III SA/Po 368/26

III SA/Po 368/26 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-03-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Donata Starosta /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 3 § 2 pkt 1, art. 52 § 1 i 2, art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 27 stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 27 stycznia 2026 r. nr [...] Prezydent Miasta przyznał M. W. pomoc w formie zasiłku celowego na zakup żywności w wysokości [...] zł miesięcznie. Decyzja zawierała pouczenie, w którym wskazano, że stronie służy prawo odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...], w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji stronie.
Decyzja została wydana stronie w siedzibie organu 6 lutego 2026 r., na co wskazuje adnotacja w aktach administracyjnych sprawy, podpisana osobiście przez skarżącą.
M. W. złożyła 16 lutego 2026 r. skargę na powyższą decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Jednocześnie, w myśl art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 P.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Z treści cytowanych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji, a więc orzekający na skutek wniesienia odwołania. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Skutkiem powyższego nie jest dopuszczalnej złożenie skargi na decyzję, od której przysługuje odwołanie - skargę można wnieść dopiero na decyzję, która została wydana wskutek odwołania (tj. na decyzję organu odwoławczego). Innymi słowy, niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji.
Przechodząc do zasadniczych rozważań należy wskazać, że przedmiotem skargi M. W. jest decyzja Prezydenta Miasta w przedmiocie zasiłku celowego. Mając na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy należy wskazać, że organem wyższego stopnia względem Prezydenta Miasta jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Wskazuje na to treść art. 127 § 2 k.p.a., zgodnie z którym właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są, w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej (art. 17 pkt 1 k.p.a.). Przenosząc powyższe przepisy na grunt niniejszej sprawy należy przyjąć, że od decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta w przedmiocie zasiłku celowego przysługiwało skarżącej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Strona została nadto właściwie pouczona o prawie do wniesienia odwołania, jak wskazano powyżej.
W konsekwencji należy przyjąć, że wniesienie skargi na decyzję administracyjną organu pierwszej instancji bez uprzedniego wyczerpania trybu odwoławczego przez stronę jest bezsprzecznie przedwczesne i niedopuszczalne. Dopiero bowiem rozstrzygnięcie organu odwoławczego powoduje potrzebę uruchomienia kontroli sądowej.
W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, z uwagi na jej wniesienie bez dochowania wymogów z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.