1, stosuje się z uwzględnieniem terminu określonego w pkt 1. Wskazać należy, że powyższa regulacja nie ma zastosowania w sprawie, bowiem zbycie pojazdu nastąpiło już po okresie, w którym obowiązywała, tj. 5 marca 2021 roku. Organ pominął jednak art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19. Przepis ten stanowi, że w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. Zarówno przepis art. 15 zzr jak i przywołany przepis art. 15zzzzzn2 regulują bieg terminów do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki oraz zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony przewidzianych w regulacjach prawnych, które zaliczyć można do szeroko rozumianego prawa administracyjnego. Niewątpliwie ustawodawca wprowadził przepisy szczególne, dające obywatelom ochronę przed skutkami ograniczeń związanych z epidemią w postaci zawieszenia biegu terminów prawa materialnego/zawitych przewidzianych przepisami prawa administracyjnego na czas stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii, zatem rolą organu jest stosowanie tych przepisów z uwzględnieniem ich celu (por. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2021 r., sygn. akt III FSK 4485/21, wyrok WSA w Opolu z dnia 31 grudnia 2021 r., sygn. I SA/Op 319/21). Niezastosowanie przez organ pierwszej instancji przepisu art.15zzzzzn2 i brak wyznaczenia stronie 30-dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu pozbawiło stronę skarżącą możliwości skorzystania z zagwarantowanej w tym przepisie instytucji przywrócenia terminu, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (podobnie WSA w Gorzowie Wlkp. - por. wyrok II SA/Go 274/22). Z akt administracyjnych sprawy ani z uzasadnienia decyzji nie wynika, aby organy informowały zgłaszających o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie przedmiotowego trzydziestodniowego terminu. Naruszenie przez organy art. 7 i art. 9 K.p.a., mogło mieć wpływ na wynik sprawy i tym samym uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej. Rozpoznając ponownie sprawę, w związku z wykazanym naruszeniem przepisów postępowania, organ I instancji w pierwszej kolejności poinformuje skarżącego o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do powiadomienia organu o nabyciu pojazdu w trybie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 i wyznaczy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu i do złożenia dokumentów. Przepis ten wprost uwzględnia sytuację, w której strona uchybiła terminowi do dokonania czynności kształtującej jej prawa i obowiązki, nie wymaga wykazania braku winy strony. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, tj. uchylił decyzje organów obu instancji. O kosztach postępowania (pkt II sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w z zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku, w warunkach związania nim (art. 153 p.p.s.a.), organ uwzględni powyższe uwagi wskazania i oceny prawne.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI